ଆଦିତ୍ଯ ହୃଦଯ ସ୍ତୋତ୍ର
Aditya Hridaya Stotra in Odia · ଓଡ଼ିଆ
ଆପଣଙ୍କ ଭାଷା/ଲିପିରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ
✦ ଅର୍ଥ
ଆଦିତ୍ୟ ହୃଦୟ ସ୍ତୋତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କ ସେହି ସ୍ତୁତି ଯାହା ମହର୍ଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଲଙ୍କା ରଣଭୂମିରେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ଶିଖାଇଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଅପରାଜିତ ରାବଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କ୍ଳାନ୍ତ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ (ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ, ଯୁଦ୍ଧକାଣ୍ଡ)। ଏହା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସର୍ବଲୋକର ଆତ୍ମା, ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ ଓ ବିଜୟଦାତା ରୂପେ ବନ୍ଦନା କରେ। ଏହାର ପାଠ କ୍ଳାନ୍ତି, ଭୟ ଓ ଚିନ୍ତା ନାଶ କରି ଶକ୍ତି, ସାହସ ଓ ବିଜୟ ପ୍ରଦାନ କରେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ।
ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା
Valmiki Ramayana, Yuddha Kanda (Book of War), Chapter 107 · Sage Valmiki (recorded); taught by Sage Agastya · Ancient (Treta Yuga traditionally; c. 500 BCE scholarly)
ଲଙ୍କା ରଣଭୂମିରେ ଶ୍ରୀରାମ ଶେଷ ସଂଗ୍ରାମ ପାଇଁ ମହାବଳୀ ରାବଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ। ଦୀର୍ଘ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଳାନ୍ତ ଏବଂ ରାବଣଙ୍କ ଅଜେୟ ପ୍ରାୟ ଶକ୍ତି ଦେଖି ରାମ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ। ସେହି ନିର୍ଣାୟକ କ୍ଷଣରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି ଦେଖୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସି ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଗୁହ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ର — ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ହୃଦୟ (ଆଦିତ୍ୟ ହୃଦୟମ୍) — ପ୍ରକଟ କଲେ। ତିନି ଥର ପାଠ କରିବା ମାତ୍ରେ ରାମ ତେଜୋମୟ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ ହୋଇ, ଧନୁ ଉଠାଇ ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ସେହି କ୍ଷଣର ପ୍ରତୀକ ଯେତେବେଳେ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ନିରାଶାକୁ ନିଶ୍ଚିତ ବିଜୟରେ ବଦଳାଇଦିଏ।
✦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି
ଆଦିତ୍ୟ ହୃଦୟ ସ୍ତୋତ୍ରର କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଚମତ୍କାର ରଣଭୂମିରେ ଏହାର ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ପ୍ରଭାବ। କ୍ଳାନ୍ତ, ହତାଶ ଏବଂ ରାବଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ପ୍ରାୟ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଶ୍ରୀରାମ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ କେବଳ ତିନି ଥର ପାଠ କରିବା ମାତ୍ରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ ବଦଳିଗଲେ। ସେ ସାକ୍ଷାତ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଦୀପ୍ତ ହୋଇ, ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଜେୟ ରହିଥିବା ରାବଣଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ। ଆଜି ବି ଭକ୍ତମାନେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ନିୟମିତ ପାଠରୁ ଦୀର୍ଘ ରୋଗରୁ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଆରୋଗ୍ୟ, ଅସମ୍ଭବ ପ୍ରାୟ ପରିସ୍ଥିତିରେ ସଫଳତା ଓ ଗଭୀର ଅବସାଦ ଉପରେ ବିଜୟ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ବୋଲି କୁହନ୍ତି — ଯେପରି ରାମଙ୍କ ନିରାଶାରୁ ବିଜୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୂପାନ୍ତରକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରୁଛନ୍ତି।
ଶୁଣି ଶୁଣି ଜପ କରନ୍ତୁ
ଅର୍ଥ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ ପାଠ
ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ
ତତୋ ଯୁଦ୍ଧପରିଶ୍ରାନ୍ତଂ ସମରେ ଚିନ୍ତଯା ସ୍ଥିତମ୍ । ରାଵଣଂ ଚାଗ୍ରତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯୁଦ୍ଧାଯ ସମୁପସ୍ଥିତମ୍ ॥
Tato yuddhaparishrantam samare chintaya sthitam Ravanam chagrato drishtva yuddhaya samupasthitam
ଅର୍ଥ:ସେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଲାନ୍ତ, ଚିନ୍ତାରେ ମଗ୍ନ ରଣଭୂମିରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି — ଯେତେବେଳେ ରାବଣ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସି ଠିଆ ହୋଇଥିଲା —
ଦୈଵତୈଶ୍ଚ ସମାଗମ୍ଯ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମଭ୍ଯାଗତୋ ରଣମ୍ । ଉପାଗମ୍ଯାବ୍ରଵୀଦ୍ରାମମଗସ୍ତ୍ଯୋ ଭଗଵାନୃଷିଃ ॥
Daivataishcha samagamya drashtumabhyagato ranam Upagamyabravidramamagastyo bhagavanrishih
ଅର୍ଥ:— ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିବା ପରମ ପୂଜ୍ୟ ଋଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ରାମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ:
ରାମ ରାମ ମହାବାହୋ ଶୃଣୁ ଗୁହ୍ଯଂ ସନାତନମ୍ । ଯେନ ସର୍ଵାନରୀନ୍ ଵତ୍ସ ସମରେ ଵିଜଯିଷ୍ଯସି ॥
Rama rama mahabaho shrinu guhyam sanatanam Yena sarvanarin vatsa samare vijayishyasi
ଅର୍ଥ:ହେ ରାମ, ହେ ମହାବାହୁ ରାମ, ଏହି ସନାତନ ରହସ୍ୟ ଶୁଣ ଯଦ୍ୱାରା, ହେ ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିବ।
ଆଦିତ୍ଯହୃଦଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଶତ୍ରୁଵିନାଶନମ୍ । ଜଯାଵହଂ ଜପେନ୍ନିତ୍ଯମକ୍ଷଯ୍ଯଂ ପରମଂ ଶିଵମ୍ ॥
Adityahridayam punyam sarvashatruvinashanam Jayavaham japennityamakshayyam paramam shivam
ଅର୍ଥ:ଏହି ପବିତ୍ର ଆଦିତ୍ୟ-ହୃଦୟ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶକ ଏବଂ ବିଜୟ ଆଣିଦିଏ — ଏହାକୁ ସର୍ବଦା ଜପ କର; ଏହା ଅବିନାଶୀ, ପରମ ଓ ମଙ୍ଗଳକର।
ସର୍ଵମଙ୍ଗଲମାଙ୍ଗଲ୍ଯଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍ । ଚିନ୍ତାଶୋକପ୍ରଶମନମାଯୁର୍ଵର୍ଧନମୁତ୍ତମମ୍ ॥
Sarvamangalamangalyam sarvapapapranashanam Chintashokaprashamanamayurvardhanamuttamam
ଅର୍ଥ:ଏହା ସମସ୍ତ ଶୁଭ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କଲ୍ୟାଣ, ସମସ୍ତ ପାପର ନାଶକ, ଚିନ୍ତା ଓ ଶୋକର ହରଣକାରୀ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ପ୍ରଦାନକାରୀ।
