ଗଜେନ୍ଦ୍ରମୋକ୍ଷ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍
கஜேந்திர மோக்ஷ ஸ்தோத்திரம் in Odia · ଓଡ଼ିଆ
ଆପଣଙ୍କ ଭାଷା/ଲିପିରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ
✦ ଅର୍ଥ
ଗଜେନ୍ଦ୍ରମୋକ୍ଷ ସ୍ତୋତ୍ର ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଅଷ୍ଟମ ସ୍କନ୍ଧରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଗଜରାଜ ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପ୍ରାର୍ଥନା। ଗୋଟିଏ ବଳଶାଳୀ କୁମ୍ଭୀର ଦ୍ୱାରା ଧରାପଡ଼ି ଏବଂ ହଜାର ବର୍ଷର ସଂଘର୍ଷରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଗଜେନ୍ଦ୍ର ନିଜ ବଳର ଭରସା ଛାଡ଼ି ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଭଗବାନଙ୍କ ଶରଣରେ ଆସନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅରୂପ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ସୃଷ୍ଟିମୂଳ ରୂପେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଯେମିତି ତାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ସମସ୍ତ ସ୍ୱାର୍ଥରୁ ରହିତ ହୋଇଯାଏ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଦିଅନ୍ତି। ଏହା ଶରଣାଗତି ତଥା ଭଗବାନଙ୍କ ଅଚୂକ ରକ୍ଷାର ପରମ ସ୍ତୋତ୍ର ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।
ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା
Srimad Bhagavata Purana, Eighth Canto (chapters 2-4) · Veda Vyasa (as narrated by Shuka to King Parikshit) · Puranic
ଗଜେନ୍ଦ୍ରମୋକ୍ଷ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଅଷ୍ଟମ ସ୍କନ୍ଧରେ ଶୁକଦେବ ଗୋସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଶୁଣାଯାଇଛି। ଗଜରାଜ ଗଜେନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ପବିତ୍ର ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ଋଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ହାତୀ ଦେହ ଧାରଣ କରିବାର ଶାପ ଦେଇଥିଲେ। ହ୍ରଦରେ ଜଳ ପିଇବା ସମୟରେ ଗୋଟିଏ କୁମ୍ଭୀର (ଦେବଲ ଋଷିଙ୍କ ଶାପରୁ ପତିତ ହୂହୂ ନାମକ ଗନ୍ଧର୍ବ) ଦ୍ୱାରା ଧରାପଡ଼ି ଗଜେନ୍ଦ୍ର ହଜାର ବର୍ଷ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଳାନ୍ତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲଢ଼ିଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନ୍ୟ ଆଶା ତ୍ୟାଗ କରି ସେ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ — ସେହି ପରମ ଜାପ୍ୟ ଯାହା ସେ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଶିଖିଥିଲେ — ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କୌଣସି ସମ୍ପ୍ରଦାୟଗତ ନାମରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଅରୂପ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ସ ରୂପେ ସମ୍ବୋଧନ କରି। ଏପରି ଶୁଦ୍ଧ, ନିଷ୍କାମ ଶରଣାଗତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶ୍ରୀହରି ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ନିଜ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ରରେ କୁମ୍ଭୀରର ଚୋବାଳ କାଟିଲେ, ଏବଂ ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜଳରୁ ଉଠାଇଲେ, ତାଙ୍କୁ ଓ କୁମ୍ଭୀର ଉଭୟଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କଲେ।
✦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି
