கந்தர் அனுபூதி
Kandar Anubhuti in Tamil · தமிழ்
உங்கள் மொழி/எழுத்தில் படியுங்கள்
தோற்றம் & கதை
Tamil devotional literature (Murugan / Kaumara tradition) · Arunagirinathar · c. 15th century CE
Kandar Anubhuti was composed by the Tamil saint-poet Arunagirinathar, the great devotee of Lord Murugan associated with Tiruvannamalai. Tradition holds that after a dissolute youth he sought to end his life, but Lord Murugan appeared, saved him, granted him divine grace and touched his tongue, after which inspired poetry flowed from him. While his Tiruppugazh comprises thousands of rhythmic songs of praise, the Kandar Anubhuti is his concentrated mystical essence — 51 short verses that are at once intense devotion and profound Advaitic insight, written as the saint's own cry for the direct experience of the Lord beyond all forms.
✦ சாத்திரங்களில் கூறியபடி
It is traditionally said that each of the 51 verses of Kandar Anubhuti carries mantric power, and that Arunagirinathar composed it through the direct grace of Murugan, who had restored his life and touched his tongue with the Vel. Devotees hold that sincere recitation — especially of the final verse beholding Guha as 'form and formless, existence and non-existence' — can dissolve the ego and grant a glimpse of the very experience (anubhuti) that the saint attained.
பொருளுடன் முழுப் பாடல்
எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்
நெஞ்சக் கனகல்லு நெகிழ்ந்து உருகத் தஞ்சத்து அருள் சண்முகனுக்கு இயல்சேர் செஞ்சொற் புனை மாலை சிறந்திடவே பஞ்சக்கர ஆனை பதம் பணிவாம்.
nenjak kanakallu negizhndu urugat tanjat tarulsanmuganuk kiyalser senjor punaimaalai sirandidave panjak karavaanai padam panivaam.
பொருள்:Kandar Anubhuti ('The Experience of Skanda/Murugan') is a profound mystical hymn of 51 verses by the Tamil saint-poet Arunagirinathar, preceded by a Kaappu (invocatory verse) to Lord Ganesha. Rather than mere praise, it is a fervent, personal outpouring in which the saint cries out to Lord Murugan to free him from the bondage of the ego, the senses, desire and worldly illusion (maya), and to grant him the direct, wordless experience (anubhuti) of the Supreme. It opens by invoking Murugan's emblems — the peacock, the Vel and the rooster-banner — and asks for the single 'service' of singing his praise. Through the verses the saint laments his entanglement in lust, attachment to family and wealth, and the futility of worldly life, repeatedly beseeching the Lord of the Vel to cut his karma, destroy his delusion, and reveal the Reality 'which is neither form nor formless, neither darkness nor light.' It culminates in verse 43, where 'the ineffable Anubhuti was born,' and in the celebrated final verse (51), which addresses Guha as form and formless, existence and non-existence, the refuge and the law, ending: 'Come as the Guru and grant your grace, O Guha!' It is one of the most revered devotional and philosophical works in Tamil.
ஆடும் பரி, வேல், அணிசேவல் எனப் பாடும் பணியே பணியா அருள்வாய் தேடும் கயமா முகனைச் செருவில் சாடும் தனி யானைச் சகோதரனே.
aadum pari, vel, aniseval enap paadum paniye paniyaa arulvaay tedum kayamaa muganaic cheruvil chaadum tani yaanaic chagodarane.
உல்லாச, நிராகுல, யோக இதச் சல்லாப, விநோதனும் நீ அலையோ எல்லாம் அற, என்னை இழந்த நலம் சொல்லாய், முருகா சுரபூ பதியே.
ullaasa, niraakula, yoga idac challaapa, vinodanum nee alaiyo ellaam ara, ennai izhanda nalam chollaay, murugaa surabhoo padiye.
வானோ புனல் பார் கனல் மாருதமோ ஞானோ தயமோ நவில் நான் மறையோ யானோ மனமோ எனை ஆண்ட இடம் தானோ பொருளாவது சண்முகனே.
vaano punal paar kanal maarudamo njaano dayamo navil naan maraiyo yaano manamo enai aanda idam taano porulaavadu sanmugane.
