ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ ൨.൭ — കാര്പണ്യദോഷോപഹതസ്വഭാവഃ
ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை 2.7 — கார்பண்யதோஷோபஹதஸ்வபாவঃ in Malayalam · മലയാളം
നിങ്ങളുടെ ഭാഷ/ലിപിയിൽ വായിക്കൂ
✦ അർഥം
ഈ ശ്ലോകം ഭഗവദ് ഗീതയുടെ മഹത്തായ വഴിത്തിരിവാണ്. തന്റെ കർത്തവ്യത്തെക്കുറിച്ച് കീഴടക്കപ്പെട്ട്, ഭ്രമിതനായ അർജുനൻ തന്റെ അഹങ്കാരം ഉപേക്ഷിച്ച്, തന്റെ ദുർബലത അംഗീകരിച്ച്, ശിഷ്യ ഭാവത്തോടെ ശ്രീകൃഷ്ണനെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. യഥാർഥത്തിൽ ശ്രേയസ്കരമായത് നിശ്ചയമായി പറയാൻ ശ്രീകൃഷ്ണനോട് പ്രാർഥിക്കുന്നു. ഇത് വിനയപൂർവമായ ശരണാഗതിയുടെ നിമിഷമാണ്, ഇത് സമ്പൂർണ ഗീതാ-ഉപദേശത്തിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്നു.
ഉത്ഭവം & കഥ
Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 7 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
രണ്ടാം അധ്യായമായ സാംഖ്യയോഗത്തിൽ അർജുനന്റെ ശോകം പാരമ്യത്തിലെത്തുന്നു. യുദ്ധം നിരസിച്ച് വിഷാദത്തിൽ മുങ്ങിയ അർജുനൻ ഒടുവിൽ തന്റെ പ്രതിസന്ധി ഒറ്റയ്ക്ക് പരിഹരിക്കാനാവില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. ഈ ശ്ലോകത്തിൽ അവൻ ശിഷ്യ ഭാവത്തോടെ ശ്രീകൃഷ്ണനെ പൂർണമായി ശരണം പ്രാപിച്ച് വ്യക്തമായ മാർഗനിർദേശം പ്രാർഥിക്കുന്നു, ഇതോടെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഗീതയുടെ കേന്ദ്ര ഉപദേശം ആരംഭിക്കുന്നു.
✦ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ
ഏത് നിമിഷം ഒരു സാധകൻ യഥാർഥ മനസ്സോടെ 'ഞാൻ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യൻ; ഞാൻ അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു' എന്ന് പറയുന്നുവോ — അർജുനൻ ഇവിടെ പറയുന്നതുപോലെ — ആ നിമിഷം തന്നെ ഭഗവാൻ സ്വയം ആ ആത്മാവിന്റെ മാർഗനിർദേശത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കുന്നുവെന്നും, സമ്പൂർണ ഗീതയുടെ കൃപ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങുന്നുവെന്നും ഭക്തി പാരമ്പര്യം കരുതുന്നു.
മന്ത്രം
ഏതെങ്കിലും വരിയിലോ ▶ ബട്ടണിലോ തൊട്ട് കേൾക്കൂ
കാര്പണ്യദോഷോപഹതസ്വഭാവഃ പൃച്ഛാമി ത്വാം ധര്മസംമൂഢചേതാഃ। യച്ഛ്രേയഃ സ്യാന്നിശ്ിചതം ബ്രൂഹി തന്മേ ശിഷ്യസ്തേഽഹം ശാധി മാം ത്വാം പ്രപന്നമ്॥
kārpaṇya-doṣhopahata-svabhāvaḥ pṛichchhāmi tvāṁ dharma-sammūḍha-chetāḥ yach-chhreyaḥ syānniśhchitaṁ brūhi tanme śhiṣhyaste ’haṁ śhādhi māṁ tvāṁ prapannam
അർഥം:എന്റെ സ്വഭാവം ഭീരുത്വം എന്ന ദോഷത്താൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്റെ മനസ്സ് എന്റെ കർത്തവ്യത്തെക്കുറിച്ച് മോഹിതമായിരിക്കുന്നു. ഞാൻ അങ്ങയോട് ചോദിക്കുന്നു — എനിക്ക് യഥാർഥത്തിൽ ശ്രേയസ്കരമായത് നിശ്ചയമായി പറയൂ. ഞാൻ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യൻ; അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിച്ച എനിക്ക് ഉപദേശിക്കൂ.
പദം-പദം അർഥം
ഉച്ചാരണം കേൾക്കാൻ ഏതെങ്കിലും പദത്തിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ
ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை 2.7 — கார்பண்யதோஷோபஹதஸ்வபாவঃ പാരായണ ഫലങ്ങൾ
വിനയത്തിന്റെയും ശരണാഗതിയുടെയും പരമ മൂല്യം പഠിപ്പിക്കുന്നു
ഗുരുവിനെ എങ്ങനെ സമീപിക്കണം — ശിഷ്യനായി, യഥാർഥത്തിൽ ശ്രേയസ്കരമായത് തേടി — കാണിക്കുന്നു
പ്രതിസന്ധി കാലത്ത് അഹങ്കാരവും സ്വയംപര്യാപ്തതയുടെ പ്രകടനവും ഇല്ലാതാക്കുന്നു
തന്റെ ആശയക്കുഴപ്പം ഭഗവാന് സമർപ്പിച്ച് ശാന്തി കൊണ്ടുവരുന്നു
സാധകനെ 'പ്രേയസ്' (കേവലം പ്രിയമായത്) പകരം 'ശ്രേയസ്' (യഥാർഥത്തിൽ ഹിതകരമായത്) ചോദിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു
ഉന്നത ജ്ഞാനവും മാർഗനിർദേശവും സ്വീകരിക്കാൻ ഹൃദയം തുറക്കുന്നു
ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை 2.7 — கார்பண்யதோஷோபஹதஸ்வபாவঃ പാരായണ വിധി
മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായി ശരിയായ വഴിയെക്കുറിച്ച് അനിശ്ചിതമായിരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഈ ശ്ലോകം ജപിക്കുക. ഇത് പതുക്കെ ജപിച്ച്, അർജുനന്റെ വിനയം ആത്മസാത്കരിച്ച്, അതേ ശരണാഗതി ഭാവത്തോടെ നിങ്ങളുടെ ആശയക്കുഴപ്പം ഭഗവാന് സമർപ്പിക്കുക. മാർഗനിർദേശം ചോദിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അല്ലെങ്കിൽ പ്രയാസമേറിയ തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഇത് പ്രത്യേകം ശക്തമാണ്; 'ശിഷ്യസ്തേ അഹം' (ഞാൻ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യൻ) എന്ന വാക്കുകൾ അഹങ്കാരം ഇല്ലാതാക്കി ദിവ്യ ദിശയെ ക്ഷണിക്കട്ടെ.
പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ
ഇവയും വായിക്കൂ
ॐ
പൂർണ ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை 2.7 — கார்பண்யதோஷோபஹதஸ்வபாவঃ ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥസഹിതം വായിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ പവിത്ര പാഠങ്ങൾ കാണൂ