Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnasankhya-yoga

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୨.୧୭ — ଅଵିନାଶି ତୁ ତଦ୍ଵିଦ୍ଧି

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.17 — ଅବିନାଶି ତୁ ତଦ୍ବିଦ୍ଧି in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ପ୍ରଭାତ ଧ୍ୟାନ କିମ୍ବା ଆତ୍ମାର ଶାଶ୍ୱତ ସ୍ୱରୂପ ଉପରେ ମନନ କରିବା ସମୟରେ·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 17
Share:

ଅର୍ଥ

ସାଂଖ୍ୟ ଯୋଗ ଅଧ୍ୟାୟର ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ଳୋକରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆତ୍ମାକୁ ସେହି ଅବିନାଶୀ ସତ୍ତା ରୂପେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ଯାହା ସମଗ୍ର ଜଗତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ଯଦିଓ ଶରୀର ଆସେ-ଯାଏ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ମୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏହି ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ଚୈତନ୍ୟକୁ କାହା ଦ୍ୱାରା କେବେ ବି ବିନାଶ କରାଯାଇ ପାରେ ନାହିଁ। ଏହି ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ନଶ୍ୱର ଶରୀରରୁ ହଟାଇ ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମା ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ ଏବଂ ଆତ୍ମାର ଅମରତ୍ୱକୁ ନିର୍ଭୟ କର୍ମର ଆଧାର କରେ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 17 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ସାଂଖ୍ୟ ଯୋଗ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ଆତ୍ମାର ଅବିନାଶୀ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରକାଶ କରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଶୋକରୁ ଉପରକୁ ଉଠାନ୍ତି। ଶାଶ୍ୱତକୁ କ୍ଷଣଭଙ୍ଗୁରଠାରୁ ଅଲଗା କଲା ପରେ ସେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ଯେ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ସତ୍ତା ଅବିନାଶୀ ଏବଂ କୌଣସି ବିନାଶକର୍ତ୍ତାର ପହଞ୍ଚ ବାହାରେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜୁନ ନଶ୍ୱର ଶରୀର ପାଇଁ ଶୋକ ନ କରି କର୍ମ କରିବାକୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଗୁରୁମାନେ ଏହି ଶ୍ଳୋକକୁ ଆତ୍ମାର ଅମରତ୍ୱର ପ୍ରମାଣ ରୂପେ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଭକ୍ତମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ 'ଅବିନାଶି ତୁ ତଦ୍ବିଦ୍ଧି' ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଏକ ନିର୍ଭୟ ଶାନ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ, ଯେପରି ସେମାନଙ୍କ ସତ୍ତାର ମୂଳ ଆଧାର ହିଁ ସମସ୍ତ ହାନିଠାରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

ଅଵିନାଶି ତୁ ତଦ୍ଵିଦ୍ଧି ଯେନ ସର୍ଵମିଦଂ ତତମ୍। ଵିନାଶମଵ୍ଯଯସ୍ଯାସ୍ଯ କଶ୍ଚିତ୍ କର୍ତୁମର୍ହତି॥

avināśhi tu tadviddhi yena sarvam idaṁ tatam vināśham avyayasyāsya na kaśhchit kartum arhati

ଅର୍ଥ:ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମଗ୍ର ଜଗତ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସେହି ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଅବିନାଶୀ ବୋଲି ଜାଣ। ଏହି ଅବ୍ୟୟକୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

ଅଵିନାଶି🔊avināśhiଅବିନାଶୀ, ନାଶରହିତ
ତୁ🔊tuକିନ୍ତୁ, ନିଶ୍ଚୟ
ତତ୍🔊tatତାହା (ଆତ୍ମା)
ଵିଦ୍ଧି🔊viddhiଜାଣ
ଯେନ🔊yenaଯାହା ଦ୍ୱାରା
ସର୍ଵମ୍🔊sarvamସମଗ୍ର, ସବୁ
ଇଦମ୍🔊idamଏହି (ବିଶ୍ୱ)
ତତମ୍🔊tatamବ୍ୟାପ୍ତ, ବିସ୍ତୃତ
ଵିନାଶମ୍🔊vināśhamବିନାଶ
ଅଵ୍ଯଯସ୍ଯ🔊avyayasyaଅବ୍ୟୟର, ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟର
ଅସ୍ଯ🔊asyaଏହି (ଆତ୍ମାର)
ନ କଶ୍ଚିତ୍🔊na kaśhchitକେହି ନୁହଁନ୍ତି
କର୍ତୁମ୍🔊kartumକରିବାକୁ, କାରଣ ହେବାକୁ
ଅର୍ହତି🔊arhatiସମର୍ଥ

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.17 — ଅବିନାଶି ତୁ ତଦ୍ବିଦ୍ଧି ପାଠର ଲାଭ

