Mantra.Tips
lakshmivishnustotramsri-vaishnava

ਚਤੁਃਸ਼੍ਲੋਕੀ

சதுஃஶ்லோகீ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 4× ਜਪ·🕐 ਸਵੇਰੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮੇਂ; ਨਿੱਤ ਘਰੇਲੂ ਆਰਾਧਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ·📜 Chatuh Shloki (a stuti of four verses in praise of Lakshmi)
Share:

ਅਰਥ

ਚਤੁਃਸ਼ਲੋਕੀ ('ਚਾਰ ਸ਼ਲੋਕ') ਸ਼੍ਰੀਵੈਸ਼ਣਵ ਆਚਾਰਯ ਯਾਮੁਨਾਚਾਰਯ (ਆਲਵੰਦਾਰ) ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਦੇਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਪਰ ਗੂੜ੍ਹ ਸਤੁਤੀ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਚਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪਰਮ ਮਹਿਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਭਿੰਨ ਸਬੰਧ, ਜਗਨਮਾਤਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸੀਮ ਕਰੁਣਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਮੱਧਸਥ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜੀਵ ਨੂੰ ਸਮਸਤ ਕਲਿਆਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਵੈਸ਼ਣਵ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸਤੋਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Chatuh Shloki (a stuti of four verses in praise of Lakshmi) · Yamunacharya (Alavandar) · c. 10th-11th century CE

ਯਾਮੁਨਾਚਾਰਯ, ਜੋ ਆਲਵੰਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਤ ਹਨ, ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੀਵੈਸ਼ਣਵ ਆਚਾਰਯ, ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਅਤੇ ਨਾਥਮੁਨਿ ਦੇ ਪੋਤੇ ਤਥਾ ਰਾਮਾਨੁਜ ਦੇ ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਪਿਤਾਮਹ-ਗੁਰੂ ਸਨ। ਪਰੰਪਰਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਰੰਗਮ੍ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸਾਹਮਣੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅਭਿਭੂਤ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੇਵਲ ਦੇਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ (ਸ਼੍ਰੀ) ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਸਤੁਤੀ ਰਚੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਮ ਮਹਿਮਾ ਤਥਾ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੁ ਵਿਚਕਾਰ ਕਰੁਣਾਮਯੀ ਮੱਧਸਥ (ਪੁਰੁਸ਼ਾਕਾਰ) ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਆਧਾਰਭੂਤ ਸਤੋਤ੍ਰ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਤੋਤ੍ਰਰਤਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਪਰੰਪਰਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਰਾਜਸਭਾ-ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਯਮੁਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੇ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 'ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੂਮੀ ਜਿਤਾ ਦਿੱਤੀ' ਅਤੇ ਆਲਵੰਦਾਰ ('ਜੋ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਨ ਆਇਆ') ਉਪਾਧੀ ਦਿਵਾਈ; ਫਿਰ ਰਾਜ ਨੂੰ ਈਸ਼ਵਰ ਲਈ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਚਤੁਃਸ਼ਲੋਕੀ ਅਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰਰਤਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੋ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਵਾਹਿਤ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮਾਨੁਜ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਅਭਿਭੂਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਦੋਵੇਂ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ, ਰਾਮਾਨੁਜ ਨੇ ਆਲਵੰਦਾਰ ਦੀਆਂ ਅਣਕਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਜਗਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।

ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੂਰਾ ਪਾਠ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਸ਼ਲੋਕ 1

ਕਾਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤ੍ਤਮਃ ਫਣਿਪਤਿਃ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਂ ਵਾਹਨਂ ਵੇਦਾਤ੍ਮਾ ਵਿਹਗੇਸ਼੍ਵਰੋ ਯਵਨਿਕਾ ਮਾਯਾ ਜਗਨ੍ਮੋਹਿਨੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਾਦਿਸੁਰਵ੍ਰਜਃ ਸਦਯਿਤਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਦਾਸਦਾਸੀਗਣਃ ਸ਼੍ਰੀਰਿਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮ ਤੇ ਭਗਵਤਿ ਬ੍ਰੂਮਃ ਕਥਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਯਮ੍

kāntaste puruṣottamaḥ phaṇipatiḥ śayyāsanaṃ vāhanaṃ vedātmā vihageśvaro yavanikā māyā jaganmohinī | brahmeśādisuravrajaḥ sadayitastvaddāsadāsīgaṇaḥ śrīrityeva ca nāma te bhagavati brūmaḥ kathaṃ tvāṃ vayam || 1 ||

