Mantra.Tips
vishnuashtabhujakanchipuramprapatti

ਅਸ਼੍ਟਭੁਜਾਸ਼੍ਟਕਮ੍

Ashtabhuja Ashtakam in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 8× ਜਪ·🕐 ਸਵੇਰ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ; ਰੋਜ਼ਾਨਾ, ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਪਰਬਾਂ 'ਤੇ ਤੇ ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਦੀ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਸਮੇਂ·📜 Ashtabhuja Ashtakam (eight verses on the Ashtabhuja Perumal of Kanchipuram)
Share:

ਅਰਥ

ਅਸ਼ਟਭੁਜਾਸ਼ਟਕਮ ਸ੍ਵਾਮੀ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇਸ਼ਿਕ ਰਚਿਤ ਸ਼ਰਣਾਗਤੀ (ਪ੍ਰਪੱਤੀ) ਦਾ ਅੱਠ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਤੋਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਦੇ ਅਸ਼ਟਭੁਜਾਕਰਮ ਦਿਵ੍ਯਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਅਸ਼ਟਭੁਜ ਪੇਰੁਮਾਲ — ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਦੁਰਲਭ ਅੱਠ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਰੂਪ — ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਜੇਂਦ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਦੌੜਨ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਕਰ ਕੇ, ਦੇਸ਼ਿਕ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਤ੍ਯ ਕੈਂਕਰ੍ਯ ਦੇ ਆਨੰਦ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੀਵ ਦੀ ਦੀਨਤਾ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸੌਲਭ੍ਯਪੂਰਣ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਮਾਰਮਿਕ ਅਭਿਵਿਅਕਤੀ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Ashtabhuja Ashtakam (eight verses on the Ashtabhuja Perumal of Kanchipuram) · Vedanta Desika (Venkatanatha) · 13th-14th century CE

ਸ੍ਵਾਮੀ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇਸ਼ਿਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ, ਨੇ ਇਹ ਅਸ਼ਟਕਮ ਅਸ਼ਟਭੁਜ ਪੇਰੁਮਾਲ — ਅਸ਼ਟਭੁਜਾਕਰਮ ਦਿਵ੍ਯਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਅੱਠ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ — ਨੂੰ ਪ੍ਰਪੱਤੀ ਵਜੋਂ ਰਚਿਆ। ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸੌਂਦਰ੍ਯ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਅਭਿਭੂਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਰੂਪੀ ਮਗਰਮੱਛ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚੇ ਬੇਵੱਸ ਗਜੇਂਦ੍ਰ ਸਮਾਨ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੱਠ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਮੋਕਸ਼ ਨੂੰ ਖ਼ੁਦ ਵਿੱਚ ਸਾਧ੍ਯ ਨਾ ਮੰਨ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਤ੍ਯ ਸੇਵਾ ਦੇ ਆਨੰਦ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੱਗ ਨੂੰ ਵਿਘਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਟਭੁਜ (ਅੱਠ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲਾ) ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਠ ਭੁਜਾਵਾਂ ਦੇ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਭਗਤ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੱਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕਦੇ ਗਜੇਂਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਉੱਡੇ, ਉਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਅਸ਼ਟਕਮ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੂਰਾ ਪਾਠ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਸ਼ਲੋਕ 1

ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਵਰਿਤਂ ਭਵਨ੍ਤਂ ਗ੍ਰਾਹੈਰਿਵਾਹਂ ਵਿਸ਼ਯੈਰ੍ਵਿਕ੍ਰਿਸ਼੍ਟਃ ਅਪਾਰਵਿਜ੍ਞਾਨਦਯਾਨੁਭਾਵਮ੍ ਆਪ੍ਤਂ ਸਤਾਮਸ਼੍ਟਭੁਜਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ

gajendrarakṣātvaritaṃ bhavantaṃ grāhairivāhaṃ viṣayairvikṛṣṭaḥ | apāravijñānadayānubhāvam āptaṃ satāmaṣṭabhujaṃ prapadye || 1 ||

