ഭവാനീഭുജങ്ഗമ്
ಭವಾನೀಭುಜಂಗಂ in Malayalam · മലയാളം
നിങ്ങളുടെ ഭാഷ/ലിപിയിൽ വായിക്കൂ
✦ അർഥം
ഭവാനീഭുജംഗം ആദി ശങ്കരാചാര്യർ മനോഹരമായ ഭുജംഗപ്രയാത ഛന്ദസ്സിൽ രചിച്ച പതിനേഴ് ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഭക്തിപൂർണമായ സ്തുതിയാണ്. ഇത് ദേവി ഭവാനിയെ (പാർവതി) പാദം മുതൽ കിരീടം വരെ വർണിക്കുന്നു, അവൾ ചക്രങ്ങൾ, സുഷുമ്ന വഴി സഹസ്രാരം വരെ പ്രകാശിക്കുന്നു, അവളെ ഭോഗവും മോക്ഷവും രണ്ടും നൽകുന്ന പരാശക്തിയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. അവസാന ശ്ലോകങ്ങൾ ഹൃദയസ്പർശിയായ ശരണാഗതിയാണ്, പ്രസിദ്ധമായ 'ഭവാനി, നീ മാത്രമാണ് എന്റെ ഏക ആശ്രയം' എന്ന ധ്രുവപദത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു.
ഉത്ഭവം & കഥ
Devotional hymn attributed to Adi Shankaracharya (Sri Vidya / Shakta tradition) · Adi Shankaracharya · c. 8th century CE (traditional attribution)
ഭവാനീഭുജംഗം ആദി ശങ്കരാചാര്യരുടെ പ്രസിദ്ധമായ 'ഭുജംഗം' സ്തോത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്, സർപ്പിലമായ ഭുജംഗപ്രയാത ഛന്ദസ്സിൽ രചിച്ചതാണ്. സൗന്ദര്യലഹരി പോലെ, ഇത് മൃദുവായ ഭക്തിയെ ശ്രീവിദ്യയുടെയും കുണ്ഡലിനീ യോഗത്തിന്റെയും ഗൂഢ ശാസ്ത്രവുമായി ഇഴചേർക്കുന്നു: കവി ദേവിയുടെ സാന്നിധ്യത്തെ മൂലാധാര ചക്രത്തിൽ നിന്ന് സുഷുമ്ന വഴി ശിഖരം (സഹസ്രാരം) വരെ പിന്തുടരുന്നു, അവളെ ഒരേസമയം സുന്ദരിയായ മാതാവായും മനോവാക്കുകൾക്ക് അതീതയായ പരാശക്തിയായും സ്തുതിക്കുന്നു. ഇത് ശാക്ത സാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും ഹൃദയസ്പർശിയായ ശരണാഗതികളിൽ ഒന്നിൽ അവസാനിക്കുന്നു.
✦ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ
സ്തോത്രം തന്നെ അതിന്റെ ഫലം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ഇത് സ്ഥിരവും ഭക്തിയുള്ളതുമായ മനസ്സോടെ നിത്യവും ചൊല്ലുന്നവൻ 'മൃത്യുവിനെ ജയിക്കുന്നു, മേധയും ശ്രീയും നേടുന്നു, മറ്റൊരു ശരീരത്തിൽ മുക്തി നേടുന്നു.' ഭക്തർ പതിനേഴാം ശ്ലോകത്തെ ജീവരക്ഷയായി കരുതുന്നു — ഭവാനിയെ സംസാര സാഗരം കടത്തുന്ന ഏക തോണിയായി വിളിക്കുന്നു — ഇതിന്റെ നിരന്തര പാരായണത്തിലൂടെ അവളുടെ കൃപയിൽ അഭയവും രക്ഷയും കണ്ടെത്തിയ അനുഭവം പറയുന്നു.