ରଶ୍ମିମନ୍ତଂ ସମୁଦ୍ଯନ୍ତଂ ଦେଵାସୁରନମସ୍କୃତମ୍ । ପୂଜଯସ୍ଵ ଵିଵସ୍ଵନ୍ତଂ ଭାସ୍କରଂ ଭୁଵନେଶ୍ଵରମ୍ ॥
Rashmimantam samudyantam devasuranamaskritam Pujayasva vivasvantam bhaskaram bhuvaneshvaram
ଅର୍ଥ:ଉପରେ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସେହି ତେଜସ୍ୱୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କର, ଯିଏ ଦେବ ଓ ଅସୁର ଉଭୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମାନ ଭାବେ ପୂଜିତ, ଯିଏ ଦେଦୀପ୍ୟମାନ ବିବସ୍ୱାନ୍, ଭାସ୍କର, ଲୋକମାନଙ୍କ ପୋଷକ।
ସର୍ଵଦେଵାତ୍ମକୋ ହ୍ଯେଷ ତେଜସ୍ଵୀ ରଶ୍ମିଭାଵନଃ । ଏଷ ଦେଵାସୁରଗଣାଂଲ୍ଲୋକାନ୍ ପାତି ଗଭସ୍ତିଭିଃ ॥
Sarvadevatmako hyesha tejasvi rashmibhavanah Esha devasuragananllokan pati gabhastibhih
ଅର୍ଥ:ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଆତ୍ମା, ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶମାନ, ନିଜ କିରଣରେ ସର୍ବକୁ ଧାରଣକାରୀ; ନିଜ ରଶ୍ମିରେ ସେ ଦେବ-ଅସୁର ସମୂହ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଏଷ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଶିଵଃ ସ୍କନ୍ଦଃ ପ୍ରଜାପତିଃ । ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଧନଦଃ କାଲୋ ଯମଃ ସୋମୋ ହ୍ଯପାଂ ପତିଃ ॥
Esha brahma cha vishnushcha shivah skandah prajapatih Mahendro dhanadah kalo yamah somo hyapam patih
ଅର୍ଥ:ସେ ହିଁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ସ୍କନ୍ଦ ଏବଂ ପ୍ରଜାପତି; ମହେନ୍ଦ୍ର, କୁବେର, କାଳ (ସମୟ), ଯମ, ଚନ୍ଦ୍ର (ସୋମ) ଏବଂ ବରୁଣ।
ପିତରୋ ଵସଵଃ ସାଧ୍ଯା ହ୍ଯଶ୍ଵିନୌ ମରୁତୋ ମନୁଃ । ଵାଯୁର୍ଵହ୍ନିଃ ପ୍ରଜାପ୍ରାଣ ଋତୁକର୍ତା ପ୍ରଭାକରଃ ॥
Pitaro vasavah sadhya hyashvinau maruto manuh Vayurvahnih prajaprana ritukarta prabhakarah
ଅର୍ଥ:ସେ ହିଁ ପିତୃଗଣ, ବସୁଗଣ, ସାଧ୍ୟଗଣ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ମରୁତ୍ ଏବଂ ମନୁ; ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ, ଋତୁମାନଙ୍କ କର୍ତ୍ତା, ଆଲୋକର ଅଧିପତି।
ଆଦିତ୍ଯଃ ସଵିତା ସୂର୍ଯଃ ଖଗଃ ପୂଷା ଗଭସ୍ତିମାନ୍ । ସୁଵର୍ଣସଦୃଶୋ ଭାନୁର୍ହିରଣ୍ଯରେତା ଦିଵାକରଃ ॥
Adityah savita suryah khagah pusha gabhastiman Suvarnasadrisho bhanurhiranyareta divakarah
ଅର୍ଥ:ସେ ହିଁ ଆଦିତ୍ୟ, ସବିତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଖଗ, ପୂଷା ଏବଂ କିରଣମାନ ଗଭସ୍ତିମାନ୍; ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ ଭାନୁ, ହିରଣ୍ୟରେତା, ଦିନର କର୍ତ୍ତା।
ହରିଦଶ୍ଵଃ ସହସ୍ରାର୍ଚିଃ ସପ୍ତସପ୍ତିର୍ମରୀଚିମାନ୍ । ତିମିରୋନ୍ମଥନଃ ଶମ୍ଭୁସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ମାର୍ତାଣ୍ଡ ଅଂଶୁମାନ୍ ॥
Haridashvah sahasrarchih saptasaptirmarichiman Timironmathanah shambhustvashta martanda amshuman
ଅର୍ଥ:ପୀତ ଅଶ୍ୱଯୁକ୍ତ, ସହସ୍ର କିରଣଯୁକ୍ତ, ସାତ ଘୋଡ଼ାରେ ଟଣାଯିବା, ତେଜସ୍ୱୀ ରଶ୍ମିଯୁକ୍ତ; ଅନ୍ଧକାରର ନାଶକ, ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ମାର୍ତ୍ତାଣ୍ଡ, ଅପାର ତେଜବିଶିଷ୍ଟ।
ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭଃ ଶିଶିରସ୍ତପନୋ ଭାସ୍କରୋ ରଵିଃ । ଅଗ୍ନିଗର୍ଭୋଽଦିତେଃ ପୁତ୍ରଃ ଶଙ୍ଖଃ ଶିଶିରନାଶନଃ ॥
