Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnasankhya-yoga

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୨.୫୫ — ପ୍ରଜହାତି ଯଦା କାମାନ୍

శ్రీమద్భగవద్గీత 2.55 — ప్రజహాతి యదా కామాన్ in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ପ୍ରାତଃକାଳୀନ ଧ୍ୟାନ ଅଥବା ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ସନ୍ତୋଷ ଓ ଆତ୍ମସଂଯମ ଉପରେ ମନନ କରିବା ସମୟ·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 55
Share:

ଅର୍ଥ

ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସ୍ଥିତପ୍ରଜ୍ଞ — ସ୍ଥିର ବୁଦ୍ଧି ସମ୍ପନ୍ନ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ — ସେହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବର୍ଣ୍ଣନାର ଆରମ୍ଭ, ଯାହା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରରେ ଦିଅନ୍ତି ଯେ ଏପରି ପୁରୁଷ କିପରି କଥା କହେ, ବସେ ଓ ଚାଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରଥମ ମାନଦଣ୍ଡ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ସ୍ୱାଧୀନତା — ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟ ମନର ପ୍ରତ୍ୟେକ କାମନା ତ୍ୟାଗ କରେ ଏବଂ କେବଳ ଆତ୍ମାରେ ହିଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଯାଏ, ବାହାରେ କୌଣସି ବସ୍ତୁର ଆବଶ୍ୟକତା ରହେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ସେ ଅଟଳ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛି। ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜୀବନର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଭିତରେ ମିଳୁଥିବା ତୃପ୍ତି ରୂପେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 55 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ସାଂଖ୍ୟଯୋଗ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷରେ ଅର୍ଜୁନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତି ଯେ ସ୍ଥିର ବୁଦ୍ଧି ସମ୍ପନ୍ନ ପୁରୁଷ କିପରି କଥା କହେ, ବସେ ଓ ଚାଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସ୍ଥିତପ୍ରଜ୍ଞଙ୍କ ଏକ ଦୀପ୍ତିମୟ ଚିତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନ କରି ଏଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି — ଏପରି ପୁରୁଷ ମନର ସମସ୍ତ କାମନା ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ କେବଳ ଆତ୍ମାରେ ହିଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ଏହି ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ଋଷିଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଗଲା।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

ଋଷିମାନେ ସ୍ଥିତପ୍ରଜ୍ଞଙ୍କ ଏହି ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ସର୍ବଦା ଆତ୍ମ-ପରୀକ୍ଷଣର ଦର୍ପଣ ବୋଲି ମାନିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଭକ୍ତମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ 'ପ୍ରଜହାତି ଯଦା କାମାନ୍' ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରିବାରୁ କାମନାର ନିରନ୍ତର ଟାଣ ଶିଥିଳ ହେଲା, ଏବଂ ଅସ୍ଥିରତାର ସ୍ଥାନ ନେଲା ଏକ ଶାନ୍ତ, ଆତ୍ମନିର୍ଭର ସନ୍ତୋଷ, ଯାହାକୁ କୌଣସି ବାହ୍ୟ କ୍ଷତି ହଲାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ପ୍ରଜହାତି ଯଦା କାମାନ୍ ସର୍ଵାନ୍ ପାର୍ଥ ମନୋଗତାନ୍। ଆତ୍ମନ୍ଯେଵାତ୍ମନା ତୁଷ୍ଟଃ ସ୍ଥିତପ୍ରଜ୍ଞସ୍ତଦୋଚ୍ଯତେ॥

śhrī bhagavān uvācha prajahāti yadā kāmān sarvān pārtha mano-gatān ātmany-evātmanā tuṣhṭaḥ sthita-prajñas tadochyate

ଅର୍ଥ:ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ — ହେ ପାର୍ଥ! ଯେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟ ମନରେ ଥିବା ସମସ୍ତ କାମନାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତ୍ୟାଗ କରେ ଏବଂ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଆତ୍ମାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହେ, ସେତେବେଳେ ସେ ସ୍ଥିର ବୁଦ୍ଧି ସମ୍ପନ୍ନ (ସ୍ଥିତପ୍ରଜ୍ଞ) ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

ଶ୍ରୀଭଗଵାନ୍ ଉଵାଚ🔊śhrī bhagavān uvāchaଶ୍ରୀ ଭଗବାନ କହିଲେ
ପ୍ରଜହାତି🔊prajahātiତ୍ୟାଗ କରେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଛାଡ଼ିଦିଏ
ଯଦା🔊yadāଯେତେବେଳେ
କାମାନ୍🔊kāmānକାମନା, ସ୍ୱାର୍ଥପର ଇଚ୍ଛା
ସର୍ଵାନ୍🔊sarvānସମସ୍ତ
ପାର୍ଥ🔊pārthaହେ ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ, ପୃଥାଙ୍କ ପୁତ୍ର)
ମନଃ-ଗତାନ୍🔊manaḥ-gatānମନର, ମନରେ ଥିବା
ଆତ୍ମନି🔊ātmaniଆତ୍ମାରେ
ଏଵ🔊evaକେବଳ, ମାତ୍ର
ଆତ୍ମନା🔊ātmanāଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଦ୍ୱାରା
ତୁଷ୍ଟଃ🔊tuṣhṭaḥସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ତୃପ୍ତ
ସ୍ଥିତ-ପ୍ରଜ୍ଞଃ🔊sthita-prajñaḥସ୍ଥିର ବୁଦ୍ଧି ସମ୍ପନ୍ନ, ଯାହାର ବୁଦ୍ଧି ଦୃଢ଼
ତଦା🔊tadāସେତେବେଳେ, ସେହି ସମୟରେ
ଉଚ୍ଯତେ🔊uchyateକୁହାଯାଏ, କଥିତ ହୁଏ