ਅਰਥ:ਜਿਵੇਂ ਗਜੇਂਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਗਰਮੱਛ ਨੇ ਖਿੱਚਿਆ ਸੀ, ਉਵੇਂ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਗਜੇਂਦ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸ਼ੀਘਰ ਦੌੜਨ ਵਾਲੇ, ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਯ, ਅਪਾਰ ਗਿਆਨ-ਦਯਾ-ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ ਉਸ ਅਸ਼ਟਭੁਜ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।

ਸ਼ਲੋਕ 2

ਤ੍ਵਦੇਕਸ਼ੇਸ਼ੋऽਹਮਨਾਤ੍ਮਤਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਲਿਪ੍ਸਾਂ ਦਿਸ਼ਤਾ ਤ੍ਵਯੈਵ ਅਸਤ੍ਸਮੋऽਪ੍ਯਸ਼੍ਟਭੁਜਾਸ੍ਪਦੇਸ਼ ਸਤ੍ਤਾਮ੍ ਇਦਾਨੀਮ੍ ਉਪਲਮ੍ਭਿਤੋऽਸ੍ਮਿ

tvadekaśeṣo'hamanātmatantrastvatpādalipsāṃ diśatā tvayaiva | asatsamo'pyaṣṭabhujāspadeśa sattām idānīm upalambhito'smi || 2 ||

ਅਰਥ:ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਆਪ ਦਾ ਸ਼ੇਸ਼ (ਅਧੀਨ) ਹਾਂ, ਸੁਤੰਤਰ ਨਹੀਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਚਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਪ ਤੋਂ ਹੀ, ਅਸਤ੍ ਸਮਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੱਤਾ (ਅਸਲ ਹੋਂਦ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹਾਂ — ਹੇ ਅਸ਼ਟਭੁਜ-ਖੇਤਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ!

ਸ਼ਲੋਕ 3

ਸ੍ਵਰੂਪਰੂਪਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਭੂਸ਼ਣਾਦ੍ਯੈਃ ਪਰਤ੍ਵਚਿਨ੍ਤਾਂ ਤ੍ਵਯਿ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰਾਮ੍ ਭੋਗੇ ਮ੍ਰਿਦੂਪਕ੍ਰਮਤਾਮ੍ ਅਭੀਪ੍ਸਨ੍ ਸ਼ੀਲਾਦਿਭਿਰ੍ਵਾਰਯਸੀਵ ਪੁਂਸਾਮ੍

svarūparūpāstravibhūṣaṇādyaiḥ paratvacintāṃ tvayi durnivārām | bhoge mṛdūpakramatām abhīpsan śīlādibhirvārayasīva puṃsām || 3 ||

ਅਰਥ:ਆਪ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਰੂਪ, ਅਸਤ੍ਰ, ਆਭੂਸ਼ਣ ਆਦਿ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਆਪ ਦੇ ਪਰਤ੍ਵ (ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ) ਦੇ ਦੁਰਨਿਵਾਰ ਭਾਵ ਨੂੰ — ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਸੁਲਭਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਆਪ ਆਪਣੇ ਸ਼ੀਲ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਮਾਨੋ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।

ਸ਼ਲੋਕ 4

ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਾਨ੍ਤਰਸ਼ਬ੍ਦਭਾਜਾਂ ਸਾਰਂ ਸਨ੍ਤੋਲ੍ਯ ਫਲਾਨ੍ਤਰਾਣਾਮ੍ ਤ੍ਵਦ੍ਦਾਸ੍ਯਹੇਤੋਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਂ ਨ੍ਯਸ੍ਤਾਤ੍ਮਨਾਂ ਨਾਥ ਬਿਭਰ੍ਸ਼ਿ ਭਾਰਮ੍

śaktiṃ śaraṇyāntaraśabdabhājāṃ sāraṃ ca santolya phalāntarāṇām | tvaddāsyahetostvayi nirviśaṅkaṃ nyastātmanāṃ nātha bibharṣi bhāram || 4 ||