അർഥസഹിതം പൂർണ പാഠം
ഏതെങ്കിലും വരിയിലോ ▶ ബട്ടണിലോ തൊട്ട് കേൾക്കൂ
ഷഡാധാരപങ്കേരുഹാന്തര്വിരാജത് സുഷുമ്നാന്തരാലേഽതിതേജോല്ലസന്തീമ് । സുധാമണ്ഡലം ദ്രാവയന്തീം പിബന്തീം സുധാമൂര്തിമീഡേ ചിദാനന്ദരൂപാമ് ॥ ൧॥
ṣaḍādhārapaṅkeruhāntarvirājat suṣumnāntarāle'titejollasantīm | sudhāmaṇḍalaṃ drāvayantīṃ pibantīṃ sudhāmūrtimīḍe cidānandarūpām || 1||
അർഥം:1. ഞാൻ ആ നെക്ടാർ-സ്വരൂപിണിയെ, ചിദാനന്ദ-രൂപിണിയെ സ്തുതിക്കുന്നു — അവൾ ഷട്ചക്രങ്ങളുടെ കമലങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു, സുഷുമ്ന നാഡിയിൽ അമിത തേജസ്സോടെ ജ്വലിക്കുന്നു, അമൃത മണ്ഡലത്തെ ഉരുക്കി പാനം ചെയ്യുന്നു.
ജ്വലത്കോടിബാലാര്കഭാസാരുണാങ്ഗീം സുലാവണ്യശൃങ്ഗാരശോഭാഭിരാമാമ് । മഹാപദ്മകിഞ്ജല്കമധ്യേ വിരാജത്- ത്രികോണേ നിഷണ്ണാം ഭജേ ശ്രീഭവാനീമ് ॥ ൨॥
jvalatkoṭibālārkabhāsāruṇāṅgīṃ sulāvaṇyaśṛṅgāraśobhābhirāmām | mahāpadmakiñjalkamadhye virājat- trikoṇe niṣaṇṇāṃ bhaje śrībhavānīm || 2||
അർഥം:2. ഞാൻ ശ്രീഭവാനിയെ ഉപാസിക്കുന്നു, അവളുടെ അംഗങ്ങൾ കോടി ഉദയ ബാലസൂര്യന്മാരുടെ കാന്തി പോലെ അരുണവർണമാണ്, പരിപൂർണ ലാവണ്യം, ശൃംഗാര ശോഭയാൽ അഭിരാമയാണ്, മഹാപദ്മത്തിന്റെ കിഞ്ജൽകങ്ങളുടെ മധ്യത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന ത്രികോണത്തിൽ ആസീനയാണ്.
ക്വണത്കിങ്കിണീനൂപുരോദ്ഭാസിരത്ന- പ്രഭാലീഢലാക്ഷാര്ദ്രപാദാബ്ജയുഗ്മാമ് । അജേശാച്യുതാദ്യൈഃ സുരൈഃ സേവ്യമാനാം മഹാത്രിപുരാം ശ്രീശിവാം ഭാവയാമി ॥ ൩॥
kvaṇatkiṅkiṇīnūpurodbhāsiratna- prabhālīḍhalākṣārdrapādābjayugmām | ajeśācyutādyaiḥ suraiḥ sevyamānāṃ mahātripurāṃ śrīśivāṃ bhāvayāmi || 3||
അർഥം:3. ഞാൻ മഹാത്രിപുരയെ, മംഗളകരമായ ശ്രീശിവ-ശക്തിയെ ധ്യാനിക്കുന്നു, അവളുടെ പാദകമലങ്ങൾ — ചെമ്പഞ്ഞിയാൽ നനഞ്ഞ്, കിലുങ്ങുന്ന കിങ്ങിണി ചിലങ്കകളുടെ രത്നപ്രഭയാൽ ദീപ്തമായി — ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ, വിഷ്ണു മുതലായ ദേവന്മാരാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നു.
