കന്തര് അനുപൂതി
Kandar Anubhuti in Malayalam · മലയാളം
നിങ്ങളുടെ ഭാഷ/ലിപിയിൽ വായിക്കൂ
ഉത്ഭവം & കഥ
Tamil devotional literature (Murugan / Kaumara tradition) · Arunagirinathar · c. 15th century CE
Kandar Anubhuti was composed by the Tamil saint-poet Arunagirinathar, the great devotee of Lord Murugan associated with Tiruvannamalai. Tradition holds that after a dissolute youth he sought to end his life, but Lord Murugan appeared, saved him, granted him divine grace and touched his tongue, after which inspired poetry flowed from him. While his Tiruppugazh comprises thousands of rhythmic songs of praise, the Kandar Anubhuti is his concentrated mystical essence — 51 short verses that are at once intense devotion and profound Advaitic insight, written as the saint's own cry for the direct experience of the Lord beyond all forms.
✦ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ
It is traditionally said that each of the 51 verses of Kandar Anubhuti carries mantric power, and that Arunagirinathar composed it through the direct grace of Murugan, who had restored his life and touched his tongue with the Vel. Devotees hold that sincere recitation — especially of the final verse beholding Guha as 'form and formless, existence and non-existence' — can dissolve the ego and grant a glimpse of the very experience (anubhuti) that the saint attained.
അർഥസഹിതം പൂർണ പാഠം
ഏതെങ്കിലും വരിയിലോ ▶ ബട്ടണിലോ തൊട്ട് കേൾക്കൂ
നേ̀ഞ്സക് കനകല്ലു നേ̀കിഌന്തു ഉരുകത് തഞ്സത്തു അരുള് സണ്മുകനുക്കു ഇയല്സേര് സേ̀ഞ്സോ̀ര് പുനൈ മാലൈ സിരന്തിടവേ പഞ്സക്കര ആനൈ പതമ് പണിവാമ്।
nenjak kanakallu negizhndu urugat tanjat tarulsanmuganuk kiyalser senjor punaimaalai sirandidave panjak karavaanai padam panivaam.
അർഥം:Kandar Anubhuti ('The Experience of Skanda/Murugan') is a profound mystical hymn of 51 verses by the Tamil saint-poet Arunagirinathar, preceded by a Kaappu (invocatory verse) to Lord Ganesha. Rather than mere praise, it is a fervent, personal outpouring in which the saint cries out to Lord Murugan to free him from the bondage of the ego, the senses, desire and worldly illusion (maya), and to grant him the direct, wordless experience (anubhuti) of the Supreme. It opens by invoking Murugan's emblems — the peacock, the Vel and the rooster-banner — and asks for the single 'service' of singing his praise. Through the verses the saint laments his entanglement in lust, attachment to family and wealth, and the futility of worldly life, repeatedly beseeching the Lord of the Vel to cut his karma, destroy his delusion, and reveal the Reality 'which is neither form nor formless, neither darkness nor light.' It culminates in verse 43, where 'the ineffable Anubhuti was born,' and in the celebrated final verse (51), which addresses Guha as form and formless, existence and non-existence, the refuge and the law, ending: 'Come as the Guru and grant your grace, O Guha!' It is one of the most revered devotional and philosophical works in Tamil.
ആടുമ് പരി, വേല്, അണിസേവല് ഏ̀നപ് പാടുമ് പണിയേ പണിയാ അരുള്വായ് തേടുമ് കയമാ മുകനൈസ് സേ̀രുവില് സാടുമ് തനി യാനൈസ് സകോതരനേ।
aadum pari, vel, aniseval enap paadum paniye paniyaa arulvaay tedum kayamaa muganaic cheruvil chaadum tani yaanaic chagodarane.