ਅਰਥ:ਹੇ ਨਾਥ! ਹੋਰ 'ਸ਼ਰਨ' ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਫਲਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਨੂੰ ਤੋਲ ਕੇ, ਆਪ ਦੇ ਦਾਸ੍ਯ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਃਸੰਕੋਚ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪ ਉੱਤੇ ਨ੍ਯਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਆਪ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ।

ਸ਼ਲੋਕ 5

ਅਭੀਤਿਹੇਤੋਰਨੁਵਰ੍ਤਨੀਯਂ ਨਾਥ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਂ ਵਿਭਾਵਯਾਮਿ ਭਯਂ ਕੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਸਾਨੁਕਮ੍ਪੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਜਾਤਰੋਸ਼ੇ

abhītihetoranuvartanīyaṃ nātha tvadanyaṃ na vibhāvayāmi | bhayaṃ kutaḥ syāt tvayi sānukampe rakṣā kutaḥ syāt tvayi jātaroṣe || 5 ||

ਅਰਥ:ਹੇ ਨਾਥ! ਅਭੈ ਲਈ ਅਨੁਸਰਣੀਯ ਆਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਮੈਂ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਆਪ ਸਾਨੁਕੰਪ ਹੋਵੋ ਤਾਂ ਡਰ ਕਿੱਥੇ? ਅਤੇ (ਕਦਾਚਿਤ) ਆਪ ਹੀ ਰੁਸ਼ਟ ਹੋਵੋ ਤਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਿੱਥੋਂ?

ਸ਼ਲੋਕ 6

ਤ੍ਵਦੇਕਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਮਲਾਸਹਾਯ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਤ੍ਵਮ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਪ੍ਰਵ੍ਰਿਤ੍ਤੇ ਮਮ ਕਿਂ ਪ੍ਰਯਾਸੈਸ੍ਤ੍ਵਯ੍ਯਪ੍ਰਵ੍ਰਿਤ੍ਤੇ ਮਮ ਕਿਂ ਪ੍ਰਯਾਸੈਃ

tvadekatantraṃ kamalāsahāya svenaiva māṃ rakṣitum arhasi tvam | tvayi pravṛtte mama kiṃ prayāsaistvayyapravṛtte mama kiṃ prayāsaiḥ || 6 ||

ਅਰਥ:ਹੇ ਕਮਲਾਸਹਾਯ (ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ)! ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਆਪ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਆਪ ਖ਼ੁਦ ਹੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਆਪ ਦੇ ਪ੍ਰਵਿਰਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਮੇਰੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਕੀ ਪ੍ਰਯੋਜਨ? ਅਤੇ ਆਪ ਦੇ ਨਾ ਪ੍ਰਵਿਰਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਕੀ?

ਸ਼ਲੋਕ 7

ਸਮਾਧਿਭਙ੍ਗੇਸ਼੍ਵਪਿ ਸਮ੍ਪਤਤ੍ਸੁ ਸ਼ਰਣ੍ਯਭੂਤੇ ਤ੍ਵਯਿ ਬਦ੍ਧਕਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਅਪਤ੍ਰਪੇ ਸੋਢੁਮ੍ ਅਕਿਞ੍ਚਨੋऽਹਂ ਦੂਰਾਧਿਰੋਹਂ ਪਤਨਂ ਨਾਥ

samādhibhaṅgeṣvapi sampatatsu śaraṇyabhūte tvayi baddhakakṣye | apatrape soḍhum akiñcano'haṃ dūrādhirohaṃ patanaṃ ca nātha || 7 ||

ਅਰਥ:ਸਮਾਧੀ ਭੰਗ ਹੋਣ 'ਤੇ ਅਤੇ ਵਿਘਨ ਆ ਪੈਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਸ਼ਰਣ੍ਯਭੂਤ ਆਪ ਜਦੋਂ ਲੱਕ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ (ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਤਪਰ) ਹੋ, ਤਦੋਂ ਮੈਂ ਅਕਿੰਚਨ ਤੇ ਨਿਰਲੱਜ, ਹੇ ਨਾਥ, ਔਖੇ ਆਰੋਹਣ ਤੇ ਪਤਨ — ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।