ଭାଗବତ ଘୋଷଣା କରେ ଯେ ଯେଉଁ କ୍ଷଣରେ ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ସମସ୍ତ ସ୍ୱାର୍ଥରୁ ରହିତ ହେଲା ଏବଂ ସେ କେବଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟରେ ନିବାସକାରୀ ଶ୍ରୀହରି ନିଜ ଧାମ ଛାଡ଼ି ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ହ୍ରଦ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ିଲେ — ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କରିବା ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ହାତୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ। ଭକ୍ତଗଣ ମାନନ୍ତି ଯେ ପ୍ରଭୁ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସେହି ଶୀଘ୍ରତାରେ ସେହି ଆତ୍ମା ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ଯିଏ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନ୍ୟ ସାଧନ ଶେଷ କରି ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକେ।
ଅର୍ଥ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ ପାଠ
ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ
ଶ୍ରୀଶୁକ ଉଵାଚ - ଏଵଂ ଵ୍ଯଵସିତୋ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ସମାଧାଯ ମନୋ ହୃଦି । ଜଜାପ ପରମଂ ଜାପ୍ଯଂ ପ୍ରାଗ୍ଜନ୍ମନ୍ଯନୁଶିକ୍ଷିତମ୍ ॥
śrī-śuka uvāca - evaṃ vyavasito buddhyā samādhāya mano hṛdi | jajāpa paramaṃ jāpyaṃ prāg-janmany-anuśikṣitam ||
ଅର୍ଥ:ଶ୍ରୀଶୁକଦେବ କହିଲେ — ଏହିପରି ବୁଦ୍ଧିରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି ଏବଂ ନିଜ ମନକୁ ହୃଦୟରେ ସ୍ଥିର କରି ଗଜେନ୍ଦ୍ର ସେହି ପରମ ଜପ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଯାହା ସେ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଶିଖିଥିଲେ।
ଶ୍ରୀଗଜେନ୍ଦ୍ର ଉଵାଚ - ଓଁ ନମୋ ଭଗଵତେ ତସ୍ମୈ ଯତ ଏତଚ୍ଚିଦାତ୍ମକମ୍ । ପୁରୁଷାଯାଦିବୀଜାଯ ପରେଶାଯାଭିଧୀମହି ॥
śrī-gajendra uvāca - oṃ namo bhagavate tasmai yata etac-cid-ātmakam | puruṣāyādi-bījāya pareśāyābhidhīmahi ||
ଅର୍ଥ:ଗଜେନ୍ଦ୍ର କହିଲେ — ଓଁ। ସେହି ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ଯାହାଙ୍କଠାରୁ ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିନ୍ମୟ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି। ଆମେ ସେହି ଆଦିପୁରୁଷ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଦିବୀଜ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରୁ।
ଯସ୍ମିନ୍ନିଦଂ ଯତଶ୍ଚେଦଂ ଯେନେଦଂ ଯ ଇଦଂ ସ୍ଵଯମ୍ । ଯୋଽସ୍ମାତ୍ପରସ୍ମାଚ୍ଚ ପରସ୍ତଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵମ୍ ॥
yasminn-idaṃ yataś-cedaṃ yenedaṃ ya idaṃ svayam | yo'smāt-parasmāc-ca paras-taṃ prapadye svayambhuvam ||
ଅର୍ଥ:ଯାହାଙ୍କଠାରେ ଏହି ଜଗତ ସ୍ଥିତ, ଯାହାଙ୍କଠାରୁ ଏହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଅଛି, ଏବଂ ଯିଏ ସ୍ୱୟଂ ଏହି ଜଗତ — ସେହି ସ୍ୱୟମ୍ଭୂ, ପରାତ୍ପର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁଁ ଶରଣ ଗ୍ରହଣ କରେ।
ଯଃ ସ୍ଵାତ୍ମନୀଦଂ ନିଜମାଯଯାର୍ପିତଂ କ୍ଵଚିଦ୍ଵିଭାତଂ କ୍ଵ ଚ ତତ୍ତିରୋହିତମ୍ । ଅଵିଦ୍ଧଦୃକ୍ସାକ୍ଷ୍ଯୁଭଯଂ ତଦୀକ୍ଷତେ ସ ଆତ୍ମମୂଲୋଽଵତୁ ମାଂ ପରାତ୍ପରଃ ॥
yaḥ svātmanīdaṃ nija-māyayārpitaṃ kvacid-vibhātaṃ kva ca tat-tirohitam | aviddha-dṛk-sākṣy-ubhayaṃ tad-īkṣate sa ātma-mūlo'vatu māṃ parāt-paraḥ ||
