Narasimha Kavacham PDF

नृसिंहकवचं वक्ष्ये प्रह्लादेनोदितं पुरा । सर्वरक्षाकरं पुण्यं सर्वोपद्रवनाशनम् ॥ १॥ सर्व सम्पत्करं चैव स्वर्गमोक्षप्रदायकम् । ध्यात्वा नृसिंहं देवेशं हेमसिंहासनस्थितम् ॥ २॥ विवृतास्यं त्रिनयनं शरदिन्दुसमप्रभम् । लक्ष्म्यालिङ्गितवामाङ्गं विभूतिभिरुपाश्रितम् ॥ ३॥ चतुर्भुजं कोमलाङ्गं स्वर्णकुण्डलशोभितम् । सरोजशोभितोरस्कं रत्नकेयूरमुद्रितम् ॥ ४॥ तप्तकाञ्चनसंकाशं पीतनिर्मलवाससम् । इन्द्रादिसुरमौलिस्थस्फुरन्माणिक्यदीप्तिभिः ॥ ५॥ विराजितपदद्वन्द्वं शङ्खचक्रादि हेतिभिः । गरुत्मता च विनयात् स्तूयमानं मुदान्वितम् ॥ ६॥ स्वहृत्कमलसंवासं कृत्वा तु कवचं पठेत् । नृसिंहो मे शिरः पातु लोकरक्षार्थसम्भवः ॥ ७॥ सर्वगोऽपि स्तम्भवासः भालं मे रक्षतु ध्वनिम् । नृसिंहो मे दृशौ पातु सोमसूर्याग्निलोचनः ॥ ८॥ स्मृतिं मे पातु नृहरिर्मुनिवर्यस्तुतिप्रियः । नासं मे सिंहनासस्तु मुखं लक्ष्मीमुखप्रियः ॥ ९॥ सर्वविद्याधिपः पातु नृसिंहो रसनां मम । वक्त्रं पात्विन्दुवदनं सदा प्रह्लादवन्दितः ॥ १०॥ नृसिंहः पातु मे कण्ठं स्कन्धौ भूभरान्तकृत् । दिव्यास्त्रशोभितभुजो नृसिंहः पातु मे भुजौ ॥ ११॥ करौ मे देववरदो नृसिंहः पातु सर्वतः । हृदयं योगिसाध्यश्च निवासं पातु मे हरिः ॥ १२॥ मध्यं पातु हिरण्याक्षवक्षःकुक्षिविदारणः । नाभिं मे पातु नृहरिः स्वनाभि ब्रह्मसंस्तुतः ॥ १३॥ ब्रह्माण्डकोटयः कट्यां यस्यासौ पातु मे कटिम् । गुह्यं मे पातु गुह्यानां मन्त्राणां गुह्यरूपदृक् ॥ १४॥ ऊरू मनोभवः पातु जानुनी नररूपधृक् । जङ्घे पातु धराभारहर्ता योऽसौ नृकेसरी ॥ १५॥ सुरराज्यप्रदः पातु पादौ मे नृहरीश्वरः । सहस्रशीर्षा पुरुषः पातु मे सर्वशस्तनुम् ॥ १६॥ महोग्रः पूर्वतः पातु महावीराग्रजोऽग्नितः । महाविष्णुर्दक्षिणे तु महाज्वालस्तु नैरृतौ ॥ १७॥ पश्चिमे पातु सर्वेशो दिशि मे सर्वतोमुखः । नृसिंहः पातु वायव्यां सौम्यां भूषणविग्रहः ॥ १८॥ ईशान्यां पातु भद्रो मे सर्वमङ्गलदायकः । संसारभयतः पातु मृत्योर्मृत्युर्नृकेसरी ॥ १९॥ इदं नृसिंहकवचं प्रह्लादमुखमण्डितम् । भक्तिमान् यः पठेन्नित्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ २०॥ पुत्रवान् धनवान् लोके दीर्घायुरुपजायते । यं यं कामयते कामं तं तं प्राप्नोत्यसंशयम् ॥ २१॥ सर्वत्र जयमाप्नोति सर्वत्र विजयी भवेत् । भूम्यन्तरीक्षदिव्यानां ग्रहाणां विनिवारणम् ॥ २२॥ वृश्चिकोरगसम्भूत विषापहरणं परम् । ब्रह्मराक्षसयक्षाणां दूरोत्सारणकारणम् ॥ २३॥ भूर्जे वा तालपत्रे वा कवचं लिखितं शुभम् । करमूले धृतं येन सिध्येयुः कर्मसिद्धयः ॥ २४॥ देवासुरमनुष्येषु स्वं स्वमेव जयं लभेत् । एकसन्ध्यं त्रिसन्ध्यं वा यः पठेन्नियतो नरः ॥ २५॥ सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति । द्वात्रिंशतिसहस्राणि पठेत् शुद्धात्मनां नृणाम् ॥ २६॥ कवचस्यास्य मन्त्रस्य मन्त्रसिद्धिः प्रजायते । अनेन मन्त्रराजेन कृत्वा भस्माभिमन्त्रणम् ॥ २७॥ तिलकं विन्यसेद्यस्तु तस्य ग्रहभयं हरेत् । त्रिवारं जपमानस्तु दत्तं वार्यभिमन्त्र्य च ॥ २८॥ प्राशयेद्यो नरो मन्त्रं नृसिंहध्यानमाचरेत् । तस्य रोगाः प्रणश्यन्ति ये च स्युः कुक्षिसम्भवाः ॥ २९॥ किमत्र बहुनोक्तेन नृसिंहसदृशो भवेत् । मनसा चिन्तितं यत्तु स तच्चाप्नोत्यसंशयम् ॥ ३०॥ गर्जन्तं गर्जयन्तं निजभुजपटलं स्फोटयन्तं हठन्तं रूप्यन्तं तापयन्तं दिवि भुवि दितिजं क्षेपयन्तं क्षिपन्तम् । क्रन्दन्तं रोषयन्तं दिशि दिशि सततं संहरन्तं भरन्तं भ्रमन्तं वीक्षन्तं घूर्णयन्तं शरनिकरशतैर्दिव्यसिंहं नमामि ॥ ३१॥ ॥ इति श्रीब्रह्माण्डपुराणे प्रह्लादोक्तं श्रीनृसिंहकवचं सम्पूर्णम् ॥

nṛsiṃhakavacaṃ vakṣye prahlādenoditaṃ purā | sarvarakṣākaraṃ puṇyaṃ sarvopadravanāśanam || 1|| sarva sampatkaraṃ caiva svargamokṣapradāyakam | dhyātvā nṛsiṃhaṃ deveśaṃ hemasiṃhāsanasthitam || 2|| vivṛtāsyaṃ trinayanaṃ śaradindusamaprabham | lakṣmyāliṅgitavāmāṅgaṃ vibhūtibhirupāśritam || 3|| caturbhujaṃ komalāṅgaṃ svarṇakuṇḍalaśobhitam | sarojaśobhitoraskaṃ ratnakeyūramudritam || 4|| taptakāñcanasaṃkāśaṃ pītanirmalavāsasam | indrādisuramaulisthasphuranmāṇikyadīptibhiḥ || 5|| virājitapadadvandvaṃ śaṅkhacakrādi hetibhiḥ | garutmatā ca vinayāt stūyamānaṃ mudānvitam || 6|| svahṛtkamalasaṃvāsaṃ kṛtvā tu kavacaṃ paṭhet | nṛsiṃho me śiraḥ pātu lokarakṣārthasambhavaḥ || 7|| sarvago'pi stambhavāsaḥ bhālaṃ me rakṣatu dhvanim | nṛsiṃho me dṛśau pātu somasūryāgnilocanaḥ || 8|| smṛtiṃ me pātu nṛharirmunivaryastutipriyaḥ | nāsaṃ me siṃhanāsastu mukhaṃ lakṣmīmukhapriyaḥ || 9|| sarvavidyādhipaḥ pātu nṛsiṃho rasanāṃ mama | vaktraṃ pātvinduvadanaṃ sadā prahlādavanditaḥ || 10|| nṛsiṃhaḥ pātu me kaṇṭhaṃ skandhau bhūbharāntakṛt | divyāstraśobhitabhujo nṛsiṃhaḥ pātu me bhujau || 11|| karau me devavarado nṛsiṃhaḥ pātu sarvataḥ | hṛdayaṃ yogisādhyaśca nivāsaṃ pātu me hariḥ || 12|| madhyaṃ pātu hiraṇyākṣavakṣaḥkukṣividāraṇaḥ | nābhiṃ me pātu nṛhariḥ svanābhi brahmasaṃstutaḥ || 13|| brahmāṇḍakoṭayaḥ kaṭyāṃ yasyāsau pātu me kaṭim | guhyaṃ me pātu guhyānāṃ mantrāṇāṃ guhyarūpadṛk || 14|| ūrū manobhavaḥ pātu jānunī nararūpadhṛk | jaṅghe pātu dharābhārahartā yo'sau nṛkesarī || 15|| surarājyapradaḥ pātu pādau me nṛharīśvaraḥ | sahasraśīrṣā puruṣaḥ pātu me sarvaśastanum || 16|| mahograḥ pūrvataḥ pātu mahāvīrāgrajo'gnitaḥ | mahāviṣṇurdakṣiṇe tu mahājvālastu nairṛtau || 17|| paścime pātu sarveśo diśi me sarvatomukhaḥ | nṛsiṃhaḥ pātu vāyavyāṃ saumyāṃ bhūṣaṇavigrahaḥ || 18|| īśānyāṃ pātu bhadro me sarvamaṅgaladāyakaḥ | saṃsārabhayataḥ pātu mṛtyormṛtyurnṛkesarī || 19|| idaṃ nṛsiṃhakavacaṃ prahlādamukhamaṇḍitam | bhaktimān yaḥ paṭhennityaṃ sarvapāpaiḥ pramucyate || 20|| putravān dhanavān loke dīrghāyurupajāyate | yaṃ yaṃ kāmayate kāmaṃ taṃ taṃ prāpnotyasaṃśayam || 21|| sarvatra jayamāpnoti sarvatra vijayī bhavet | bhūmyantarīkṣadivyānāṃ grahāṇāṃ vinivāraṇam || 22|| vṛścikoragasambhūta viṣāpaharaṇaṃ param | brahmarākṣasayakṣāṇāṃ dūrotsāraṇakāraṇam || 23|| bhūrje vā tālapatre vā kavacaṃ likhitaṃ śubham | karamūle dhṛtaṃ yena sidhyeyuḥ karmasiddhayaḥ || 24|| devāsuramanuṣyeṣu svaṃ svameva jayaṃ labhet | ekasandhyaṃ trisandhyaṃ vā yaḥ paṭhenniyato naraḥ || 25|| sarvamaṅgalamāṅgalyaṃ bhuktiṃ muktiṃ ca vindati | dvātriṃśatisahasrāṇi paṭhet śuddhātmanāṃ nṛṇām || 26|| kavacasyāsya mantrasya mantrasiddhiḥ prajāyate | anena mantrarājena kṛtvā bhasmābhimantraṇam || 27|| tilakaṃ vinyasedyastu tasya grahabhayaṃ haret | trivāraṃ japamānastu dattaṃ vāryabhimantrya ca || 28|| prāśayedyo naro mantraṃ nṛsiṃhadhyānamācaret | tasya rogāḥ praṇaśyanti ye ca syuḥ kukṣisambhavāḥ || 29|| kimatra bahunoktena nṛsiṃhasadṛśo bhavet | manasā cintitaṃ yattu sa taccāpnotyasaṃśayam || 30|| garjantaṃ garjayantaṃ nijabhujapaṭalaṃ sphoṭayantaṃ haṭhantaṃ rūpyantaṃ tāpayantaṃ divi bhuvi ditijaṃ kṣepayantaṃ kṣipantam | krandantaṃ roṣayantaṃ diśi diśi satataṃ saṃharantaṃ bharantaṃ bhramantaṃ vīkṣantaṃ ghūrṇayantaṃ śaranikaraśatairdivyasiṃhaṃ namāmi || 31|| || iti śrībrahmāṇḍapurāṇe prahlādoktaṃ śrīnṛsiṃhakavacaṃ sampūrṇam ||

The protective armour-hymn of Lord Narasimha, the man-lion avatar of Vishnu, as told by the devotee Prahlada in the Brahmanda Purana — invoking the fierce, fearless Lord to guard the devotee on every side from all danger, fear and evil.