ਸ਼ਲੋਕ 8

ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਭਿਲਾਸ਼ਂ ਤ੍ਵਦਨੁਗ੍ਰਹਾਨ੍ਮਾਮ੍ ਪਦ੍ਮਾਨਿਸ਼ੇਵ੍ਯੇ ਤਵ ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਆਦੇਹਪਾਤਾਦਪਰਾਧਦੂਰਮ੍ ਆਤ੍ਮਾਨ੍ਤਕੈਙ੍ਕਰ੍ਯਰਸਂ ਵਿਧੇਯਾਃ

prāptābhilāṣaṃ tvadanugrahānmām padmāniṣevye tava pādapadme | ādehapātādaparādhadūram ātmāntakaiṅkaryarasaṃ vidheyāḥ || 8 ||

ਅਰਥ:ਆਪ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਭੀਸ਼ਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀਸੇਵ੍ਯ ਚਰਨਕਮਲ ਵਾਲੇ! ਇਸ ਦੇਹ ਦੇ ਪਤਨ ਤੱਕ ਮੈਨੂੰ ਅਪਰਾਧ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਆਪ ਦੇ ਚਰਨਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰੰਗ ਕੈਂਕਰ੍ਯ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਬਣਾਓ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਵਰਿਤਮ੍🔊gajendrarakṣātvaritam(ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ) ਗਜਰਾਜ ਗਜੇਂਦ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸ਼ੀਘਰਤਾ ਕੀਤੀ
ਭਵਨ੍ਤਮ੍🔊bhavantamਆਪ (ਭਗਵਾਨ)
ਗ੍ਰਾਹੈਃ ਇਵ ਅਹਮ੍ ਵਿਸ਼ਯੈਃ ਵਿਕ੍ਰਿਸ਼੍ਟਃ🔊grāhaiḥ iva aham viṣayaiḥ vikṛṣṭaḥਮੈਂ, ਮਗਰਮੱਛ ਦੁਆਰਾ (ਖਿੱਚੇ ਗਜੇਂਦ੍ਰ) ਸਮਾਨ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚਿਆ
ਅਪਾਰਵਿਜ੍ਞਾਨਦਯਾਨੁਭਾਵਮ੍🔊apāravijñānadayānubhāvamਅਪਾਰ ਗਿਆਨ, ਦਯਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ
ਆਪ੍ਤਮ੍ ਸਤਾਮ੍🔊āptam satāmਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਆਸ਼੍ਰਯ
ਅਸ਼੍ਟਭੁਜਮ੍ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ🔊aṣṭabhujam prapadyeਅਸ਼ਟਭੁਜ (ਅੱਠ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ) ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ
ਤ੍ਵਦੇਕਸ਼ੇਸ਼ਃ ਅਹਮ੍🔊tvadekaśeṣaḥ ahamਮੈਂ, ਜੋ ਕੇਵਲ ਆਪ ਦਾ ਹਾਂ (ਆਪ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਅਧੀਨ/ਸ਼ੇਸ਼)
ਅਨਾਤ੍ਮਤਨ੍ਤ੍ਰਃ🔊anātmatantraḥਸੁਤੰਤਰ ਨਹੀਂ, ਆਪਣਾ ਸੁਆਮੀ ਨਹੀਂ
ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਲਿਪ੍ਸਾਮ੍ ਦਿਸ਼ਤਾ ਤ੍ਵਯਾ ਏਵ🔊tvatpādalipsām diśatā tvayā evaਆਪ ਦੁਆਰਾ ਹੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਚਾਹ ਦਿੱਤੀ
ਅਸਤ੍ਸਮਃ ਅਪਿ🔊asatsamaḥ apiਅਸਤ੍ ਸਮਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ
ਸਤ੍ਤਾਮ੍ ਇਦਾਨੀਮ੍ ਉਪਲਮ੍ਭਿਤਃ ਅਸ੍ਮਿ🔊sattām idānīm upalambhitaḥ asmiਹੁਣ ਮੈਨੂੰ (ਸੱਚੀ) ਸੱਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਹੈ
ਪਰਤ੍ਵਚਿਨ੍ਤਾਮ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰਾਮ੍🔊paratvacintāṃ tvayi durnivārāmਆਪ ਵਿੱਚ (ਵੇਖ ਕੇ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ) ਆਪ ਦੇ ਪਰਤ੍ਵ (ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ) ਦਾ ਦੁਰਨਿਵਾਰ ਭਾਵ
