ஶ்ரீமத்பகவத்கீதா ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுநஃ ஸம்க்யே
ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யே in Tamil · தமிழ்
உங்கள் மொழி/எழுத்தில் படியுங்கள்
✦ பொருள்
இது முதல் அத்தியாயத்தின் இறுதி ஶ்லோகம், சஞ்சயன் கூறுகிறான். தன் துயரத்தையும் போரிடாமைக்கான தர்க்கங்களையும் வெளிப்படுத்திய பின் அர்ஜுனன் தன் புகழ்பெற்ற காண்டீவ வில்லை அம்புகளுடன் கீழே வைத்து, துயரத்தால் கலங்கிய மனத்துடன் தேரின் இருக்கையில் அமர்கிறான். இந்த ஶ்லோகம் அர்ஜுனனின் விரக்தியை நிறைவு செய்து, கேட்பவரை கிருஷ்ணரின் பதிலுக்குத் தயார்செய்கிறது, இதனுடன் இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் மாபெரும் உபதேசம் தொடங்குகிறது.
தோற்றம் & கதை
Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 47 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)
தன் உறவினருடனும் ஆசிரியருடனும் போரிடும் வேதனையை வெளிப்படுத்திய பின் அர்ஜுனன் முற்றிலும் ஊக்கமிழக்கிறான். முதல் அத்தியாயத்தின் இந்த முடிவு ஶ்லோகத்தில் சஞ்சயன் திருதராஷ்டிரனுக்குக் கூறுகிறான், அர்ஜுனனின் கைகளிலிருந்து வில்லும் அம்புகளும் எவ்வாறு நழுவின, துயரத்தில் மூழ்கிய மனத்துடன் அவன் தேரின் இருக்கையில் எவ்வாறு அமர்ந்தான் என்று -- அந்தத் தருணம் வரும் அத்தியாயங்களில் கிருஷ்ணரின் உபதேசத்திற்கு வழியளிக்கிறது.
✦ சாத்திரங்களில் கூறியபடி
நிராதரவில் அர்ஜுனன் தன் வில்லைக் கீழே வைத்த அந்தக் கணமே பகவத் கீதையின் ஞானத்தின் பிறப்புக் கணமாயிற்று என்று உரையாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர் -- பக்தன் வேறெதுவும் செய்ய முடியாதபோது இறைவன் அனைத்தையும் செய்யத் தொடங்குகிறார் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.
மந்திரம்
எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்
ஸஞ்ஜய உவாச ஏவமுக்த்வாऽர்ஜுநஃ ஸம்க்யே ரதோபஸ்த உபாவிஶத்। விஸ்ரு'ஜ்ய ஸஶரம் சாபம் ஶோகஸம்விக்நமாநஸஃ॥
sañjaya uvācha evam uktvārjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśhat visṛijya sa-śharaṁ chāpaṁ śhoka-saṁvigna-mānasaḥ
பொருள்:சஞ்சயன் கூறினான் -- போர்க்களத்தில் இவ்வாறு கூறி, துயரத்தால் கலங்கிய மனம் கொண்ட அர்ஜுனன் அம்புகளுடன் வில்லைத் துறந்து தேரின் பின்பகுதியில் அமர்ந்துவிட்டான்.
சொல்-சொல்லாகப் பொருள்
உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்
ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யே பாராயணப் பலன்கள்
அர்ஜுன விஷாத யோகம், அர்ஜுனனின் துயரத்தின் அத்தியாயத்தின் உச்சத்தைக் குறிக்கிறது
நம் சொந்த பலம் தீர்ந்துபோகும் இடத்திலேயே சரணாகதி பெரும்பாலும் தொடங்குகிறது என்று சாதகனுக்கு நினைவூட்டுகிறது
அகங்காரத்தின் 'ஆயுதங்களை' துறப்பது ஞானம் பெறுவதற்கு முன் நிகழலாம் என்று காட்டுகிறது
இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் ஒளிமயமான உபதேசம் தொடங்குவதற்கு முன் ஒரு சிந்தனைமிக்க இடைநிறுத்தத்தை அமைக்கிறது
நிராதரவான தருணங்களை அருளின் வாயிலாக ஏற்க பக்தனுக்கு உதவுகிறது
மரபுப்படி கீதையின் முதல் அத்தியாயத்தின் வாசிப்பை முடிக்க ஓதப்படுகிறது
ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யே பாராயண முறை
இந்த ஶ்லோகத்தை கீதையின் முதல் அத்தியாயத்தை முடிக்க ஓதுங்கள். ஜபிக்கும்போது அர்ஜுனன் தன் மாபெரும் வில்லைக் கீழே வைப்பதைக் கற்பனை செய்யுங்கள், அவனது பலம் தீர்ந்து, இதயம் உடைந்து. அந்த அமைதியில் நில்லுங்கள், ஆத்மா தானாக வேறெதுவும் செய்ய முடியாதபோது இயல்பாக தெய்வத்தை நோக்கித் திரும்புகிறது என்று உணர்ந்து. பின் இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் தொடருங்கள், அங்கு கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை -- மற்றும் சாதகனை -- துயரத்திலிருந்து உயர்த்தத் தொடங்குகிறார்.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
இவையும் படியுங்கள்
ॐ
முழு ஶ்ரீமத் பகவத் கீதை ௧.௪௭ — ஏவமுக்த்வார்ஜுனः ஸங்க்யேஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்