பவாநீபுஜங்கம்
ಭವಾನೀಭುಜಂಗಂ in Tamil · தமிழ்
உங்கள் மொழி/எழுத்தில் படியுங்கள்
✦ பொருள்
பவானீ புஜங்கம் ஆதி சங்கராசாரியரால் இயற்றப்பட்ட பதினேழு செய்யுட்களின் பக்திமிக்க துதி, அழகிய புஜங்கப்ரயாத சந்தத்தில் இயற்றப்பட்டது. இது தேவி பவானியை (பார்வதியை) பாதம் முதல் முடி வரை வர்ணிக்கிறது, அவள் சக்கரங்கள், சுஷும்னா வழியாக சகஸ்ராரம் வரை ஒளிர்கிறாள், அவளை போகம் மோட்சம் இரண்டையும் அளிக்கும் பராசக்தியாக அடையாளப்படுத்துகிறது. இறுதிச் செய்யுட்கள் உள்ளம் கனிந்த சரணாகதி, புகழ்பெற்ற 'பவானீ, நீயே என் ஒரே புகலிடம்' என்ற பல்லவியில் முடிகின்றன.
தோற்றம் & கதை
Devotional hymn attributed to Adi Shankaracharya (Sri Vidya / Shakta tradition) · Adi Shankaracharya · c. 8th century CE (traditional attribution)
பவானீ புஜங்கம் ஆதி சங்கராசாரியரின் புகழ்பெற்ற 'புஜங்கம்' ஸ்தோத்திரங்களில் ஒன்று, சுருள் புஜங்கப்ரயாத சந்தத்தில் இயற்றப்பட்டது. சௌந்தர்யலஹரியைப் போல, இது மென்மையான பக்தியை ஶ்ரீவித்யா மற்றும் குண்டலினி யோகத்தின் ரகசிய அறிவியலுடன் இணைக்கிறது: கவிஞர் தேவியின் இருப்பை மூலாதார சக்கரத்திலிருந்து சுஷும்னா வழியாக உச்சி (சகஸ்ராரம்) வரை பின்தொடர்கிறார், அவளை ஒரே சமயத்தில் அழகிய தாயாகவும், மனம்-வாக்குக்கு அப்பாற்பட்ட பராசக்தியாகவும் துதிக்கிறார். இது சாக்த இலக்கியத்தின் மிகவும் நெகிழ்ச்சியான சரணாகதிகளில் ஒன்றில் முடிகிறது.
✦ சாத்திரங்களில் கூறியபடி
ஸ்தோத்திரமே தனது பலனை அறிவிக்கிறது: இதை நிலையான, பக்திமிக்க மனத்துடன் தினமும் ஓதுபவர் 'மரணத்தை வெல்கிறார், மேதையையும் ஶ்ரீயையும் அடைகிறார், மற்றொரு உடலில் முக்தி பெறுகிறார்.' பக்தர்கள் பதினேழாவது செய்யுளை உயிர்காக்கும் கயிறாகக் கருதுகிறார்கள் — பவானியை பிறவிக் கடலைக் கடத்தும் ஒரே படகு என்கிறார்கள் — இதன் தொடர்ந்த ஓதலின் மூலம் அவளது கருணையில் புகலிடமும் மீட்பும் கண்ட அனுபவத்தைக் கூறுகிறார்கள்.
பொருளுடன் முழுப் பாடல்
எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்
ஷடாதாரபங்கேருஹாந்தர்விராஜத் ஸுஷும்நாந்தராலேऽதிதேஜோல்லஸந்தீம் । ஸுதாமண்டலம் த்ராவயந்தீம் பிபந்தீம் ஸுதாமூர்திமீடே சிதாநந்தரூபாம் ॥ ௧॥
ṣaḍādhārapaṅkeruhāntarvirājat suṣumnāntarāle'titejollasantīm | sudhāmaṇḍalaṃ drāvayantīṃ pibantīṃ sudhāmūrtimīḍe cidānandarūpām || 1||
பொருள்:1. நெக்டார் வடிவானவளும், சித்-ஆனந்த சொரூபமானவளுமான அவளை நான் துதிக்கிறேன் — அவள் ஆறு சக்கரங்களின் தாமரைகளுக்குள் ஒளிர்கிறாள், சுஷும்னா நாடியில் மிகுந்த தேஜஸுடன் ஜொலிக்கிறாள், அமுத மண்டலத்தை உருக்கி அருந்துகிறாள்.
