কন্তর্ অনুপূতি
Kandar Anubhuti in Bengali · বাংলা
আপনার ভাষা/লিপিতে পড়ুন
উৎপত্তি ও কাহিনি
Tamil devotional literature (Murugan / Kaumara tradition) · Arunagirinathar · c. 15th century CE
Kandar Anubhuti was composed by the Tamil saint-poet Arunagirinathar, the great devotee of Lord Murugan associated with Tiruvannamalai. Tradition holds that after a dissolute youth he sought to end his life, but Lord Murugan appeared, saved him, granted him divine grace and touched his tongue, after which inspired poetry flowed from him. While his Tiruppugazh comprises thousands of rhythmic songs of praise, the Kandar Anubhuti is his concentrated mystical essence — 51 short verses that are at once intense devotion and profound Advaitic insight, written as the saint's own cry for the direct experience of the Lord beyond all forms.
✦ শাস্ত্রে যেমন বলা হয়েছে
It is traditionally said that each of the 51 verses of Kandar Anubhuti carries mantric power, and that Arunagirinathar composed it through the direct grace of Murugan, who had restored his life and touched his tongue with the Vel. Devotees hold that sincere recitation — especially of the final verse beholding Guha as 'form and formless, existence and non-existence' — can dissolve the ego and grant a glimpse of the very experience (anubhuti) that the saint attained.
অর্থসহ সম্পূর্ণ পাঠ
যেকোনো পঙ্ক্তি বা ▶ বোতাম ছুঁয়ে শুনুন
নে̀ঞ্সক্ কনকল্লু নে̀কিঌন্তু উরুকত্ তঞ্সত্তু অরুল়্ সণ্মুকনুক্কু ইযল্সের্ সে̀ঞ্সো̀র্ পুনৈ মালৈ সিরন্তিটবে পঞ্সক্কর আনৈ পতম্ পণিবাম্।
nenjak kanakallu negizhndu urugat tanjat tarulsanmuganuk kiyalser senjor punaimaalai sirandidave panjak karavaanai padam panivaam.
অর্থ:Kandar Anubhuti ('The Experience of Skanda/Murugan') is a profound mystical hymn of 51 verses by the Tamil saint-poet Arunagirinathar, preceded by a Kaappu (invocatory verse) to Lord Ganesha. Rather than mere praise, it is a fervent, personal outpouring in which the saint cries out to Lord Murugan to free him from the bondage of the ego, the senses, desire and worldly illusion (maya), and to grant him the direct, wordless experience (anubhuti) of the Supreme. It opens by invoking Murugan's emblems — the peacock, the Vel and the rooster-banner — and asks for the single 'service' of singing his praise. Through the verses the saint laments his entanglement in lust, attachment to family and wealth, and the futility of worldly life, repeatedly beseeching the Lord of the Vel to cut his karma, destroy his delusion, and reveal the Reality 'which is neither form nor formless, neither darkness nor light.' It culminates in verse 43, where 'the ineffable Anubhuti was born,' and in the celebrated final verse (51), which addresses Guha as form and formless, existence and non-existence, the refuge and the law, ending: 'Come as the Guru and grant your grace, O Guha!' It is one of the most revered devotional and philosophical works in Tamil.
আটুম্ পরি, বেল্, অণিসেবল্ এ̀নপ্ পাটুম্ পণিযে পণিযা অরুল়্বায্ তেটুম্ কযমা মুকনৈস্ সে̀রুবিল্ সাটুম্ তনি যানৈস্ সকোতরনে।
aadum pari, vel, aniseval enap paadum paniye paniyaa arulvaay tedum kayamaa muganaic cheruvil chaadum tani yaanaic chagodarane.
উল্লাস, নিরাকুল, যোক ইতস্ সল্লাপ, বিনোতনুম্ নী অলৈযো এ̀ল্লাম্ অর, এ̀ন্নৈ ইঌঅন্ত নলম্ সো̀ল্লায্, মুরুকা সুরপূ পতিযে।
ullaasa, niraakula, yoga idac challaapa, vinodanum nee alaiyo ellaam ara, ennai izhanda nalam chollaay, murugaa surabhoo padiye.
