Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnasthitaprajna

ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ 2.56 — ദുഃഖേഷ്വനുദ്വിഗ്നമനാഃ

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 2.56 — ദുഃഖേഷ്വനുദ്വിഗ്നമനാഃ in Malayalam · മലയാളം

🕉️ hindu·📿 11× ജപം·🕐 ബ്രഹ്മ മുഹൂർത്തം (പ്രഭാതത്തിന് മുമ്പ്) അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും ശാന്തമായ ധ്യാന സമയം·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 56
Share:

അർഥം

ഈ പ്രസിദ്ധമായ ശ്ലോകം സ്ഥിതപ്രജ്ഞൻ — സ്ഥിരബുദ്ധിയുള്ള മുനിയുടെ ലക്ഷണം വിവരിക്കുന്നു. അത്തരം മനുഷ്യൻ ദുഃഖത്തിൽ ഇളകുന്നില്ല, സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, രാഗം, ഭയം, ക്രോധം എന്നിവയിൽ നിന്ന് മുക്തനായിരിക്കുന്നു. ഇത് രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ നൽകിയ സ്ഥിതപ്രജ്ഞ-വർണനയുടെ ഭാഗമാണ്, ഇത് പൂർണ സമത്വത്തിന്റെ ചിത്രം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ഉത്ഭവം & കഥ

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 56 · Bhagavan Sri Krishna (as recorded by Maharishi Veda Vyasa) · Ancient (part of the Mahabharata, c. 5th–2nd century BCE in present form)

അർജുനൻ ശ്രീകൃഷ്ണനോട് സ്ഥിരബുദ്ധിയുള്ള മനുഷ്യന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ ദീപ്തമായ ശ്ലോകങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയിലൂടെ ഉത്തരം നൽകുന്നു, അവയിൽ ഇത് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. ഇത് സമസ്ത യോഗത്തിന്റെ ലക്ഷ്യത്തെ സാരമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു — ശോകമോ സുഖമോ ഇളക്കാനാവാത്ത അത്തരം സന്തുലിത മനസ്സ്. തലമുറകളായി സാധകർ ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ ആത്മപരിശോധനയുടെ ദൈനംദിന കണ്ണാടിയായി ഹൃദിസ്ഥമാക്കിവന്നു.

ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ

സ്ഥിതപ്രജ്ഞ ശ്ലോകങ്ങളിന്മേൽ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ ക്രമേണ അവയുടെ ഗുണങ്ങൾ നേടുന്നുവെന്ന് പാരമ്പര്യത്തിൽ ഉപദേശിക്കപ്പെടുന്നു; സന്യാസിമാർ അത്തരം ഭക്തരെ വർണിച്ച്, അവർ സാംസാരിക ജീവിതത്തിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റുകൾക്കിടയിലും കാറ്റില്ലാത്ത സ്ഥലത്തെ വിളക്കുപോലെ ശാന്തരായിരിക്കുന്നുവെന്ന് പറയുന്നു.

മന്ത്രം

ഏതെങ്കിലും വരിയിലോ ▶ ബട്ടണിലോ തൊട്ട് കേൾക്കൂ

ദുഃഖേഷ്വനുദ്വിഗ്നമനാഃ സുഖേഷു വിഗതസ്പൃഹഃ। വീതരാഗഭയക്രോധഃ സ്ഥിതധീര്മുനിരുച്യതേ॥

duḥkheṣhv-anudvigna-manāḥ sukheṣhu vigata-spṛihaḥ vīta-rāga-bhaya-krodhaḥ sthita-dhīr munir uchyate

അർഥം:ആരുടെ മനസ്സ് ദുഃഖത്തിൽ ഇളകുന്നില്ലയോ, ആര് സുഖങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലയോ, രാഗം, ഭയം, ക്രോധം എന്നിവയിൽ നിന്ന് മുക്തനായിരിക്കുന്നുവോ, അവൻ സ്ഥിരബുദ്ധിയുള്ള മുനി എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