శ్రీమద్భగవద్గీత 2.55 — ప్రజహాతి యదా కామాన్ ପାଠର ଲାଭ

ସ୍ଥିର ବୁଦ୍ଧି ସମ୍ପନ୍ନ ପୁରୁଷ (ସ୍ଥିତପ୍ରଜ୍ଞ)ଙ୍କ ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶ କରେ

ସାଧକଙ୍କୁ ଆତ୍ମାରେ ସ୍ଥାୟୀ ସନ୍ତୋଷ ପାଇବାର ମାର୍ଗ ଦେଖାଏ

ଚଞ୍ଚଳ ମନର ଅନନ୍ତ କାମନା ଛାଡ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ

ବାହ୍ୟ ପରିସ୍ଥିତିରୁ ସ୍ୱାଧୀନ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଶାନ୍ତିର ବିକାଶ କରେ

ସମତା, ଆତ୍ମସଂଯମ ଓ କାମନାରୁ ମୁକ୍ତିର ପ୍ରେରଣା ଦିଏ

ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମାର୍ଗର ଲକ୍ଷ୍ୟର ଧ୍ୟାନମୟ ଆଦର୍ଶ ହୁଏ

శ్రీమద్భగవద్గీత 2.55 — ప్రజహాతి యదా కామాన్ ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟପ୍ରାତଃକାଳୀନ ଧ୍ୟାନ ଅଥବା ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ସନ୍ତୋଷ ଓ ଆତ୍ମସଂଯମ ଉପରେ ମନନ କରିବା ସମୟ

ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ ଏବଂ ସେହି ଅବସ୍ଥା ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରନ୍ତୁ ଯେଉଁଥିରେ ମନୁଷ୍ୟ ମନର କାମନାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ନିଜ ଭିତରେ ହିଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହେ। ଏହାକୁ ପ୍ରତିଦିନର ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ଯେ ତୃପ୍ତି ବାହ୍ୟ ବସ୍ତୁରେ ନୁହେଁ, ଭିତର ଆଡ଼କୁ ଫେରି ଖୋଜନ୍ତୁ। ଚିନ୍ତନ ସହ ବାରମ୍ବାର ଆବୃତ୍ତି କଲେ ଏହା ଧୀରେ ଧୀରେ କାମନାର ପକଡ଼ ଶିଥିଳ କରେ ଏବଂ ମନକୁ ଆତ୍ମାର ଶାନ୍ତିରେ ସ୍ଥିର କରେ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ శ్రీమద్భగవద్గీత 2.55 — ప్రజహాతి యదా కామాన్ ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶିଖାନ୍ତି ଯେ ସ୍ଥିର ବୁଦ୍ଧି ସମ୍ପନ୍ନ ପୁରୁଷ (ସ୍ଥିତପ୍ରଜ୍ଞ) ସେହି, ଯିଏ ମନର ସମସ୍ତ ସ୍ୱାର୍ଥପର କାମନା ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ କେବଳ ଆତ୍ମାରେ ହିଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହନ୍ତି। ସତ୍ୟ ଓ ସ୍ଥାୟୀ ତୃପ୍ତି ବାହ୍ୟ ବସ୍ତୁରୁ ନୁହେଁ, ନିଜର ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ସ୍ୱରୂପରେ ସ୍ଥିତ ହେବାରୁ ଆସେ।
ସ୍ଥିତପ୍ରଜ୍ଞ ସେହି ଜ୍ଞାନୀ ଯାହାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ସ୍ଥିର ଓ ଦୃଢ଼ — ଯିଏ ସୁଖ କିମ୍ବା ଦୁଃଖରେ ବିଚଳିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଶ୍ଲୋକ ୨.୫୫ ସେହି ଅନେକ ଶ୍ଲୋକ (୨.୫୫–୨.୭୨) ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏପରି ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ପୁରୁଷଙ୍କ ଗୁଣ, ଆଚରଣ ଓ ଶାନ୍ତିର ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି।
ଏହା ମନର ସେହି ସ୍ୱାର୍ଥପର, ବନ୍ଧନକାରୀ କାମନାରୁ ମୁକ୍ତି ଆଡ଼କୁ ସୂଚାଏ ଯାହା ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଶାନ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରେ। ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନିର୍ଜୀବ ଦମନ ନୁହେଁ, ବରଂ ସେହି ସ୍ୱାଭାବିକ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଯେଉଁଥିରେ ମନୁଷ୍ୟ ସୁଖ ପାଇଁ ବାହ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଆତ୍ମାରେ ହିଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଯାଇଛି।
ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ କାମନା ପଛରେ ଦୌଡ଼ିବା ବଦଳରେ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ ଭିତର ଆଡ଼କୁ ଫେରିବାର ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତୁ। ମନ ଯେତେବେଳେ କିଛି ଚାହେଁ, ନିଜକୁ ମୃଦୁ ଭାବେ ମନେ ପକାନ୍ତୁ ଯେ ସ୍ଥାୟୀ ଶାନ୍ତି ଭିତରେ ହିଁ। ସମୟ ସହ ଏହା ସ୍ଥିତପ୍ରଜ୍ଞଙ୍କ ସ୍ଥିର, ଶାନ୍ତ ମନ ଗଢ଼ିଥାଏ ଏବଂ ଅସ୍ଥିରତାରୁ ମୁକ୍ତ କରେ।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ శ్రీమద్భగవద్గీత 2.55 — ప్రజహాతి యదా కామాన్ ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