বানো পুনল্ পার্ কনল্ মারুতমো ঞানো তযমো নবিল্ নান্ মরৈযো যানো মনমো এ̀নৈ আণ্ট ইটম্ তানো পো̀রুল়াবতু সণ্মুকনে।
vaano punal paar kanal maarudamo njaano dayamo navil naan maraiyo yaano manamo enai aanda idam taano porulaavadu sanmugane.
বল়ৈপট্ট কৈম্ মাতো̀টু, মক্কল়্ এ̀নুম্ তল়ৈপট্টু অঌইযত্ তকুমো তকুমো কিল়ৈপট্টু এ̀ঌউ সূর্ উরমুম্, কিরিযুম্, তো̀ল়ৈপট্টু উরুবত্ তো̀টু বেলবনে।
valaipatta kaim maadodu, makkal enum talaipattu azhiyat tagumo tagumo kilaipattu ezhu soor uramum, kiriyum, tolaipattu uruvat todu velavane.
মক মাযৈ কল়ৈন্তিট বল্ল পিরান্ মুকম্ আরুম্ মো̀ঌইন্তু মো̀ঌইন্তিলনে অকম্ মাটৈ, মটন্তৈযর্ এ̀ন্রু অযরুম্ সকমাযৈযুল়্ নিন্রু তযঙ্কুবতে।
maga maayai kalaindida valla piraan mugam aarum mozhindu mozhindilane agam maadai, madandaiyar endru ayarum chagamaayaiyul nindru tayanguvade.
তিণিযান মনো সিলৈ মীতু, উনতাল়্ অণিযার্, অরবিন্তম্ অরুম্পু মতো পণিযা এ̀ন, বল়্ল়ি পতম্ পণিযুম্ তণিযা অতিমোক তযা পরনে।
tiniyaana mano silai meedu, unadaal aniyaar, aravindam arumbu mado paniyaa ena, valli padam paniyum taniyaa adimoga dayaa parane.
কে̀টুবায্ মননে, কতি কেল়্, করবাতু ইটুবায্, বটিবেল্ ইরৈতাল়্ নিনৈবায্ সুটুবায্ নে̀টু বেতনৈ তূল়্পটবে বিটুবায্ বিটুবায্ বিনৈ যাবৈযুমে।
keduvaay manane, kadi kel, karavaadu iduvaay, vadivel iraidaal ninaivaay chuduvaay nedu vedanai toolpadave viduvaay viduvaay vinai yaavaiyume.
অমরুম্ পতি, কেল়্, অকম্ আম্ এ̀নুম্ ইপ্ পিমরম্ কে̀ট মে̀য্প্ পো̀রুল়্ পেসিযবা কুমরন্ কিরিরাস কুমারি মকন্ সমরম্ পো̀রু তানব নাসকনে।
amarum padi, kel, agam aam enum ip bimaram keda meyp porul pesiyavaa kumaran kiraaraja kumaari magan chamaram poru taanava naasagane.
মট্টূর্ কুঌঅল্ মঙ্কৈযর্ মৈযল্ বলৈপ্ পট্টু, ঊসল্পটুম্ পরিসু এ̀ন্রু ও̀ঌইবেন্ তট্টু ঊটু অর বেল্ সযিলত্তু এ̀রিযুম্ নিট্টূর নিরাকুল, নির্পযনে।
mattoor kuzhal mangaiyar maiyal valaip pattu, oosalpadum parisu endru ozhiven tattu oodu ara vel chayilattu eriyum nittoora niraakula, nirbhayane.
কার্ মা মিসৈ কালন্ বরিল্, কলপত্ তের্মা মিসৈ বন্তু, এ̀তিরপ্ পটুবায্ তার্ মার্প, বলারি তলারি এ̀নুম্ সূর্মা মটিযত্ তো̀টুবে লবনে।
kaar maa misai kaalan varil, kalabat terma misai vandu, edirap paduvaay taar maarba, valaari talaari enum choorma madiyat toduve lavane.
কূকা এ̀ন এ̀ন্ কিল়ৈ কূটি অঌঅপ্ পোকা বকৈ, মে̀য্প্পো̀রুল়্ পেসিযবা নাকাসল বেলব নালু কবিত্ তিযাকা সুরলোক সিকামণিযে।
kookaa ena en kilai koodi azhap pogaa vagai, meypporul pesiyavaa naagaasala velava naalu kavit tiyaagaa suraloga sigaamaniye.
