Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnasoul

ଦେହିନୋଽସ୍ମିନ୍ଯଥା ଦେହେ

ଦେହିନୋऽସ୍ମିନ୍ୟଥା ଦେହେ (ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.13) in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ସକାଳୁ ଧ୍ୟାନ ସମୟରେ, ଅଥବା ଯେତେବେଳେ ବି ଶୋକ, ବିୟୋଗ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁର ଭୟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡ଼େ·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 13
Share:

ଅର୍ଥ

ଭଗବଦ୍ଗୀତାର (ଅଧ୍ୟାୟ 2, ଶ୍ଲୋକ 13) ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶ୍ଲୋକଟି ଆତ୍ମାର ନିତ୍ୟତା ଓ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମୌଳିକ ଉପଦେଶ। ସେ ଆତ୍ମାର ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଗୋଟିଏ ଦେହରୁ ଅନ୍ୟ ଦେହକୁ ଯିବାକୁ, ସେହି ଶରୀରର ବାଲ୍ୟରୁ ଯୌବନ ଓ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ କ୍ରମ ସହିତ ତୁଳନା କରନ୍ତି — ଏକ ସ୍ୱାଭାବିକ, ନିରନ୍ତର ପରିବର୍ତ୍ତନ। ତେଣୁ ଧୀର ଓ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷ ମୃତ୍ୟୁରେ ଶୋକ କରନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ଆତ୍ମା କେବେ ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 13 · Spoken by Lord Krishna to Arjuna; recorded by Sage Veda Vyasa in the Mahabharata (Bhishma Parva) · Ancient (part of the Mahabharata, traditionally dated to the Dvapara Yuga)

କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ଗୁରୁ, ବୟୋଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଓ ସ୍ୱଜନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଚିନ୍ତାରେ ଶୋକରେ ଜଡ଼ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ଗୀତାର ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନ ପ୍ରକୃତରେ ଏଠାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ, ସାଂଖ୍ୟ ଯୋଗରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆତ୍ମାର ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରକାଶ କରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଶୋକ ଦୂର କରନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସେହି ଉପଦେଶର ପ୍ରଥମ ଓ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବାଣୀ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ — ଆତ୍ମା ନିତ୍ୟ ଏବଂ କେବଳ ଦେହରୁ ଦେହକୁ ସଂକ୍ରମଣ କରେ।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

ଯୁଗଯୁଗ ଧରି ଋଷି ଓ ଭକ୍ତମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏହି ଶ୍ଲୋକରୁ ସାହସ ପାଇଛନ୍ତି, ନିଜ ଶେଷ ନିଶ୍ୱାସର ନିର୍ଭୟ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଛନ୍ତି କାରଣ ସେମାନେ ଜାଣିଥିଲେ ଆତ୍ମା କେବେ ବଧ ହୁଏ ନାହିଁ। କୁହାଯାଏ ଯେ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଏହି ଗୋଟିଏ ଶ୍ଲୋକର ଚିନ୍ତନ ମନକୁ ସ୍ଥିର କରିଦିଏ ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟରୁ ଶାନ୍ତ ସଂକ୍ରମଣରେ ପରିଣତ କରେ।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

ଦେହିନୋଽସ୍ମିନ୍ଯଥା ଦେହେ କୌମାରଂ ଯୌଵନଂ ଜରା। ତଥା ଦେହାନ୍ତରପ୍ରାପ୍ତିର୍ଧୀରସ୍ତତ୍ର ମୁହ୍ଯତି॥

dehino ’smin yathā dehe kaumāraṁ yauvanaṁ jarā tathā dehāntara-prāptir dhīras tatra na muhyati

ଅର୍ଥ:ଯେପରି ଏହି ଦେହରେ ଦେହୀର (ଜୀବାତ୍ମାର) ବାଲ୍ୟ, ଯୌବନ ଓ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ହୁଏ, ସେହିପରି (ମୃତ୍ୟୁ ପରେ) ତାହାକୁ ଅନ୍ୟ ଶରୀରର ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ; ଧୀର ପୁରୁଷ ଏଥିରେ ମୋହିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

ଦେହିନଃ🔊dehinaḥଦେହୀର (ଦେହରେ ବାସ କରୁଥିବା ଜୀବାତ୍ମାର)
ଅସ୍ମିନ୍🔊asminଏଥିରେ
ଯଥା🔊yathāଯେପରି
ଦେହେ🔊deheଦେହରେ
କୌମାରମ୍🔊kaumāramବାଲ୍ୟାବସ୍ଥା
ଯୌଵନମ୍🔊yauvanamଯୌବନ
ଜରା🔊jarāବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ
ତଥା🔊tathāସେହିପରି, ସେହି ଭଳି
ଦେହାନ୍ତର🔊dehāntaraଅନ୍ୟ ଶରୀର
ପ୍ରାପ୍ତିଃ🔊prāptiḥପ୍ରାପ୍ତି, ଲାଭ
ଧୀରଃ🔊dhīraḥଧୀର, ଜ୍ଞାନୀ, ସ୍ଥିରବୁଦ୍ଧି ପୁରୁଷ
ତତ୍ର🔊tatraତାହାରେ, ଏହି ବିଷୟରେ
ନ ମୁହ୍ଯତି🔊na muhyatiମୋହିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଶୋକ କରନ୍ତି ନାହିଁ

