Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnasthitaprajna

ஶ்ரீமத்பகவத்கீதா 2.56 — துஃகேஷ்வநுத்விக்நமநாஃ

ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୫୬ — ଦୁଃଖେଷ୍ୱନୁଦ୍ୱିଗ୍ନମନାଃ in Tamil · தமிழ்

🕉️ hindu·📿 11× ஜபம்·🕐 பிரம்ம முகூர்த்தம் (விடியலுக்கு முன்) அல்லது எந்தவொரு அமைதியான தியான நேரம்·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 56
Share:

பொருள்

இந்த புகழ்பெற்ற ஶ்லோகம் ஸ்திதப்ரஜ்ஞன் — உறுதியான அறிவுடைய முனிவரின் இலக்கணத்தை விளக்குகிறது. அத்தகைய மனிதன் துன்பத்தில் கலங்குவதில்லை, இன்பத்தை விரும்புவதில்லை, பற்று, பயம், கோபம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டிருக்கிறான். இது இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் இறுதியில் தரப்பட்ட ஸ்திதப்ரஜ்ஞ வர்ணனையின் அங்கம், இது முழுச் சமநிலையின் சித்திரத்தைக் காட்டுகிறது.

தோற்றம் & கதை

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 56 · Bhagavan Sri Krishna (as recorded by Maharishi Veda Vyasa) · Ancient (part of the Mahabharata, c. 5th–2nd century BCE in present form)

அர்ஜுனன் ஶ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் உறுதியான அறிவுடைய மனிதனின் இலக்கணங்களைக் கேட்டபோது, ஶ்ரீ கிருஷ்ணர் ஒளிமயமான ஶ்லோகங்களின் தொடரால் பதிலளிக்கிறார், அவற்றில் இது மிகவும் விரும்பப்படுவதாகும். இது அனைத்து யோகத்தின் இலக்கையும் சாரமாகக் காட்டுகிறது — துன்பமோ இன்பமோ அசைக்க முடியாத அத்தகைய சமநிலை மனம். தலைமுறை தலைமுறையாகச் சாதகர்கள் இந்த ஶ்லோகங்களைத் தன்னாய்வுக்கான அன்றாடக் கண்ணாடியாக மனப்பாடம் செய்து வந்துள்ளனர்.

சாத்திரங்களில் கூறியபடி

ஸ்திதப்ரஜ்ஞ ஶ்லோகங்கள் மீது தியானிப்பவர் படிப்படியாக அவற்றின் பண்புகளைப் பெறுகிறார் என்று மரபில் போதிக்கப்படுகிறது; சாதுக்கள் அத்தகைய பக்தர்களை வர்ணித்து, அவர்கள் உலக வாழ்வின் புயல்களுக்கு இடையேயும் காற்றற்ற இடத்தில் உள்ள விளக்கைப் போல அமைதியாக இருக்கிறார்கள் என்று கூறுகிறார்கள்.

மந்திரம்

எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்

துஃகேஷ்வநுத்விக்நமநாஃ ஸுகேஷு விகதஸ்ப்ரு'ஹஃ। வீதராகபயக்ரோதஃ ஸ்திததீர்முநிருச்யதே॥

duḥkheṣhv-anudvigna-manāḥ sukheṣhu vigata-spṛihaḥ vīta-rāga-bhaya-krodhaḥ sthita-dhīr munir uchyate

பொருள்:எவருடைய மனம் துன்பத்தில் கலங்காதோ, எவர் இன்பங்களை விரும்பாதோ, பற்று, பயம், கோபம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டவரோ, அவரே உறுதியான அறிவுடைய முனிவர் என்று சொல்லப்படுகிறார்.

சொல்-சொல்லாகப் பொருள்

உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்

துஃகேஷு🔊duḥkheṣhuதுன்பங்களில்
அநுத்விக்நமநாஃ🔊anudvigna-manāḥஎவருடைய மனம் கலங்காதோ
ஸுகேஷு🔊sukheṣhuஇன்பங்களில்
விகதஸ்ப்ரு'ஹஃ🔊vigata-spṛihaḥஆசையற்ற
வீத🔊vītaவிடுபட்ட
ராக🔊rāgaபற்று, பாசம்
பய🔊bhayaபயம்
க்ரோதஃ🔊krodhaḥகோபம்
ஸ்திததீஃ🔊sthita-dhīḥஉறுதியான அறிவுடையவர், ஆன்மஞானி
முநிஃ🔊muniḥமுனிவர்
உச்யதே🔊uchyateஎன்று சொல்லப்படுகிறார்

ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୫୬ — ଦୁଃଖେଷ୍ୱନୁଦ୍ୱିଗ୍ନମନାଃ பாராயணப் பலன்கள்

ஸ்திதப்ரஜ்ஞன் — உறுதியான அறிவுடைய முனிவர் — இன் பண்புகளை வரையறுக்கிறது

மனத்தைத் துன்பத்தில் அசையாமலும் இன்பத்தில் பற்றில்லாமலும் வைக்க உதவுகிறது

இதயத்தைப் பற்று, பயம், கோபம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுவிக்கிறது

அசையாத உள் அமைதியை வளர்க்கும் அன்றாட சிந்தனை

சாதகனை தன்னடக்கம், உணர்ச்சிச் சமநிலை நோக்கி அழைத்துச் செல்கிறது

தியானம், பக்திக்கு அடித்தளமான சமநிலையைத் தூண்டுகிறது

ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୫୬ — ଦୁଃଖେଷ୍ୱନୁଦ୍ୱିଗ୍ନମନାଃ பாராயண முறை