வளைபட்ட கைம் மாதொடு, மக்கள் எனும் தளைபட்டு அழியத் தகுமோ தகுமோ கிளைபட்டு எழு சூர் உரமும், கிரியும், தொளைபட்டு உருவத் தொடு வேலவனே.
valaipatta kaim maadodu, makkal enum talaipattu azhiyat tagumo tagumo kilaipattu ezhu soor uramum, kiriyum, tolaipattu uruvat todu velavane.
மக மாயை களைந்திட வல்ல பிரான் முகம் ஆறும் மொழிந்து மொழிந்திலனே அகம் மாடை, மடந்தையர் என்று அயரும் சகமாயையுள் நின்று தயங்குவதே.
maga maayai kalaindida valla piraan mugam aarum mozhindu mozhindilane agam maadai, madandaiyar endru ayarum chagamaayaiyul nindru tayanguvade.
திணியான மனோ சிலை மீது, உனதாள் அணியார், அரவிந்தம் அரும்பு மதோ பணியா என, வள்ளி பதம் பணியும் தணியா அதிமோக தயா பரனே.
tiniyaana mano silai meedu, unadaal aniyaar, aravindam arumbu mado paniyaa ena, valli padam paniyum taniyaa adimoga dayaa parane.
கெடுவாய் மனனே, கதி கேள், கரவாது இடுவாய், வடிவேல் இறைதாள் நினைவாய் சுடுவாய் நெடு வேதனை தூள்படவே விடுவாய் விடுவாய் வினை யாவையுமே.
keduvaay manane, kadi kel, karavaadu iduvaay, vadivel iraidaal ninaivaay chuduvaay nedu vedanai toolpadave viduvaay viduvaay vinai yaavaiyume.
அமரும் பதி, கேள், அகம் ஆம் எனும் இப் பிமரம் கெட மெய்ப் பொருள் பேசியவா குமரன் கிரிராச குமாரி மகன் சமரம் பொரு தானவ நாசகனே.
amarum padi, kel, agam aam enum ip bimaram keda meyp porul pesiyavaa kumaran kiraaraja kumaari magan chamaram poru taanava naasagane.
மட்டூர் குழல் மங்கையர் மையல் வலைப் பட்டு, ஊசல்படும் பரிசு என்று ஒழிவேன் தட்டு ஊடு அற வேல் சயிலத்து எறியும் நிட்டூர நிராகுல, நிர்பயனே.
mattoor kuzhal mangaiyar maiyal valaip pattu, oosalpadum parisu endru ozhiven tattu oodu ara vel chayilattu eriyum nittoora niraakula, nirbhayane.
கார் மா மிசை காலன் வரில், கலபத் தேர்மா மிசை வந்து, எதிரப் படுவாய் தார் மார்ப, வலாரி தலாரி எனும் சூர்மா மடியத் தொடுவே லவனே.
kaar maa misai kaalan varil, kalabat terma misai vandu, edirap paduvaay taar maarba, valaari talaari enum choorma madiyat toduve lavane.
கூகா என என் கிளை கூடி அழப் போகா வகை, மெய்ப்பொருள் பேசியவா நாகாசல வேலவ நாலு கவித் தியாகா சுரலோக சிகாமணியே.
kookaa ena en kilai koodi azhap pogaa vagai, meypporul pesiyavaa naagaasala velava naalu kavit tiyaagaa suraloga sigaamaniye.
செம்மான் மகளைத் திருடும் திருடன் பெம்மான் முருகன், பிறவான், இறவான் சும்மா இரு, சொல் அற என்றலுமே அம்மா பொருள் ஒன்றும் அறிந்திலனே.
semmaan magalait tirudum tirudan pemmaan murugan, piravaan, iravaan chummaa iru, sol ara endralume ammaa porul ondrum arindilane.
முருகன், தனிவேல் முனி, நம் குரு என்று அருள் கொண்டு அறியார் அறியும் தரமோ உரு அன்று, அரு அன்று, உளது அன்று, இலது அன்று, இருள் அன்று, ஒளி அன்று என நின்றதுவே.
murugan, tanivel muni, nam guru endru arul kondu ariyaar ariyum taramo uru andru, aru andru, uladu andru, iladu andru, irul andru, oli andru ena nindraduve.