ஜ்வலத்கோடிபாலார்கபாஸாருணாங்கீம் ஸுலாவண்யஶ்ரு'ங்காரஶோபாபிராமாம் । மஹாபத்மகிஞ்ஜல்கமத்யே விராஜத்- த்ரிகோணே நிஷண்ணாம் பஜே ஶ்ரீபவாநீம் ॥ ௨॥
jvalatkoṭibālārkabhāsāruṇāṅgīṃ sulāvaṇyaśṛṅgāraśobhābhirāmām | mahāpadmakiñjalkamadhye virājat- trikoṇe niṣaṇṇāṃ bhaje śrībhavānīm || 2||
பொருள்:2. ஶ்ரீபவானியை நான் வழிபடுகிறேன், அவளுடைய அங்கங்கள் கோடி உதய இளஞ்சூரியர்களின் ஒளி போல் அருணநிறமாக உள்ளன, நிறை லாவண்யம், சிருங்கார சோபையால் அழகாக உள்ளாள், மகாபத்மத்தின் கேசரங்களின் நடுவே ஒளிரும் முக்கோணத்தில் அமர்ந்துள்ளாள்.
க்வணத்கிங்கிணீநூபுரோத்பாஸிரத்ந- ப்ரபாலீடலாக்ஷார்த்ரபாதாப்ஜயுக்மாம் । அஜேஶாச்யுதாத்யைஃ ஸுரைஃ ஸேவ்யமாநாம் மஹாத்ரிபுராம் ஶ்ரீஶிவாம் பாவயாமி ॥ ௩॥
kvaṇatkiṅkiṇīnūpurodbhāsiratna- prabhālīḍhalākṣārdrapādābjayugmām | ajeśācyutādyaiḥ suraiḥ sevyamānāṃ mahātripurāṃ śrīśivāṃ bhāvayāmi || 3||
பொருள்:3. மகாத்ரிபுராவை, மங்கலகரமான ஶ்ரீசிவ-சக்தியை நான் தியானிக்கிறேன், அவளுடைய பாததாமரைகள் — செம்பஞ்சுக்குழம்பால் ஈரமாகி, ஒலிக்கும் சிறுமணி கொலுசுகளின் ரத்னப்பிரபையால் ஒளிர்ந்து — பிரம்மா, சிவன், விஷ்ணு முதலிய தேவர்களால் சேவிக்கப்படுகின்றன.
ஸுஶோணாம்பராபத்தநீவீவிராஜந்- மஹாரத்நகாஞ்சீகலாபம் நிதம்பம் । ஸ்புரத்தக்ஷிணாவர்தநாபிம் ச தஸ்யா பஜே வல்லரீவத்விஶாலம் த்ரிவல்லீம் ॥ ௪॥
suśoṇāmbarābaddhanīvīvirājan- mahāratnakāñcīkalāpaṃ nitambam | sphuraddakṣiṇāvartanābhiṃ ca tasyā bhaje vallarīvadviśālaṃ trivallīm || 4||
பொருள்:4. அவளுடைய நிதம்பத்தை நான் வழிபடுகிறேன், அது சிவந்த பட்டு முடிச்சு, மகாரத்ன ஒட்டியாணத்தால் ஒளிர்கிறது, அவளுடைய நாபி வலப்புறமாகச் சுருண்டுள்ளது, அவளுடைய முக்கால் மடிப்புகள் பூத்த கொடி போல் விசாலமாகவும் அழகாகவும் உள்ளன.