സുശോണാമ്ബരാബദ്ധനീവീവിരാജന്- മഹാരത്നകാഞ്ചീകലാപം നിതമ്ബമ് । സ്ഫുരദ്ദക്ഷിണാവര്തനാഭിം ച തസ്യാ ഭജേ വല്ലരീവദ്വിശാലം ത്രിവല്ലീമ് ॥ ൪॥
suśoṇāmbarābaddhanīvīvirājan- mahāratnakāñcīkalāpaṃ nitambam | sphuraddakṣiṇāvartanābhiṃ ca tasyā bhaje vallarīvadviśālaṃ trivallīm || 4||
അർഥം:4. ഞാൻ അവളുടെ നിതംബത്തെ ഉപാസിക്കുന്നു, ഇത് ചുവന്ന പട്ടിന്റെ കെട്ട്, മഹാരത്ന അരഞ്ഞാണത്താൽ ശോഭിക്കുന്നു, അവളുടെ നാഭി വലത്തേക്ക് ചുരുണ്ടിരിക്കുന്നു, അവളുടെ ത്രിവലി പൂത്ത വള്ളി പോലെ വിശാലവും മനോഹരവുമാണ്.
ലസദ്വൃത്തഗമ്ഭീരനാഭീസരോജം നിജാങ്ഗോദ്ഭവസ്ഥൂലരോമാവലീഭിഃ । ഭ്രമദ്ഭ്രമരാഡമ്ബരം സുന്ദരാഖ്യം ഭജേ തത്തടിത്കോടികാന്തം ഭവാന്യാഃ ॥ ൫॥
lasadvṛttagambhīranābhīsarojaṃ nijāṅgodbhavasthūlaromāvalībhiḥ | bhramadbhramarāḍambaraṃ sundarākhyaṃ bhaje tattaṭitkoṭikāntaṃ bhavānyāḥ || 5||
അർഥം:5. ഞാൻ ഭവാനിയുടെ ആ നാഭി-കമലത്തെ ഉപാസിക്കുന്നു — ഉരുണ്ട്, ആഴമുള്ള, സുന്ദരമായ — ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന രോമാവലി വണ്ടിൻ കൂട്ടം പോലെ ചുറ്റപ്പെട്ട് — കോടി മിന്നലുകളുടെ കാന്തി പോലെ സുന്ദരമാണ്.
കുചൌ കുങ്കുമാഗാരഗര്ഭപ്രവാലൌ പരാഭീതിമുദ്രാകരസ്യോപകണ്ഠൌ । രമാമന്ദിരൌ ചാമരാരാതികുമ്ഭൌ ഭജേ ചന്ദനാലിപ്തകൌ ഭവ്യരൂപൌ ॥ ൬॥
kucau kuṅkumāgāragarbhapravālau parābhītimudrākarasyopakaṇṭhau | ramāmandirau cāmarārātikumbhau bhaje candanāliptakau bhavyarūpau || 6||
അർഥം:6. ഞാൻ അവളുടെ രണ്ട് കുചങ്ങളെ ഉപാസിക്കുന്നു, ഇവ കുങ്കുമ നിധി പോലെ പവിഴച്ചുവപ്പാണ്, അഭയ-വരദ മുദ്രകളുള്ള കയ്യിന്റെ സമീപമാണ്, രമാ (ലക്ഷ്മി) മന്ദിരങ്ങൾ, ഗജകുംഭങ്ങൾ പോലെ, ചന്ദനം പൂശി, ഭവ്യരൂപമാണ്.
ലലാടശ്രിയം വല്ലഭൈകാനുഭാവാം ഭുജാമൂലവിന്യസ്തചൂതാഗ്രകോടിമ് । കലങ്കാധിവാസം ഹസച്ചന്ദ്രബിമ്ബം ശ്രിയേ നൌമി കസ്തൂരികാതിപ്രസന്നമ് ॥ ൭॥
lalāṭaśriyaṃ vallabhaikānubhāvāṃ bhujāmūlavinyastacūtāgrakoṭim | kalaṅkādhivāsaṃ hasaccandrabimbaṃ śriye naumi kastūrikātiprasannam || 7||
അർഥം:7. ശ്രീക്ക് (സമൃദ്ധിക്ക്) വേണ്ടി ഞാൻ അവളുടെ ലലാട ശോഭയെ നമിക്കുന്നു — വല്ലഭന് (ശിവന്) അനുപമമാണ്, ഭുജമൂലത്തിൽ വെച്ച മാന്തളിരിന്റെ അഗ്രത്തോടെ, കളങ്കം (ചന്ദ്രക്കല) വസിക്കുന്ന ചിരിക്കുന്ന ചന്ദ്രബിംബം പോലെ, കസ്തൂരിയാൽ അതി പ്രസന്നമാണ്.
ഭജേ വക്ത്രമബ്ജപ്രഭാജാലലോലം ലസദ്വാരിജാക്ഷീയുഗം വിഭ്രമാക്ഷമ് । ലലാടാന്തരാലമ്ബിമാണിക്യഭൂഷം വഹന്തീം ചലത്കുണ്ഡലോദ്യോതഗണ്ഡമ് ॥ ൮॥
bhaje vaktramabjaprabhājālalolaṃ lasadvārijākṣīyugaṃ vibhramākṣam | lalāṭāntarālambimāṇikyabhūṣaṃ vahantīṃ calatkuṇḍalodyotagaṇḍam || 8||
അർഥം:8. ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തെ ഉപാസിക്കുന്നു, ഇത് കമല-കാന്തി വലയാൽ ചഞ്ചലമാണ്, ദീപ്ത കമലനയനങ്ങൾ, വിഭ്രമയുത നേത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നു, ലലാടത്തിൽ തൂങ്ങുന്ന മാണിക്യത്താൽ ഭൂഷിതമായി, ചലിക്കുന്ന കുണ്ഡലങ്ങളുടെ കാന്തിയാൽ അവളുടെ കവിളുകൾ പ്രകാശിക്കുന്നു.
സുഫുല്ലാരവിന്ദായതാക്ഷീം സുവക്ഷോ- രുഹാം ചാരുഹാസാം സുകര്ണാവതംസാമ് । സുമധ്യാം സുവൃത്തസ്തനീം സുസ്മിതാസ്യാം ഭജേ ശ്രീമഹേശീം ഭവാനീം ഭവാനീമ് ॥ ൯॥
suphullāravindāyatākṣīṃ suvakṣo- ruhāṃ cāruhāsāṃ sukarṇāvataṃsām | sumadhyāṃ suvṛttastanīṃ susmitāsyāṃ bhaje śrīmaheśīṃ bhavānīṃ bhavānīm || 9||
അർഥം:9. ഞാൻ ശ്രീമഹേശിയെ, ഭവാനിയെ, ഭവാനിയെ ഉപാസിക്കുന്നു — വിടർന്ന കമലങ്ങൾ പോലെ ദീർഘ നേത്രങ്ങൾ, സുന്ദര വക്ഷം, മനോഹര ഹാസം, സുന്ദര കർണാഭരണങ്ങൾ, നേർത്ത അര, നന്നായി വൃത്ത സ്തനങ്ങൾ, മധുര പുഞ്ചിരി മുഖത്തോടെ.
സുനാസാപുടം സുന്ദരഭ്രൂലലാടം തരങ്ഗായതാക്ഷം സുധാധൌതഗണ്ഡമ് । സുബിമ്ബാധരം കുന്ദദന്തപ്രഭാഢ്യം ഭജേ ചന്ദ്രചൂഡാലസത്കേശപാശമ് ॥ ൧൦॥
sunāsāpuṭaṃ sundarabhrūlalāṭaṃ taraṅgāyatākṣaṃ sudhādhautagaṇḍam | subimbādharaṃ kundadantaprabhāḍhyaṃ bhaje candracūḍālasatkeśapāśam || 10||
അർഥം:10. ഞാൻ അവളെ ഉപാസിക്കുന്നു — സുന്ദര നാസാപുടം, മനോഹര പുരികങ്ങൾ, ലലാടം, തിരകൾ പോലെ ദീർഘ നേത്രങ്ങൾ, അമൃതത്താൽ കഴുകിയ പോലുള്ള കവിളുകൾ, കോവയ്ക്ക പോലെ അധരം, മുല്ല പോലെ ദന്തകാന്തി, ചന്ദ്രക്കലയാൽ ശോഭിക്കുന്ന കേശപാശത്തോടെ.