പദം-പദം അർഥം

ഉച്ചാരണം കേൾക്കാൻ ഏതെങ്കിലും പദത്തിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ

ദുഃഖേഷു🔊duḥkheṣhuദുഃഖങ്ങളിൽ
അനുദ്വിഗ്നമനാഃ🔊anudvigna-manāḥആരുടെ മനസ്സ് ഇളകുന്നില്ലയോ
സുഖേഷു🔊sukheṣhuസുഖങ്ങളിൽ
വിഗതസ്പൃഹഃ🔊vigata-spṛihaḥആഗ്രഹമില്ലാത്ത
വീത🔊vītaമുക്തൻ
രാഗ🔊rāgaരാഗം, ആസക്തി
ഭയ🔊bhayaഭയം
ക്രോധഃ🔊krodhaḥക്രോധം
സ്ഥിതധീഃ🔊sthita-dhīḥസ്ഥിരബുദ്ധിയുള്ളവൻ, ആത്മജ്ഞാനി
മുനിഃ🔊muniḥമുനി
ഉച്യതേ🔊uchyateഎന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 2.56 — ദുഃഖേഷ്വനുദ്വിഗ്നമനാഃ പാരായണ ഫലങ്ങൾ

സ്ഥിതപ്രജ്ഞൻ — സ്ഥിരബുദ്ധിയുള്ള മുനി — യുടെ ഗുണങ്ങൾ നിർവചിക്കുന്നു

മനസ്സിനെ ദുഃഖത്തിൽ അചഞ്ചലമായും സുഖത്തിൽ ആസക്തിയില്ലാതെയും നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നു

ഹൃദയത്തെ രാഗം, ഭയം, ക്രോധം എന്നിവയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു

അചഞ്ചല ആന്തരിക ശാന്തി വളർത്തുന്ന ദൈനംദിന മനനം

സാധകനെ ആത്മനിയന്ത്രണം, വൈകാരിക സന്തുലനം എന്നിവയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു

ധ്യാനത്തിനും ഭക്തിക്കും അടിത്തറയായ സമത്വം പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 2.56 — ദുഃഖേഷ്വനുദ്വിഗ്നമനാഃ പാരായണ വിധി

ജപ സംഖ്യ11തവണ
ഉത്തമ സമയംബ്രഹ്മ മുഹൂർത്തം (പ്രഭാതത്തിന് മുമ്പ്) അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും ശാന്തമായ ധ്യാന സമയം

ശ്ലോകം പതുക്കെ വായിച്ച്, ഓരോ ഗുണത്തിന്മേലും മനനം ചെയ്യുക — ദുഃഖത്തിൽ അചഞ്ചലത, സുഖത്തിൽ ആഗ്രഹമില്ലായ്മ, രാഗം, ഭയം, ക്രോധം എന്നിവയെ കടന്നത്. ഇത് ദൈനംദിന ആത്മപരിശോധനയായി ഉപയോഗിക്കുക — മനസ്സ് എവിടെ ഇളകുന്നുവോ അത് മൃദുവായി നിരീക്ഷിച്ച്, സ്ഥിതപ്രജ്ഞന്റെ സ്ഥിരവും സാക്ഷിയുമായ ശാന്തിയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ തീരുമാനിക്കുക.

പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ഈ പേജിൽ പൂർണ ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 2.56 — ദുഃഖേഷ്വനുദ്വിഗ്നമനാഃ മലയാള ലിപിയിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നു — അതേ മൂല ശ്ലോകങ്ങൾ, അക്ഷരം-അക്ഷരം ലിപ്യന്തരണം ചെയ്ത്, നിങ്ങൾക്ക് സൗകര്യമായി വായിച്ച് ജപിക്കാം. ഏതെങ്കിലും വരിയിൽ (അല്ലെങ്കിൽ ▶ ബട്ടൺ) തൊട്ട് അതിന്റെ പാരായണം കേൾക്കൂ.
അതെ — ലിപി മാത്രമേ മാറുന്നുള്ളൂ; വാക്കുകളും അവയുടെ അർഥവും മൂലം തന്നെ. ഈ പേജിലെ ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥം, ഫലങ്ങൾ, പാരായണ വിധി അതേപടി ബാധകമാണ്.
സ്ഥിതപ്രജ്ഞൻ എന്നാൽ 'സ്ഥിരബുദ്ധിയുള്ള' മനുഷ്യനാണ്, ആരുടെ ബുദ്ധി ആത്മാവിൽ ഉറച്ച് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുവോ. ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നതുപോലെ, അത്തരം മുനി ദുഃഖത്താൽ ഇളകാതെ, സുഖത്തിൽ ആഗ്രഹം വയ്ക്കാതെ, രാഗം, ഭയം, ക്രോധം എന്നിവയിൽ നിന്ന് മുക്തനായിരിക്കുന്നു.
രാഗത്തിൽ നിന്നുതന്നെ (ആസക്തി) നഷ്ടഭയവും, ആഗ്രഹം തടസ്സപ്പെടുമ്പോൾ ക്രോധവും ഉണ്ടാകുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ മൂന്നും പേരെടുത്ത് പറയുന്നു, കാരണം ആസക്തിയിൽ നിന്നുള്ള മോചനം സ്വാഭാവികമായി ഭയത്തെയും ക്രോധത്തെയും അലിയിച്ച്, ശാശ്വത ശാന്തി നൽകുന്നു.
അതെ. ഇത് ഗീതയുടെ വൈകാരിക സമത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും വ്യക്തമായ ഉപദേശങ്ങളിലൊന്നാണ്. ഇതിന്മേൽ പതിവായി മനനം ചെയ്യുന്നത് മനസ്സിനെ ആപത്തിൽ ശാന്തമായും വിജയത്തിൽ സന്തുലിതമായും ഇരിക്കാൻ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നു, ഇതാണ് യോഗത്തിന്റെ സാരം.
ഇത് രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ (സാംഖ്യയോഗ) അവസാന ഭാഗത്തിൽ പെടുന്നു, ഇവിടെ അർജുനൻ സ്ഥിരബുദ്ധിയുള്ള മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നു, ഇരിക്കുന്നു, നടക്കുന്നു എന്ന് ചോദിക്കുന്നു, ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഈ പ്രസിദ്ധമായ വർണനയോടെ ഉത്തരം നൽകുന്നു.

ഇവയും വായിക്കൂ

ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 2.55 — പ്രജഹാതി യദാ കാമാൻश्रीमद्भगवद्गीता २.५५ — प्रजहाति यदा कामान्ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 2.69 — യാ നിശാ സർവഭൂതാനാംश्रीमद्भगवद्गीता २.६९ — या निशा सर्वभूतानांശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 2.71 — വിഹായ കാമാന്യഃ സർവാൻश्रीमद्भगवद्गीता 2.71 — विहाय कामान्यः सर्वान्ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീത 2.14 — മാത്രാസ്പർശാസ്തു കൗന്തേയश्रीमद्भगवद्गीता 2.14 — मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेयഭഗവദ്ഗീത ൬.൧൯ — യഥാ ദീപോ നിവാതസ്ഥോश्रीमद्भगवद्गीता ६.१९ — यथा दीपो निवातस्थोധ്യായതോ വിഷയാന്‍പുംസഃ (ഭഗവദ്ഗീത 2.62)ध्यायतो विषयान्पुंसःശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 2.40 — നേഹാഭിക്രമനാശോऽസ്തിश्रीमद्भगवद्गीता २.४० — नेहाभिक्रमनाशोऽस्ति

ഉപകാരപ്പെട്ടോ? പ്രിയപ്പെട്ടവരുമായി പങ്കിടൂ 🙏

Share:

പൂർണ ശ്രീമദ് ഭഗവദ് ഗീത 2.56 — ദുഃഖേഷ്വനുദ്വിഗ്നമനാഃ ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥസഹിതം വായിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ പവിത്ര പാഠങ്ങൾ കാണൂ