ਗਣੇਸ਼ਭੁਜਙ੍ਗਮ੍
கணேச புஜங்கம் in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ
ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ/ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ
✦ ਅਰਥ
ਗਣੇਸ਼ ਭੁਜੰਗਮ੍ ਆਦਿ ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰੀਆ ਦੁਆਰਾ ਵਹਿੰਦੇ ਭੁਜੰਗਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਰਚੇ ਨੌਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਤੋਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਚ ਕਰਦੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਸ਼ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਚ-ਮੁਦਰਾ ਦਾ ਚਿੱਤਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਛਣਕਦੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ, ਉੱਚੀ ਸੁੰਡ, ਰਤਨ-ਜੜਿਆ ਮੁਕਟ, ਸੱਪ ਦਾ ਹਾਰ — ਅਤੇ ਹਰੇਕ 'ਗਣਾਧੀਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਸੂਨੁੰ ਤਮੀਡੇ' ਨਾਲ ਮੁੱਕਦਾ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਸ਼ਲੋਕ ਨਿਰਾਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਾਕ-ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ
Stotra attributed to the works of Adi Shankaracharya (Shankaracharya Stotra collection) · Adi Shankaracharya · Traditionally 8th century CE
ਗਣੇਸ਼ ਭੁਜੰਗਮ੍ ਆਦਿ ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰੀਆ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ 'ਭੁਜੰਗ' ਸਤੋਤਰ-ਲੜੀ ਦਾ ਅੰਗ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ, ਗੀਤਮਈ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਢਾਲਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਆਚਾਰੀਆ ਹੋਰ ਥਾਂ ਨਿਰਾਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਵਿਵੇਚਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਇੱਥੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮੂਰਤ ਅਤੇ ਆਨੰਦਮਈ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਮਦੇ ਹਨ — ਗਜਮੁਖ ਗਣੇਸ਼ ਤਾਂਡਵ ਨਾਚ ਕਰਦੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਵੱਜਦੀਆਂ, ਸੁੰਡ ਘੁੰਮਦੀ। ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਉਹ ਇਸ ਮੋਹਕ ਰੂਪ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਇਸ ਬੋਧ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹੀ ਗਣੇਸ਼ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ੴ ਹਨ, ਗੁਣਾਤੀਤ ਪਰਬ੍ਰਹਮ ਹਨ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕੋ ਛੋਟੇ ਸਤੋਤਰ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
✦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਪਰੰਪਰਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਅਰੁਣੋਦੈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਠ ਕੇ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਸਤੋਤਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਕ-ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ — ਉਹ ਵਰਦਾਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਜੋ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਿਰੰਤਰ ਪਾਠ ਨੇ ਥਥਲਾਹਟ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਕਪਟੁਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਅਤੇ ਵਕਤਿਆਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅਸਾਧਾਰਨ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਭਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੂਰਾ ਪਾਠ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ
ਰਣਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਘਣ੍ਟਾਨਿਨਾਦਾਭਿਰਾਮਂ ਚਲਤ੍ਤਾਣ੍ਡਵੋਦ੍ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪਦ੍ਮਤਾਲਮ੍। ਲਸਤ੍ਤੁਨ੍ਦਿਲਾਙ੍ਗੋਪਰਿਵ੍ਯਾਲਹਾਰਂ ਗਣਾਧੀਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਸੂਨੁਂ ਤਮੀਡੇ॥੧॥
raṇat-kṣudra-ghaṇṭā-ninādābhirāmaṁ chalat-tāṇḍavoddaṇḍavat-padma-tālam। lasat-tundilāṅgopari-vyāla-hāraṁ gaṇādhīśam-īśāna-sūnuṁ tam-īḍe॥1॥
ਅਰਥ:ਮੈਂ ਗਣਾਧੀਸ਼, ਈਸ਼ਾਨਪੁੱਤਰ (ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ) ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ — ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਮਧੁਰ ਛਣਕਾਰ ਨਾਲ ਮਨੋਹਰ ਹਨ, ਉੱਗਰ ਤਾਂਡਵ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਕਮਲ ਸਮਾਨ ਚਰਨਾਂ ਨਾਲ ਤਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਮੋਟੇ ਢਿੱਡ ਉੱਤੇ ਸੱਪ ਦਾ ਹਾਰ ਸ਼ੋਭਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਵਨਿਧ੍ਵਂਸਵੀਣਾਲਯੋਲ੍ਲਾਸਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਸ੍ਫੁਰਚ੍ਛੁਣ੍ਡਦਣ੍ਡੋਲ੍ਲਸਦ੍ਬੀਜਪੂਰਮ੍। ਗਲਦ੍ਦਰ੍ਪਸੌਗਨ੍ਧ੍ਯਲੋਲਾਲਿਮਾਲਂ ਗਣਾਧੀਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਸੂਨੁਂ ਤਮੀਡੇ॥੨॥
dhvani-dhvaṁsa-vīṇā-layollāsi-vaktraṁ sphurach-chuṇḍa-daṇḍollasad-bīja-pūram। galad-darpa-saugandhya-lolāli-mālaṁ gaṇādhīśam-īśāna-sūnuṁ tam-īḍe॥2॥
ਅਰਥ:ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਣਾਧੀਸ਼ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵੀਣਾ-ਵਾਦਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਚਲ ਸੁੰਡ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੀਜਪੂਰ (ਅਨਾਰ) ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਦ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਉੱਤੇ ਭੌਰਿਆਂ ਦੀ ਪੰਕਤੀ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਜ੍ਜਪਾਰਕ੍ਤਰਤ੍ਨਪ੍ਰਸੂਨ- ਪ੍ਰਵਾਲਪ੍ਰਭਾਤਾਰੁਣਜ੍ਯੋਤਿਰੇਕਮ੍। ਪ੍ਰਲਮ੍ਬੋਦਰਂ ਵਕ੍ਰਤੁਣ੍ਡੈਕਦਨ੍ਤਂ ਗਣਾਧੀਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਸੂਨੁਂ ਤਮੀਡੇ॥੩॥
prakāśaj-japā-rakta-ratna-prasūna- pravāla-prabhā-tāruṇa-jyotir-ekam। pralambodaraṁ vakra-tuṇḍaika-dantaṁ gaṇādhīśam-īśāna-sūnuṁ tam-īḍe॥3॥
ਅਰਥ:ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼ਿਵਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕੋ-ਇਕ ਕਾਂਤੀ ਮੂੰਗਾ, ਲਾਲ ਜਪਾ-ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਉਦੈ-ਕਾਲੀਨ ਅਰੁਣ ਰਤਨ ਸਮਾਨ ਦੀਪਤ ਹੈ — ਜੋ ਲਮਕਦੇ ਢਿੱਡ ਵਾਲੇ, ਵਕ੍ਰਤੁੰਡ ਅਤੇ ਏਕਦੰਤ ਹਨ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਸ੍ਫੁਰਦ੍ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਕਿਰੀਟਂ ਕਿਰੀਟੋਲ੍ਲਸਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਰੇਖਾਵਿਭੂਸ਼ਮ੍। ਵਿਭੂਸ਼ੈਕਭੂਸ਼ਂ ਭਵਧ੍ਵਂਸਹੇਤੁਂ ਗਣਾਧੀਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਸੂਨੁਂ ਤਮੀਡੇ॥੪॥
vichitra-sphurad-ratna-mālā-kirīṭaṁ kirīṭollasach-chandra-rekhā-vibhūṣam। vibhūṣaika-bhūṣaṁ bhava-dhvaṁsa-hetuṁ gaṇādhīśam-īśāna-sūnuṁ tam-īḍe॥4॥
ਅਰਥ:ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਣਾਧੀਸ਼ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਚਿੱਤਰ ਰਤਨ-ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਮੁਕਟ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰਰੇਖਾ ਸ਼ੋਭਦੀ ਹੈ — ਜੋ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਗਹਿਣਾ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ-ਬੰਧਨ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ।