ਅਰਥ:ਹੇ ਭਗਵਤੀ! ਆਪ ਦੇ ਪਤੀ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ (ਨਾਰਾਯਣ) ਹਨ, ਨਾਗਰਾਜ ਸ਼ੇਸ਼ ਆਪ ਦੀ ਸ਼ੈਯਾ ਅਤੇ ਆਸਨ ਹਨ, ਵੇਦਸਵਰੂਪ ਪੰਛੀਰਾਜ ਗਰੁੜ ਆਪ ਦਾ ਵਾਹਨ ਹਨ, ਜਗਨਮੋਹਿਨੀ ਮਾਯਾ ਆਪ ਦੀ ਯਵਨਿਕਾ (ਪਰਦਾ) ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਦੇਵਗਣ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਪ ਦੇ ਦਾਸ-ਦਾਸੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹਨ, ਅਤੇ 'ਸ਼੍ਰੀ' ਹੀ ਆਪ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ — ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ?

ਸ਼ਲੋਕ 2

ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨ ਇਵ ਤ੍ਵਦ੍ਵਲ੍ਲਭੋऽਪਿ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ ਨਾਲਂ ਮਾਤੁਮਿਯਤ੍ਤਯਾ ਨਿਰਵਧਿਂ ਨਿਤ੍ਯਾਨੁਕੂਲਂ ਸ੍ਵਤਃ ਤਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਦਾਸ ਇਤਿ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨ ਇਤਿ ਸ੍ਤੋਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਲੋਕੈਕੇਸ਼੍ਵਰਿ ਲੋਕਨਾਥਦਯਿਤੇ ਦਾਨ੍ਤੇ ਦਯਾਂ ਤੇ ਵਿਦਨ੍

yasyāste mahimānamātmana iva tvadvallabho'pi prabhur nālaṃ mātumiyattayā niravadhiṃ nityānukūlaṃ svataḥ | tāṃ tvāṃ dāsa iti prapanna iti ca stoṣyāmyahaṃ nirbhayo lokaikeśvari lokanāthadayite dānte dayāṃ te vidan || 2 ||

ਅਰਥ:ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਆਪ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯਤਮ ਸਰਵਸਮਰਥ ਪ੍ਰਭੁ ਵੀ ਆਪਣੀ ਹੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਮਾਪ ਸਕਦੇ — ਜੋ ਅਸੀਮ ਅਤੇ ਸੁਭਾਅ ਤੋਂ ਨਿੱਤ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ — ਉਸ ਆਪ ਨੂੰ, ਹੇ ਲੋਕੈਕੇਸ਼ਵਰੀ! ਹੇ ਲੋਕਨਾਥ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯਾ! ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕੀਤੀ ਆਪ ਦੀ ਦਯਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ 'ਦਾਸ' ਅਤੇ 'ਸ਼ਰਣਾਗਤ' ਕਹਿ ਕੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਾਂਗਾ।

ਸ਼ਲੋਕ 3

ਈਸ਼ਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਕਰੁਣਾਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਸੁਧਾਸਨ੍ਧੁਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਨਸ਼੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਦਲਾਭਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਨਨ੍ਤੋਦਯਮ੍ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਹ੍ਯਰਵਿਨ੍ਦਲੋਚਨਮਨਃਕਾਨ੍ਤਾਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਰਿਤੇ ਸਂਸ੍ਰਿਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਵੈਸ਼੍ਣਵਾਧ੍ਵਸੁ ਨ੍ਰਿਣਾਂ ਸਮ੍ਭਾਵ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍

īṣattvatkaruṇānirīkṣaṇasudhāsandhukṣaṇādrakṣyate naṣṭaṃ prāktadalābhatastribhuvanaṃ sampratyanantodayam | śreyo na hyaravindalocanamanaḥkāntāprasādādṛte saṃsṛtyakṣaravaiṣṇavādhvasu nṛṇāṃ sambhāvyate karhicit || 3 ||

ਅਰਥ:ਆਪ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਕਰੁਣਾਮਯੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਰੂਪੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਸਿੰਚਨ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅਭਾਵ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋਏ ਤਿੰਨੇ ਲੋਕ ਹੁਣ ਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਕੇ ਅਨੰਤ ਉੱਨਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਨ। ਕਮਲਨਯਨ ਪ੍ਰਭੁ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯਾ (ਲਕਸ਼ਮੀ) ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਦ ਬਿਨਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ, ਕੈਵਲਯ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਣਵ-ਸੇਵਾ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਕਲਿਆਣ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।

ਸ਼ਲੋਕ 4

ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਨਨ੍ਤਮਹਾਵਿਭੂਤਿ ਪਰਮਂ ਯਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਰੂਪਂ ਹਰੇਰ੍ ਮੂਰ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਤੋऽਪਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਤਰਂ ਰੂਪਂ ਯਦਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਯਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਯਥਾਸੁਖਂ ਵਿਹਰਤੋ ਰੂਪਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਾਨ੍ਯ੍ ਆਹੁਃ ਸ੍ਵੈਰਨੁਰੂਪਰੂਪਵਿਭਵੈਰ੍ਗਾਢੋਪਗੂਢਾਨਿ ਤੇ

śāntānantamahāvibhūti paramaṃ yadbrahma rūpaṃ harer mūrtaṃ brahma tato'pi tatpriyataraṃ rūpaṃ yadatyadbhutam | yānyanyāni yathāsukhaṃ viharato rūpāṇi sarvāṇi tāny āhuḥ svairanurūparūpavibhavairgāḍhopagūḍhāni te || 4 ||