கைவாய் கதிர்வேல் முருகன் கழல்பெற்று உய்வாய், மனனே, ஒழிவாய் ஒழிவாய் மெய் வாய் விழி நாசியொடும் செவி ஆம் ஐவாய் வழி செல்லும் அவாவினையே.
kaivaay kadirvel murugan kazhalpetru uyvaay, manane, ozhivaay ozhivaay mey vaay vizhi naasiyodum sevi aam aivaay vazhi sellum avaavinaiye.
முருகன், குமரன், குகன், என்று மொழிந்து உருகும் செயல் தந்து, உணர்வு என்று அருள்வாய் பொரு புங்கவரும், புவியும் பரவும் குருபுங்கவ, எண் குண பஞ்சரனே.
murugan, kumaran, kugan, endru mozhindu urugum cheyal tandu, unarvu endru arulvaay poru pungavarum, puviyum paravum guru pungava, en guna panjarane.
பேராசை எனும் பிணியில் பிணிபட்டு ஓரா வினையேன் உழலத் தகுமோ வீரா, முது சூர் பட வேல் எறியும் சூரா, சுர லோக துரந்தரனே.
peraasai enum piniyil pinipattu oraa vinaiyen uzhalat tagumo veeraa, mudu soor pada vel eriyum chooraa, sura loga turandarane.
யாம் ஓதிய கல்வியும், எம் அறிவும் தாமே பெற, வேலவர் தந்ததனால் பூ மேல் மயல் போய் அறம் மெய்ப் புணர்வீர் நாமேல் நடவீர், நடவீர் இனியே.
yaam odiya kalviyum, em arivum taame pera, velavar tandadanaal poo mel mayal poy aram meyp punarveer naamel nadaveer, nadaveer iniye.
உதியா, மரியா, உணரா, மறவா, விதி மால் அறியா விமலன் புதல்வா, அதிகா, அநகா, அபயா, அமரா பதி காவல, சூர பயங் கரனே.
udiyaa, mariyaa, unaraa, maravaa, vidi maal ariyaa vimalan pudalvaa, adigaa, anagaa, abhayaa, amaraa padi kaavala, soora payang karane.
வடிவும் தனமும் மனமும் குணமும் குடியும் குலமும் குடிபோ கியவா அடி அந்தம் இலா அயில் வேல் அரசே மிடி என்று ஒரு பாவி வெளிப்படினே.
vadivum tanamum manamum gunamum kudiyum kulamum kudipo giyavaa adi andam ilaa ayil vel arase midi endru oru paavi velippadine.
அரிதாகிய மெய்ப் பொருளுக்கு அடியேன் உரிதா உபதேசம் உணர்த்தியவா விரிதாரண, விக்ரம வேள், இமையோர் புரிதாரக, நாக புரந்தரனே.
aridaagiya meyp porulukku adiyen uridaa upadesam unarttiyavaa viridaarana, vikrama vel, imaiyor puridaaraka, naaga purandarane.
கருதா மறவா நெறிகாண, எனக்கு இருதாள் வனசம் தர என்று இசைவாய் வரதா, முருகா, மயில் வாகனனே விரதா, சுர சூர விபாடணனே.
karudaa maravaa nerikaana, enakku irudaal vanasam tara endru isaivaay varadaa, murugaa, mayil vaaganane viradaa, sura soora vibhaadanane.
காளைக் குமரேசன் எனக் கருதித் தாளைப் பணியத் தவம் எய்தியவா பாளைக் குழல் வள்ளி பதம் பணியும் வேளைச் சுர பூபதி, மேருவையே.
kaalaik kumaresan enak karudit taalaip paniyat tavam eydiyavaa paalaik kuzhal valli padam paniyum velaic chura bhoopadi, meruvaiye.
அடியைக் குறியாது அறியா மையினால் முடியக் கெடவோ முறையோ முறையோ வடி விக்ரம வேல் மகிபா, குறமின் கொடியைப் புணரும் குண பூதரனே.
adiyaik kuriyaadu ariyaa maiyinaal mudiyak kedavo muraiyo muraiyo vadi vikrama vel magibaa, kuramin kodiyaip punarum guna bhoodarane.
கூர்வேல் விழி மங்கையர் கொங்கையிலே சேர்வேன், அருள் சேரவும் எண்ணுமதோ சூர் வேரொடு குன்று தொளைத்த நெடும் போர் வேல, புரந்தர பூபதியே.
koorvel vizhi mangaiyar kongaiyile serven, arul seravum ennumado soor verodu kundru tolaitta nedum por vela, purandara bhoopadiye.
