Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnaarjuna-vishada-yoga

ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാ ൧.൪൭ — ഏവമുക്ത്വാര്ജുനഃ സംഖ്യേ

ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யே in Malayalam · മലയാളം

🕉️ hindu·📿 1× ജപം·🕐 ഗീതയുടെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ വായനയുടെയോ ജപത്തിന്റെയോ സമാപനത്തിൽ·📜 Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 47
Share:

അർഥം

ഇത് ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാന ശ്ലോകമാണ്, സഞ്ജയൻ പറയുന്നു. തന്റെ ദുഃഖവും യുദ്ധം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള ന്യായങ്ങളും പ്രകടിപ്പിച്ച ശേഷം അർജുനൻ തന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഗാണ്ഡീവ വില്ല് അമ്പുകളോടെ താഴെ വെച്ച്, ദുഃഖത്താൽ വ്യാകുലമായ മനസ്സോടെ രഥത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. ഈ ശ്ലോകം അർജുനന്റെ വിഷാദത്തെ പൂർണമാക്കി, ശ്രോതാവിനെ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ മറുപടിക്ക് ഒരുക്കുന്നു, ഇതോടെ രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ മഹാ ഉപദേശം ആരംഭിക്കുന്നു.

ഉത്ഭവം & കഥ

Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 47 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

തന്റെ സ്വജനങ്ങളോടും ഗുരുക്കന്മാരോടും യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന വേദന പ്രകടിപ്പിച്ച ശേഷം അർജുനൻ പൂർണമായി നിരുത്സാഹനാകുന്നു. ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ ഈ സമാപന ശ്ലോകത്തിൽ സഞ്ജയൻ ധൃതരാഷ്ട്രനോട് പറയുന്നു, അർജുനന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് വില്ലും അമ്പുകളും എങ്ങനെ വഴുതി, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ മനസ്സോടെ അവൻ രഥത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ എങ്ങനെ ഇരുന്നുവെന്ന് -- ആ നിമിഷം വരുന്ന അധ്യായങ്ങളിൽ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഉപദേശത്തിന് വഴിയൊരുക്കുന്നു.

ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ

നിസ്സഹായതയിൽ അർജുനൻ തന്റെ വില്ല് താഴെ വെച്ച ആ നിമിഷമേ ഭഗവദ്ഗീതയുടെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ജന്മനിമിഷമായെന്ന് വ്യാഖ്യാതാക്കൾ നിരീക്ഷിക്കുന്നു -- ഭക്തന് മറ്റൊന്നും ചെയ്യാനാകാത്തപ്പോൾ ഭഗവാൻ എല്ലാം ചെയ്യാൻ ആരംഭിക്കുന്നുവെന്ന് ഇത് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

മന്ത്രം

ഏതെങ്കിലും വരിയിലോ ▶ ബട്ടണിലോ തൊട്ട് കേൾക്കൂ

സഞ്ജയ ഉവാച ഏവമുക്ത്വാഽര്ജുനഃ സംഖ്യേ രഥോപസ്ഥ ഉപാവിശത്। വിസൃജ്യ സശരം ചാപം ശോകസംവിഗ്നമാനസഃ॥

sañjaya uvācha evam uktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśhat visṛijya sa-śharaṁ chāpaṁ śhoka-saṁvigna-mānasaḥ

അർഥം:സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു -- രണഭൂമിയിൽ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞ്, ദുഃഖത്താൽ ഉദ്വിഗ്നമായ മനസ്സുള്ള അർജുനൻ അമ്പുകളോടെ വില്ല് ഉപേക്ഷിച്ച് രഥത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് ഇരുന്നുപോയി.

പദം-പദം അർഥം

ഉച്ചാരണം കേൾക്കാൻ ഏതെങ്കിലും പദത്തിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ

സഞ്ജയഃ ഉവാച🔊sañjayaḥ uvāchaസഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു
ഏവമ് ഉക്ത്വാ🔊evam uktvāഇപ്രകാരം പറഞ്ഞ്; ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്
അര്ജുനഃ🔊arjunaḥഅർജുനൻ
സംഖ്യേ🔊saṅkhyeരണഭൂമിയിൽ
രഥോപസ്ഥേ🔊ratha-upastheരഥത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്ത്; രഥത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ
ഉപാവിശത്🔊upāviśhatഇരുന്നുപോയി
വിസൃജ്യ🔊visṛijyaഉപേക്ഷിച്ച്; താഴെ വെച്ച്
സശരമ്🔊sa-śharamഅമ്പുകളോടെ
ചാപമ്🔊chāpamവില്ല്
ശോക🔊śhokaദുഃഖത്താൽ; സങ്കടത്താൽ
സംവിഗ്ന🔊saṁvignaഉദ്വിഗ്നം; വ്യാകുലം
മാനസഃ🔊mānasaḥമനസ്സുള്ള

ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யே പാരായണ ഫലങ്ങൾ

അർജുന വിഷാദ യോഗം, അർജുനന്റെ ദുഃഖത്തിന്റെ അധ്യായത്തിന്റെ പാരമ്യം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു

നമ്മുടെ സ്വന്തം ബലം തീരുന്നിടത്തുതന്നെ സമർപ്പണം പലപ്പോഴും ആരംഭിക്കുന്നുവെന്ന് സാധകനെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു

അഹങ്കാരത്തിന്റെ 'ആയുധങ്ങൾ' ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് ജ്ഞാനം നേടുന്നതിന് മുമ്പ് സംഭവിക്കാമെന്ന് കാണിക്കുന്നു

രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ ദീപ്തിമത്തായ ഉപദേശം ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു ചിന്താനിമഗ്ന വിരാമം സ്ഥാപിക്കുന്നു

നിസ്സഹായ നിമിഷങ്ങളെ കൃപയുടെ വാതിലായി സ്വീകരിക്കാൻ ഭക്തനെ സഹായിക്കുന്നു

പാരമ്പര്യപ്രകാരം ഗീതയുടെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ വായന പൂർത്തിയാക്കാൻ ചൊല്ലുന്നു

ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யே പാരായണ വിധി

ജപ സംഖ്യ1തവണ
ഉത്തമ സമയംഗീതയുടെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ വായനയുടെയോ ജപത്തിന്റെയോ സമാപനത്തിൽ

ഈ ശ്ലോകം ഗീതയുടെ ഒന്നാം അധ്യായം പൂർത്തിയാക്കാൻ ചൊല്ലുക. ജപിക്കുമ്പോൾ അർജുനൻ തന്റെ മഹാ വില്ല് താഴെ വെക്കുന്നത് സങ്കല്പിക്കുക, അവന്റെ ബലം തീർന്ന്, ഹൃദയം തകർന്ന്. ആ നിശ്ചലതയിൽ നിൽക്കുക, ആത്മാവ് സ്വയം മറ്റൊന്നും ചെയ്യാനാകാത്തപ്പോൾ സ്വാഭാവികമായി ദിവ്യത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ്. പിന്നെ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലേക്ക് തുടരുക, അവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ അർജുനനെ -- സാധകനെയും -- ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്താൻ ആരംഭിക്കുന്നു.

പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ഈ പേജിൽ പൂർണ ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யே മലയാള ലിപിയിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നു — അതേ മൂല ശ്ലോകങ്ങൾ, അക്ഷരം-അക്ഷരം ലിപ്യന്തരണം ചെയ്ത്, നിങ്ങൾക്ക് സൗകര്യമായി വായിച്ച് ജപിക്കാം. ഏതെങ്കിലും വരിയിൽ (അല്ലെങ്കിൽ ▶ ബട്ടൺ) തൊട്ട് അതിന്റെ പാരായണം കേൾക്കൂ.
അതെ — ലിപി മാത്രമേ മാറുന്നുള്ളൂ; വാക്കുകളും അവയുടെ അർഥവും മൂലം തന്നെ. ഈ പേജിലെ ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥം, ഫലങ്ങൾ, പാരായണ വിധി അതേപടി ബാധകമാണ്.
ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാന ശ്ലോകത്തിൽ അർജുനൻ, ദുഃഖത്താൽ അഭിഭൂതനായി, തന്റെ വില്ലും അമ്പുകളും താഴെ വെച്ച് രഥത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. സഞ്ജയൻ ഈ നിമിഷം അന്ധനായ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രനോട് വർണിക്കുന്നു.
അർജുനൻ ഗാണ്ഡീവം, തന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ദിവ്യ വില്ല്, അമ്പുകളോടെ താഴെ വെക്കുന്നു. തന്റെ യുഗത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വില്ലാളി തന്റെ ആയുധം ഉപേക്ഷിക്കുന്നത്, ദുഃഖവും ഭ്രമവും അവനെ എത്ര പൂർണമായി കീഴടക്കിയിരുന്നുവെന്ന് കാണിക്കുന്നു.
ഈ അധ്യായത്തിന്റെ പേര് അർജുന വിഷാദ യോഗം -- അർജുനന്റെ ദുഃഖത്തിന്റെ യോഗം. ഇത് അവന്റെ പതനത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു, ഇതിനാൽ അടുത്ത അധ്യായം ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഉപദേശം ആരംഭിക്കാനാകും, ഇത് അർജുനന്റെ നിരാശയെ ഭഗവദ്ഗീതയുടെ ജ്ഞാനത്തിനുള്ള അവസരമാക്കി മാറ്റുന്നു.
നമ്മുടെ സ്വന്തം പ്രയത്നങ്ങളും അഹങ്കാരവും മാറ്റിവെക്കേണ്ട ചില നിമിഷങ്ങളുണ്ടെന്ന് ഇത് പഠിപ്പിക്കുന്നു. അർജുനൻ തന്റെ വില്ല് ഉപേക്ഷിച്ചതുപോലെ, തന്റെ നിസ്സഹായത സമ്മതിച്ച് ഭഗവാനിലേക്ക് തിരിയുന്ന സാധകൻ യഥാർഥ മാർഗനിർദേശവും കൃപയും ലഭിക്കുന്ന വാതിൽ തുറക്കുന്നു.

ഇവയും വായിക്കൂ

ഉപകാരപ്പെട്ടോ? പ്രിയപ്പെട്ടവരുമായി പങ്കിടൂ 🙏

Share:

പൂർണ ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யே ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥസഹിതം വായിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ പവിത്ര പാഠങ്ങൾ കാണൂ