ਉਦਞ੍ਚਦ੍ਭੁਜਾਵਲ੍ਲਰੀਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯਮੂਲ- ਸ਼੍ਚਲਦ੍ਭ੍ਰੂਲਤਾਵਿਭ੍ਰਮਭ੍ਰਾਜਦਕ੍ਸ਼ਮ੍। ਮਰੁਤ੍ਸੁਨ੍ਦਰੀਚਾਮਰੈਃ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਂ ਗਣਾਧੀਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਸੂਨੁਂ ਤਮੀਡੇ॥੫॥
udañchad-bhujā-vallarī-dṛśya-mūla- ś-chalad-bhrū-latā-vibhrama-bhrājad-akṣam। marut-sundarī-chāmaraiḥ sevyamānaṁ gaṇādhīśam-īśāna-sūnuṁ tam-īḍe॥5॥
ਅਰਥ:ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਣਾਧੀਸ਼ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਉੱਠੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵੇਲ ਵਾਂਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਚਲ ਭਰਵੱਟੀ ਮੁੱਖ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇਵ-ਅੰਗਨਾਵਾਂ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਫੁਰਨ੍ਨਿਸ਼੍ਠੁਰਾਲੋਲਪਿਙ੍ਗਾਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰਂ ਕ੍ਰਿਪਾਕੋਮਲੋਦਾਰਲੀਲਾਵਤਾਰਮ੍। ਕਲਾਬਿਨ੍ਦੁਗਂ ਗੀਯਤੇ ਯੋਗਿਵਰ੍ਯੈ- ਰ੍ਗਣਾਧੀਸ਼ਮੀਸ਼ਾਨਸੂਨੁਂ ਤਮੀਡੇ॥੬॥
sphuran-niṣṭhurālola-piṅgākṣi-tāraṁ kṛpā-komalodāra-līlāvatāram। kalā-bindu-gaṁ gīyate yogi-varyair- gaṇādhīśam-īśāna-sūnuṁ tam-īḍe॥6॥
ਅਰਥ:ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਣਾਧੀਸ਼ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਥਿਰ ਨੇਤਰ ਪਿੰਗਲ ਰੰਗ ਦੇ ਚੰਚਲ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੀ ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਉਦਾਰ ਕਰੁਣਾ ਦੀ ਲੀਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਯੋਗੀ ਕਲਾ-ਬਿੰਦੂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਜਾਣ ਕੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯਮੇਕਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪਂ ਗੁਣਾਤੀਤਮਾਨਨ੍ਦਮਾਕਾਰਸ਼ੂਨ੍ਯਮ੍। ਪਰਂ ਪਰਤਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵੇਦਾਨ੍ਤਵੇਦ੍ਯਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਗਲ੍ਭਂ ਪੁਰਾਣਂ ਤਮੀਡੇ॥੭॥
yam-ekākṣaraṁ nirmalaṁ nirvikalpaṁ guṇātītam-ānandam-ākāra-śūnyam। paraṁ parataraṁ brahma vedānta-vedyaṁ vadanti pragalbhaṁ purāṇaṁ tam-īḍe॥7॥
ਅਰਥ:ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੀਸ਼ੀ ਏਕਾਕ੍ਸ਼ਰ, ਨਿਰਮਲ, ਨਿਰਵਿਕਲਪ, ਗੁਣਾਤੀਤ, ਆਨੰਦਸਰੂਪ, ਆਕਾਰ-ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਨਯੋਗ ਪਰਾਤਪਰ ਬ੍ਰਹਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਸਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਤੁਭ੍ਯਮ੍। ਨਮੋऽਨਨ੍ਤਲੀਲਾਯ ਕੈਵਲ੍ਯਭਾਸੇ ਨਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਬੀਜ ਪ੍ਰਸੀਦੇਸ਼ਸੂਨੋ॥੮॥
chidānanda-sāndrāya śāntāya tubhyaṁ namo viśva-kartre cha hartre cha tubhyam। namo'nanta-līlāya kaivalya-bhāse namo viśva-bīja prasīdeśa-sūno॥8॥
ਅਰਥ:ਹੇ ਚਿਦਾਨੰਦਘਨ, ਸ਼ਾਂਤਸਰੂਪ, ਆਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਕਰਤਾ ਅਤੇ ਹਰਤਾ, ਆਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਅਨੰਤ ਲੀਲਾ ਵਾਲੇ, ਕੈਵਲਯ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਸਰੂਪ, ਆਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਬੀਜ, ਹੇ ਈਸ਼ਾਨਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।