மெய்யே என வெவ்வினை வாழ்வை உகந்து ஐயோ, அடியேன் அலையத் தகுமோ கையோ, அயிலோ, கழலோ முழுதும் செய்யோய், மயில் ஏறிய சேவகனே.
meyye ena vevvinai vaazhvai ugandu aiyo, adiyen alaiyat tagumo kaiyo, ayilo, kazhalo muzhudum seyyoy, mayil eriya sevagane.
ஆதாரம் இலேன், அருளைப் பெறவே நீதான் ஒரு சற்றும் நினைந்திலையே வேதாகம ஞான விநோத, மன அதீதா சுரலோக சிகாமணியே.
aadaaram ilen, arulaip perave needaan oru chatrum ninaindilaiye vedaagama njaana vinoda, mana adeedaa suraloga sigaamaniye.
மின்னே நிகர் வாழ்வை விரும்பிய யான் என்னே விதியின் பயன் இங்கு இதுவோ பொன்னே, மணியே, பொருளே, அருளே, மன்னே, மயில் ஏறிய வானவனே.
minne nigar vaazhvai virumbiya yaan enne vidiyin payan ingu iduvo ponne, maniye, porule, arule, manne, mayil eriya vaanavane.
ஆனா அமுதே, அயில் வேல் அரசே, ஞானாகரனே, நவிலத் தகுமோ யான் ஆகிய என்னை விழுங்கி, வெறும் தானாய் நிலை நின்றது தற்பரமே.
aanaa amude, ayil vel arase, njaanaagarane, navilat tagumo yaan aagiya ennai vizhungi, verum taanaay nilai nindradu tarparame.
இல்லே எனும் மாயையில் இட்டனை நீ பொல்லேன் அறியாமை பொறுத்திலையே மல்லேபுரி பன்னிரு வாகுவில் என் சொல்லே புனையும் சுடர் வேலவனே.
ille enum maayaiyil ittanai nee pollen ariyaamai poruttilaiye mallepuri panniru vaaguvil en solle punaiyum sudar velavane.
செவ்வான் உருவில் திகழ் வேலவன், அன்று ஒவ்வாதது என உணர்வித் ததுதான் அவ்வாறு அறிவார் அறிகின்றது அலால் எவ்வாறு ஒருவர்க்கு இசைவிப்பதுவே.
sevvaan uruvil tigazh velavan, andru ovvaadadu ena unarvit tadudaan avvaaru arivaar arigindradu alaal evvaaru oruvarkku isaivippaduve.
பாழ்வாழ்வு எனும் இப் படுமாயையிலே வீழ்வாய் என என்னை விதித்தனையே தாழ்வானவை செய்தன தாம் உளவோ வாழ்வாய் இனி நீ மயில் வாகனனே.
paazhvaazhvu enum ip padumaayaiyile veezhvaay ena ennai vidittanaiye taazhvaanavai cheydana taam ulavo vaazhvaay ini nee mayil vaaganane.
கலையே பதறிக், கதறித் தலையூடு அலையே படுமாறு, அதுவாய் விடவோ கொலையே புரி வேடர் குலப் பிடிதோய் மலையே, மலை கூறிடு வாகையனே.
kalaiye padaric, kadarit talaiyoodu alaiye padumaaru, aduvaay vidavo kolaiye puri vedar kulap pidithoy malaiye, malai koridu vaagaiyane.
சிந்தாகுல இல்லொடு செல்வம் எனும் விந்தாடவி என்று விடப் பெறுவேன் மந்தாகினி தந்த வரோதயனே கந்தா, முருகா, கருணாகரனே.
sindaakula illodu selvam enum vindaadavi endru vidap peruven mandaagini tanda varodayane kandaa, murugaa, karunaagarane.
சிங்கார மடந்தையர் தீநெறி போய் மங்காமல் எனக்கு வரம் தருவாய் சங்க்ராம சிகாவல, சண்முகனே கங்காநதி பால, க்ருபாகரனே.
singaara madandaiyar teeneri poy mangaamal enakku varam taruvaay sangraama sigaavala, sanmugane kangaanadi baala, krubaagarane.