ഉല്ലാസ, നിരാകുല, യോക ഇതസ് സല്ലാപ, വിനോതനുമ് നീ അലൈയോ ഏ̀ല്ലാമ് അര, ഏ̀ന്നൈ ഇഌഅന്ത നലമ് സോ̀ല്ലായ്, മുരുകാ സുരപൂ പതിയേ।
ullaasa, niraakula, yoga idac challaapa, vinodanum nee alaiyo ellaam ara, ennai izhanda nalam chollaay, murugaa surabhoo padiye.
വാനോ പുനല് പാര് കനല് മാരുതമോ ഞാനോ തയമോ നവില് നാന് മരൈയോ യാനോ മനമോ ഏ̀നൈ ആണ്ട ഇടമ് താനോ പോ̀രുളാവതു സണ്മുകനേ।
vaano punal paar kanal maarudamo njaano dayamo navil naan maraiyo yaano manamo enai aanda idam taano porulaavadu sanmugane.
വളൈപട്ട കൈമ് മാതോ̀ടു, മക്കള് ഏ̀നുമ് തളൈപട്ടു അഌഇയത് തകുമോ തകുമോ കിളൈപട്ടു ഏ̀ഌഉ സൂര് ഉരമുമ്, കിരിയുമ്, തോ̀ളൈപട്ടു ഉരുവത് തോ̀ടു വേലവനേ।
valaipatta kaim maadodu, makkal enum talaipattu azhiyat tagumo tagumo kilaipattu ezhu soor uramum, kiriyum, tolaipattu uruvat todu velavane.
മക മായൈ കളൈന്തിട വല്ല പിരാന് മുകമ് ആരുമ് മോ̀ഌഇന്തു മോ̀ഌഇന്തിലനേ അകമ് മാടൈ, മടന്തൈയര് ഏ̀ന്രു അയരുമ് സകമായൈയുള് നിന്രു തയങ്കുവതേ।
maga maayai kalaindida valla piraan mugam aarum mozhindu mozhindilane agam maadai, madandaiyar endru ayarum chagamaayaiyul nindru tayanguvade.
തിണിയാന മനോ സിലൈ മീതു, ഉനതാള് അണിയാര്, അരവിന്തമ് അരുമ്പു മതോ പണിയാ ഏ̀ന, വള്ളി പതമ് പണിയുമ് തണിയാ അതിമോക തയാ പരനേ।
tiniyaana mano silai meedu, unadaal aniyaar, aravindam arumbu mado paniyaa ena, valli padam paniyum taniyaa adimoga dayaa parane.
കേ̀ടുവായ് മനനേ, കതി കേള്, കരവാതു ഇടുവായ്, വടിവേല് ഇരൈതാള് നിനൈവായ് സുടുവായ് നേ̀ടു വേതനൈ തൂള്പടവേ വിടുവായ് വിടുവായ് വിനൈ യാവൈയുമേ।
keduvaay manane, kadi kel, karavaadu iduvaay, vadivel iraidaal ninaivaay chuduvaay nedu vedanai toolpadave viduvaay viduvaay vinai yaavaiyume.
അമരുമ് പതി, കേള്, അകമ് ആമ് ഏ̀നുമ് ഇപ് പിമരമ് കേ̀ട മേ̀യ്പ് പോ̀രുള് പേസിയവാ കുമരന് കിരിരാസ കുമാരി മകന് സമരമ് പോ̀രു താനവ നാസകനേ।
amarum padi, kel, agam aam enum ip bimaram keda meyp porul pesiyavaa kumaran kiraaraja kumaari magan chamaram poru taanava naasagane.
മട്ടൂര് കുഌഅല് മങ്കൈയര് മൈയല് വലൈപ് പട്ടു, ഊസല്പടുമ് പരിസു ഏ̀ന്രു ഓ̀ഌഇവേന് തട്ടു ഊടു അര വേല് സയിലത്തു ഏ̀രിയുമ് നിട്ടൂര നിരാകുല, നിര്പയനേ।
mattoor kuzhal mangaiyar maiyal valaip pattu, oosalpadum parisu endru ozhiven tattu oodu ara vel chayilattu eriyum nittoora niraakula, nirbhayane.