ਅਰਥ:ਹਰਿ ਦਾ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ, ਅਨੰਤ, ਮਹਾਵਿਭੂਤਿਮਯ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮਸਵਰੂਪ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਿਯਤਰ ਜੋ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਮੂਰਤ ਬ੍ਰਹਮ (ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਗ੍ਰਹ) ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਸਮਸਤ ਰੂਪ ਉਹ ਲੀਲਾ ਲਈ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ, ਰਿਸ਼ੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਅਨੁਰੂਪ ਵੈਭਵ ਨਾਲ ਆਪ ਨਾਲ ਗਹਿਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਲਿੰਗਿਤ (ਅਭਿੰਨ) ਹਨ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਕਾਨ੍ਤਃ ਤੇ🔊kāntaḥ teਆਪ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯਤਮ ਪਤੀ (ਹਨ)
ਪੁਰੁਸ਼ੋਤ੍ਤਮਃ🔊puruṣottamaḥਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਪਰਮ ਪੁਰੁਸ਼ (ਵਿਸ਼ਣੁ/ਨਾਰਾਯਣ)
ਫਣਿਪਤਿਃ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਮ੍🔊phaṇipatiḥ śayyāsanamਨਾਗਰਾਜ (ਆਦਿਸ਼ੇਸ਼) ਆਪ ਦੀ ਸ਼ੈਯਾ, ਆਸਨ
ਵੇਦਾਤ੍ਮਾ ਵਿਹਗੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਾਹਨਮ੍🔊vedātmā vihageśvaraḥ vāhanamਵੇਦਸਵਰੂਪ ਪੰਛੀਰਾਜ (ਗਰੁੜ) ਆਪ ਦਾ ਵਾਹਨ
ਯਵਨਿਕਾ ਮਾਯਾ ਜਗਨ੍ਮੋਹਿਨੀ🔊yavanikā māyā jaganmohinīਜਗਨਮੋਹਿਨੀ ਮਾਯਾ ਆਪ ਦੀ ਯਵਨਿਕਾ (ਪਰਦਾ)
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਾਦਿਸੁਰਵ੍ਰਜਃ🔊brahmeśādisuravrajaḥਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਦੇਵਗਣ ਦਾ ਸਮੂਹ
ਸਦਯਿਤਃ ਤ੍ਵਦ੍ਦਾਸਦਾਸੀਗਣਃ🔊sadayitaḥ tvaddāsadāsīgaṇaḥਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਪ ਦੇ ਦਾਸ-ਦਾਸੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ
ਸ਼੍ਰੀਃ ਇਤਿ ਏਵ ਚ ਨਾਮ ਤੇ🔊śrīḥ iti eva ca nāma te'ਸ਼੍ਰੀ' (ਮੰਗਲਮਯੀ) ਹੀ ਆਪ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ
ਭਗਵਤਿ ਬ੍ਰੂਮਃ ਕਥਂ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਵਯਮ੍🔊bhagavati brūmaḥ kathaṃ tvāṃ vayamਹੇ ਭਗਵਤੀ, ਅਸੀਂ ਆਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਿਵੇਂ (ਪਰਯਾਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ) ਕਰੀਏ?
ਯਸ੍ਯਾਃ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਮ੍🔊yasyāḥ te mahimānamਆਪ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ
ਤ੍ਵਦ੍ਵਲ੍ਲਭਃ ਅਪਿ ਪ੍ਰਭੁਃ🔊tvadvallabhaḥ api prabhuḥਆਪ ਦੇ ਪ੍ਰਿਯਤਮ ਪ੍ਰਭੁ (ਵਿਸ਼ਣੁ) ਵੀ ਖ਼ੁਦ
ਨ ਅਲਂ ਮਾਤੁਮ੍🔊na alaṃ mātumਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਮਾਪ ਸਕਦੇ
ਨਿਰਵਧਿਮ੍ ਨਿਤ੍ਯਾਨੁਕੂਲਮ੍🔊niravadhim nityānukūlamਅਸੀਮ ਅਤੇ ਨਿੱਤ (ਸਭ ਪ੍ਰਤੀ) ਅਨੁਕੂਲ
ਦਾਸਃ ਇਤਿ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਃ ਇਤਿ🔊dāsaḥ iti prapannaḥ iti'ਮੈਂ ਆਪ ਦਾ ਦਾਸ ਹਾਂ' ਅਤੇ 'ਮੈਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ
ਸ੍ਤੋਸ਼੍ਯਾਮਿ ਅਹਮ੍ ਨਿਰ੍ਭਯਃ🔊stoṣyāmi aham nirbhayaḥਮੈਂ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਆਪ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਾਂਗਾ
ਲੋਕੈਕੇਸ਼੍ਵਰਿ🔊lokaikeśvariਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਅਧੀਸ਼ਵਰੀ
ਈਸ਼ਤ੍ ਤ੍ਵਤ੍ਕਰੁਣਾਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣ🔊īṣat tvatkaruṇānirīkṣaṇaਆਪ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਕਰੁਣਾਮਯੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ
ਸੁਧਾਸਨ੍ਧੁਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ🔊sudhāsandhukṣaṇāt rakṣyateਉਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਸਿੰਚਿਤ ਹੋ ਕੇ (ਜਗਤ) ਰੱਖਿਅਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਅਰਵਿਨ੍ਦਲੋਚਨਮਨਃਕਾਨ੍ਤਾ🔊aravindalocanamanaḥkāntāਕਮਲਨਯਨ ਪ੍ਰਭੁ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯਾ (ਲਕਸ਼ਮੀ)
ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਰਿਤੇ🔊prasādāt ṛteਜਿਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਦ ਬਿਨਾਂ
ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਨਨ੍ਤਮਹਾਵਿਭੂਤਿ🔊śāntānantamahāvibhūtiਹੇ ਸ਼ਾਂਤ, ਅਨੰਤ, ਮਹਾਵਿਭੂਤਿਮਯੀ
ਪਰਮਮ੍ ਯਤ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਰੂਪਮ੍ ਹਰੇਃ🔊paramam yat brahma rūpam hareḥਹਰਿ ਦਾ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮਸਵਰੂਪ (ਨਿਰਾਕਾਰ ਪਰਬ੍ਰਹਮ)
ਮੂਰ੍ਤਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਤਰਮ੍🔊mūrtam brahma tatpriyataramਮੂਰਤ ਬ੍ਰਹਮ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਗ੍ਰਹ), ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਿਯਤਰ
ਰੂਪਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੇ ਗਾਢੋਪਗੂਢਾਨਿ🔊rūpāṇi sarvāṇi te gāḍhopagūḍhāniਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਸਤ ਰੂਪ ਆਪ ਨਾਲ ਗਹਿਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਤ (ਅਭਿੰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਲਿੰਗਿਤ) ਹਨ

சதுஃஶ்லோகீ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਦੇਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਸਮਸਤ ਮੰਗਲ ਦੀ ਦਾਤ੍ਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਆਹਵਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਆਧਿਆਤਮਿਕ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ ਇੱਕ ਪਰਮ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਇਸ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੇ ਸਮਸਤ ਕਲਿਆਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ

ਜੋ ਮਾਤਾ ਪ੍ਰਭੁ ਨਾਲ ਮੱਧਸਥਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀਵੈਸ਼ਣਵ ਸਮਰਪਣ (ਪ੍ਰਪੱਤੀ) ਦੇ ਭਾਵ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਭਗਤ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ (ਸ਼੍ਰੀ-ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਯਣ) ਦੇ ਅਭਿੰਨ ਐਕਯ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਭੌਤਿਕ ਕਲਿਆਣ ਅਤੇ ਭਗਤੀਮਯ ਸੇਵਾ (ਕੈਂਕਰਯ) ਦੇ ਉੱਚਤਰ ਲਕਸ਼ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਕੇਵਲ ਚਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਸਤੁਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੰਠਸਥ ਕਰਕੇ ਨਿੱਤ ਪੜ੍ਹਨਾ ਸੌਖਾ ਹੈ

சதுஃஶ்லோகீ ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ4ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਸਵੇਰੇ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮੇਂ; ਨਿੱਤ ਘਰੇਲੂ ਆਰਾਧਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ

ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠੋ। ਦੀਵਾ ਜਗਾਓ, ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਤੁਲਸੀ ਅਰਪਣ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰੋ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਕਰੁਣਾਮਯੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਮੱਧਸਥ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਅਨੇਕ ਸ਼੍ਰੀਵੈਸ਼ਣਵ ਚਤੁਃਸ਼ਲੋਕੀ ਨੂੰ ਉਸੇ ਰਚਯਿਤਾ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰਰਤਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਸਮਸਤ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ சதுஃஶ்லோகீ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਸ਼੍ਰੀ ਯਾਮੁਨਾਚਾਰਯ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਲਵੰਦਾਰ (ਲਗਭਗ ੯੧੬-੧੦੪੧ ਈ.) ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਵੈਸ਼ਣਵ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਰੰਭਿਕ ਆਚਾਰਯਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਤੇ ਰਾਮਾਨੁਜ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ-ਗੁਰੂ ਸਨ। ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਸ਼੍ਰੀਰੰਗਮ੍ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਰੰਗਨਾਥ ਦੇ ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਸੀ।
'ਚਤੁਃਸ਼ਲੋਕੀ' ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ 'ਚਾਰ ਸ਼ਲੋਕ' (ਚਤੁਃ = ਚਾਰ, ਸ਼ਲੋਕੀ = ਸ਼ਲੋਕ)। ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਦੇਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਠੀਕ ਚਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਕਰੁਣਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨਾਲ ਅਭਿੰਨ ਸਬੰਧ ਦੇ ਇੱਕ ਭਿੰਨ ਪੱਖ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਅਭਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀ, ਤਥਾ ਕਰੁਣਾਮਯੀ ਮਾਤਾ (ਪੁਰੁਸ਼ਾਕਾਰ) ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ (ਸ਼੍ਰੀ) ਦੀ ਪਰਮ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਭਗਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੁ ਵਿਚਕਾਰ ਮੱਧਸਥਤਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਚੌਥਾ ਸ਼ਲੋਕ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪ੍ਰਭੁ ਦੁਆਰਾ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਪਸਥਿਤ ਹੈ।
ਹਾਂ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਵੈਸ਼ਣਵ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ சதுஃஶ்லோகீ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