பஜ கோவிந்தம்

பொருள்:கோவிந்தனை வழிபடு, கோவிந்தனை வழிபடு, கோவிந்தனை வழிபடு, ஓ மூட மனமே! மரண நேரம் நெருங்கும்போது, இலக்கண விதிகள் (டுக்ருஞ்கரணே) உன்னைச் சிறிதும் காப்பாற்றா.

பொருள்:ஓ மூடா, செல்வம் சேர்க்கும் தாகத்தை விட்டுவிடு; மனதில் தாகமற்ற நற்புத்தியை வளர்த்துக்கொள். உன் சொந்த நற்செயலால் கிடைப்பதைக் கொண்டே உன் மனதைத் திருப்திப்படுத்து.

பொருள்:பெண்ணின் உடலைக் கண்டு மோகத்திலும் ஆவேசத்திலும் விழாதே; இது இறைச்சி, கொழுப்பு முதலியவற்றின் வேறுபாடே என மீண்டும் மீண்டும் மனதில் சிந்தி.

பொருள்:தாமரை இலையில் நடுங்கும் நீர்த்துளி போல வாழ்க்கை மிகவும் நிலையற்றது. இந்த உலகம் முழுவதும் நோய், அகங்காரம், துயரால் பீடிக்கப்பட்டுள்ளதை அறி.

பொருள்:நீ செல்வம் ஈட்ட வல்லவன் வரை மட்டுமே உன் குடும்பம் உன்னிடம் பற்று கொள்ளும்; பின்னர் உடல் சோர்ந்தபோது வீட்டில் யாரும் உன் நலனைக் கூட விசாரிக்க மாட்டார்கள்.

பொருள்:உடலில் உயிர் இருக்கும் வரை மட்டுமே வீட்டார் உன் நலம் விசாரிப்பர்; உயிர் போய் உடல் வீழ்ந்தபின், அந்தச் சடலத்தைக் கண்டு மனைவியும் அஞ்சுவாள்.

பொருள்:குழந்தை விளையாட்டில், இளைஞன் தன் காதலியில், முதியவன் கவலையில் மூழ்கியுள்ளனர் — ஆனால் பரப்பிரம்மத்தில் ஐயோ யாரும் ஈடுபடவில்லை.

பொருள்:உன் மனைவி யார்? உன் மகன் யார்? இந்த சம்சாரம் மிகவும் விசித்திரமானது. நீ யாருடையவன்? எங்கிருந்து வந்தாய்? ஓ சகோதரா, அந்த உண்மையை இங்கே சிந்தி.

பொருள்:சத்சங்கத்தால் பற்றின்மை; பற்றின்மையால் மோகமின்மை; மோகமின்மையால் அசையா உண்மை; அசையா உண்மையால் ஜீவன்முக்தி கிடைக்கும்.

பொருள்:இளமை கடந்தபின் காமவிகாரம் எங்கே? நீர் வற்றியபின் ஏரி எங்கே? செல்வம் குறைந்தபின் குடும்பம் எங்கே? உண்மை அறிந்தபின் சம்சாரம் எங்கே?

பொருள்:செல்வம், மக்கள், இளமை குறித்துப் பெருமை கொள்ளாதே; காலம் கணப்பொழுதில் இவை அனைத்தையும் கவர்ந்து செல்லும். இந்த மாயைமயமான உலகனைத்தையும் துறந்து, பிரம்மபதத்தை அறிந்து அதில் நுழை.

பொருள்:பகல்-இரவு, மாலை-காலை, பனிக்காலம்-வசந்தம் மீண்டும் மீண்டும் வந்து செல்கின்றன; காலம் விளையாடுகிறது, ஆயுள் கழிகிறது — இருப்பினும் ஆசை எனும் காற்று விடுவதில்லை.

பொருள்:ஓ பித்தனே, மனைவி, செல்வம் குறித்து இந்தக் கவலை ஏன்? உனக்கு வழிகாட்டி யாரும் இல்லையா? மூவுலகிலும் சத்சங்கம் ஒன்றே பிறவிக்கடலைக் கடக்கும் படகு.

பொருள்:பன்னிரண்டு செய்யுட்களில் (த்வாதச-மஞ்சரிகா) கூறப்பட்ட இந்த முழு உபதேசம், கல்வியில் நிறைந்த பகவான் சங்கரரின் தூய திருவடிகளால் (அந்த) இலக்கணப் புலவருக்கு அளிக்கப்பட்டது.

பொருள்:சடைமுடியன் ஒருவன், மொட்டையன் ஒருவன், மயிர் பறிக்கப்பட்டவன் ஒருவன், காவி ஆடையில் பல வேடங்கள் பூண்டவன் ஒருவன் — மூடன் பார்த்தும் பார்ப்பதில்லை; இந்த வேடங்கள் அனைத்தும் வயிற்றுக்காகவே.

பொருள்:உடல் தளர்ந்தது, தலை நரைத்தது, வாய் பல்லற்றதாயிற்று; முதியவன் கைத்தடி பிடித்து நடக்கிறான் — இருப்பினும் ஆசை எனும் பிண்டத்தை விடுவதில்லை.

பொருள்:முன்னே நெருப்பு, பின்னே சூரியன்; இரவில் முழங்கால்களை மோவாயில் சேர்த்து அமர்ந்து; உள்ளங்கையில் பிச்சை, மரத்தடியில் வாசம் — இருப்பினும் ஆசை எனும் கயிறு தளர்வதில்லை.

