Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnamoksha-sannyasa-yoga

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୧୮.୬୭ — ଇଦଂ ତେ ନାତପସ୍କାଯ

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୮.୬୭ — ଇଦଂ ତେ ନାତପସ୍କାୟ in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ଗୀତାର ସମାପନ ଉପଦେଶଗୁଡ଼ିକର ଚିନ୍ତାଶୀଳ ଅଧ୍ୟୟନ ସମୟରେ·📜 Bhagavad Gita Chapter 18, Verse 67
Share:

ଅର୍ଥ

ଶରଣାଗତିର ପରମ ଉପଦେଶ ଦେବା ପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜଣାନ୍ତି ଯେ ଏହି ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ କାହାକୁ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ତାହା ତାହାକୁ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ଯେ ତପରହିତ, ଭକ୍ତିହୀନ, ଶୁଣିବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ, ଅଥବା ଯେ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ କରେ ଓ ନିନ୍ଦା କରେ। ଏହି ଶ୍ଳୋକ ପରମ ଜ୍ଞାନର ପବିତ୍ରତାକୁ ରେଖାଙ୍କିତ କରେ, ଯାହା କେବଳ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ, ଗ୍ରହଣଶୀଳ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟକୁ ହିଁ ଦେବା ଉଚିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତାହା ଫଳଦାୟୀ ହୁଏ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 18, Verse 67 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ଅଠରତମ ଅଧ୍ୟାୟ, ମୋକ୍ଷ-ସନ୍ନ୍ୟାସ-ଯୋଗରେ, ନିଜର ପରମ ଶରଣାଗତି-ଉପଦେଶ ଦେବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଏହି ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନର ସମୁଚିତ ସଞ୍ଚାରଣ ବିଷୟରେ ନିର୍ଦେଶ ଦିଅନ୍ତି। ସେ ସତର୍କ କରନ୍ତି ଯେ ଏହା କେବେହେଲେ ଅନୁଶାସନହୀନ, ଭକ୍ତିହୀନ, ଅନିଚ୍ଛୁକ ଅଥବା ନିନ୍ଦକକୁ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ — ଗୀତାର ପରମ ଜ୍ଞାନର ପବିତ୍ରତାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖି।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

ପରମ୍ପରା ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ରକ୍ଷିତ ଓ ବାଣ୍ଟାଯାଇଥିବା ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଚୁର ଫଳ ଦିଏ, ଯେତେବେଳେ ନିନ୍ଦକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବିଛାଯାଇଥିବା ଜ୍ଞାନ ବ୍ୟର୍ଥ ଯାଏ — ଆଉ ସେଥିପାଇଁ ସ୍ୱୟଂ ଭଗବାନ ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତି ଯେ ଗୀତାର ଭଣ୍ଡାର କେବଳ ଭକ୍ତ ଓ ଗ୍ରହଣଶୀଳ ହୃଦୟକୁ ହିଁ ସମର୍ପଣ କରାଯାଉ।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

ଇଦଂ ତେ ନାତପସ୍କାଯ ନାଭକ୍ତାଯ କଦାଚନ।ନ ଚାଶୁଶ୍ରୂଷଵେ ଵାଚ୍ଯଂ ମାଂ ଯୋଽଭ୍ଯସୂଯତି॥

idaṁ te nātapaskyāya nābhaktāya kadāchana na chāśhuśhruṣhave vāchyaṁ na cha māṁ yo ‘bhyasūtayi

ଅର୍ଥ:ଏହି (ଜ୍ଞାନ) ତୁମେ କେବେହେଲେ ନା ତ ତପରହିତକୁ, ନା ଭକ୍ତିରହିତକୁ, ନା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ନ ରଖୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ, ଏବଂ ନା ମୋ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ (ଅସୂୟା) କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କହିବା ଉଚିତ।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

ଇଦମ୍🔊idamଏହି (ଜ୍ଞାନ)
ତେ🔊teତୁମ ଦ୍ୱାରା
ନ ଅତପସ୍କାଯ🔊na atapaskāyaତପରହିତକୁ ନୁହେଁ
ନ ଅଭକ୍ତାଯ🔊na abhaktāyaଭକ୍ତିରହିତକୁ ନୁହେଁ
କଦାଚନ🔊kadāchanaକେବେହେଲେ; କୌଣସି ସମୟରେ
ନ ଚ ଅଶୁଶ୍ରୂଷଵେ🔊na cha aśhuśhrūṣhaveଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ନ ରଖୁଥିବା / ଯେ ସେବା କରେ ନାହିଁ ତାହାକୁ ନୁହେଁ
ଵାଚ୍ଯମ୍🔊vāchyamକହିବା ଯୋଗ୍ୟ; ଶିଖାଇବା ଯୋଗ୍ୟ
ନ ଚ🔊na chaଏବଂ ନୁହେଁ
ମାମ୍🔊māmମୋ ପ୍ରତି; ମୋତେ
ଯଃ ଅଭ୍ଯସୂଯତି🔊yaḥ abhyasūyatiଯେ (ମୋ ପ୍ରତି) ଦ୍ୱେଷ ବା ନିନ୍ଦା କରେ

