ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ 2.56 — ਦੁਃਖੇਸ਼੍ਵਨੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਮਨਾਃ
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ੨.੫੬ — ਦੁਃਖੇਸ਼੍ਵਨੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਮਨਾਃ in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ
ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ/ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ
✦ ਅਰਥ
ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਲੋਕ ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ — ਸਥਿਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਦਾ ਲੱਛਣ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹਾ ਪੁਰਖ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਉਦਵਿਗਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਸੁਖ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਰਾਗ, ਭੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੂਜੇ ਅਧਿਆਏ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ-ਵਰਣਨ ਦਾ ਅੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਸਮਤਾ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ
Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 56 · Bhagavan Sri Krishna (as recorded by Maharishi Veda Vyasa) · Ancient (part of the Mahabharata, c. 5th–2nd century BCE in present form)
ਜਦੋਂ ਅਰਜੁਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਪੁਰਖ ਦੇ ਲੱਛਣ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਪਤੀਮਾਨ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਸਮੁੱਚੇ ਯੋਗ ਦੇ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਅਜਿਹਾ ਸੰਤੁਲਿਤ ਮਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਸ਼ੋਕ ਨਾ ਸੁਖ ਵਿਚਲਿਤ ਕਰ ਸਕੇ। ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੋਂ ਸਾਧਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮ-ਪਰੀਖਣ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦਰਪਣ ਵਜੋਂ ਕੰਠਸਥ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ।
✦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ ਦੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸੰਤ ਅਜਿਹੇ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤੂਫਾਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਹਵਾ-ਰਹਿਤ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਦੀਵੇ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮੰਤਰ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ
ਦੁਃਖੇਸ਼੍ਵਨੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਮਨਾਃ ਸੁਖੇਸ਼ੁ ਵਿਗਤਸ੍ਪ੍ਰਿਹਃ। ਵੀਤਰਾਗਭਯਕ੍ਰੋਧਃ ਸ੍ਥਿਤਧੀਰ੍ਮੁਨਿਰੁਚ੍ਯਤੇ॥
duḥkheṣhv-anudvigna-manāḥ sukheṣhu vigata-spṛihaḥ vīta-rāga-bhaya-krodhaḥ sthita-dhīr munir uchyate
ਅਰਥ:ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵਿਚਲਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਰਾਗ, ਭੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਥਿਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਮੁਨੀ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ
ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ੨.੫੬ — ਦੁਃਖੇਸ਼੍ਵਨੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਮਨਾਃ ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ
ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ — ਸਥਿਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ — ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਮਨ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਅਨਾਸਕਤ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਰਾਗ, ਭੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਅਟੱਲ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਚਿੰਤਨ ਹੈ
ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਆਤਮ-ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸੰਤੁਲਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਉਸ ਸਮਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ੨.੫੬ — ਦੁਃਖੇਸ਼੍ਵਨੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਮਨਾਃ ਪਾਠ ਵਿਧੀ
ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੜ੍ਹੋ ਅਤੇ ਹਰ ਗੁਣ ਉੱਤੇ ਚਿੰਤਨ ਕਰੋ — ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਲਾਲਸਾ-ਰਹਿਤ, ਰਾਗ, ਭੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਪਰੇ। ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਆਤਮ-ਸਮੀਖਿਆ ਵਜੋਂ ਵਰਤੋ — ਜਿੱਥੇ ਮਨ ਵਿਚਲਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਵੇਖੋ ਅਤੇ ਸਥਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞ ਦੀ ਸਥਿਰ, ਸਾਖੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵੱਲ ਪਰਤਣ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕਰੋ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ॐ
ਪੂਰਾ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ੨.੫੬ — ਦੁਃਖੇਸ਼੍ਵਨੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਮਨਾਃ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