விதிகாணும் உடம்பை விடா வினையேன் கதிகாண மலர்க் கழல் என்று அருள்வாய் மதி வாள்நுதல் வள்ளியை அல்லது பின் துதியா விரதா, சுர பூபதியே.
vidikaanum udambai vidaa vinaiyen kadikaana malark kazhal endru arulvaay madi vaalnudal valliyai alladu pin tudiyaa viradaa, sura bhoopadiye.
நாதா, குமரா நம என்று அரனார் ஓதாய் என ஓதியது எப்பொருள் தான் வேதா முதல் விண்ணவர் சூடும் மலர்ப் பாதா குறமின் பத சேகரனே.
naadaa, kumaraa nama endru aranaar odaay ena odiyadu epporul taan vedaa mudal vinnavar soodum malarp paadaa kuramin pada segarane.
கிரிவாய் விடு விக்ரம வேல் இறையோன் பரிவாரம் எனும் பதம் மேவலையே புரிவாய் மனனே பொறையாம் அறிவால் அரிவாய் அடியோடும் அகந்தையையே.
kirivaay vidu vikrama vel iraiyon parivaaram enum padam mevalaiye purivaay manane poraiyaam arivaal arivaay adiyodum agandaiyaiye.
ஆதாளியை, ஒன்று அறியேனை அறத் தீது ஆளியை ஆண்டது செப்புமதோ கூதாள கிராத குலிக்கு இறைவா வேதாள கணம் புகழ் வேலவனே.
aadaaliyai, ondru ariyenai arat teedu aaliyai aandadu seppumado koodaala kiraata kulikku iraivaa vedaala kanam pugazh velavane.
மாஏழ் சனனம் கெட மாயைவிடா மூஏடணை என்று முடிந்திடுமோ கோவே, குறமின் கொடிதோள் புணரும் தேவே சிவ சங்கர தேசிகனே.
maaezh chananam keda maayaividaa mooedanai endru mudindidumo kove, kuramin kodithol punarum deve siva sankara desigane.
வினை ஓட விடும் கதிர் வேல் மறவேன் மனையோடு தியங்கி மயங்கிடவோ சுனையோடு, அருவித் துறையோடு, பசுந் தினையோடு, இதணோடு திரிந்தவனே.
vinai oda vidum kadir vel maraven manaiyodu tiyangi mayangidavo sunaiyodu, aruvit turaiyodu, pasun tinaiyodu, idanodu tirindavane.
சாகாது, எனையே சரணங் களிலே கா கா, நமனார் கலகம் செயும் நாள் வாகா, முருகா, மயில் வாகனனே யோகா, சிவ ஞான உபதேசிகனே.
saagaadu, enaiye saranang kalile kaa kaa, namanaar kalagam seyum naal vaagaa, murugaa, mayil vaaganane yogaa, siva njaana upadesigane.
குறியைக் குறியாது குறித்து அறியும் நெறியைத் தனிவேலை நிகழ்த்திடலும் செறிவு அற்று, உலகோடு உரை சிந்தையும் அற்று அறிவு அற்று, அறியாமையும் அற்றதுவே.
kuriyaik kuriyaadu kurittu ariyum neriyait tanivelai nigazhttidalum serivu atru, ulagodu urai sindaiyum atru arivu atru, ariyaamaiyum atraduve.
தூசா மணியும் துகிலும் புனைவாள் நேசா முருகா நினது அன்பு அருளால் ஆசா நிகளம் துகளாயின பின் பேசா அநுபூதி பிறந்ததுவே.
toosaa maniyum tugilum punaivaal nesaa murugaa ninadu anbu arulaal aasaa nigalam tugalaayina pin pesaa anubhoodi pirandaduve.
சாடும் தனிவேல் முருகன் சரணம் சூடும் படி தந்தது சொல்லு மதோ வீடும், சுரர் மாமுடி, வேதமும், வெம் காடும், புனமும் கமழும் கழலே.
chaadum tanivel murugan saranam choodum padi tandadu sollu mado veedum, surar maamudi, vedamum, vem kaadum, punamum kamazhum kazhale.
கரவாகிய கல்வி உளார் கடை சென்று இரவா வகை மெய்ப் பொருள் ஈகுவையோ குரவா, குமரா, குலிசாயுத, குஞ் சரவா, சிவயோக தயாபரனே.
karavaagiya kalvi ulaar kadai sendru iravaa vagai meyp porul eeguvaiyo kuravaa, kumaraa, kulisaayuda, kun charavaa, sivayoga dayaaparane.
