Meenakshi Stotram PDF

गौरीं काञ्चनपद्मिनीतटगृहां श्रीसुन्दरेशप्रियां नीपारण्यसुवर्णकन्दुकपरिक्रीडाविलोलामिमाम् । श्रीमत्पाण्ड्यकुलाचलाग्रविलसद्रत्नप्रदीपायितां मीनाक्षीं मधुरेश्वरीं शुकधरां श्रीपाण्ड्यबालां भजे ॥ १॥ गौरीं वेदकदम्बकाननशुकीं शास्त्राटवीकेकिनीं वेदान्ताखिलधर्महेमनलिनीहंसीं शिवां शाम्भवीम् । ओङ्कारम्बुजनीलमत्तमधुपां मन्त्राम्रशाखाम्बिकां मीनाक्षीं मधुरेश्वरीं शुकधरां श्रीपाण्ड्यबालां भजे ॥ २॥ गौरीं नूपुरशोभिताङ्घ्रिकमलां तूणोल्लसज्जङ्घिकां रत्नादर्शसमानजानुयुगलां रम्भानिभोरूद्वयाम् । काञ्चीबद्धमनोज्ञपीनजघनामावर्तनाभीहृदां मीनाक्षीं मधुरेश्वरीं शुकधरां श्रीपाण्ड्यबालां भजे ॥ ३॥ गौरीं व्योमसमानमध्यमयुतामुत्तुङ्गवक्षोरुहां वीणामञ्जुलशारीकान्वितकरां शङ्खाभकण्ठोज्ज्वलाम् । राकाचन्द्रसमानचारुवदनां रोलम्वनीलालकां मीनाक्षीं मधुरेश्वरीं शुकधरां श्रीपाण्ड्यबालां भजे ॥ ४॥ गौरीं मञ्जुलमीननेत्रयुगलां कोदण्डसुभ्रूलतां बिम्बोष्ठीं स्मितकुन्ददन्तरुचिरां चाम्पेयनासोज्ज्वलाम् । अर्धेन्दुप्रतिबिम्बफालरुचिरामादर्शगण्डस्थलां मीनाक्षीं मधुरेश्वरीं शुकधरां श्रीपाण्ड्यबालां भजे ॥ ५॥ गौरीं कुङ्कुमपङ्कलेपितलसद्वक्षोजकुम्भोज्ज्वलां कस्तूरीतिलकालकां मलयजां गन्धोलसत्कन्धराम् । लाक्षाकर्दमशोभिपादयुगलां सिन्दूरसीमन्तिनीं मीनाक्षीं मधुरेश्वरीं शुकधरां श्रीपाण्ड्यबालां भजे ॥ ६॥ गौरीं चम्पकमल्लिकासुकुसुमैः पुन्नागसौगन्धिका- द्रोणेन्दीवरकुन्दजातिवकुलैराबद्धचूलीयुताम् । मन्दारारुणपद्मकेतकदलश्रेणीलसद्वेणिकां मीनाक्षीं मधुरेश्वरीं शुकधरां श्रीपाण्ड्यबालां भजे ॥ ७॥ ॥ इति श्रीमीनाक्षीस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

gaurīṃ kāñcanapadminītaṭagṛhāṃ śrīsundareśapriyāṃ nīpāraṇyasuvarṇakandukaparikrīḍāvilolāmimām | śrīmatpāṇḍyakulācalāgravilasadratnapradīpāyitāṃ mīnākṣīṃ madhureśvarīṃ śukadharāṃ śrīpāṇḍyabālāṃ bhaje || 1|| gaurīṃ vedakadambakānanaśukīṃ śāstrāṭavīkekinīṃ vedāntākhiladharmahemanalinīhaṃsīṃ śivāṃ śāmbhavīm | oṅkārambujanīlamattamadhupāṃ mantrāmraśākhāmbikāṃ mīnākṣīṃ madhureśvarīṃ śukadharāṃ śrīpāṇḍyabālāṃ bhaje || 2|| gaurīṃ nūpuraśobhitāṅghrikamalāṃ tūṇollasajjaṅghikāṃ ratnādarśasamānajānuyugalāṃ rambhānibhorūdvayām | kāñcībaddhamanojñapīnajaghanāmāvartanābhīhṛdāṃ mīnākṣīṃ madhureśvarīṃ śukadharāṃ śrīpāṇḍyabālāṃ bhaje || 3|| gaurīṃ vyomasamānamadhyamayutāmuttuṅgavakṣoruhāṃ vīṇāmañjulaśārīkānvitakarāṃ śaṅkhābhakaṇṭhojjvalām | rākācandrasamānacāruvadanāṃ rolamvanīlālakāṃ mīnākṣīṃ madhureśvarīṃ śukadharāṃ śrīpāṇḍyabālāṃ bhaje || 4|| gaurīṃ mañjulamīnanetrayugalāṃ kodaṇḍasubhrūlatāṃ bimboṣṭhīṃ smitakundadantarucirāṃ cāmpeyanāsojjvalām | ardhendupratibimbaphālarucirāmādarśagaṇḍasthalāṃ mīnākṣīṃ madhureśvarīṃ śukadharāṃ śrīpāṇḍyabālāṃ bhaje || 5|| gaurīṃ kuṅkumapaṅkalepitalasadvakṣojakumbhojjvalāṃ kastūrītilakālakāṃ malayajāṃ gandholasatkandharām | lākṣākardamaśobhipādayugalāṃ sindūrasīmantinīṃ mīnākṣīṃ madhureśvarīṃ śukadharāṃ śrīpāṇḍyabālāṃ bhaje || 6|| gaurīṃ campakamallikāsukusumaiḥ punnāgasaugandhikā- droṇendīvarakundajātivakulairābaddhacūlīyutām | mandārāruṇapadmaketakadalaśreṇīlasadveṇikāṃ mīnākṣīṃ madhureśvarīṃ śukadharāṃ śrīpāṇḍyabālāṃ bhaje || 7|| || iti śrīmīnākṣīstotraṃ sampūrṇam ||

A hymn to Goddess Meenakshi — the fish-eyed Devi of Madurai, consort of Sundareshwara — adoring Her golden, lotus-eyed beauty and the grace of the great Mother of the south.