ଅର୍ଥ:ଏହି ସୃଷ୍ଟି ତାଙ୍କ ନିଜ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କରି ଆତ୍ମାରେ ପ୍ରକଟ କରାଯାଇଛି — କେବେ ପ୍ରକଟ, କେବେ ଲୀନ। ସେହି ନିର୍ମଳ ଦୃଷ୍ଟିଯୁକ୍ତ ସାକ୍ଷୀ ଉଭୟ ଅବସ୍ଥାକୁ ଦେଖନ୍ତି। ସେହି ଆତ୍ମମୂଳ ପରାତ୍ପର ପ୍ରଭୁ ମୋର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
କାଲେନ ପଞ୍ଚତ୍ଵମିତେଷୁ କୃତ୍ସ୍ନଶୋ ଲୋକେଷୁ ପାଲେଷୁ ଚ ସର୍ଵହେତୁଷୁ । ତମସ୍ତଦାସୀଦ୍ ଗହନଂ ଗଭୀରଂ ଯସ୍ତସ୍ଯ ପାରେଽଭିଵିରାଜତେ ଵିଭୁଃ ॥
kālena pañcatvam-iteṣu kṛtsnaśo lokeṣu pāleṣu ca sarva-hetuṣu | tamas-tadāsīd gahanaṃ gabhīraṃ yas-tasya pāre'bhivirājate vibhuḥ ||
ଅର୍ଥ:ଯେତେବେଳେ ସମୟ ଆସିଲେ ସମସ୍ତ ଲୋକ, ସେମାନଙ୍କ ପାଳକ ତଥା ସମସ୍ତ କାରଣ ଏକତ୍ୱରେ ଲୀନ ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ କେବଳ ଗହନ-ଗମ୍ଭୀର ଅନ୍ଧକାର ଅବଶିଷ୍ଟ ରହେ; କିନ୍ତୁ ସେହି ବିଭୁ ପ୍ରଭୁ ସେହି ଅନ୍ଧକାରର ସେପାରିରେ ପ୍ରକାଶମାନ ରହନ୍ତି। ସେ ମୋର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ନ ଯସ୍ଯ ଦେଵା ଋଷଯଃ ପଦଂ ଵିଦୁ- ର୍ଜନ୍ତୁଃ ପୁନଃ କୋଽର୍ହତି ଗନ୍ତୁମୀରିତୁମ୍ । ଯଥା ନଟସ୍ଯାକୃତିଭିର୍ଵିଚେଷ୍ଟତୋ ଦୁରତ୍ଯଯାନୁକ୍ରମଣଃ ସ ମାଵତୁ ॥
na yasya devā ṛṣayaḥ padaṃ vidur- jantuḥ punaḥ ko'rhati gantum-īritum | yathā naṭasyākṛtibhir-viceṣṭato duratyayānukramaṇaḥ sa māvatu ||
ଅର୍ଥ:ଯାହାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପକୁ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ସାଧାରଣ ପ୍ରାଣୀ ତାଙ୍କୁ କିପରି ଜାଣି ବା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବ? ଯେପରି ନଟ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରେ, ସେପରି ତାଙ୍କ ଗତି ଦୁର୍ଜ୍ଞେୟ। ସେହି ପ୍ରଭୁ ମୋର ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ନମୋ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମସହ୍ଯଵେଗ- ଶକ୍ତିତ୍ରଯାଯାଖିଲଧୀଗୁଣାଯ । ପ୍ରପନ୍ନପାଲାଯ ଦୁରନ୍ତଶକ୍ତଯେ କଦିନ୍ଦ୍ରିଯାଣାମନଵାପ୍ଯଵର୍ତ୍ମନେ ॥
namo namas-tubhyam-asahya-vega- śakti-trayāyākhila-dhī-guṇāya | prapanna-pālāya duranta-śaktaye kad-indriyāṇām-anavāpya-vartmane ||
ଅର୍ଥ:ଆପଣଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର, ଯିଏ ଅସହ୍ୟ ବେଗଯୁକ୍ତ ତ୍ରିଗୁଣାତ୍ମକ ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିର ମୂଳ, ଶରଣାଗତଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ମାର୍ଗ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ କେବେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଯଂ ଧର୍ମକାମାର୍ଥଵିମୁକ୍ତିକାମା ଭଜନ୍ତ ଇଷ୍ଟାଂ ଗତିମାପ୍ନୁଵନ୍ତି । କିଂ ଚାଶିଷୋ ରାତ୍ଯପି ଦେହମଵ୍ଯଯଂ କରୋତୁ ମେଽଦଭ୍ରଦଯୋ ଵିମୋକ୍ଷଣମ୍ ॥
yaṃ dharma-kāmārtha-vimukti-kāmā bhajanta iṣṭāṃ gatim-āpnuvanti | kiṃ cāśiṣo rāty-api dehama-vyayaṃ karotu me'dabhra-dayo vimokṣaṇam ||
ଅର୍ଥ:ଧର୍ମ, କାମ, ଅର୍ଥ ଅଥବା ମୋକ୍ଷର କାମନାକାରୀ ଯାହାଙ୍କ ଉପାସନା କରି ନିଜ ଅଭୀଷ୍ଟ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯିଏ ଅବିନାଶୀ ଦେହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି — ସେହି ଅପାର ଦୟାଯୁକ୍ତ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ।
ଏକାନ୍ତିନୋ ଯସ୍ଯ ନ କଞ୍ଚନାର୍ଥଂ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ଯେ ଵୈ ଭଗଵତ୍ପ୍ରପନ୍ନାଃ । ଅତ୍ଯଦ୍ଭୁତଂ ତଚ୍ଚରିତଂ ସୁମଙ୍ଗଲଂ ଗାଯନ୍ତ ଆନନ୍ଦସମୁଦ୍ରମଗ୍ନାଃ ॥