ਇਮਂ ਸੁਸ੍ਤਵਂ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਠੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਲਭੇਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨ੍। ਗਣੇਸ਼ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਿਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਾਚੋ ਗਣੇਸ਼ੇ ਵਿਭੌ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ॥੯॥
imaṁ sustavaṁ prātar-utthāya bhaktyā paṭhed-yas-tu martyo labhet-sarva-kāmān। gaṇeśa-prasādena sidhyanti vācho gaṇeśe vibhau durlabhaṁ kiṁ prasanne॥9॥
ਅਰਥ:ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਸਤੋਤਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਬਾਣੀ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ — ਵਿਭੂ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ 'ਤੇ ਭਲਾ ਕੀ ਦੁਰਲਭ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ
ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
கணேச புஜங்கம் ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ
ਵਾਕ-ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਹੀ ਗਈ ਬਾਣੀ ਸੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਸਵੇਰੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰਨ 'ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਧਰਮਮਈ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ (ਅੰਤਿਮ ਸ਼ਲੋਕ ਅਨੁਸਾਰ)
ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ('ਭਵਧ੍ਵੰਸਹੇਤੁਮ੍')
ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਚ-ਸਰੂਪ ਦੇ ਸਜੀਵ ਚਿੰਤਨ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਤੀਬਰ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਕਾਵਿ ਅਤੇ ਵਕਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਵਕਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ
ਆਦਿ ਸ਼ੰਕਰਾਚਾਰੀਆ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ-ਗਹਿਰਾਈ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ
ਮਨ ਨੂੰ ਸਗੁਣ (ਸਾਕਾਰ) ਤੋਂ ਨਿਰਗੁਣ (ਨਿਰਾਕਾਰ ਬ੍ਰਹਮ) ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
கணேச புஜங்கம் ਪਾਠ ਵਿਧੀ
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੋ। ਪੂਰੇ ਨੌਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਧੁਰ ਪਾਠ ਕਰੋ, ਭੁਜੰਗਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ਦੀ ਲਹਿਰਾਉਂਦੀ ਲੈਅ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਓ ਜੋ ਸਤੋਤਰ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦੀ ਗਤੀ ਵਰਗਾ ਵਹਾਅ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਸ਼ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਚ-ਸਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਵੇਰਵੇ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ — ਘੰਟੀਆਂ, ਅਨਾਰ ਫੜੀ ਸੁੰਡ, ਰਤਨ-ਜੜਿਆ ਮੁਕਟ, ਸੱਪ ਦਾ ਹਾਰ। ਅੰਤਿਮ ਸ਼ਲੋਕ ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਜੋਂ ਪੜ੍ਹੋ। ਦੀਵਾ ਜਗਾਓ ਅਤੇ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੋਦਕ ਜਾਂ ਲਾਲ ਫੁੱਲ ਅਰਪਣ ਕਰੋ, ਅਤੇ 'ੴ ਗੰ ਗਣਪਤਯੇ ਨਮਃ' ਦੇ ਜਾਪ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਕਰੋ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ॐ
ਪੂਰਾ கணேச புஜங்கம் ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