সে̀ম্মান্ মকল়ৈত্ তিরুটুম্ তিরুটন্ পে̀ম্মান্ মুরুকন্, পিরবান্, ইরবান্ সুম্মা ইরু, সো̀ল্ অর এ̀ন্রলুমে অম্মা পো̀রুল়্ ও̀ন্রুম্ অরিন্তিলনে।
semmaan magalait tirudum tirudan pemmaan murugan, piravaan, iravaan chummaa iru, sol ara endralume ammaa porul ondrum arindilane.
মুরুকন্, তনিবেল্ মুনি, নম্ কুরু এ̀ন্রু অরুল়্ কো̀ণ্টু অরিযার্ অরিযুম্ তরমো উরু অন্রু, অরু অন্রু, উল়তু অন্রু, ইলতু অন্রু, ইরুল়্ অন্রু, ও̀ল়ি অন্রু এ̀ন নিন্রতুবে।
murugan, tanivel muni, nam guru endru arul kondu ariyaar ariyum taramo uru andru, aru andru, uladu andru, iladu andru, irul andru, oli andru ena nindraduve.
কৈবায্ কতির্বেল্ মুরুকন্ কঌঅল্পে̀র্রু উয্বায্, মননে, ও̀ঌইবায্ ও̀ঌইবায্ মে̀য্ বায্ বিঌই নাসিযো̀টুম্ সে̀বি আম্ ঐবায্ বঌই সে̀ল্লুম্ অবাবিনৈযে।
kaivaay kadirvel murugan kazhalpetru uyvaay, manane, ozhivaay ozhivaay mey vaay vizhi naasiyodum sevi aam aivaay vazhi sellum avaavinaiye.
মুরুকন্, কুমরন্, কুকন্, এ̀ন্রু মো̀ঌইন্তু উরুকুম্ সে̀যল্ তন্তু, উণর্বু এ̀ন্রু অরুল়্বায্ পো̀রু পুঙ্কবরুম্, পুবিযুম্ পরবুম্ কুরুপুঙ্কব, এ̀ণ্ কুণ পঞ্সরনে।
murugan, kumaran, kugan, endru mozhindu urugum cheyal tandu, unarvu endru arulvaay poru pungavarum, puviyum paravum guru pungava, en guna panjarane.
পেরাসৈ এ̀নুম্ পিণিযিল্ পিণিপট্টু ওরা বিনৈযেন্ উঌঅলত্ তকুমো বীরা, মুতু সূর্ পট বেল্ এ̀রিযুম্ সূরা, সুর লোক তুরন্তরনে।
peraasai enum piniyil pinipattu oraa vinaiyen uzhalat tagumo veeraa, mudu soor pada vel eriyum chooraa, sura loga turandarane.
যাম্ ওতিয কল্বিযুম্, এ̀ম্ অরিবুম্ তামে পে̀র, বেলবর্ তন্ততনাল্ পূ মেল্ মযল্ পোয্ অরম্ মে̀য্প্ পুণর্বীর্ নামেল্ নটবীর্, নটবীর্ ইনিযে।
yaam odiya kalviyum, em arivum taame pera, velavar tandadanaal poo mel mayal poy aram meyp punarveer naamel nadaveer, nadaveer iniye.
উতিযা, মরিযা, উণরা, মরবা, বিতি মাল্ অরিযা বিমলন্ পুতল্বা, অতিকা, অনকা, অপযা, অমরা পতি কাবল, সূর পযঙ্ করনে।
udiyaa, mariyaa, unaraa, maravaa, vidi maal ariyaa vimalan pudalvaa, adigaa, anagaa, abhayaa, amaraa padi kaavala, soora payang karane.
বটিবুম্ তনমুম্ মনমুম্ কুণমুম্ কুটিযুম্ কুলমুম্ কুটিপো কিযবা অটি অন্তম্ ইলা অযিল্ বেল্ অরসে মিটি এ̀ন্রু ও̀রু পাবি বে̀ল়িপ্পটিনে।
vadivum tanamum manamum gunamum kudiyum kulamum kudipo giyavaa adi andam ilaa ayil vel arase midi endru oru paavi velippadine.