കാര് മാ മിസൈ കാലന് വരില്, കലപത് തേര്മാ മിസൈ വന്തു, ഏ̀തിരപ് പടുവായ് താര് മാര്പ, വലാരി തലാരി ഏ̀നുമ് സൂര്മാ മടിയത് തോ̀ടുവേ ലവനേ।
kaar maa misai kaalan varil, kalabat terma misai vandu, edirap paduvaay taar maarba, valaari talaari enum choorma madiyat toduve lavane.
കൂകാ ഏ̀ന ഏ̀ന് കിളൈ കൂടി അഌഅപ് പോകാ വകൈ, മേ̀യ്പ്പോ̀രുള് പേസിയവാ നാകാസല വേലവ നാലു കവിത് തിയാകാ സുരലോക സികാമണിയേ।
kookaa ena en kilai koodi azhap pogaa vagai, meypporul pesiyavaa naagaasala velava naalu kavit tiyaagaa suraloga sigaamaniye.
സേ̀മ്മാന് മകളൈത് തിരുടുമ് തിരുടന് പേ̀മ്മാന് മുരുകന്, പിരവാന്, ഇരവാന് സുമ്മാ ഇരു, സോ̀ല് അര ഏ̀ന്രലുമേ അമ്മാ പോ̀രുള് ഓ̀ന്രുമ് അരിന്തിലനേ।
semmaan magalait tirudum tirudan pemmaan murugan, piravaan, iravaan chummaa iru, sol ara endralume ammaa porul ondrum arindilane.
മുരുകന്, തനിവേല് മുനി, നമ് കുരു ഏ̀ന്രു അരുള് കോ̀ണ്ടു അരിയാര് അരിയുമ് തരമോ ഉരു അന്രു, അരു അന്രു, ഉളതു അന്രു, ഇലതു അന്രു, ഇരുള് അന്രു, ഓ̀ളി അന്രു ഏ̀ന നിന്രതുവേ।
murugan, tanivel muni, nam guru endru arul kondu ariyaar ariyum taramo uru andru, aru andru, uladu andru, iladu andru, irul andru, oli andru ena nindraduve.
കൈവായ് കതിര്വേല് മുരുകന് കഌഅല്പേ̀ര്രു ഉയ്വായ്, മനനേ, ഓ̀ഌഇവായ് ഓ̀ഌഇവായ് മേ̀യ് വായ് വിഌഇ നാസിയോ̀ടുമ് സേ̀വി ആമ് ഐവായ് വഌഇ സേ̀ല്ലുമ് അവാവിനൈയേ।
kaivaay kadirvel murugan kazhalpetru uyvaay, manane, ozhivaay ozhivaay mey vaay vizhi naasiyodum sevi aam aivaay vazhi sellum avaavinaiye.
മുരുകന്, കുമരന്, കുകന്, ഏ̀ന്രു മോ̀ഌഇന്തു ഉരുകുമ് സേ̀യല് തന്തു, ഉണര്വു ഏ̀ന്രു അരുള്വായ് പോ̀രു പുങ്കവരുമ്, പുവിയുമ് പരവുമ് കുരുപുങ്കവ, ഏ̀ണ് കുണ പഞ്സരനേ।
murugan, kumaran, kugan, endru mozhindu urugum cheyal tandu, unarvu endru arulvaay poru pungavarum, puviyum paravum guru pungava, en guna panjarane.
പേരാസൈ ഏ̀നുമ് പിണിയില് പിണിപട്ടു ഓരാ വിനൈയേന് ഉഌഅലത് തകുമോ വീരാ, മുതു സൂര് പട വേല് ഏ̀രിയുമ് സൂരാ, സുര ലോക തുരന്തരനേ।
peraasai enum piniyil pinipattu oraa vinaiyen uzhalat tagumo veeraa, mudu soor pada vel eriyum chooraa, sura loga turandarane.