പരാശക്തിരാജ്ഞീസമാക്രാന്തവിശ്വാം പരാം ഭോഗമോക്ഷപ്രദാം ശാമ്ഭവീം താമ് । പരാകാരകാമേശ്വരീം കാമകോടിം ഭജേ ചിത്സ്വരൂപാം ജഗന്മാതരം ശ്രീമ് ॥ ൧൧॥
parāśaktirājñīsamākrāntaviśvāṃ parāṃ bhogamokṣapradāṃ śāmbhavīṃ tām | parākārakāmeśvarīṃ kāmakoṭiṃ bhaje citsvarūpāṃ jaganmātaraṃ śrīm || 11||
അർഥം:11. ഞാൻ ശ്രീയെ, ജഗന്മാതാവിനെ, ചിദ്രൂപിണിയെ ഉപാസിക്കുന്നു — പരാശക്തി, സമസ്ത വിശ്വത്തിന്മേൽ അധിഷ്ഠിത രാജ്ഞി, ഭോഗ മോക്ഷങ്ങൾ രണ്ടും പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ശാംഭവി, പരാ കാമേശ്വരി, കാമകോടി.
ശ്രുതീനാം മുഹുര്ഭൂഷണം തര്കഗമ്യം മനോവാക്പഥാതീതമത്യന്തദൂരമ് । നിജാനന്ദബീജം സദാ ബുദ്ധിനിഷ്ഠം നിരാകാരമോങ്കാരഗമ്യം ഭജേഽഹമ് ॥ ൧൨॥
śrutīnāṃ muhurbhūṣaṇaṃ tarkagamyaṃ manovākpathātītamatyantadūram | nijānandabījaṃ sadā buddhiniṣṭhaṃ nirākāramoṅkāragamyaṃ bhaje'ham || 12||
അർഥം:12. ഞാൻ അതിനെ ഉപാസിക്കുന്നു, ഇത് വേദങ്ങൾക്ക് സദാ ഭൂഷണം, തർക്കത്താൽ ഗ്രാഹ്യമെങ്കിലും മനോവാക്കുകളുടെ പാതയ്ക്ക് അതീതം, അത്യന്തം ദൂരം, നിജാനന്ദ ബീജം, സദാ ബുദ്ധിയിൽ നിഷ്ഠിതം, നിരാകാരം, ഓംകാരത്താൽ ഗമ്യം.
മഹായോഗപീഠേ പരിഭ്രാജമാനേ നിഷണ്ണം ശിവേനാപി സാമ്യം വഹന്തീമ് । സഹസ്രാരപദ്മേ സദാ ഭാവയാമി പ്രബുദ്ധാം പരാം ചിച്ഛരീരാം ഭവാനീമ് ॥ ൧൩॥
mahāyogapīṭhe paribhrājamāne niṣaṇṇaṃ śivenāpi sāmyaṃ vahantīm | sahasrārapadme sadā bhāvayāmi prabuddhāṃ parāṃ cicchharīrāṃ bhavānīm || 13||
അർഥം:13. ഞാൻ ദേദീപ്യമാന മഹായോഗപീഠത്തിൽ, സഹസ്രാര-കമലത്തിൽ, സദാ ഭവാനിയെ ധ്യാനിക്കുന്നു — പ്രബുദ്ധ, പരാ, ചിത്-ശരീരിണിയായ അവൾ അവിടെ ശിവനോട് സാമ്യം വഹിച്ച് വിരാജിക്കുന്നു.