অরিতাকিয মে̀য্প্ পো̀রুল়ুক্কু অটিযেন্ উরিতা উপতেসম্ উণর্ত্তিযবা বিরিতারণ, বিক্রম বেল়্, ইমৈযোর্ পুরিতারক, নাক পুরন্তরনে।
aridaagiya meyp porulukku adiyen uridaa upadesam unarttiyavaa viridaarana, vikrama vel, imaiyor puridaaraka, naaga purandarane.
করুতা মরবা নে̀রিকাণ, এ̀নক্কু ইরুতাল়্ বনসম্ তর এ̀ন্রু ইসৈবায্ বরতা, মুরুকা, মযিল্ বাকননে বিরতা, সুর সূর বিপাটণনে।
karudaa maravaa nerikaana, enakku irudaal vanasam tara endru isaivaay varadaa, murugaa, mayil vaaganane viradaa, sura soora vibhaadanane.
কাল়ৈক্ কুমরেসন্ এ̀নক্ করুতিত্ তাল়ৈপ্ পণিযত্ তবম্ এ̀য্তিযবা পাল়ৈক্ কুঌঅল্ বল়্ল়ি পতম্ পণিযুম্ বেল়ৈস্ সুর পূপতি, মেরুবৈযে।
kaalaik kumaresan enak karudit taalaip paniyat tavam eydiyavaa paalaik kuzhal valli padam paniyum velaic chura bhoopadi, meruvaiye.
অটিযৈক্ কুরিযাতু অরিযা মৈযিনাল্ মুটিযক্ কে̀টবো মুরৈযো মুরৈযো বটি বিক্রম বেল্ মকিপা, কুরমিন্ কো̀টিযৈপ্ পুণরুম্ কুণ পূতরনে।
adiyaik kuriyaadu ariyaa maiyinaal mudiyak kedavo muraiyo muraiyo vadi vikrama vel magibaa, kuramin kodiyaip punarum guna bhoodarane.
কূর্বেল্ বিঌই মঙ্কৈযর্ কো̀ঙ্কৈযিলে সের্বেন্, অরুল়্ সেরবুম্ এ̀ণ্ণুমতো সূর্ বেরো̀টু কুন্রু তো̀ল়ৈত্ত নে̀টুম্ পোর্ বেল, পুরন্তর পূপতিযে।
koorvel vizhi mangaiyar kongaiyile serven, arul seravum ennumado soor verodu kundru tolaitta nedum por vela, purandara bhoopadiye.
মে̀য্যে এ̀ন বে̀ব্বিনৈ বাঌবৈ উকন্তু ঐযো, অটিযেন্ অলৈযত্ তকুমো কৈযো, অযিলো, কঌঅলো মুঌউতুম্ সে̀য্যোয্, মযিল্ এরিয সেবকনে।
meyye ena vevvinai vaazhvai ugandu aiyo, adiyen alaiyat tagumo kaiyo, ayilo, kazhalo muzhudum seyyoy, mayil eriya sevagane.
আতারম্ ইলেন্, অরুল়ৈপ্ পে̀রবে নীতান্ ও̀রু সর্রুম্ নিনৈন্তিলৈযে বেতাকম ঞান বিনোত, মন অতীতা সুরলোক সিকামণিযে।
aadaaram ilen, arulaip perave needaan oru chatrum ninaindilaiye vedaagama njaana vinoda, mana adeedaa suraloga sigaamaniye.
মিন্নে নিকর্ বাঌবৈ বিরুম্পিয যান্ এ̀ন্নে বিতিযিন্ পযন্ ইঙ্কু ইতুবো পো̀ন্নে, মণিযে, পো̀রুল়ে, অরুল়ে, মন্নে, মযিল্ এরিয বানবনে।
minne nigar vaazhvai virumbiya yaan enne vidiyin payan ingu iduvo ponne, maniye, porule, arule, manne, mayil eriya vaanavane.
আনা অমুতে, অযিল্ বেল্ অরসে, ঞানাকরনে, নবিলত্ তকুমো যান্ আকিয এ̀ন্নৈ বিঌউঙ্কি, বে̀রুম্ তানায্ নিলৈ নিন্রতু তর্পরমে।
aanaa amude, ayil vel arase, njaanaagarane, navilat tagumo yaan aagiya ennai vizhungi, verum taanaay nilai nindradu tarparame.