எம் தாயும் எனக்கு அருள் தந்தையும் நீ சிந்தாகுலம் ஆனவை தீர்த்து எனையாள் கந்தா, கதிர் வேலவனே, உமையாள் மைந்தா, குமரா, மறை நாயகனே.
em taayum enakku arul tandaiyum nee sindaakulam aanavai teerttu enaiyaal kandaa, kadir velavane, umaiyaal maindaa, kumaraa, marai naayagane.
ஆறு ஆறையும் நீத்து அதன் மேல் நிலையைப் பேறா அடியேன், பெறுமாறு உளதோ சீறாவரு சூர் சிதைவித்து, இமையோர் கூறா உலகம் குளிர்வித்தவனே.
aaru aaraiyum neettu adan mel nilaiyaip peraa adiyen, perumaaru ulado seeraavaru soor sidaivittu, imaiyor kooraa ulagam kulirvittavane.
அறிவு ஒன்று அற நின்று, அறிவார் அறிவில் பிறிவு ஒன்று அற நின்ற, பிரான் அலையோ செறிவு ஒன்று அற வந்து, இருளே சிதைய வெறி வென்றவரோடு உறும் வேலவனே.
arivu ondru ara nindru, arivaar arivil pirivu ondru ara nindra, piraan alaiyo serivu ondru ara vandu, irule sidaiya veri vendravarodu urum velavane.
தன்னந் தனி நின்றது, தான் அறிய இன்னம் ஒருவர்க்கு இசைவிப் பதுவோ மின்னும் கதிர் வேல் விகிர்தா, நினைவார் கின்னம் களையும் க்ருபை சூழ் சுடரே.
tannan tani nindradu, taan ariya innam oruvarkku isaivip paduvo minnum kadir vel vikirdaa, ninaivaar kinnam kalaiyum krubai soozh sudare.
மதிகெட்டு அறவாடி, மயங்கி, அறக் கதிகெட்டு, அவமே கெடவோ கடவேன் நதி புத்திர, ஞான சுகாதிப, அத் திதி புத்திரர் வீறு அடு சேவகனே.
madikettu aravaadi, mayangi, arak kadikettu, avame kedavo kadaven nadi puttira, njaana sukaadipa, at titi puttirar veeru adu sevagane.
உருவாய் அருவாய், உளதாய் இலதாய் மருவாய் மலராய், மணியாய் ஒளியாய்க் கருவாய் உயிராய்க், கதியாய் விதியாய்க் குருவாய் வருவாய், அருள்வாய் குகனே.
uruvaay aruvaay, uladaay iladaay maruvaay malaraay, maniyaay oliyaayk karuvaay uyiraayk, kadiyaay vidiyaayk guruvaay varuvaay, arulvaay kugane.
சொல்-சொல்லாகப் பொருள்
உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்
Kandar Anubhuti பாராயணப் பலன்கள்
A supreme hymn for the direct, inner experience (anubhuti) of the Divine — not just outward worship
Held to cut through the bondage of ego, desire and worldly illusion (maya) when recited with feeling
Bestows the grace of Lord Murugan for jnana (spiritual wisdom) and ultimate liberation (moksha)
Each verse is a complete prayer; even single verses are chanted as powerful mantras for protection and clarity
Calms the restless mind and turns it inward toward the Self, beyond form and formlessness
Believed to grant courage and to dispel fear, sorrow and the afflictions caused by karma
Cherished across Tamil Nadu and by Murugan devotees worldwide as a path of surrender and inner realisation
Kandar Anubhuti பாராயண முறை
Bathe and sit facing east before an image of Lord Murugan with his Vel. Begin with the Kaappu verse to Ganesha, then recite the 51 verses slowly and with deep feeling, letting each cry for grace sink in — the aim is bhava (heartfelt emotion) leading to inner experience, not mere recitation. Many devotees chant a chosen single verse (such as verse 51) repeatedly as a mantra. It is especially recited at the six abodes (Arupadai Veedu) of Murugan and during Skanda Shashti.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
இவையும் படியுங்கள்
ॐ
முழு Kandar Anubhutiஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்