லஸத்வ்ரு'த்தகம்பீரநாபீஸரோஜம் நிஜாங்கோத்பவஸ்தூலரோமாவலீபிஃ । ப்ரமத்ப்ரமராடம்பரம் ஸுந்தராக்யம் பஜே தத்தடித்கோடிகாந்தம் பவாந்யாஃ ॥ ௫॥
lasadvṛttagambhīranābhīsarojaṃ nijāṅgodbhavasthūlaromāvalībhiḥ | bhramadbhramarāḍambaraṃ sundarākhyaṃ bhaje tattaṭitkoṭikāntaṃ bhavānyāḥ || 5||
பொருள்:5. பவானியின் அந்த நாபி-தாமரையை நான் வழிபடுகிறேன் — வட்டமாக, ஆழமாக, அழகாக — உடலிலிருந்து எழும் ரோமவரிசை வண்டுக்கூட்டம் போல் சூழ — கோடி மின்னல்களின் ஒளி போல் அழகாக உள்ளது.
குசௌ குங்குமாகாரகர்பப்ரவாலௌ பராபீதிமுத்ராகரஸ்யோபகண்டௌ । ரமாமந்திரௌ சாமராராதிகும்பௌ பஜே சந்தநாலிப்தகௌ பவ்யரூபௌ ॥ ௬॥
kucau kuṅkumāgāragarbhapravālau parābhītimudrākarasyopakaṇṭhau | ramāmandirau cāmarārātikumbhau bhaje candanāliptakau bhavyarūpau || 6||
பொருள்:6. அவளுடைய இரு கொங்கைகளை நான் வழிபடுகிறேன், அவை குங்குமக் களஞ்சியம் போல் பவளச் சிவப்பாக உள்ளன, அபய-வரத முத்திரைகள் கொண்ட கையின் அருகே உள்ளன, ரமா (லக்ஷ்மி) கோயில்கள், யானைக் கும்பங்கள் போல, சந்தனம் பூசப்பட்டு, பவ்விய வடிவில் உள்ளன.
லலாடஶ்ரியம் வல்லபைகாநுபாவாம் புஜாமூலவிந்யஸ்தசூதாக்ரகோடிம் । கலங்காதிவாஸம் ஹஸச்சந்த்ரபிம்பம் ஶ்ரியே நௌமி கஸ்தூரிகாதிப்ரஸந்நம் ॥ ௭॥
lalāṭaśriyaṃ vallabhaikānubhāvāṃ bhujāmūlavinyastacūtāgrakoṭim | kalaṅkādhivāsaṃ hasaccandrabimbaṃ śriye naumi kastūrikātiprasannam || 7||
பொருள்:7. ஶ்ரீக்காக (செழிப்புக்காக) அவளுடைய நெற்றியின் சோபைக்கு நான் வணங்குகிறேன் — வல்லபனுக்கு (சிவனுக்கு) ஒப்பற்றது, தோள்மூலத்தில் வைக்கப்பட்ட மாந்தளிர் நுனியுடன், களங்கம் (பிறை) வாழும் புன்னகை சந்திரபிம்பம் போல, கஸ்தூரியால் மிகவும் பிரசன்னமாக உள்ளது.
பஜே வக்த்ரமப்ஜப்ரபாஜாலலோலம் லஸத்வாரிஜாக்ஷீயுகம் விப்ரமாக்ஷம் । லலாடாந்தராலம்பிமாணிக்யபூஷம் வஹந்தீம் சலத்குண்டலோத்யோதகண்டம் ॥ ௮॥
bhaje vaktramabjaprabhājālalolaṃ lasadvārijākṣīyugaṃ vibhramākṣam | lalāṭāntarālambimāṇikyabhūṣaṃ vahantīṃ calatkuṇḍalodyotagaṇḍam || 8||
பொருள்:8. அவளுடைய முகத்தை நான் வழிபடுகிறேன், அது தாமரை-ஒளி வலையால் சஞ்சலமாக உள்ளது, ஒளிரும் தாமரைக்கண்கள், விளையாட்டுப் பார்வை கொண்ட கண்களைத் தாங்குகிறது, நெற்றியில் தொங்கும் மாணிக்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அசையும் குண்டலங்களின் ஒளியால் அவளுடைய கன்னங்கள் ஜொலிக்கின்றன.
