Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnasankhya-yoga

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୨.୭ — କାର୍ପଣ୍ଯଦୋଷୋପହତସ୍ଵଭାଵଃ

ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை 2.7 — கார்பண்யதோஷோபஹதஸ்வபாவঃ in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ପ୍ରଭାତ ପ୍ରାର୍ଥନା ସମୟରେ, ଗୀତା-ଅଧ୍ୟୟନର ଆରମ୍ଭରେ, ଅଥବା ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଖୋଜୁଥିବା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱର କ୍ଷଣରେ·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 7
Share:

ଅର୍ଥ

ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଭଗବଦ୍ ଗୀତାର ମହାନ ମୋଡ଼। ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ଅଭିଭୂତ ଓ ଭ୍ରମିତ ଅର୍ଜୁନ ନିଜ ଅଭିମାନ ତ୍ୟାଗ କରି, ନିଜ ଦୁର୍ବଳତା ସ୍ୱୀକାର କରି, ଶିଷ୍ୟ ଭାବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶରଣକୁ ଆସନ୍ତି। ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ଯେ ଯାହା ପ୍ରକୃତରେ ଶ୍ରେୟସ୍କର, ତାହା ହିଁ ନିଶ୍ଚୟପୂର୍ବକ କୁହନ୍ତୁ। ଏହା ବିନମ୍ର ଶରଣାଗତିର କ୍ଷଣ, ଯାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୀତା-ଉପଦେଶର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦିଏ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 7 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସାଂଖ୍ୟଯୋଗରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଶୋକ ଚରମରେ ପହଞ୍ଚେ। ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ବିଷାଦରେ ବୁଡ଼ି ରହିଥିବା ଅର୍ଜୁନ ଅନ୍ତତଃ ବୁଝନ୍ତି ଯେ ସେ ନିଜ ସଂକଟ ଏକୁଟିଆ ସମାଧାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ଶ୍ଲୋକରେ ସେ ଶିଷ୍ୟ ଭାବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରଣକୁ ଆସନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୀତାର କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଉପଦେଶ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

ଭକ୍ତି ପରମ୍ପରା ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ ଯେଉଁ କ୍ଷଣରେ କୌଣସି ସାଧକ ସତ୍ୟ ମନରେ କୁହନ୍ତି 'ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣରେ', ଯେପରି ଅର୍ଜୁନ ଏଠାରେ କୁହନ୍ତି, ସେହି କ୍ଷଣରେ ହିଁ ଭଗବାନ ସ୍ୱୟଂ ସେହି ଆତ୍ମାର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇ ଯାଆନ୍ତି — ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୀତାର କୃପା ପ୍ରବାହିତ ହେବାକୁ ଲାଗେ।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

କାର୍ପଣ୍ଯଦୋଷୋପହତସ୍ଵଭାଵଃ ପୃଚ୍ଛାମି ତ୍ଵାଂ ଧର୍ମସଂମୂଢଚେତାଃ। ଯଚ୍ଛ୍ରେଯଃ ସ୍ଯାନ୍ନିଶ୍ିଚତଂ ବ୍ରୂହି ତନ୍ମେ ଶିଷ୍ଯସ୍ତେଽହଂ ଶାଧି ମାଂ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପନ୍ନମ୍॥

kārpaṇya-doṣhopahata-svabhāvaḥ pṛichchhāmi tvāṁ dharma-sammūḍha-chetāḥ yach-chhreyaḥ syānniśhchitaṁ brūhi tanme śhiṣhyaste ’haṁ śhādhi māṁ tvāṁ prapannam

ଅର୍ଥ:ମୋର ସ୍ୱଭାବ କାୟରତାର ଦୋଷରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇଯାଇଛି; ମୋର ମନ ମୋର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ମୋହିତ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ପଚାରୁଛି — ଯାହା ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତରେ ଶ୍ରେୟସ୍କର, ତାହା ନିଶ୍ଚୟପୂର୍ବକ କୁହନ୍ତୁ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ; ଆପଣଙ୍କ ଶରଣାଗତ ମୋତେ ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

କାର୍ପଣ୍ଯଦୋଷ🔊kārpaṇya-doṣhaକାୟରତାର ଦୋଷ / ଦୀନତା
ଉପହତ🔊upahataଅଭିଭୂତ, ଗ୍ରସ୍ତ
ସ୍ଵଭାଵଃ🔊sva-bhāvaḥସ୍ୱଭାବ
ପୃଚ୍ଛାମି🔊pṛichchhāmiମୁଁ ପଚାରୁଛି
ତ୍ଵାମ୍🔊tvāmଆପଣଙ୍କୁ
ଧର୍ମ🔊dharmaକର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ଧର୍ମ
ସଂମୂଢ🔊sammūḍhaମୋହିତ, ଭ୍ରମିତ
ଚେତାଃ🔊chetāḥହୃଦୟରେ
ଯତ୍🔊yatଯାହା
ଶ୍ରେଯଃ🔊śhreyaḥଶ୍ରେୟସ୍କର, ସର୍ବାଧିକ ହିତକର
ସ୍ଯାତ୍🔊syātହୋଇପାରେ
ନିଶ୍ଚିତମ୍🔊niśhchitamନିଶ୍ଚୟପୂର୍ବକ
ବ୍ରୂହି🔊brūhiକୁହନ୍ତୁ
ତତ୍🔊tatତାହା
ମେ🔊meମୋତେ
ଶିଷ୍ଯଃ🔊śhiṣhyaḥଶିଷ୍ୟ
ତେ🔊teଆପଣଙ୍କ
ଅହମ୍🔊ahamମୁଁ
ଶାଧି🔊śhādhiଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ
ମାମ୍🔊māmମୋତେ
ତ୍ଵାମ୍🔊tvāmଆପଣଙ୍କ
ପ୍ରପନ୍ନମ୍🔊prapannamଶରଣାଗତ

ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை 2.7 — கார்பண்யதோஷோபஹதஸ்வபாவঃ ପାଠର ଲାଭ

ବିନମ୍ରତା ଓ ଶରଣାଗତିର ପରମ ମୂଲ୍ୟ ଶିଖାଏ

ଗୁରୁଙ୍କ ନିକଟକୁ କିପରି ଯିବେ — ଶିଷ୍ୟ ରୂପେ, ଯାହା ପ୍ରକୃତରେ ଶ୍ରେୟସ୍କର ତାହାର ଖୋଜରେ — ତାହା ଦର୍ଶାଏ

ସଂକଟ ସମୟରେ ଅହଂକାର ଓ ଆତ୍ମନିର୍ଭରତାର ଦେଖାଣିଆକୁ ମିଟାଇଦିଏ

ନିଜ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱକୁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରି ଶାନ୍ତି ଆଣେ

ସାଧକଙ୍କୁ 'ପ୍ରେୟସ' (କେବଳ ପ୍ରିୟ) ବଦଳରେ 'ଶ୍ରେୟସ' (ପ୍ରକୃତରେ ହିତକର) ମାଗିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ

ଉଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ ଓ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ହୃଦୟ ଖୋଲେ

ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை 2.7 — கார்பண்யதோஷோபஹதஸ்வபாவঃ ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟପ୍ରଭାତ ପ୍ରାର୍ଥନା ସମୟରେ, ଗୀତା-ଅଧ୍ୟୟନର ଆରମ୍ଭରେ, ଅଥବା ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଖୋଜୁଥିବା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱର କ୍ଷଣରେ

ଯେତେବେଳେ ବି ମନ ବ୍ୟାକୁଳ ହୁଏ ଏବଂ ସଠିକ୍ ମାର୍ଗ ବିଷୟରେ ଅନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ, ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପାଠ କରନ୍ତୁ। ଏହାକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଜପ କରନ୍ତୁ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବିନମ୍ରତାକୁ ଆତ୍ମସାତ୍ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସେହି ଶରଣାଗତି-ଭାବରେ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ। ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ମାଗିବା ପୂର୍ବରୁ କିମ୍ବା କଠିନ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବା ପୂର୍ବରୁ ଏହା ବିଶେଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; 'ଶିଷ୍ୟସ୍ତେ ଅହମ୍' (ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ) ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଅହଂକାର ମିଟାଇ ଦିବ୍ୟ ଦିଗକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை 2.7 — கார்பண்யதோஷோபஹதஸ்வபாவঃ ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଏହି ଶ୍ଲୋକରେ ଅର୍ଜୁନ ତର୍କ କରିବା ବନ୍ଦ କରନ୍ତି ଏବଂ ଶରଣକୁ ଆସନ୍ତି। ସେ ନିଜ ଦୁର୍ବଳତା ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ନିଜକୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଉପଦେଶ ମାଗନ୍ତି। ଏହି ବିନମ୍ର ଶରଣାଗତିର କାର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ସଂଳାପକୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବିଳାପରୁ ଗୀତାର ଦିବ୍ୟ ଉପଦେଶରେ ପରିଣତ କରେ।
'କାର୍ପଣ୍ୟ-ଦୋଷ'ର ଅର୍ଥ କାୟରତା କିମ୍ବା ଦୀନତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁର୍ବଳତାର ଦୋଷ — ଏକ ତୁଚ୍ଛ, ଅସହାୟ ମନୋଦଶା। ଅର୍ଜୁନ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱଭାବ ଏହି ଦୁର୍ବଳତାରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇଯାଇଛି, ଏହି କାରଣରୁ ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଶ୍ରେୟସ ସେହି ଯାହା ଅନ୍ତତଃ ଭଲ ଓ ହିତକର, କଠିନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ; ପ୍ରେୟସ ସେହି ଯାହା କେବଳ ପ୍ରିୟ କିମ୍ବା ସୁଖଦ। ଅର୍ଜୁନ ବିଶେଷ ଭାବେ ଶ୍ରେୟସ ମାଗନ୍ତି — ଯାହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତରେ ଭଲ — ଯାହା ତାଙ୍କ ଉଚ୍ଚ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ତତ୍ପରତା ଦର୍ଶାଏ।
ଏହା ଶିଖାଏ ଯେ ସତ୍ୟ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ସେତେବେଳେ ମିଳେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଅହଂକାର ତ୍ୟାଗ କରି କୌଣସି ଗୁରୁ କିମ୍ବା ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ବିନମ୍ରତାରେ ଯାଉ। ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ସତ୍ୟ ମନରେ ଶରଣ ନେଇ ଏବଂ ଯାହା ପ୍ରକୃତରେ ହିତକର ତାହା ହିଁ ମାଗି — ନିଜ ଜିଦ୍‌ରେ ଅଡ଼ି ରହିବା ବଦଳରେ — ସ୍ପଷ୍ଟତାର ମାର୍ଗ ଖୋଲେ।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை 2.7 — கார்பண்யதோஷோபஹதஸ்வபாவঃ ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