ekāntino yasya na kañcanārthaṃ vāñchanti ye vai bhagavat-prapannāḥ | aty-adbhutaṃ tac-caritaṃ su-maṅgalaṃ gāyanta ānanda-samudra-magnāḥ ||
ଅର୍ଥ:ଯିଏ ତାଙ୍କ ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତ ଏବଂ ଭଗବାନଙ୍କ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରଣାଗତ, ସେମାନେ କିଛି ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ; ଆନନ୍ଦ ସମୁଦ୍ରରେ ନିମଗ୍ନ ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ପରମ ମଙ୍ଗଳମୟ ଚରିତ୍ରର ଗାନ କରନ୍ତି।
ତସ୍ମୈ ନମଃ ପରେଶାଯ ବ୍ରହ୍ମଣେଽନନ୍ତଶକ୍ତଯେ । ଅରୂପାଯୋରୁରୂପାଯ ନମ ଆଶ୍ଚର୍ଯକର୍ମଣେ ॥
tasmai namaḥ pareśāya brahmaṇe'nanta-śaktaye | arūpāyoru-rūpāya nama āścarya-karmaṇe ||
ଅର୍ଥ:ସେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯିଏ ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିଯୁକ୍ତ ବ୍ରହ୍ମ, ଯିଏ ଅରୂପ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ରୂପଯୁକ୍ତ — ସେହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ
ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ
கஜேந்திர மோக்ஷ ஸ்தோத்திரம் ପାଠର ଲାଭ
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣ (ଶରଣାଗତି) ର ପରମ ସ୍ତୋତ୍ର ବୋଲି ଗଣାଯାଏ
ଘୋର ସଂକଟ ଓ ବିପତ୍ତିର କ୍ଷଣରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ତତ୍କ୍ଷଣ ରକ୍ଷାର ଆବାହନକାରୀ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ
ମନକୁ ଭୟ, ଅସହାୟତା ଓ ନିଜ ସୀମିତ ବଳ ଉପରେ ନିର୍ଭରତାରୁ ମୁକ୍ତ କରେ
ରୋଗ, ଋଣ, ଶତ୍ରୁ ଓ ପ୍ରାଣଘାତକ ସଂକଟରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ପରମ୍ପରାଗତ ଭାବେ ପଢ଼ାଯାଏ
ଶୁଦ୍ଧ, ନିଷ୍କାମ ଭକ୍ତି ବିକଶିତ କରେ ଯାହା କେବଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଚାହେଁ, ତାଙ୍କ ଉପହାରକୁ ନୁହେଁ
ଜୀବନ ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନକାରୀ କୁହାଯାଏ, ଯେପରି ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମିଳିଲା
ପ୍ରାତଃକାଳର ପାଠ ସଞ୍ଚିତ ପାପର ଭାର ଦୂରକାରୀ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ
கஜேந்திர மோக்ஷ ஸ்தோத்திரம் ପାଠ ବିଧି
ସ୍ନାନ କରି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚିତ୍ର ସମ୍ମୁଖରେ ପୂର୍ବ ଆଡ଼କୁ ମୁଖ କରି ବସନ୍ତୁ। ଦୀପ ଜାଳନ୍ତୁ ଏବଂ ଗଜେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣର ଚିନ୍ତନ କରି ଗଜେନ୍ଦ୍ରମୋକ୍ଷ ସ୍ତୋତ୍ର ଧୀରେ ଧୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧ୍ୟାନରେ ପାଠ କରନ୍ତୁ। ଭାଗବତ କହେ ଯେ ଭକ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ପ୍ରଭୁ ଅସହାୟଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଉଠିଠିଆ ହୁଅନ୍ତି, ତେଣୁ ଏପରି ହୃଦୟରେ ଜପନ୍ତୁ ଯାହା କେବଳ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଏହାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଜପ କରାଯାଇପାରେ, ଅଥବା ରୋଗ, ସଂକଟ ବା ଅସହାୟତାର କ୍ଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ପଢ଼ାଯାଇପାରେ, ତଥା ପରମ୍ପରାଗତ ଭାବେ ଦିବଙ୍ଗତଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ପଢ଼ାଯାଏ।
ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ
ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ
ॐ
ସମ୍ପୂର୍ଣ கஜேந்திர மோக்ஷ ஸ்தோத்திரம் ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