ഇദം യസ്തു നിത്യം സമാധായ ചിത്തം പഠേദ്ഭക്തിയുക്തോ ഭവാനീഭുജങ്ഗമ് । സ മൃത്യും വിജിത്യാപി മേധാം ശ്രിയം ച സമാസാദ്യ ദേഹാന്തരേ മുക്തിമേതി ॥ ൧൪॥
idaṃ yastu nityaṃ samādhāya cittaṃ paṭhedbhaktiyukto bhavānībhujaṅgam | sa mṛtyuṃ vijityāpi medhāṃ śriyaṃ ca samāsādya dehāntare muktimeti || 14||
അർഥം:14. ഭക്തിയുക്തനായി ചിത്തത്തെ ഏകാഗ്രമാക്കി നിത്യം ഈ ഭവാനീഭുജംഗം ആര് പഠിക്കുന്നുവോ, അവൻ മൃത്യുവിനെയും ജയിച്ച് മേധയും ശ്രീയും നേടി, ദേഹാന്തരത്തിന് ശേഷം മുക്തി നേടുന്നു.
കവിത്വം ച വാഗ്മിത്വമേധാദികം ച പ്രസന്നാ ഭവാനീ ദദാത്യേവ തസ്മൈ । ഇദം സ്തോത്രരാജം പഠന്തി പ്രകാമം നരാ യേ നിതാന്തം പ്രസീദേന്മഹേശീ ॥ ൧൫॥
kavitvaṃ ca vāgmitvamedhādikaṃ ca prasannā bhavānī dadātyeva tasmai | idaṃ stotrarājaṃ paṭhanti prakāmaṃ narā ye nitāntaṃ prasīdenmaheśī || 15||
അർഥം:15. പ്രസന്ന ഭവാനി അവന് കവിത്വം, വാഗ്മിത്വം, മേധ മുതലായവ തീർച്ചയായും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. ഈ സ്തോത്രരാജം ഇഷ്ടാനുസരണം പഠിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ മേൽ മഹേശി നിതാന്തം പ്രസന്നയാകട്ടെ.
ഭവാനി ത്വദീയാങ്ഘ്രിസേവാനുരക്താന് ജനാന്പാഹി കാരുണ്യപൂര്ണൈഃ കടാക്ഷൈഃ । ജഗന്മാതരസ്മാദൃശാം പാമരാണാം ഗതിസ്ത്വം വിനാ നൈവ ലോകേ മദമ്ബ ॥ ൧൬॥
bhavāni tvadīyāṅghrisevānuraktān janānpāhi kāruṇyapūrṇaiḥ kaṭākṣaiḥ | jaganmātarasmādṛśāṃ pāmarāṇāṃ gatistvaṃ vinā naiva loke madamba || 16||
അർഥം:16. ഹേ ഭവാനി! നിന്റെ പാദസേവയിൽ അനുരക്തരായ ജനങ്ങളെ കരുണാപൂർണ കടാക്ഷങ്ങളാൽ രക്ഷിക്കുക. ഹേ ജഗന്മാതാവേ! ഞങ്ങളെപ്പോലുള്ള പാമരന്മാർക്ക് ലോകത്തിൽ നീയല്ലാതെ വേറെ ആശ്രയമില്ല, ഹേ എന്റെ അമ്മേ.