ஸுபுல்லாரவிந்தாயதாக்ஷீம் ஸுவக்ஷோ- ருஹாம் சாருஹாஸாம் ஸுகர்ணாவதம்ஸாம் । ஸுமத்யாம் ஸுவ்ரு'த்தஸ்தநீம் ஸுஸ்மிதாஸ்யாம் பஜே ஶ்ரீமஹேஶீம் பவாநீம் பவாநீம் ॥ ௯॥
suphullāravindāyatākṣīṃ suvakṣo- ruhāṃ cāruhāsāṃ sukarṇāvataṃsām | sumadhyāṃ suvṛttastanīṃ susmitāsyāṃ bhaje śrīmaheśīṃ bhavānīṃ bhavānīm || 9||
பொருள்:9. ஶ்ரீமகேஶியை, பவானியை, பவானியை நான் வழிபடுகிறேன் — மலர்ந்த தாமரை போல் நீண்ட கண்கள், அழகிய மார்பு, மனோகர புன்னகை, அழகிய காதணிகள், மெல்லிய இடை, நன்கு வட்டமான கொங்கைகள், இனிய புன்னகை முகத்துடன்.
ஸுநாஸாபுடம் ஸுந்தரப்ரூலலாடம் தரங்காயதாக்ஷம் ஸுதாதௌதகண்டம் । ஸுபிம்பாதரம் குந்ததந்தப்ரபாட்யம் பஜே சந்த்ரசூடாலஸத்கேஶபாஶம் ॥ ௧௦॥
sunāsāpuṭaṃ sundarabhrūlalāṭaṃ taraṅgāyatākṣaṃ sudhādhautagaṇḍam | subimbādharaṃ kundadantaprabhāḍhyaṃ bhaje candracūḍālasatkeśapāśam || 10||
பொருள்:10. அவளை நான் வழிபடுகிறேன் — அழகிய நாசித்துவாரம், மனோகர புருவங்கள், நெற்றி, அலைகள் போல் நீண்ட கண்கள், அமுதத்தால் கழுவியது போன்ற கன்னங்கள், கோவைப்பழம் போன்ற உதடு, முல்லை போன்ற பல்லொளி, பிறையால் ஒளிரும் கூந்தலுடன்.
பராஶக்திராஜ்ஞீஸமாக்ராந்தவிஶ்வாம் பராம் போகமோக்ஷப்ரதாம் ஶாம்பவீம் தாம் । பராகாரகாமேஶ்வரீம் காமகோடிம் பஜே சித்ஸ்வரூபாம் ஜகந்மாதரம் ஶ்ரீம் ॥ ௧௧॥
parāśaktirājñīsamākrāntaviśvāṃ parāṃ bhogamokṣapradāṃ śāmbhavīṃ tām | parākārakāmeśvarīṃ kāmakoṭiṃ bhaje citsvarūpāṃ jaganmātaraṃ śrīm || 11||
பொருள்:11. ஶ்ரீயை, ஜகன்மாதாவை, சித்-சொரூபத்தை நான் வழிபடுகிறேன் — பராசக்தி, அனைத்து உலகங்களின் மீது அதிஷ்டித ராணி, போகம் மோட்சம் இரண்டையும் அளிக்கும் சாம்பவி, பரா காமேஶ்வரி, காமகோடி.
ஶ்ருதீநாம் முஹுர்பூஷணம் தர்ககம்யம் மநோவாக்பதாதீதமத்யந்ததூரம் । நிஜாநந்தபீஜம் ஸதா புத்திநிஷ்டம் நிராகாரமோங்காரகம்யம் பஜேऽஹம் ॥ ௧௨॥
śrutīnāṃ muhurbhūṣaṇaṃ tarkagamyaṃ manovākpathātītamatyantadūram | nijānandabījaṃ sadā buddhiniṣṭhaṃ nirākāramoṅkāragamyaṃ bhaje'ham || 12||
பொருள்:12. அதை நான் வழிபடுகிறேன், அது வேதங்களின் என்றும் ஆபரணம், தர்க்கத்தால் அடையத்தக்கது ஆயினும் மனம்-வாக்கின் பாதைக்கு அப்பாற்பட்டது, மிக தூரமானது, நிஜ-ஆனந்த விதை, என்றும் புத்தியில் நிலைத்தது, நிராகாரம், ஓங்காரத்தால் அடையத்தக்கது.