യാമ് ഓതിയ കല്വിയുമ്, ഏ̀മ് അരിവുമ് താമേ പേ̀ര, വേലവര് തന്തതനാല് പൂ മേല് മയല് പോയ് അരമ് മേ̀യ്പ് പുണര്വീര് നാമേല് നടവീര്, നടവീര് ഇനിയേ।
yaam odiya kalviyum, em arivum taame pera, velavar tandadanaal poo mel mayal poy aram meyp punarveer naamel nadaveer, nadaveer iniye.
ഉതിയാ, മരിയാ, ഉണരാ, മരവാ, വിതി മാല് അരിയാ വിമലന് പുതല്വാ, അതികാ, അനകാ, അപയാ, അമരാ പതി കാവല, സൂര പയങ് കരനേ।
udiyaa, mariyaa, unaraa, maravaa, vidi maal ariyaa vimalan pudalvaa, adigaa, anagaa, abhayaa, amaraa padi kaavala, soora payang karane.
വടിവുമ് തനമുമ് മനമുമ് കുണമുമ് കുടിയുമ് കുലമുമ് കുടിപോ കിയവാ അടി അന്തമ് ഇലാ അയില് വേല് അരസേ മിടി ഏ̀ന്രു ഓ̀രു പാവി വേ̀ളിപ്പടിനേ।
vadivum tanamum manamum gunamum kudiyum kulamum kudipo giyavaa adi andam ilaa ayil vel arase midi endru oru paavi velippadine.
അരിതാകിയ മേ̀യ്പ് പോ̀രുളുക്കു അടിയേന് ഉരിതാ ഉപതേസമ് ഉണര്ത്തിയവാ വിരിതാരണ, വിക്രമ വേള്, ഇമൈയോര് പുരിതാരക, നാക പുരന്തരനേ।
aridaagiya meyp porulukku adiyen uridaa upadesam unarttiyavaa viridaarana, vikrama vel, imaiyor puridaaraka, naaga purandarane.
കരുതാ മരവാ നേ̀രികാണ, ഏ̀നക്കു ഇരുതാള് വനസമ് തര ഏ̀ന്രു ഇസൈവായ് വരതാ, മുരുകാ, മയില് വാകനനേ വിരതാ, സുര സൂര വിപാടണനേ।
karudaa maravaa nerikaana, enakku irudaal vanasam tara endru isaivaay varadaa, murugaa, mayil vaaganane viradaa, sura soora vibhaadanane.
കാളൈക് കുമരേസന് ഏ̀നക് കരുതിത് താളൈപ് പണിയത് തവമ് ഏ̀യ്തിയവാ പാളൈക് കുഌഅല് വള്ളി പതമ് പണിയുമ് വേളൈസ് സുര പൂപതി, മേരുവൈയേ।
kaalaik kumaresan enak karudit taalaip paniyat tavam eydiyavaa paalaik kuzhal valli padam paniyum velaic chura bhoopadi, meruvaiye.
അടിയൈക് കുരിയാതു അരിയാ മൈയിനാല് മുടിയക് കേ̀ടവോ മുരൈയോ മുരൈയോ വടി വിക്രമ വേല് മകിപാ, കുരമിന് കോ̀ടിയൈപ് പുണരുമ് കുണ പൂതരനേ।
adiyaik kuriyaadu ariyaa maiyinaal mudiyak kedavo muraiyo muraiyo vadi vikrama vel magibaa, kuramin kodiyaip punarum guna bhoodarane.
കൂര്വേല് വിഌഇ മങ്കൈയര് കോ̀ങ്കൈയിലേ സേര്വേന്, അരുള് സേരവുമ് ഏ̀ണ്ണുമതോ സൂര് വേരോ̀ടു കുന്രു തോ̀ളൈത്ത നേ̀ടുമ് പോര് വേല, പുരന്തര പൂപതിയേ।
koorvel vizhi mangaiyar kongaiyile serven, arul seravum ennumado soor verodu kundru tolaitta nedum por vela, purandara bhoopadiye.
