ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୫.୨୨ — ଯେ ହି ସଂସ୍ପର୍ଶଜା ଭୋଗା
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੫.੨੨ — ਯੇ ਹਿ ਸੰਸਪਰਸ਼ਜਾ ਭੋਗਾ in Odia · ଓଡ଼ିଆ
ଆପଣଙ୍କ ଭାଷା/ଲିପିରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ
✦ ଅର୍ଥ
ସନ୍ୟାସ-ଯୋଗ ଅଧ୍ୟାୟର ଏହି ଶ୍ଲୋକରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ଭୋଗର ବାସ୍ତବ ସ୍ୱରୂପ ଉଦ୍ଘାଟନ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ସଂଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୋଗ ଯଦିଓ ମଧୁର ଲାଗେ, କିନ୍ତୁ ବାସ୍ତବରେ ତାହା ଦୁଃଖର ହିଁ ଯୋନି — କ୍ଷଣଭଙ୍ଗୁର, ଆଦି-ଅନ୍ତଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ପଛରେ କେବଳ ଶୂନ୍ୟତା ଛାଡ଼ିଯିବା। ଏହାକୁ ଜାଣିଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏପରି ନଶ୍ୱର ସୁଖରେ ନିଜକୁ ହରାଏ ନାହିଁ। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସାଧକଙ୍କୁ ସଂସାରର କ୍ଷଣିକ ସୁଖ ବଦଳରେ ଆତ୍ମାର ଶାଶ୍ୱତ ଅନ୍ତରର ଆନନ୍ଦ ଆଡ଼କୁ ମୋଡ଼େ।
ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା
Bhagavad Gita Chapter 5, Verse 22 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
ପଞ୍ଚମ ଅଧ୍ୟାୟ, କର୍ମ-ସନ୍ୟାସ ଯୋଗରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେହି ପୁରୁଷଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମରେ ସ୍ଥିତ, ଯିଏ ଭିତରେ ହିଁ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ବାହ୍ୟ ସୁଖରୁ ଅବିଚଳିତ ରୁହନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ତାହାର କାରଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ: ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ସଂଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୋଗ ନଶ୍ୱର ଓ ଦୁଃଖର ଯୋନି, ତେଣୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସେଥିରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଶାଶ୍ୱତ ଆତ୍ମାରେ ନିଜ ଆନନ୍ଦ ଖୋଜନ୍ତି।
✦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି
ଏହି ଶ୍ଲୋକର ଭାବ ଅନୁସରଣ କରି କ୍ଷଣିକ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ଭୋଗରୁ ମୁଖ ଫେରାଇଥିବା ସନ୍ୟାସୀ ଓ ସନ୍ତମାନେ ଯେକୌଣସି ସାଂସାରିକ ଭୋଗ ଅପେକ୍ଷା ବହୁତ ଅଧିକ ଅଖଣ୍ଡ ଅନ୍ତରର ଆନନ୍ଦ ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ — ଏପରି ସନ୍ତୋଷ ଯାହାକୁ କୌଣସି କ୍ଷତି ବିଚଳିତ କରିପାରେ ନାହିଁ।
ମନ୍ତ୍ର
ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ
ଯେ ହି ସଂସ୍ପର୍ଶଜା ଭୋଗା ଦୁଃଖଯୋନଯ ଏଵ ତେ। ଆଦ୍ଯନ୍ତଵନ୍ତଃ କୌନ୍ତେଯ ନ ତେଷୁ ରମତେ ବୁଧଃ॥
ye hi sansparśha-jā bhogā duḥkha-yonaya eva te ādyantavantaḥ kaunteya na teṣhu ramate budhaḥ
ଅର୍ଥ:ହେ କୌନ୍ତେୟ! ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ବିଷୟର ସଂଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯେଉଁ ଭୋଗ, ସେ ଦୁଃଖର ହିଁ କାରଣ, କାରଣ ସେ ଆଦି ଓ ଅନ୍ତଯୁକ୍ତ; ତେଣୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସେଥିରେ ରମେ ନାହିଁ।
ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ
ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੫.੨੨ — ਯੇ ਹਿ ਸੰਸਪਰਸ਼ਜਾ ਭੋਗਾ ପାଠର ଲାଭ
ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ଭୋଗ ସ୍ଥାୟୀ ସୁଖ ଦିଏ ବୋଲି ଥିବା ଭ୍ରମକୁ କାଟେ
ବୈରାଗ୍ୟ ଓ ତୃଷ୍ଣାରୁ ମୁକ୍ତିକୁ ବିକଶିତ କରେ
ମନକୁ ଇଚ୍ଛା, ଭୋଗ ଓ ଶୋକ ଚକ୍ରରୁ ରକ୍ଷା କରେ
ସାଧକଙ୍କୁ ଅନ୍ତରର ଆତ୍ମାର ଅନନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଆଡ଼କୁ ମୋଡ଼େ
ବାହ୍ୟ ଭୋଗରୁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଗଭୀର, ସ୍ଥିର ଶାନ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରେ
ନଶ୍ୱର ଓ ଶାଶ୍ୱତ ମଧ୍ୟରେ ବିବେକକୁ ଦୃଢ଼ କରେ
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੫.੨੨ — ਯੇ ਹਿ ਸੰਸਪਰਸ਼ਜਾ ਭੋਗਾ ପାଠ ବିଧି
ଯେତେବେଳେ ବି କ୍ଷଣିକ ସୁଖର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରବଳ ହୁଏ, ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପାଠ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଏହାର ଜ୍ଞାନରେ ମନକୁ ଶୀତଳ ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଚିନ୍ତନ କରନ୍ତୁ ଯେ କିପରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ସୁଖ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଚରମରେ ପହଞ୍ଚେ ଓ ସମାପ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ହୃଦୟକୁ ପୁଣି ଅଶାନ୍ତ ଛାଡ଼ି। ଆସକ୍ତିକୁ ଶିଥିଳ କରିବାକୁ ଓ ବଦଳରେ ଆଦି-ଅନ୍ତ ରହିତ, ଭିତରୁ ଉଠୁଥିବା ସେହି ସ୍ଥିର ଆନନ୍ଦ ଖୋଜିବାକୁ ଏହାକୁ ଏକ ଚିନ୍ତନ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ।
ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ
ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ
ॐ
ସମ୍ପୂର୍ଣ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੫.੨੨ — ਯੇ ਹਿ ਸੰਸਪਰਸ਼ਜਾ ਭੋਗਾ ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