Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnavibhuti-yoga

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗଵଦ୍ଗୀତା ୧୦.୨୧ — ଆଦିତ୍ଯାନାମହଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ

Bhagavad Gita 10.21 — Adityanam Aham Vishnur in Odia · ଓଡ଼ିଆ

🕉️ hindu·📿 11× ଜପ·🕐 ପ୍ରାତଃକାଳୀନ ଧ୍ୟାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ, କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ତେଜର ଚିନ୍ତନ କରୁ କରୁ·📜 Bhagavad Gita Chapter 10, Verse 21
Share:

ଅର୍ଥ

ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟ — ବିଭୂତି ଯୋଗ — ରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ବିଭୂତିମାନଙ୍କ ମହାନ ତାଲିକା ଆରମ୍ଭ କରେ। ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଗରେ ସର୍ବାଧିକ ତେଜୋମୟ ସତ୍ତା ଆଡ଼କୁ ସଙ୍କେତ କରନ୍ତି — ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଜ୍ୟୋତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ର — ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଶିଖାନ୍ତି ଯେ ଯାହା କିଛି ସର୍ବାଧିକ ମହିମାମୟ ଓ ତେଜୋମୟ, ସେଥିରେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିବାକୁ। ଏଗୁଡ଼ିକର ଚିନ୍ତନ କରୁ କରୁ ଭକ୍ତ ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟିର ଶିଖରରେ ପ୍ରକାଶିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଶିଖେ।

ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା

Bhagavad Gita Chapter 10, Verse 21 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟ, ବିଭୂତି ଯୋଗରେ, ଅର୍ଜୁନ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ କୁହନ୍ତି ଯେପରି ସେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିପାରନ୍ତି। କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ବିଭୂତିମାନଙ୍କ ବିସ୍ତୃତ ତାଲିକାରେ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ସେହି ପ୍ରକାଶକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ — ଅନେକ ବର୍ଗରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସତ୍ତାର ନାମ ନେଇ, ଯେପରି ଅର୍ଜୁନ ଯେଉଁଠି ବି ତେଜ ସର୍ବାଧିକ ସେଠାରେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି।

ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି

ଯେଉଁ ଭକ୍ତମାନେ ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କଲେ, ସେମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ର କେବଳ ପ୍ରାକୃତିକ ଘଟଣା ନ ରହି ଭଗବାନଙ୍କ ଜୀବନ୍ତ ଦର୍ଶନ ହୋଇଗଲା, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ବିସ୍ମୟରେ ଭରିଦେଲା ଏବଂ ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ନୀରବ ଉପାସନାରେ ପରିଣତ କଲା।

ମନ୍ତ୍ର

ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ

ଆଦିତ୍ଯାନାମହଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ରଵିରଂଶୁମାନ୍। ମରୀଚିର୍ମରୁତାମସ୍ମି ନକ୍ଷତ୍ରାଣାମହଂ ଶଶୀ॥

ādityānām ahaṁ viṣhṇur jyotiṣhāṁ ravir anśhumān marīchir marutām asmi nakṣhatrāṇām ahaṁ śhaśhī

ଅର୍ଥ:ବାର ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ; ଜ୍ୟୋତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ତେଜୋମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ; ମରୁତ୍‌ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ମରୀଚି; ଏବଂ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଚନ୍ଦ୍ର।

ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ

ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ

ଆଦିତ୍ଯାନାମ୍🔊ādityānāmବାର ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ (ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ)
ଅହମ୍🔊ahamମୁଁ
ଵିଷ୍ଣୁଃ🔊viṣhṇuḥଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ
ଜ୍ଯୋତିଷାମ୍🔊jyotiṣhāmଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ପଦାର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ
ରଵିଃ🔊raviḥସୂର୍ଯ୍ୟ
ଅଂଶୁମାନ୍🔊anśhu-mānତେଜୋମୟ, ପ୍ରକାଶମାନ
ମରୀଚିଃ🔊marīchiḥମରୀଚି
ମରୁତାମ୍🔊marutāmମରୁତ୍‌ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ (ବାୟୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ)
ଅସ୍ମି🔊asmiମୁଁ
ନକ୍ଷତ୍ରାଣାମ୍🔊nakṣhatrāṇāmନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ
ଅହମ୍🔊ahamମୁଁ
ଶଶୀ🔊śhaśhīଚନ୍ଦ୍ର

Bhagavad Gita 10.21 — Adityanam Aham Vishnur ପାଠର ଲାଭ

ମନକୁ ସୃଷ୍ଟିର ସର୍ବାଧିକ ମହିମାମୟ ଓ ତେଜୋମୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବାର ଅଭ୍ୟାସ କରାଏ

କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସାର ରୂପେ ପ୍ରକାଶ କରି ଭକ୍ତିକୁ ଗଭୀର କରେ

ପ୍ରକୃତି ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିରେ ପବିତ୍ରତା ଓ ତେଜୋମୟତାର ଭାବ ଆଣେ