ইল্লে এ̀নুম্ মাযৈযিল্ ইট্টনৈ নী পো̀ল্লেন্ অরিযামৈ পো̀রুত্তিলৈযে মল্লেপুরি পন্নিরু বাকুবিল্ এ̀ন্ সো̀ল্লে পুনৈযুম্ সুটর্ বেলবনে।
ille enum maayaiyil ittanai nee pollen ariyaamai poruttilaiye mallepuri panniru vaaguvil en solle punaiyum sudar velavane.
সে̀ব্বান্ উরুবিল্ তিকঌ বেলবন্, অন্রু ও̀ব্বাততু এ̀ন উণর্বিত্ ততুতান্ অব্বারু অরিবার্ অরিকিন্রতু অলাল্ এ̀ব্বারু ও̀রুবর্ক্কু ইসৈবিপ্পতুবে।
sevvaan uruvil tigazh velavan, andru ovvaadadu ena unarvit tadudaan avvaaru arivaar arigindradu alaal evvaaru oruvarkku isaivippaduve.
পাঌবাঌবু এ̀নুম্ ইপ্ পটুমাযৈযিলে বীঌবায্ এ̀ন এ̀ন্নৈ বিতিত্তনৈযে তাঌবানবৈ সে̀য্তন তাম্ উল়বো বাঌবায্ ইনি নী মযিল্ বাকননে।
paazhvaazhvu enum ip padumaayaiyile veezhvaay ena ennai vidittanaiye taazhvaanavai cheydana taam ulavo vaazhvaay ini nee mayil vaaganane.
কলৈযে পতরিক্, কতরিত্ তলৈযূটু অলৈযে পটুমারু, অতুবায্ বিটবো কো̀লৈযে পুরি বেটর্ কুলপ্ পিটিতোয্ মলৈযে, মলৈ কূরিটু বাকৈযনে।
kalaiye padaric, kadarit talaiyoodu alaiye padumaaru, aduvaay vidavo kolaiye puri vedar kulap pidithoy malaiye, malai koridu vaagaiyane.
সিন্তাকুল ইল্লো̀টু সে̀ল্বম্ এ̀নুম্ বিন্তাটবি এ̀ন্রু বিটপ্ পে̀রুবেন্ মন্তাকিনি তন্ত বরোতযনে কন্তা, মুরুকা, করুণাকরনে।
sindaakula illodu selvam enum vindaadavi endru vidap peruven mandaagini tanda varodayane kandaa, murugaa, karunaagarane.
সিঙ্কার মটন্তৈযর্ তীনে̀রি পোয্ মঙ্কামল্ এ̀নক্কু বরম্ তরুবায্ সঙ্ক্রাম সিকাবল, সণ্মুকনে কঙ্কানতি পাল, ক্রুপাকরনে।
singaara madandaiyar teeneri poy mangaamal enakku varam taruvaay sangraama sigaavala, sanmugane kangaanadi baala, krubaagarane.
বিতিকাণুম্ উটম্পৈ বিটা বিনৈযেন্ কতিকাণ মলর্ক্ কঌঅল্ এ̀ন্রু অরুল়্বায্ মতি বাল়্নুতল্ বল়্ল়িযৈ অল্লতু পিন্ তুতিযা বিরতা, সুর পূপতিযে।
vidikaanum udambai vidaa vinaiyen kadikaana malark kazhal endru arulvaay madi vaalnudal valliyai alladu pin tudiyaa viradaa, sura bhoopadiye.
নাতা, কুমরা নম এ̀ন্রু অরনার্ ওতায্ এ̀ন ওতিযতু এ̀প্পো̀রুল়্ তান্ বেতা মুতল্ বিণ্ণবর্ সূটুম্ মলর্প্ পাতা কুরমিন্ পত সেকরনে।
naadaa, kumaraa nama endru aranaar odaay ena odiyadu epporul taan vedaa mudal vinnavar soodum malarp paadaa kuramin pada segarane.
কিরিবায্ বিটু বিক্রম বেল্ ইরৈযোন্ পরিবারম্ এ̀নুম্ পতম্ মেবলৈযে পুরিবায্ মননে পো̀রৈযাম্ অরিবাল্ অরিবায্ অটিযোটুম্ অকন্তৈযৈযে।
kirivaay vidu vikrama vel iraiyon parivaaram enum padam mevalaiye purivaay manane poraiyaam arivaal arivaay adiyodum agandaiyaiye.