ஜப எண்ணிக்கை11முறை
சிறந்த நேரம்பிரம்ம முகூர்த்தம் (விடியலுக்கு முன்) அல்லது எந்தவொரு அமைதியான தியான நேரம்

ஶ்லோகத்தை மெதுவாகப் படித்து, ஒவ்வொரு பண்பின் மீதும் சிந்தியுங்கள் — துன்பத்தில் அசையாமை, இன்பத்தில் ஆசையின்மை, பற்று, பயம், கோபத்தைக் கடந்தது. இதை அன்றாட தன்னாய்வாகப் பயன்படுத்துங்கள் — மனம் எங்கே கலங்குகிறதோ அதை மென்மையாகக் கவனித்து, ஸ்திதப்ரஜ்ஞனின் உறுதியான, சாட்சி அமைதியை நோக்கித் திரும்ப உறுதி பூணுங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்தப் பக்கத்தில் முழு ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୫୬ — ଦୁଃଖେଷ୍ୱନୁଦ୍ୱିଗ୍ନମନାଃ தமிழ் எழுத்தில் உள்ளது — அதே மூல சுலோகங்கள், எழுத்துக்கு-எழுத்து ஒலிபெயர்க்கப்பட்டு, நீங்கள் எளிதாகப் படித்து ஓத முடியும். எந்த வரியையும் (அல்லது ▶ பொத்தானை) தொட்டு அதன் ஓதலைக் கேளுங்கள்.
ஆம் — எழுத்து மட்டுமே மாறுகிறது; சொற்களும் பொருளும் மூலமே. இந்தப் பக்கத்தின் வரிக்கு-வரி பொருள், பலன்கள், பாராயண முறை அப்படியே பொருந்தும்.
ஸ்திதப்ரஜ்ஞன் என்பவன் 'உறுதியான அறிவுடைய' மனிதன், எவருடைய அறிவு ஆன்மாவில் உறுதியாக நிலைபெற்றிருக்கிறதோ. இந்த ஶ்லோகம் கூறுவது போல், அத்தகைய முனிவர் துன்பத்தால் கலங்காமல், இன்பத்தில் ஆசை கொள்ளாமல், பற்று, பயம், கோபம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டிருக்கிறார்.
பற்றிலிருந்தே (பாசம்) இழப்புப் பயமும், ஆசை தடைபடும்போது கோபமும் தோன்றுகின்றன. ஶ்ரீ கிருஷ்ணர் மூன்றையும் பெயரிட்டுக் கூறுகிறார், ஏனெனில் பற்றிலிருந்து விடுதலை இயல்பாகவே பயத்தையும் கோபத்தையும் கரைத்து, நிலையான அமைதியை அளிக்கிறது.
ஆம். இது கீதையின் உணர்ச்சிச் சமநிலை குறித்த தெளிவான போதனைகளில் ஒன்று. இதன் மீது தொடர்ந்து சிந்திப்பது மனத்தை இடர்ப்பாட்டில் அமைதியாகவும் வெற்றியில் சமநிலையாகவும் இருக்கப் பயிற்றுவிக்கிறது, இதுவே யோகத்தின் சாரம்.
இது இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் (சாங்கிய யோகம்) இறுதிப் பகுதியைச் சேர்ந்தது, இங்கு அர்ஜுனன் உறுதியான அறிவுடைய மனிதன் எவ்வாறு பேசுகிறான், அமர்கிறான், நடக்கிறான் என்று கேட்க, ஶ்ரீ கிருஷ்ணர் இந்த புகழ்பெற்ற வர்ணனையுடன் பதிலளிக்கிறார்.

இவையும் படியுங்கள்

ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୫୫ — ପ୍ରଜହାତି ଯଦା କାମାନ୍श्रीमद्भगवद्गीता २.५५ — प्रजहाति यदा कामान्ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୬୯ — ଯା ନିଶା ସର୍ବଭୂତାନାଂश्रीमद्भगवद्गीता २.६९ — या निशा सर्वभूतानांଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.71 — ବିହାୟ କାମାନ୍ୟଃ ସର୍ବାନ୍श्रीमद्भगवद्गीता 2.71 — विहाय कामान्यः सर्वान्ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ଗୀତା 2.14 — ମାତ୍ରାସ୍ପର୍ଶାସ୍ତୁ କୌନ୍ତେୟश्रीमद्भगवद्गीता 2.14 — मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेयଭଗବଦ୍‌ଗୀତା ୬.୧୯ — ଯଥା ଦୀପୋ ନିବାତସ୍ଥୋश्रीमद्भगवद्गीता ६.१९ — यथा दीपो निवातस्थोଧ୍ୟାୟତୋ ବିଷୟାନ୍ପୁଂସଃ (ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୨.୬୨)ध्यायतो विषयान्पुंसःଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୪୦ — ନେହାଭିକ୍ରମନାଶୋऽସ୍ତିश्रीमद्भगवद्गीता २.४० — नेहाभिक्रमनाशोऽस्ति

பயனுள்ளதா? அன்புக்குரியவர்களுடன் பகிருங்கள் 🙏

Share:

முழு ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ୨.୫୬ — ଦୁଃଖେଷ୍ୱନୁଦ୍ୱିଗ୍ନମନାଃஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்