ଦେହିନୋऽସ୍ମିନ୍ୟଥା ଦେହେ (ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.13) ପାଠର ଲାଭ

ଆତ୍ମାର ନିତ୍ୟ, ଅମର ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରକାଶ କରି ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ଦୂର କରେ

ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ବିୟୋଗରେ ଶୋକଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦିଏ

ଆତ୍ମା ଓ ପୁନର୍ଜନ୍ମର ମୌଳିକ ବେଦାନ୍ତିକ ବୁଝାମଣା ସ୍ଥାପନ କରେ

ଦେହ ଓ ଜୀବନର ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରତି ସମତା ଓ ବୈରାଗ୍ୟର ବିକାଶ କରେ

ଗୋଟିଏ ଜୀବନର ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଆତ୍ମାର ନିରନ୍ତରତାରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଦୃଢ଼ କରେ

ଏହି ଶ୍ଲୋକର ଜପ ଶୋକ ଓ ସଂକ୍ରମଣ ସମୟରେ ବ୍ୟାକୁଳ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରେ

ଦେହିନୋऽସ୍ମିନ୍ୟଥା ଦେହେ (ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.13) ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟସକାଳୁ ଧ୍ୟାନ ସମୟରେ, ଅଥବା ଯେତେବେଳେ ବି ଶୋକ, ବିୟୋଗ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁର ଭୟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡ଼େ

ଶାନ୍ତ ଭାବେ ବସି ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସଂସ୍କୃତରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ପାଠ କରନ୍ତୁ, ଏହି ଅର୍ଥ ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରୁ କରୁ ଯେ ଆତ୍ମା କେବଳ ସେହିପରି ଶରୀର ବଦଳାଏ ଯେପରି ମଣିଷ ଜୀବନର ଅବସ୍ଥା ବଦଳାଏ। ଏହାକୁ 3, 11 କିମ୍ବା 21 ଥର ଜପ କରାଯାଇପାରେ। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ବିଶେଷ ଭାବେ ଦିବଂଗତଙ୍କ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ତଥା ଶୋକଗ୍ରସ୍ତଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେବାକୁ, ଭିତରେ ଥିବା ଅମର ଆତ୍ମାର ଧ୍ୟାନ କରି ପାଠ କରାଯାଏ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଦେହିନୋऽସ୍ମିନ୍ୟଥା ଦେହେ (ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.13) ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଏହାର ଅର୍ଥ — 'ଯେପରି ଦେହୀ (ଆତ୍ମା) ଏହି ଦେହରେ ବାଲ୍ୟ, ଯୌବନ, ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ସେହିପରି ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେ ଅନ୍ୟ ଶରୀର ଲାଭ କରେ; ଧୀର ପୁରୁଷ ଏଥିରେ ମୋହିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।' ଏହା ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.13ରେ ଆତ୍ମାର ନିତ୍ୟତା ଓ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମୂଳ ଉପଦେଶ।
ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱଜନମାନେ ମରିବେ ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ଅର୍ଜୁନ ଶୋକରେ ବୁଡ଼ିଯାଇଥିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବୁଝାନ୍ତି ଯେ ଆତ୍ମା କେବେ ପ୍ରକୃତରେ ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ — ସେ କେବଳ ପୁରୁଣା ଶରୀର ଛାଡ଼ି ନୂଆ ଶରୀର ଗ୍ରହଣ କରେ, ଯେପରି ମଣିଷ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ବାଲ୍ୟରୁ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟକୁ ଯାଏ। ତେଣୁ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷ ମୃତ୍ୟୁରେ ଶୋକ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଧୀର ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ଜ୍ଞାନୀ, ଆତ୍ମସଂଯମୀ ପୁରୁଷ ଯିଏ ନିତ୍ୟ ଆତ୍ମା ଓ ନଶ୍ୱର ଶରୀର ମଧ୍ୟରେ ଭେଦ ବୁଝନ୍ତି। ଏହି ଜ୍ଞାନ କାରଣରୁ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ସମ୍ମୁଖରେ ମଧ୍ୟ ଅବିଚଳ ଓ ମୋହରହିତ ରୁହନ୍ତି।
ହଁ। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ଶୋକ ସମୟରେ ଓ ଦିବଂଗତଙ୍କ ସ୍ମରଣରେ, ଆତ୍ମାର ଅବିନାଶୀ ସ୍ୱରୂପର ଧ୍ୟାନ ରୂପେ ପାଠ କରାଯାଏ। ଏହା ଶୋକଗ୍ରସ୍ତଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦିଏ ଓ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରେ ଯେ ଆତ୍ମା ଅମର।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ ଦେହିନୋऽସ୍ମିନ୍ୟଥା ଦେହେ (ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.13) ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