আতাল়িযৈ, ও̀ন্রু অরিযেনৈ অরত্ তীতু আল়িযৈ আণ্টতু সে̀প্পুমতো কূতাল় কিরাত কুলিক্কু ইরৈবা বেতাল় কণম্ পুকঌ বেলবনে।
aadaaliyai, ondru ariyenai arat teedu aaliyai aandadu seppumado koodaala kiraata kulikku iraivaa vedaala kanam pugazh velavane.
মাএঌ সননম্ কে̀ট মাযৈবিটা মূএটণৈ এ̀ন্রু মুটিন্তিটুমো কোবে, কুরমিন্ কো̀টিতোল়্ পুণরুম্ তেবে সিব সঙ্কর তেসিকনে।
maaezh chananam keda maayaividaa mooedanai endru mudindidumo kove, kuramin kodithol punarum deve siva sankara desigane.
বিনৈ ওট বিটুম্ কতির্ বেল্ মরবেন্ মনৈযোটু তিযঙ্কি মযঙ্কিটবো সুনৈযোটু, অরুবিত্ তুরৈযোটু, পসুন্ তিনৈযোটু, ইতণোটু তিরিন্তবনে।
vinai oda vidum kadir vel maraven manaiyodu tiyangi mayangidavo sunaiyodu, aruvit turaiyodu, pasun tinaiyodu, idanodu tirindavane.
সাকাতু, এ̀নৈযে সরণঙ্ কল়িলে কা কা, নমনার্ কলকম্ সে̀যুম্ নাল়্ বাকা, মুরুকা, মযিল্ বাকননে যোকা, সিব ঞান উপতেসিকনে।
saagaadu, enaiye saranang kalile kaa kaa, namanaar kalagam seyum naal vaagaa, murugaa, mayil vaaganane yogaa, siva njaana upadesigane.
কুরিযৈক্ কুরিযাতু কুরিত্তু অরিযুম্ নে̀রিযৈত্ তনিবেলৈ নিকঌত্তিটলুম্ সে̀রিবু অর্রু, উলকোটু উরৈ সিন্তৈযুম্ অর্রু অরিবু অর্রু, অরিযামৈযুম্ অর্রতুবে।
kuriyaik kuriyaadu kurittu ariyum neriyait tanivelai nigazhttidalum serivu atru, ulagodu urai sindaiyum atru arivu atru, ariyaamaiyum atraduve.
তূসা মণিযুম্ তুকিলুম্ পুনৈবাল়্ নেসা মুরুকা নিনতু অন্পু অরুল়াল্ আসা নিকল়ম্ তুকল়াযিন পিন্ পেসা অনুপূতি পিরন্ততুবে।
toosaa maniyum tugilum punaivaal nesaa murugaa ninadu anbu arulaal aasaa nigalam tugalaayina pin pesaa anubhoodi pirandaduve.
সাটুম্ তনিবেল্ মুরুকন্ সরণম্ সূটুম্ পটি তন্ততু সো̀ল্লু মতো বীটুম্, সুরর্ মামুটি, বেতমুম্, বে̀ম্ কাটুম্, পুনমুম্ কমঌউম্ কঌঅলে।
chaadum tanivel murugan saranam choodum padi tandadu sollu mado veedum, surar maamudi, vedamum, vem kaadum, punamum kamazhum kazhale.
করবাকিয কল্বি উল়ার্ কটৈ সে̀ন্রু ইরবা বকৈ মে̀য্প্ পো̀রুল়্ ঈকুবৈযো কুরবা, কুমরা, কুলিসাযুত, কুঞ্ সরবা, সিবযোক তযাপরনে।
karavaagiya kalvi ulaar kadai sendru iravaa vagai meyp porul eeguvaiyo kuravaa, kumaraa, kulisaayuda, kun charavaa, sivayoga dayaaparane.
এ̀ম্ তাযুম্ এ̀নক্কু অরুল়্ তন্তৈযুম্ নী সিন্তাকুলম্ আনবৈ তীর্ত্তু এ̀নৈযাল়্ কন্তা, কতির্ বেলবনে, উমৈযাল়্ মৈন্তা, কুমরা, মরৈ নাযকনে।
em taayum enakku arul tandaiyum nee sindaakulam aanavai teerttu enaiyaal kandaa, kadir velavane, umaiyaal maindaa, kumaraa, marai naayagane.