ਸ਼ੀਲਾਦਿਭਿਃ ਵਾਰਯਸਿ ਇਵ🔊śīlādibhiḥ vārayasi ivaਆਪ ਦੇ ਸ਼ੀਲ ਆਦਿ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਆਪ ਮਾਨੋ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ
ਤ੍ਵਦ੍ਦਾਸ੍ਯਹੇਤੋਃ🔊tvaddāsyahetoḥਆਪ ਦੇ (ਪ੍ਰੇਮਪੂਰਣ) ਦਾਸ੍ਯ ਲਈ
ਨ੍ਯਸ੍ਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਨਾਥ ਬਿਭਰ੍ਸ਼ਿ ਭਾਰਮ੍🔊nyastātmanāṃ nātha bibharṣi bhāramਹੇ ਨਾਥ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ (ਆਪ ਉੱਤੇ) ਨ੍ਯਸਤ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਆਪ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ
ਅਭੀਤਿਹੇਤੋਃ ਅਨੁਵਰ੍ਤਨੀਯਮ੍🔊abhītihetoḥ anuvartanīyamਅਭੈ ਲਈ ਅਨੁਸਰਣੀਯ ਆਸ਼੍ਰਯ ਵਜੋਂ
ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਮ੍ ਨ ਵਿਭਾਵਯਾਮਿ🔊tvadanyaṃ na vibhāvayāmiਆਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਮੈਂ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ
ਭਯਮ੍ ਕੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਸਾਨੁਕਮ੍ਪੇ🔊bhayaṃ kutaḥ syāt tvayi sānukampeਆਪ ਸਾਨੁਕੰਪ ਹੋਵੋ ਤਾਂ ਡਰ ਕਿੱਥੋਂ?
ਤ੍ਵਦੇਕਤਨ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਕਮਲਾਸਹਾਯ🔊tvadekatantraṃ kamalāsahāyaਹੇ ਕਮਲਾ (ਲਕਸ਼ਮੀ) ਦੇ ਸਹਾਯ, ਕੇਵਲ ਆਪ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ
ਸ੍ਵੇਨ ਏਵ ਮਾਮ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ🔊svena eva māṃ rakṣitum arhasiਆਪ ਖ਼ੁਦ ਹੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੋ
ਸ਼ਰਣ੍ਯਭੂਤੇ ਤ੍ਵਯਿ ਬਦ੍ਧਕਕ੍ਸ਼੍ਯੇ🔊śaraṇyabhūte tvayi baddhakakṣyeਸ਼ਰਣ੍ਯਭੂਤ ਆਪ ਜਦੋਂ ਲੱਕ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ (ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਤਪਰ) ਹੋ
ਅਕਿਞ੍ਚਨਃ ਅਹਮ੍🔊akiñcanaḥ ahamਮੈਂ, (ਹੋਰ ਕਿਸੇ) ਸਾਧਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਕਿੰਚਨ
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਭਿਲਾਸ਼ਮ੍ ਤ੍ਵਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍🔊prāptābhilāṣaṃ tvadanugrahātਆਪ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅਭੀਸ਼ਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ
ਤਵ ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਆਤ੍ਮਾਨ੍ਤਕੈਙ੍ਕਰ੍ਯਰਸਮ੍ ਵਿਧੇਯਾਃ🔊tava pādapadme ātmāntakaiṅkaryarasaṃ vidheyāḥਆਪ ਦੇ ਚਰਨਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰੰਗ ਕੈਂਕਰ੍ਯ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਬਣਾਓ (ਦੇਹ-ਪਤਨ ਤੱਕ)