മേ̀യ്യേ ഏ̀ന വേ̀വ്വിനൈ വാഌവൈ ഉകന്തു ഐയോ, അടിയേന് അലൈയത് തകുമോ കൈയോ, അയിലോ, കഌഅലോ മുഌഉതുമ് സേ̀യ്യോയ്, മയില് ഏരിയ സേവകനേ।
meyye ena vevvinai vaazhvai ugandu aiyo, adiyen alaiyat tagumo kaiyo, ayilo, kazhalo muzhudum seyyoy, mayil eriya sevagane.
ആതാരമ് ഇലേന്, അരുളൈപ് പേ̀രവേ നീതാന് ഓ̀രു സര്രുമ് നിനൈന്തിലൈയേ വേതാകമ ഞാന വിനോത, മന അതീതാ സുരലോക സികാമണിയേ।
aadaaram ilen, arulaip perave needaan oru chatrum ninaindilaiye vedaagama njaana vinoda, mana adeedaa suraloga sigaamaniye.
മിന്നേ നികര് വാഌവൈ വിരുമ്പിയ യാന് ഏ̀ന്നേ വിതിയിന് പയന് ഇങ്കു ഇതുവോ പോ̀ന്നേ, മണിയേ, പോ̀രുളേ, അരുളേ, മന്നേ, മയില് ഏരിയ വാനവനേ।
minne nigar vaazhvai virumbiya yaan enne vidiyin payan ingu iduvo ponne, maniye, porule, arule, manne, mayil eriya vaanavane.
ആനാ അമുതേ, അയില് വേല് അരസേ, ഞാനാകരനേ, നവിലത് തകുമോ യാന് ആകിയ ഏ̀ന്നൈ വിഌഉങ്കി, വേ̀രുമ് താനായ് നിലൈ നിന്രതു തര്പരമേ।
aanaa amude, ayil vel arase, njaanaagarane, navilat tagumo yaan aagiya ennai vizhungi, verum taanaay nilai nindradu tarparame.
ഇല്ലേ ഏ̀നുമ് മായൈയില് ഇട്ടനൈ നീ പോ̀ല്ലേന് അരിയാമൈ പോ̀രുത്തിലൈയേ മല്ലേപുരി പന്നിരു വാകുവില് ഏ̀ന് സോ̀ല്ലേ പുനൈയുമ് സുടര് വേലവനേ।
ille enum maayaiyil ittanai nee pollen ariyaamai poruttilaiye mallepuri panniru vaaguvil en solle punaiyum sudar velavane.
സേ̀വ്വാന് ഉരുവില് തികഌ വേലവന്, അന്രു ഓ̀വ്വാതതു ഏ̀ന ഉണര്വിത് തതുതാന് അവ്വാരു അരിവാര് അരികിന്രതു അലാല് ഏ̀വ്വാരു ഓ̀രുവര്ക്കു ഇസൈവിപ്പതുവേ।
sevvaan uruvil tigazh velavan, andru ovvaadadu ena unarvit tadudaan avvaaru arivaar arigindradu alaal evvaaru oruvarkku isaivippaduve.
പാഌവാഌവു ഏ̀നുമ് ഇപ് പടുമായൈയിലേ വീഌവായ് ഏ̀ന ഏ̀ന്നൈ വിതിത്തനൈയേ താഌവാനവൈ സേ̀യ്തന താമ് ഉളവോ വാഌവായ് ഇനി നീ മയില് വാകനനേ।
paazhvaazhvu enum ip padumaayaiyile veezhvaay ena ennai vidittanaiye taazhvaanavai cheydana taam ulavo vaazhvaay ini nee mayil vaaganane.