ଭିତରେ ଅବସ୍ଥିତ ଶାଶ୍ୱତ, ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମାର ବୋଧ ଜାଗ୍ରତ କରେ

ଆତ୍ମାର ନାଶରାହିତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରି ମୃତ୍ୟୁଭୟ ଦୂର କରେ

ପରିଚୟକୁ ଶରୀରରୁ ହଟାଇ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ଆତ୍ମାରେ ସ୍ଥାପନ କରି ଗଭୀର ଶାନ୍ତି ଦିଏ

ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଦିବ୍ୟ ଚୈତନ୍ୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ଦୃଢ଼ କରେ

ଅମର ଆତ୍ମା ଉପରେ ବେଦାନ୍ତିକ ଧ୍ୟାନରେ ସହାୟତା କରେ

ମରଣରହିତ ଆତ୍ମାରେ ସ୍ଥିତ ନିର୍ଭୟ, ଧର୍ମସଙ୍ଗତ କର୍ମରେ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.17 — ଅବିନାଶି ତୁ ତଦ୍ବିଦ୍ଧି ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟପ୍ରଭାତ ଧ୍ୟାନ କିମ୍ବା ଆତ୍ମାର ଶାଶ୍ୱତ ସ୍ୱରୂପ ଉପରେ ମନନ କରିବା ସମୟରେ

ଏହି ଶ୍ଳୋକକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଜପ କରନ୍ତୁ, ଏହି ସତ୍ୟ ଉପରେ ମନନ କରୁ କରୁ ଯେ ଆତ୍ମା ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ ଏବଂ କେବେ ବିନାଶ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆବୃତ୍ତି ସହିତ ଆପଣଙ୍କ ପରିଚୟକୁ ବଦଳୁଥିବା ଶରୀର ବଦଳରେ ଅବିନାଶୀ ଚୈତନ୍ୟରେ ସ୍ଥିର ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହା ଆତ୍ମ-ବିଚାର ପାଇଁ, ଭୟ ସମୟରେ ମନକୁ ସ୍ଥିର କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ଆତ୍ମାର ଅମରତ୍ୱର ମନନଶୀଳ ଅଧ୍ୟୟନ ପାଇଁ ଏକ ଆଦର୍ଶ ମନ୍ତ୍ର।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.17 — ଅବିନାଶି ତୁ ତଦ୍ବିଦ୍ଧି ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶିଖାନ୍ତି ଯେ ଆତ୍ମା — ଯେଉଁ ଚୈତନ୍ୟ ସମଗ୍ର ଜଗତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ — ଅବିନାଶୀ। କୌଣସି ଶକ୍ତି ଏହି ଅବ୍ୟୟ ସତ୍ତାକୁ କେବେ ବିନାଶ କରିପାରେ ନାହିଁ। କେବଳ ଶରୀର ବିନାଶଶୀଳ; ଯାହା ତାହାକୁ ଚୈତନ୍ୟମୟ କରେ ସେହି ଆତ୍ମା ଶାଶ୍ୱତ।
ଏହା ଆତ୍ମାକୁ ସୂଚାଏ — ସେହି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସତ୍ତା ଯାହା ସମସ୍ତ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ମୂଳରେ ରହି ତାହାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ଯେପରି ଆକାଶ ସବୁ ବସ୍ତୁରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ରହି ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ପୃଷ୍ଟ ରହେ, ସେପରି ଆତ୍ମା ଶରୀର ଓ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ରହି ମଧ୍ୟ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ଓ ଅବିନାଶୀ ରହେ।
ଶ୍ଳୋକ 2.16 ସତ୍‌କୁ ଅସତ୍‌ଠାରୁ ଅଲଗା କରେ; ଶ୍ଳୋକ 2.17 ସେହି ସତ୍, ଅବିନାଶୀ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଆତ୍ମା ରୂପେ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ଦୁଇଟି ମିଳି ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି ଯେ ନଶ୍ୱର ଶରୀର ନୁହେଁ, ଶାଶ୍ୱତ ଆତ୍ମା ହିଁ ଆମର ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱରୂପ।
ଆମର ମୂଳ ସତ୍ତାର କେବେ ହାନି କିମ୍ବା ବିନାଶ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ ବୋଲି ମନେ ପକାଇ, ଏହି ଶ୍ଳୋକ ଚିନ୍ତା ଓ କ୍ଷତିର ଭୟକୁ ତରଳାଇ ଦିଏ। ଏହା ମନକୁ ଏକ ଅଟଳ ଆଧାରରେ ସ୍ଥିର କରେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନର ଅନିଶ୍ଚିତତା ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ସାହସ ଓ ଶାନ୍ତିର ସହିତ କର୍ମ କରିପାରୁ।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.17 — ଅବିନାଶି ତୁ ତଦ୍ବିଦ୍ଧି ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