Ashtabhuja Ashtakam ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਅਸ਼ਟਭੁਜ ਪੇਰੁਮਾਲ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਦਾ ਤਤਪਰ ਅੱਠ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਆਹ੍ਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਗਜੇਂਦ੍ਰ-ਮੋਕਸ਼ ਸਮਾਨ, ਸ਼ਰਣਾਗਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਅਰਦਾਸ

ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਖ਼ੁਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ

ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਤ੍ਯ, ਅੰਤਰੰਗ ਕੈਂਕਰ੍ਯ (ਸੇਵਾ) ਦੀ ਚਾਹ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਅਸ਼ਟਭੁਜਾਕਰਮ ਦਿਵ੍ਯਦੇਸ਼ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇਸ਼ਿਕ ਦੇ ਸਤੋਤਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਦਯਾ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਕੇ ਡਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ

Ashtabhuja Ashtakam ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ8ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਸਵੇਰ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ; ਰੋਜ਼ਾਨਾ, ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਪਰਬਾਂ 'ਤੇ ਤੇ ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਦੀ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਸਮੇਂ

ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੇ ਹੋ ਕੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ ਬੈਠੋ, ਵਿਸ਼ਣੂ — ਆਦਰਸ਼ ਵਜੋਂ ਅਸ਼ਟਭੁਜ ਪੇਰੁਮਾਲ — ਦੇ ਚਿੱਤਰ ਸਾਹਮਣੇ। ਗਜੇਂਦ੍ਰ ਦੀ ਕਥਾ ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ੀਘਰ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਅੱਠੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸ੍ਵਾਮੀ ਦੇਸ਼ਿਕ ਸਮਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲੇ, ਛੇਵੇਂ ਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਸ਼ਲੋਕ ਦੀ ਸ਼ਰਣਾਗਤੀ 'ਤੇ ਠਹਿਰੋ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਪਰਾਧ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮਪੂਰਣ ਸੇਵਾ ਦਾ ਰਸ ਪਾਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰ ਕੇ ਸਮਾਪਤ ਕਰੋ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ Ashtabhuja Ashtakam ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼ਟਭੁਜ ('ਅੱਠ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ') ਪੇਰੁਮਾਲ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨੋਖਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਦੇ ਅਸ਼ਟਭੁਜਾਕਰਮ (ਆਦਿਕੇਸ਼ਵ ਪੇਰੁਮਾਲ) ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, 108 ਦਿਵ੍ਯਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਸਤ੍ਰ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ। ਪਰੰਪਰਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਯੱਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਅੱਠ ਭੁਜਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਮਹਾਨ ਸ਼੍ਰੀਵੈਸ਼ਣਵ ਆਚਾਰੀਆ ਸ੍ਵਾਮੀ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇਸ਼ਿਕ (1268-1369 ਈ.) ਨੇ ਕਾਂਚੀਪੁਰਮ ਦੇ ਅਸ਼ਟਭੁਜ ਪੇਰੁਮਾਲ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਪੱਤੀ (ਸ਼ਰਣਾਗਤੀ) ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ।
ਦੇਸ਼ਿਕ ਆਪਣੀ ਤੁਲਨਾ ਗਜੇਂਦ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਉਹ ਗਜਰਾਜ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਗਰਮੱਛ ਨੇ ਫੜਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਨ 'ਤੇ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਗਜੇਂਦ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੌੜੇ, ਉਵੇਂ ਦੇਸ਼ਿਕ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸੇ ਕਰੁਣਾਮਯ ਅਸ਼ਟਭੁਜ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸੰਸਾਰਕ ਲਾਭ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਸਮਸਤ ਅਪਰਾਧ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਤ੍ਯ ਅੰਤਰੰਗ ਕੈਂਕਰ੍ਯ (ਸੇਵਾ) ਦਾ ਆਨੰਦ (ਅੱਠਵਾਂ ਸ਼ਲੋਕ)। ਇਹ ਸੇਵਾ ਨੂੰ ਪਰਮ ਲਕਸ਼੍ਯ ਮੰਨਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀਵੈਸ਼ਣਵ ਆਦਰਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਬਿੰਬਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ Ashtabhuja Ashtakam ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