കലൈയേ പതരിക്, കതരിത് തലൈയൂടു അലൈയേ പടുമാരു, അതുവായ് വിടവോ കോ̀ലൈയേ പുരി വേടര് കുലപ് പിടിതോയ് മലൈയേ, മലൈ കൂരിടു വാകൈയനേ।
kalaiye padaric, kadarit talaiyoodu alaiye padumaaru, aduvaay vidavo kolaiye puri vedar kulap pidithoy malaiye, malai koridu vaagaiyane.
സിന്താകുല ഇല്ലോ̀ടു സേ̀ല്വമ് ഏ̀നുമ് വിന്താടവി ഏ̀ന്രു വിടപ് പേ̀രുവേന് മന്താകിനി തന്ത വരോതയനേ കന്താ, മുരുകാ, കരുണാകരനേ।
sindaakula illodu selvam enum vindaadavi endru vidap peruven mandaagini tanda varodayane kandaa, murugaa, karunaagarane.
സിങ്കാര മടന്തൈയര് തീനേ̀രി പോയ് മങ്കാമല് ഏ̀നക്കു വരമ് തരുവായ് സങ്ക്രാമ സികാവല, സണ്മുകനേ കങ്കാനതി പാല, ക്രുപാകരനേ।
singaara madandaiyar teeneri poy mangaamal enakku varam taruvaay sangraama sigaavala, sanmugane kangaanadi baala, krubaagarane.
വിതികാണുമ് ഉടമ്പൈ വിടാ വിനൈയേന് കതികാണ മലര്ക് കഌഅല് ഏ̀ന്രു അരുള്വായ് മതി വാള്നുതല് വള്ളിയൈ അല്ലതു പിന് തുതിയാ വിരതാ, സുര പൂപതിയേ।
vidikaanum udambai vidaa vinaiyen kadikaana malark kazhal endru arulvaay madi vaalnudal valliyai alladu pin tudiyaa viradaa, sura bhoopadiye.
നാതാ, കുമരാ നമ ഏ̀ന്രു അരനാര് ഓതായ് ഏ̀ന ഓതിയതു ഏ̀പ്പോ̀രുള് താന് വേതാ മുതല് വിണ്ണവര് സൂടുമ് മലര്പ് പാതാ കുരമിന് പത സേകരനേ।
naadaa, kumaraa nama endru aranaar odaay ena odiyadu epporul taan vedaa mudal vinnavar soodum malarp paadaa kuramin pada segarane.
കിരിവായ് വിടു വിക്രമ വേല് ഇരൈയോന് പരിവാരമ് ഏ̀നുമ് പതമ് മേവലൈയേ പുരിവായ് മനനേ പോ̀രൈയാമ് അരിവാല് അരിവായ് അടിയോടുമ് അകന്തൈയൈയേ।
kirivaay vidu vikrama vel iraiyon parivaaram enum padam mevalaiye purivaay manane poraiyaam arivaal arivaay adiyodum agandaiyaiye.
ആതാളിയൈ, ഓ̀ന്രു അരിയേനൈ അരത് തീതു ആളിയൈ ആണ്ടതു സേ̀പ്പുമതോ കൂതാള കിരാത കുലിക്കു ഇരൈവാ വേതാള കണമ് പുകഌ വേലവനേ।
aadaaliyai, ondru ariyenai arat teedu aaliyai aandadu seppumado koodaala kiraata kulikku iraivaa vedaala kanam pugazh velavane.
മാഏഌ സനനമ് കേ̀ട മായൈവിടാ മൂഏടണൈ ഏ̀ന്രു മുടിന്തിടുമോ കോവേ, കുരമിന് കോ̀ടിതോള് പുണരുമ് തേവേ സിവ സങ്കര തേസികനേ।
maaezh chananam keda maayaividaa mooedanai endru mudindidumo kove, kuramin kodithol punarum deve siva sankara desigane.