மஹாயோகபீடே பரிப்ராஜமாநே நிஷண்ணம் ஶிவேநாபி ஸாம்யம் வஹந்தீம் । ஸஹஸ்ராரபத்மே ஸதா பாவயாமி ப்ரபுத்தாம் பராம் சிச்சரீராம் பவாநீம் ॥ ௧௩॥
mahāyogapīṭhe paribhrājamāne niṣaṇṇaṃ śivenāpi sāmyaṃ vahantīm | sahasrārapadme sadā bhāvayāmi prabuddhāṃ parāṃ cicchharīrāṃ bhavānīm || 13||
பொருள்:13. ஒளிரும் மகாயோகபீடத்தில், சகஸ்ரார-தாமரையில், என்றும் பவானியை நான் தியானிக்கிறேன் — ப்ரபுத்த, பரா, சித்-சரீரமான அவள் அங்கு சிவனுடன் சமத்துவம் தாங்கி வீற்றிருக்கிறாள்.
இதம் யஸ்து நித்யம் ஸமாதாய சித்தம் படேத்பக்தியுக்தோ பவாநீபுஜங்கம் । ஸ ம்ரு'த்யும் விஜித்யாபி மேதாம் ஶ்ரியம் ச ஸமாஸாத்ய தேஹாந்தரே முக்திமேதி ॥ ௧௪॥
idaṃ yastu nityaṃ samādhāya cittaṃ paṭhedbhaktiyukto bhavānībhujaṅgam | sa mṛtyuṃ vijityāpi medhāṃ śriyaṃ ca samāsādya dehāntare muktimeti || 14||
பொருள்:14. பக்தியுடன் சித்தத்தை ஒருமுகப்படுத்தி தினமும் இந்த பவானீ புஜங்கத்தை எவர் ஓதுகிறாரோ, அவர் மரணத்தையும் வென்று மேதையையும் ஶ்ரீயையும் அடைந்து, தேகாந்தத்திற்குப் பின் முக்தி பெறுகிறார்.
கவித்வம் ச வாக்மித்வமேதாதிகம் ச ப்ரஸந்நா பவாநீ ததாத்யேவ தஸ்மை । இதம் ஸ்தோத்ரராஜம் படந்தி ப்ரகாமம் நரா யே நிதாந்தம் ப்ரஸீதேந்மஹேஶீ ॥ ௧௫॥
kavitvaṃ ca vāgmitvamedhādikaṃ ca prasannā bhavānī dadātyeva tasmai | idaṃ stotrarājaṃ paṭhanti prakāmaṃ narā ye nitāntaṃ prasīdenmaheśī || 15||
பொருள்:15. பிரசன்னமான பவானி அவருக்கு கவித்துவம், சொல்வன்மை, மேதை முதலியவற்றைக் கண்டிப்பாக அளிக்கிறாள். இந்த ஸ்தோத்திரராஜத்தை விருப்பப்படி ஓதும் மனிதர்கள் மீது மகேஶி முற்றிலும் பிரசன்னமாகட்டும்.
பவாநி த்வதீயாங்க்ரிஸேவாநுரக்தாந் ஜநாந்பாஹி காருண்யபூர்ணைஃ கடாக்ஷைஃ । ஜகந்மாதரஸ்மாத்ரு'ஶாம் பாமராணாம் கதிஸ்த்வம் விநா நைவ லோகே மதம்ப ॥ ௧௬॥
bhavāni tvadīyāṅghrisevānuraktān janānpāhi kāruṇyapūrṇaiḥ kaṭākṣaiḥ | jaganmātarasmādṛśāṃ pāmarāṇāṃ gatistvaṃ vinā naiva loke madamba || 16||
பொருள்:16. ஓ பவானீ! உன் பாதசேவையில் பற்றுக்கொண்ட மக்களை கருணைமிக்க கடைக்கண் பார்வைகளால் காப்பாற்று. ஓ ஜகன்மாதா! எம் போன்ற பாமரர்களுக்கு உலகில் உன்னைத் தவிர வேறு புகலிடம் இல்லை, ஓ என் அம்மா.