আরু আরৈযুম্ নীত্তু অতন্ মেল্ নিলৈযৈপ্ পেরা অটিযেন্, পে̀রুমারু উল়তো সীরাবরু সূর্ সিতৈবিত্তু, ইমৈযোর্ কূরা উলকম্ কুল়ির্বিত্তবনে।
aaru aaraiyum neettu adan mel nilaiyaip peraa adiyen, perumaaru ulado seeraavaru soor sidaivittu, imaiyor kooraa ulagam kulirvittavane.
অরিবু ও̀ন্রু অর নিন্রু, অরিবার্ অরিবিল্ পিরিবু ও̀ন্রু অর নিন্র, পিরান্ অলৈযো সে̀রিবু ও̀ন্রু অর বন্তু, ইরুল়ে সিতৈয বে̀রি বে̀ন্রবরোটু উরুম্ বেলবনে।
arivu ondru ara nindru, arivaar arivil pirivu ondru ara nindra, piraan alaiyo serivu ondru ara vandu, irule sidaiya veri vendravarodu urum velavane.
তন্নন্ তনি নিন্রতু, তান্ অরিয ইন্নম্ ও̀রুবর্ক্কু ইসৈবিপ্ পতুবো মিন্নুম্ কতির্ বেল্ বিকির্তা, নিনৈবার্ কিন্নম্ কল়ৈযুম্ ক্রুপৈ সূঌ সুটরে।
tannan tani nindradu, taan ariya innam oruvarkku isaivip paduvo minnum kadir vel vikirdaa, ninaivaar kinnam kalaiyum krubai soozh sudare.
মতিকে̀ট্টু অরবাটি, মযঙ্কি, অরক্ কতিকে̀ট্টু, অবমে কে̀টবো কটবেন্ নতি পুত্তির, ঞান সুকাতিপ, অত্ তিতি পুত্তিরর্ বীরু অটু সেবকনে।
madikettu aravaadi, mayangi, arak kadikettu, avame kedavo kadaven nadi puttira, njaana sukaadipa, at titi puttirar veeru adu sevagane.
উরুবায্ অরুবায্, উল়তায্ ইলতায্ মরুবায্ মলরায্, মণিযায্ ও̀ল়িযায্ক্ করুবায্ উযিরায্ক্, কতিযায্ বিতিযায্ক্ কুরুবায্ বরুবায্, অরুল়্বায্ কুকনে।
uruvaay aruvaay, uladaay iladaay maruvaay malaraay, maniyaay oliyaayk karuvaay uyiraayk, kadiyaay vidiyaayk guruvaay varuvaay, arulvaay kugane.
শব্দে-শব্দে অর্থ
উচ্চারণ শুনতে যেকোনো শব্দে ক্লিক করুন
Kandar Anubhuti পাঠের উপকারিতা
A supreme hymn for the direct, inner experience (anubhuti) of the Divine — not just outward worship
Held to cut through the bondage of ego, desire and worldly illusion (maya) when recited with feeling
Bestows the grace of Lord Murugan for jnana (spiritual wisdom) and ultimate liberation (moksha)
Each verse is a complete prayer; even single verses are chanted as powerful mantras for protection and clarity
Calms the restless mind and turns it inward toward the Self, beyond form and formlessness
Believed to grant courage and to dispel fear, sorrow and the afflictions caused by karma
Cherished across Tamil Nadu and by Murugan devotees worldwide as a path of surrender and inner realisation
Kandar Anubhuti পাঠের নিয়ম
Bathe and sit facing east before an image of Lord Murugan with his Vel. Begin with the Kaappu verse to Ganesha, then recite the 51 verses slowly and with deep feeling, letting each cry for grace sink in — the aim is bhava (heartfelt emotion) leading to inner experience, not mere recitation. Many devotees chant a chosen single verse (such as verse 51) repeatedly as a mantra. It is especially recited at the six abodes (Arupadai Veedu) of Murugan and during Skanda Shashti.
প্রায়শ জিজ্ঞাসিত প্রশ্ন
এগুলিও পড়ুন
ॐ
সম্পূর্ণ Kandar Anubhuti শ্লোকে-শ্লোকে অর্থসহ পড়ুন, অথবা আরও পবিত্র পাঠ দেখুন