വിനൈ ഓട വിടുമ് കതിര് വേല് മരവേന് മനൈയോടു തിയങ്കി മയങ്കിടവോ സുനൈയോടു, അരുവിത് തുരൈയോടു, പസുന് തിനൈയോടു, ഇതണോടു തിരിന്തവനേ।
vinai oda vidum kadir vel maraven manaiyodu tiyangi mayangidavo sunaiyodu, aruvit turaiyodu, pasun tinaiyodu, idanodu tirindavane.
സാകാതു, ഏ̀നൈയേ സരണങ് കളിലേ കാ കാ, നമനാര് കലകമ് സേ̀യുമ് നാള് വാകാ, മുരുകാ, മയില് വാകനനേ യോകാ, സിവ ഞാന ഉപതേസികനേ।
saagaadu, enaiye saranang kalile kaa kaa, namanaar kalagam seyum naal vaagaa, murugaa, mayil vaaganane yogaa, siva njaana upadesigane.
കുരിയൈക് കുരിയാതു കുരിത്തു അരിയുമ് നേ̀രിയൈത് തനിവേലൈ നികഌത്തിടലുമ് സേ̀രിവു അര്രു, ഉലകോടു ഉരൈ സിന്തൈയുമ് അര്രു അരിവു അര്രു, അരിയാമൈയുമ് അര്രതുവേ।
kuriyaik kuriyaadu kurittu ariyum neriyait tanivelai nigazhttidalum serivu atru, ulagodu urai sindaiyum atru arivu atru, ariyaamaiyum atraduve.
തൂസാ മണിയുമ് തുകിലുമ് പുനൈവാള് നേസാ മുരുകാ നിനതു അന്പു അരുളാല് ആസാ നികളമ് തുകളായിന പിന് പേസാ അനുപൂതി പിരന്തതുവേ।
toosaa maniyum tugilum punaivaal nesaa murugaa ninadu anbu arulaal aasaa nigalam tugalaayina pin pesaa anubhoodi pirandaduve.
സാടുമ് തനിവേല് മുരുകന് സരണമ് സൂടുമ് പടി തന്തതു സോ̀ല്ലു മതോ വീടുമ്, സുരര് മാമുടി, വേതമുമ്, വേ̀മ് കാടുമ്, പുനമുമ് കമഌഉമ് കഌഅലേ।
chaadum tanivel murugan saranam choodum padi tandadu sollu mado veedum, surar maamudi, vedamum, vem kaadum, punamum kamazhum kazhale.
കരവാകിയ കല്വി ഉളാര് കടൈ സേ̀ന്രു ഇരവാ വകൈ മേ̀യ്പ് പോ̀രുള് ഈകുവൈയോ കുരവാ, കുമരാ, കുലിസായുത, കുഞ് സരവാ, സിവയോക തയാപരനേ।
karavaagiya kalvi ulaar kadai sendru iravaa vagai meyp porul eeguvaiyo kuravaa, kumaraa, kulisaayuda, kun charavaa, sivayoga dayaaparane.
ഏ̀മ് തായുമ് ഏ̀നക്കു അരുള് തന്തൈയുമ് നീ സിന്താകുലമ് ആനവൈ തീര്ത്തു ഏ̀നൈയാള് കന്താ, കതിര് വേലവനേ, ഉമൈയാള് മൈന്താ, കുമരാ, മരൈ നായകനേ।
em taayum enakku arul tandaiyum nee sindaakulam aanavai teerttu enaiyaal kandaa, kadir velavane, umaiyaal maindaa, kumaraa, marai naayagane.
ആരു ആരൈയുമ് നീത്തു അതന് മേല് നിലൈയൈപ് പേരാ അടിയേന്, പേ̀രുമാരു ഉളതോ സീരാവരു സൂര് സിതൈവിത്തു, ഇമൈയോര് കൂരാ ഉലകമ് കുളിര്വിത്തവനേ।
aaru aaraiyum neettu adan mel nilaiyaip peraa adiyen, perumaaru ulado seeraavaru soor sidaivittu, imaiyor kooraa ulagam kulirvittavane.