ഭവാനി ത്വദീയം പദാമ്ഭോജപോതം പ്രപന്നായ യാച്ഛമ്ഭവേ ദേഹി മാതഃ । ഭവാമ്ഭോധിമഗ്നം സമുദ്ധര്തുമീശേ ഭവാനി ത്വമേകാ ഗതിര്മേ ഭവാനി ॥ ൧൭॥
bhavāni tvadīyaṃ padāmbhojapotaṃ prapannāya yācchambhave dehi mātaḥ | bhavāmbhodhimagnaṃ samuddhartumīśe bhavāni tvamekā gatirme bhavāni || 17||
അർഥം:17. ഹേ ഭവാനി! ശരണാഗതനായ എനിക്ക് ശിവന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തിക്കുന്ന നിന്റെ പാദാംഭോജ തോണി പ്രദാനം ചെയ്യുക, ഹേ മാതാവേ. ഭവസാഗരത്തിൽ മുങ്ങിയവനെ ഉദ്ധരിക്കാൻ നീ സമർഥയാണ്. ഹേ ഭവാനി! നീ മാത്രമാണ് എന്റെ ഏക ആശ്രയം, ഹേ ഭവാനി.
പദം-പദം അർഥം
ഉച്ചാരണം കേൾക്കാൻ ഏതെങ്കിലും പദത്തിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ
ಭವಾನೀಭುಜಂಗಂ പാരായണ ഫലങ്ങൾ
മൃത്യു ഭയത്തിന്മേൽ വിജയവും മുക്തിയുടെ പ്രാപ്തിയും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു (ശ്ലോകം 14).
കവിത്വം, വാഗ്മിത്വം, തീക്ഷ്ണ മേധ എന്നിവ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു (ശ്ലോകം 15).
ഭവാനി 'ഭോഗ-മോക്ഷ-പ്രദാ' ആയതിനാൽ ലൗകിക ഭോഗവും അന്തിമ മോക്ഷവും രണ്ടും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.
ദേവിയുടെ സമ്പൂർണ പാദം-മുതൽ-കിരീടം (അല്ലെങ്കിൽ കിരീടം-മുതൽ-പാദം) ധ്യാനം, ദർശന സാധനയ്ക്ക് ആദർശം.
മൂലാധാരത്തിൽ നിന്ന് ചക്രങ്ങളിലൂടെ സഹസ്രാരം വരെ ബോധത്തിന്റെ ആരോഹണത്തിന് സഹായിക്കുന്നു.
ദിവ്യ മാതാവിനോട് ഗാഢമായ ഭക്തിയും പൂർണമായ ശരണാഗതി ഭാവവും വളർത്തുന്നു.
ശ്രീ (സമൃദ്ധി)യും ദേവിയുടെ കരുണാമയമായ കടാക്ഷങ്ങളുടെ രക്ഷക കൃപയും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.
ಭವಾನೀಭುಜಂಗಂ പാരായണ വിധി
സ്നാനത്തിന് ശേഷം ദേവിയുടെ വിഗ്രഹം അല്ലെങ്കിൽ ശ്രീചക്രത്തിന് മുന്നിൽ ഇരിക്കുക. പതിനേഴ് ശ്ലോകങ്ങൾ ശാന്തവും ഭക്തിയുള്ളതുമായ മനസ്സോടെ പതുക്കെ ചൊല്ലുക (സ്തോത്രം തന്നെ 'സമാധായ ചിത്തം' — സ്ഥിരമായ മനസ്സോടെ — ചൊല്ലണമെന്ന് പറയുന്നു). പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് ചക്രങ്ങളിലൂടെ വർണനയെ പിന്തുടരുക, ഓരോ രൂപവും മനസ്സിൽ കാണുക, സമാപന ശ്ലോകങ്ങളുടെ ശരണാഗതി ഭാവത്തിൽ അവസാനിക്കുക. പരമ്പരാഗതമായി ഇത് നിത്യവും ചൊല്ലുന്നു; അവസാന 'ഭവാനി ത്വമേകാ ഗതിർമേ ഭവാനി' ഹൃദയസ്പർശിയായ പ്രാർഥനയായി അവസാനിപ്പിക്കുക.
പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ
ഇവയും വായിക്കൂ
ॐ
പൂർണ ಭವಾನೀಭುಜಂಗಂ ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥസഹിതം വായിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ പവിത്ര പാഠങ്ങൾ കാണൂ