பவாநி த்வதீயம் பதாம்போஜபோதம் ப்ரபந்நாய யாச்சம்பவே தேஹி மாதஃ । பவாம்போதிமக்நம் ஸமுத்தர்துமீஶே பவாநி த்வமேகா கதிர்மே பவாநி ॥ ௧௭॥
bhavāni tvadīyaṃ padāmbhojapotaṃ prapannāya yācchambhave dehi mātaḥ | bhavāmbhodhimagnaṃ samuddhartumīśe bhavāni tvamekā gatirme bhavāni || 17||
பொருள்:17. ஓ பவானீ! சரணடைந்த எனக்கு சிவனிடம் சேர்க்கும் உன் பாததாமரைப் படகை அளி, ஓ தாயே. பிறவிக் கடலில் மூழ்கியவனை மீட்க நீ வல்லவள். ஓ பவானீ! நீயே என் ஒரே புகலிடம், ஓ பவானீ.
சொல்-சொல்லாகப் பொருள்
உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்
ಭವಾನೀಭುಜಂಗಂ பாராயணப் பலன்கள்
மரண பயத்தின் மீது வெற்றியையும் முக்தி அடைதலையும் வாக்களிக்கிறது (செய்யுள் 14).
கவித்துவம், சொல்வன்மை, கூர்மையான மேதையை அளிக்கிறது (செய்யுள் 15).
பவானி 'போக-மோட்ச-ப்ரதா' ஆதலால் உலகியல் இன்பத்தையும் இறுதி முக்தியையும் இரண்டையும் அளிக்கிறார்.
தேவியின் முழுமையான பாதம்-முதல்-முடி (அல்லது முடி-முதல்-பாதம்) தியானம், தரிசன சாதனைக்கு ஏற்றது.
மூலாதாரத்திலிருந்து சக்கரங்கள் வழியாக சகஸ்ராரம் வரை விழிப்புணர்வின் ஏற்றத்திற்கு உதவுகிறது.
தெய்வீகத் தாய் மீது ஆழ்ந்த பக்தியையும் முழுமையான சரணாகதி உணர்வையும் வளர்க்கிறது.
செழிப்பையும் (ஶ்ரீ) தேவியின் கருணைமிக்க கடைக்கண் பார்வைகளின் காக்கும் கருணையையும் அளிக்கிறது.
ಭವಾನೀಭುಜಂಗಂ பாராயண முறை
நீராடிய பின் தேவியின் உருவம் அல்லது ஶ்ரீசக்கரத்தின் முன் அமருங்கள். பதினேழு செய்யுட்களை அமைதியான, பக்திமிக்க மனத்துடன் மெதுவாக ஓதுங்கள் (ஸ்தோத்திரமே 'ஸமாதாய சித்தம்' — நிலையான மனத்துடன் — ஓத வேண்டும் என்கிறது). பாதங்களிலிருந்து மேல்நோக்கி சக்கரங்கள் வழியாக வர்ணனையைப் பின்தொடருங்கள், ஒவ்வொரு வடிவத்தையும் மனக்கண்ணில் காணுங்கள், நிறைவுச் செய்யுட்களின் சரணாகதி உணர்வில் முடியுங்கள். பாரம்பரியமாக இது தினமும் ஓதப்படுகிறது; இறுதி 'பவானி த்வமேகா கதிர்மே பவானி'யை உள்ளம் கனிந்த பிரார்த்தனையாக முடியுங்கள்.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
இவையும் படியுங்கள்
ॐ
முழு ಭವಾನೀಭುಜಂಗಂஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்