பொருள்:கங்கைசாகர யாத்திரை செய்யலாம், விரதம் காக்கலாம் அல்லது தானம் செய்யலாம் — இருப்பினும் ஞானமின்றி, எல்லா மதங்களின்படியும், நூறு பிறவிகளிலும் முக்தி கிடைக்காது.

பொருள்:கோயிலில் வாசம், படுக்கையாக நிலம், ஆடையாக மான்தோல் — அனைத்துப் பற்றையும் போகத்தையும் துறப்பது: அத்தகைய வைராக்கியம் யாருக்கு இன்பம் தராது?

பொருள்:யோகத்தில் ஈடுபட்டாலும், போகத்தில் ஈடுபட்டாலும், கூட்டத்தில் இருந்தாலும், தனிமையில் இருந்தாலும் — யாருடைய மனம் பிரம்மத்தில் இன்புறுகிறதோ, அவனே மகிழ்கிறான், மகிழ்கிறான், உண்மையில் மகிழ்கிறான்.

பொருள்:பகவத் கீதையைச் சிறிதேனும் கற்று, கங்கை நீரை ஒரு துளியேனும் பருகி, முராரியை ஒருமுறையேனும் வழிபட்டவனுடன் யமன் (மரணம்) வாதிட மாட்டான்.

பொருள்:மீண்டும் பிறப்பு, மீண்டும் இறப்பு, மீண்டும் தாயின் கருவில் சயனம் — இந்த சம்சாரத்தைக் கடப்பது மிகக் கடினம். ஓ முராரி, உன் அளவிலா கருணையால் என்னைக் காப்பாய்!

பொருள்:தெருக் கந்தல் துணிகளால் தைத்த கந்தையைப் போர்த்தி, புண்ணிய பாவத்திற்கு அப்பாற்பட்ட பாதையில் நடந்து, யோகத்தில் மனம் ஒன்றிய யோகி குழந்தை போலவோ பித்தன் போலவோ உலவுகிறான்.

பொருள்:நீ யார்? நான் யார்? எங்கிருந்து வந்தேன்? என் தாய் யார், தந்தை யார்? இவ்வாறு சிந்தித்து, இந்த உலகம் முழுவதையும் கனவு போல் சாரமற்றதென அறிந்து அதைத் துற.

பொருள்:உன்னிலும், என்னிலும், எங்கும் ஒரே விஷ்ணு. பொறுமையின்றி நீ வீணாக என்மீது கோபம் கொள்கிறாய். விரைவில் விஷ்ணுத்வம் அடைய விரும்பினால் எங்கும் சமமனத்தவனாக இரு.

பொருள்:பகைவன், நண்பன், மகன், உறவினருடன் பகையோ சந்தியோ செய்ய முயலாதே. அனைவரிலும் ஆன்மாவைக் கண்டு, எங்கும் வேற்றுமை எனும் அறியாமையை விடு.

பொருள்:காமம், கோபம், பேராசை, மோகத்தைத் துறந்து மனிதன் ஆன்மாவை 'சோஹம்' வடிவில் காண்கிறான். ஆன்ம ஞானமற்ற மூடர்கள் நரகங்களில் மறைவாக வேதனைப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.

பொருள்:கீதையும், (விஷ்ணு) சகஸ்ரநாமமும் பாடத்தக்கவை; ஶ்ரீபதியின் வடிவத்தை இடைவிடாது தியானிக்க வேண்டும்; மனதை சத்சங்கத்தில் ஈடுபடுத்த வேண்டும்; செல்வத்தை ஏழைகளுக்கு அளிக்க வேண்டும்.

பொருள்:இன்பமாகப் போகம் அனுபவிக்கப்படுகிறது — ஆனால் பின்னர், ஐயோ, உடலில் நோய் வந்துசேர்கிறது. இவ்வுலகில் மரணமே அனைவரின் முடிவென்றாலும், மனிதன் பாவச் செயலை விடுவதில்லை.

பொருள்:செல்வம் தீங்கானது என எப்போதும் சிந்தி; உண்மையில் அதில் இன்பத்தின் துளியும் இல்லை. செல்வந்தர்களுக்குத் தம் மகனிடமும் அச்சம் — எங்கும் இதே நிலை.

பொருள்:பிராணாயாமம், பிரத்யாகாரம், நித்திய-அநித்திய விவேக விசாரம், ஜபத்துடன் கூடிய சமாதி அனுஷ்டானம் — இவற்றை மிகுந்த கவனத்துடன், மிகுந்த ஒருமைப்பாட்டுடன் செய்.

பொருள்:குருவின் திருவடித் தாமரைகளில் முழு பக்தி கொண்டவனாகி சம்சாரத்திலிருந்து விரைவில் விடுபடு. இவ்வாறு புலன், மன அடக்கத்தால் உன் இதயத்தில் வீற்றிருக்கும் தெய்வத்தைக் காண்பாய்.

பொருள்:இலக்கண விதிகளின் ('டுக்ருங்கரண') அத்தியயனத்தில் மூழ்கிய ஒரு மூட இலக்கணப் புலவனை, பகவான் சங்கரரின் சீடர்கள் உணர்த்தி அவனது புத்தியைச் சுத்தம் (சரிசெய்) செய்தனர்.

பொருள்:கோவிந்தனை வழிபடு, கோவிந்தனை வழிபடு, கோவிந்தனை வழிபடு, ஓ மூட மனமே! பிறவிக்கடலைக் கடக்க, நாமஸ்மரணத்தைத் தவிர வேறு வழியை நாம் காணோம்.