ମନକୁ ଦିବ୍ୟତାର ସ୍ପଷ୍ଟ, ଉନ୍ନତ ଚିତ୍ର ଦେଇ ଧ୍ୟାନକୁ ଦୃଢ଼ କରେ

ଭଗବାନଙ୍କ ଅନନ୍ତ ବିଭୂତି ପ୍ରତି ବିସ୍ମୟ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଜାଗ୍ରତ କରେ

ପରମ ତେଜର ଚିନ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟକୁ ସ୍ଥିର ଓ ଉନ୍ନତ କରେ

Bhagavad Gita 10.21 — Adityanam Aham Vishnur ପାଠ ବିଧି

ଜପ ସଂଖ୍ୟା11ଥର
ଉତ୍ତମ ସମୟପ୍ରାତଃକାଳୀନ ଧ୍ୟାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ, କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ତେଜର ଚିନ୍ତନ କରୁ କରୁ

ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଜପ କରନ୍ତୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚିତ୍ର ଉପରେ ଅଟକି — ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁ, ତେଜୋମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୀତଳ ଚନ୍ଦ୍ର — ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଖୋଲୁଥିବା ଝରକା ରୂପେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତୁ। ଦିନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ଏହା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଚିନ୍ତନ, ଯାହା ଆଖିକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମହିମାମୟ ବସ୍ତୁରେ ଈଶ୍ୱର ଖୋଜିବାର ଅଭ୍ୟାସ କରାଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆବୃତ୍ତି ମନକୁ ସମସ୍ତ ଆଲୋକ ପଛରେ ଥିବା ତେଜୋମୟ ଉପସ୍ଥିତି ଆଡ଼କୁ ଉଠାଉ।

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ Bhagavad Gita 10.21 — Adityanam Aham Vishnur ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଦିଆଯାଇଛି — ସେହି ମୂଳ ଶ୍ଳୋକ, ଅକ୍ଷର-ଅକ୍ଷର ଲିପ୍ୟନ୍ତରିତ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସହଜରେ ପଢ଼ି ଜପ କରିପାରିବେ। ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି (କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍) ଛୁଇଁ ତାହାର ପାଠ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ହଁ — କେବଳ ଲିପି ବଦଳେ; ଶବ୍ଦ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମୂଳ ହିଁ ରହେ। ଏହି ପୃଷ୍ଠାର ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ, ଲାଭ ଓ ପାଠ ବିଧି ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ।
ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ବିଭୂତି (ଦିବ୍ୟ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ) ର ବର୍ଣ୍ଣନା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ଏହା ଘୋଷଣା କରି ଯେ ସେ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଜ୍ୟୋତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତେଜୋମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମରୁତ୍‌ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମରୀଚି ଏବଂ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ର। ଶିକ୍ଷା ଏହି ଯେ ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଗରେ ଯାହା ସର୍ବାଧିକ ମହିମାମୟ ଓ ତେଜୋମୟ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଚିହ୍ନି ହୁଏ।
ବିଭୂତିମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ବିଶେଷ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି କିମ୍ବା ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ। ଏହି ଶ୍ଲୋକରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କୃଷ୍ଣ ଅନେକ ବର୍ଗରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସତ୍ତାର ନାମ ନିଅନ୍ତି — ଦେବତା, ଜ୍ୟୋତି, ନକ୍ଷତ୍ର, ଋଷି, ପର୍ବତ, ନଦୀ ଆଦିରେ — ଯେପରି ଅର୍ଜୁନ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ଶିଖରରେ ପ୍ରକାଶିତ ଏକ ହିଁ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି।
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ ସର୍ବାଧିକ ତେଜୋମୟ ଜ୍ୟୋତି। ଏଗୁଡ଼ିକର ନାମ ନେଇ କୃଷ୍ଣ ଆମକୁ ଆଲୋକ ଓ ଜୀବନର ଏହି ଉତ୍ସମାନଙ୍କରେ ହିଁ ଦିବ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତି ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ଯେପରି ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ଆମ ଦୃଷ୍ଟି ସ୍ମରଣ ଓ ଉପାସନାର କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଯାଏ।
ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଦେଖନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା କୌଣସି ପରମ ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତୁ ଦେଖନ୍ତି, ସ୍ମରଣ କରନ୍ତୁ ଯେ ତାହାର ମହିମା ଭଗବାନଙ୍କ ନିଜ ତେଜର ଏକ ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗ। ଏଥିରେ ପ୍ରାକୃତିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ସାଧାରଣ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜୀବନ୍ତ ସ୍ମରଣରେ ପରିଣତ ହୁଏ।

ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ

ଉପଯୋଗୀ ଲାଗିଲା କି? ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ବାଣ୍ଟନ୍ତୁ 🙏

Share:

ସମ୍ପୂର୍ଣ Bhagavad Gita 10.21 — Adityanam Aham Vishnur ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