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୮.୬୭ — ଇଦଂ ତେ ନାତପସ୍କାୟ ପାଠର ଲାଭ

ପରମ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜ୍ଞାନର ପବିତ୍ରତା ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଶିଖାଏ

ମନେ ପକାଇଦିଏ ଯେ ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଯୋଗ୍ୟ, ଗ୍ରହଣଶୀଳ ହୃଦୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ

ସତ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଭକ୍ତି, ଅନୁଶାସନ ଓ ନମ୍ରତା ଗଢ଼ିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ

ଗୀତାର ଉପଦେଶକୁ ନିନ୍ଦକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅପବ୍ୟବହାରରୁ ରକ୍ଷା କରେ

ସାଧକଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଗ୍ରହଣ ଓ ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହେବାର ପ୍ରେରଣା ଦିଏ

ରେଖାଙ୍କିତ କରେ ଯେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଶୁଣିବାର ଇଚ୍ଛା ଜ୍ଞାନର ଦ୍ୱାର ଖୋଲେ

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୮.୬୭ — ଇଦଂ ତେ ନାତପସ୍କାୟ ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟଗୀତାର ସମାପନ ଉପଦେଶଗୁଡ଼ିକର ଚିନ୍ତାଶୀଳ ଅଧ୍ୟୟନ ସମୟରେ

ଏହି ଶ୍ଳୋକ ଗୀତାର ଜ୍ଞାନର ପବିତ୍ରତା ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରୁ କରୁ ପାଠ କରନ୍ତୁ। ପାଠ କରିବା ସମୟରେ ଏହା ଆପଣଙ୍କୁ ସେହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ — ତପ, ଭକ୍ତି, ଶୁଣିବାର ଉତ୍କଣ୍ଠା ଓ ତିରସ୍କାରରୁ ମୁକ୍ତି — ଗଢ଼ିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉ, ଯାହାର ଏହା ଉଲ୍ଲେଖ କରେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ପରମ ଜ୍ଞାନର ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଏହା ଭକ୍ତଙ୍କୁ ବିବେକ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପବିତ୍ର ଉପଦେଶ ବାଣ୍ଟିବାର କୋମଳ ସ୍ମରଣ ମଧ୍ୟ କରାଏ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୮.୬୭ — ଇଦଂ ତେ ନାତପସ୍କାୟ ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କୁହନ୍ତି ଯେ ଏହି ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ କେବେହେଲେ ତାହାକୁ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ଯେ ତପରହିତ, ଯାହାର ଭକ୍ତି ନାହିଁ, ଯେ ଶୁଣିବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ, ଅଥବା ଯେ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ କରେ ଓ ନିନ୍ଦା କରେ। ତାହା କେବଳ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ହିଁ ଦେବା ଉଚିତ।
ପରମ ଜ୍ଞାନ କେବଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୃଦୟରେ ହିଁ ଫଳିତ ହୁଏ। ଯାହାର ଭକ୍ତି, ଅନୁଶାସନ ବା ଶୁଣିବାର ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ, ଅଥବା ଯେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର କରେ, ସେ ଏହାକୁ ପ୍ରକୃତରେ ଗ୍ରହଣ କରିପାରେ ନାହିଁ ଓ ଏହାର ଅପବ୍ୟବହାର ବା ଉପହାସ କରିପାରେ। ଏହି ଶ୍ଳୋକ ପବିତ୍ର ଉପଦେଶର ପବିତ୍ରତା ଓ ପ୍ରଭାବଶୀଳତାର ରକ୍ଷା କରେ।
ଏଥିରୁ ଧ୍ୱନିତ ହୁଏ ଯେ ଯୋଗ୍ୟ ଶିଷ୍ୟ ସେ ଯାହାର କିଛି ତପ ବା ଆତ୍ମ-ଅନୁଶାସନ ଅଛି, ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଅଛି, ଶୁଣିବାର ଉତ୍କଣ୍ଠା ଅଛି, ଏବଂ ଦ୍ୱେଷ ବା ତିରସ୍କାରରୁ ମୁକ୍ତ। ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ଗଢ଼ିବା ହିଁ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଗୀତାର ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଗ୍ରହଣଶୀଳ ପାତ୍ର କରେ।
ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଶ୍ଳୋକ କୁହେ ଯେ ଜ୍ଞାନ କାହାକୁ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ସେଠାରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶ୍ଳୋକ (୧୮.୬୮) ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସହଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଶିଖାନ୍ତି, ଏହି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ ଯେ ସେମାନେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ। ଦୁଇଟି ମିଶି ଗୀତାର ସମୁଚିତ, ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ସଞ୍ଚାରଣର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧୮.୬୭ — ଇଦଂ ତେ ନାତପସ୍କାୟ ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