శ్రీమద్భగవద్గీతా ౧.౪౭ — ఏవముక్త్వార్జునః సంఖ్యే
ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யே in Telugu · తెలుగు
మీ భాష/లిపిలో చదవండి
✦ అర్థం
ఇది మొదటి అధ్యాయపు చివరి శ్లోకం, సంజయుడు చెబుతున్నాడు. తన శోకాన్ని, యుద్ధం చేయకూడదనే వాదనలను వ్యక్తం చేసిన తరువాత అర్జునుడు తన ప్రసిద్ధ గాండీవ ధనుస్సును బాణాలతో సహా కింద పెట్టి, శోకంతో వ్యాకులమైన మనస్సుతో రథపు ఆసనంపై కూర్చుంటాడు. ఈ శ్లోకం అర్జునుని విషాదాన్ని పూర్తి చేసి, శ్రోతను శ్రీకృష్ణుని సమాధానానికి సిద్ధం చేస్తుంది, దీనితో రెండవ అధ్యాయపు మహా ఉపదేశం ప్రారంభమవుతుంది.
మూలం & కథ
Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 47 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
తన స్వజనులతో, గురుజనులతో పోరాడే వేదనను వ్యక్తం చేసిన తరువాత అర్జునుడు పూర్తిగా నిరుత్సాహపడతాడు. మొదటి అధ్యాయపు ఈ ముగింపు శ్లోకంలో సంజయుడు ధృతరాష్ట్రునికి చెబుతాడు, అర్జునుని చేతుల నుండి ధనుస్సు, బాణాలు ఎలా జారిపోయాయో, శోకంలో మునిగిన మనస్సుతో అతడు రథపు ఆసనంపై ఎలా కూర్చున్నాడో -- ఆ క్షణం ముందుముందు అధ్యాయాలలో శ్రీకృష్ణుని ఉపదేశానికి మార్గమిస్తుంది.
✦ శాస్త్రాలలో చెప్పినట్లు
నిస్సహాయతలో అర్జునుడు తన ధనుస్సును కింద పెట్టిన ఆ క్షణమే భగవద్గీత జ్ఞానపు జన్మక్షణమైందని వ్యాఖ్యాతలు గమనిస్తారు -- భక్తుడు ఇంకేమీ చేయలేనప్పుడు భగవంతుడు సర్వమూ చేయడం ప్రారంభిస్తాడని ఇది గుర్తుచేస్తుంది.
మంత్రం
ఏ పంక్తిపైన అయినా లేదా ▶ బటన్పై తాకి వినండి
సఞ్జయ ఉవాచ ఏవముక్త్వాఽర్జునః సంఖ్యే రథోపస్థ ఉపావిశత్। విసృజ్య సశరం చాపం శోకసంవిగ్నమానసః॥
sañjaya uvācha evam uktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśhat visṛijya sa-śharaṁ chāpaṁ śhoka-saṁvigna-mānasaḥ
అర్థం:సంజయుడు చెప్పెను -- రణభూమిలో ఈ విధంగా పలికి, శోకంతో ఉద్విగ్నమైన మనస్సు గల అర్జునుడు బాణాలతో సహా ధనుస్సును విడిచిపెట్టి రథం వెనుక భాగంలో కూర్చుండిపోయెను.
పదం-పదం అర్థం
ఉచ్చారణ వినడానికి ఏ పదంపైన అయినా క్లిక్ చేయండి
ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யே పారాయణ ప్రయోజనాలు
అర్జున విషాద యోగం, అర్జునుని శోకపు అధ్యాయపు పరాకాష్ఠను గుర్తిస్తుంది
మన స్వంత బలం తరిగిపోయే చోటే సమర్పణ తరచుగా ప్రారంభమవుతుందని సాధకునికి గుర్తు చేస్తుంది
అహంకారపు 'ఆయుధాలను' విడిచిపెట్టడం జ్ఞానం పొందడానికి ముందు జరగవచ్చని చూపిస్తుంది
రెండవ అధ్యాయపు దీప్తిమంత ఉపదేశం ప్రారంభమయ్యే ముందు ఒక చింతనాపూర్వక విరామాన్ని ఏర్పరుస్తుంది
నిస్సహాయ క్షణాలను కృప ద్వారంగా స్వీకరించడంలో భక్తునికి సహాయపడుతుంది
సంప్రదాయికంగా గీత మొదటి అధ్యాయపు పఠనాన్ని పూర్తి చేయడానికి చదువుతారు
ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யே పారాయణ విధి
ఈ శ్లోకాన్ని గీత మొదటి అధ్యాయాన్ని ముగించడానికి పఠించండి. జపించేటప్పుడు అర్జునుడు తన మహా ధనుస్సును కింద పెట్టడాన్ని ఊహించండి, అతని బలం తరిగిపోయి, హృదయం విరిగిపోయి. ఆ నిశ్చలతలో ఆగండి, ఆత్మ తనంతట తాను ఇంకేమీ చేయలేనప్పుడు సహజంగా దివ్యం వైపు మరలుతుందని గుర్తించండి. తరువాత రెండవ అధ్యాయంలోకి కొనసాగండి, అక్కడ శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుని -- మరియు సాధకుని -- శోకం నుండి పైకి లేపడం ప్రారంభిస్తాడు.
తరచూ అడిగే ప్రశ్నలు
ఇవి కూడా చదవండి
ॐ
పూర్తి ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யேను శ్లోకం-శ్లోకం అర్థంతో చదవండి, లేదా మరిన్ని పవిత్ర పాఠాలు చూడండి