അരിവു ഓ̀ന്രു അര നിന്രു, അരിവാര് അരിവില് പിരിവു ഓ̀ന്രു അര നിന്ര, പിരാന് അലൈയോ സേ̀രിവു ഓ̀ന്രു അര വന്തു, ഇരുളേ സിതൈയ വേ̀രി വേ̀ന്രവരോടു ഉരുമ് വേലവനേ।
arivu ondru ara nindru, arivaar arivil pirivu ondru ara nindra, piraan alaiyo serivu ondru ara vandu, irule sidaiya veri vendravarodu urum velavane.
തന്നന് തനി നിന്രതു, താന് അരിയ ഇന്നമ് ഓ̀രുവര്ക്കു ഇസൈവിപ് പതുവോ മിന്നുമ് കതിര് വേല് വികിര്താ, നിനൈവാര് കിന്നമ് കളൈയുമ് ക്രുപൈ സൂഌ സുടരേ।
tannan tani nindradu, taan ariya innam oruvarkku isaivip paduvo minnum kadir vel vikirdaa, ninaivaar kinnam kalaiyum krubai soozh sudare.
മതികേ̀ട്ടു അരവാടി, മയങ്കി, അരക് കതികേ̀ട്ടു, അവമേ കേ̀ടവോ കടവേന് നതി പുത്തിര, ഞാന സുകാതിപ, അത് തിതി പുത്തിരര് വീരു അടു സേവകനേ।
madikettu aravaadi, mayangi, arak kadikettu, avame kedavo kadaven nadi puttira, njaana sukaadipa, at titi puttirar veeru adu sevagane.
ഉരുവായ് അരുവായ്, ഉളതായ് ഇലതായ് മരുവായ് മലരായ്, മണിയായ് ഓ̀ളിയായ്ക് കരുവായ് ഉയിരായ്ക്, കതിയായ് വിതിയായ്ക് കുരുവായ് വരുവായ്, അരുള്വായ് കുകനേ।
uruvaay aruvaay, uladaay iladaay maruvaay malaraay, maniyaay oliyaayk karuvaay uyiraayk, kadiyaay vidiyaayk guruvaay varuvaay, arulvaay kugane.
പദം-പദം അർഥം
ഉച്ചാരണം കേൾക്കാൻ ഏതെങ്കിലും പദത്തിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ
Kandar Anubhuti പാരായണ ഫലങ്ങൾ
A supreme hymn for the direct, inner experience (anubhuti) of the Divine — not just outward worship
Held to cut through the bondage of ego, desire and worldly illusion (maya) when recited with feeling
Bestows the grace of Lord Murugan for jnana (spiritual wisdom) and ultimate liberation (moksha)
Each verse is a complete prayer; even single verses are chanted as powerful mantras for protection and clarity
Calms the restless mind and turns it inward toward the Self, beyond form and formlessness
Believed to grant courage and to dispel fear, sorrow and the afflictions caused by karma
Cherished across Tamil Nadu and by Murugan devotees worldwide as a path of surrender and inner realisation
Kandar Anubhuti പാരായണ വിധി
Bathe and sit facing east before an image of Lord Murugan with his Vel. Begin with the Kaappu verse to Ganesha, then recite the 51 verses slowly and with deep feeling, letting each cry for grace sink in — the aim is bhava (heartfelt emotion) leading to inner experience, not mere recitation. Many devotees chant a chosen single verse (such as verse 51) repeatedly as a mantra. It is especially recited at the six abodes (Arupadai Veedu) of Murugan and during Skanda Shashti.
പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ
ഇവയും വായിക്കൂ
ॐ
പൂർണ Kandar Anubhuti ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥസഹിതം വായിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ പവിത്ര പാഠങ്ങൾ കാണൂ