Hiranyagarbhah shishirastapano bhaskaro ravih Agnigarbhoditeh putrah shankhah shishiranashanah
ଅର୍ଥ:ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ଶୀତଳ ଓ ପ୍ରଚଣ୍ଡ, ଭାସ୍କର, ରବି; ଅଗ୍ନିଗର୍ଭ, ଅଦିତି-ପୁତ୍ର, ଶଙ୍ଖ ସମାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୌମ୍ୟ।
ଵ୍ଯୋମନାଥସ୍ତମୋଭେଦୀ ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମପାରଗଃ । ଘନଵୃଷ୍ଟିରପାଂ ମିତ୍ରୋ ଵିନ୍ଧ୍ଯଵୀଥୀପ୍ଲଵଙ୍ଗମଃ ॥
Vyomanathastamobhedi rigyajuhsamaparagah Ghanavrishtirapam mitro vindhyavithiplavangamah
ଅର୍ଥ:ଆକାଶର ଅଧିପତି, ଅନ୍ଧକାରର ଭେଦକ, ଋକ୍, ଯଜୁଃ ଓ ସାମର ସ୍ୱାମୀ; ପ୍ରଚୁର ବୃଷ୍ଟି ପ୍ରେରଣକାରୀ, ଜଳର ମିତ୍ର, ଯିଏ ବିନ୍ଧ୍ୟ-ପଥରେ ବେଗରେ ଚାଲନ୍ତି।
ଆତପୀ ମଣ୍ଡଲୀ ମୃତ୍ଯୁଃ ପିଙ୍ଗଲଃ ସର୍ଵତାପନଃ । କଵିର୍ଵିଶ୍ଵୋ ମହାତେଜା ରକ୍ତଃ ସର୍ଵଭଵୋଦ୍ଭଵଃ ॥
Atapi mandali mrityuh pingalah sarvatapanah Kavirvishvo mahateja raktah sarvabhavodbhavah
ଅର୍ଥ:ପ୍ରଚଣ୍ଡ କିରଣଯୁକ୍ତ, ମଣ୍ଡଳାକାର, ସ୍ୱୟଂ ମୃତ୍ୟୁରୂପ, ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ପିଙ୍ଗଳ, ସର୍ବସ୍ୱକୁ ତପ୍ତକାରୀ; ଦ୍ରଷ୍ଟା, ବିଶ୍ୱରୂପ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ଅରୁଣବର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉତ୍ସ।
ନକ୍ଷତ୍ରଗ୍ରହତାରାଣାମଧିପୋ ଵିଶ୍ଵଭାଵନଃ । ତେଜସାମପି ତେଜସ୍ଵୀ ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ମନ୍ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ॥
Nakshatragrahataranamadhipo vishvabhavanah Tejasamapi tejasvi dvadashatmannamostu te
ଅର୍ଥ:ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହ ଓ ତାରାଙ୍କ ଅଧିପତି, ସର୍ବର ମୂଳ; ସମସ୍ତ ତେଜର ତେଜ — ହେ ଦ୍ୱାଦଶାତ୍ମନ୍, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର!
ନମଃ ପୂର୍ଵାଯ ଗିରଯେ ପଶ୍ଚିମାଯାଦ୍ରଯେ ନମଃ । ଜ୍ଯୋତିର୍ଗଣାନାଂ ପତଯେ ଦିନାଧିପତଯେ ନମଃ ॥
Namah purvaya giraye pashchimayadraye namah Jyotirgananam pataye dinadhipataye namah
ଅର୍ଥ:ଉଦୟର ପୂର୍ବ ପର୍ବତ ଓ ଅସ୍ତର ପଶ୍ଚିମ ପର୍ବତକୁ ନମସ୍କାର; ଜ୍ୟୋତି-ସମୂହର ଅଧିପତି, ଦିନର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଜଯାଯ ଜଯଭଦ୍ରାଯ ହର୍ଯଶ୍ଵାଯ ନମୋ ନମଃ । ନମୋ ନମଃ ସହସ୍ରାଂଶୋ ଆଦିତ୍ଯାଯ ନମୋ ନମଃ ॥
Jayaya jayabhadraya haryashvaya namo namah Namo namah sahasramsho adityaya namo namah
ଅର୍ଥ:ବିଜୟୀଙ୍କୁ, ମଙ୍ଗଳମୟ ବିଜୟ ଦାନକାରୀଙ୍କୁ, ପୀତ ଅଶ୍ୱଯୁକ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର, ହେ ସହସ୍ରରଶ୍ମି ଆଦିତ୍ୟ, ନମସ୍କାର!
ନମ ଉଗ୍ରାଯ ଵୀରାଯ ସାରଙ୍ଗାଯ ନମୋ ନମଃ । ନମଃ ପଦ୍ମପ୍ରବୋଧାଯ ମାର୍ତାଣ୍ଡାଯ ନମୋ ନମଃ ॥
Nama ugraya viraya sarangaya namo namah Namah padmaprabodhaya martandaya namo namah
ଅର୍ଥ:ପ୍ରଚଣ୍ଡଙ୍କୁ, ବୀରଙ୍କୁ, ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; କମଳକୁ ଜାଗ୍ରତକାରୀଙ୍କୁ, ମାର୍ତ୍ତାଣ୍ଡଙ୍କୁ — ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର!
ବ୍ରହ୍ମେଶାନାଚ୍ଯୁତେଶାଯ ସୂର୍ଯାଯାଦିତ୍ଯଵର୍ଚସେ । ଭାସ୍ଵତେ ସର୍ଵଭକ୍ଷାଯ ରୌଦ୍ରାଯ ଵପୁଷେ ନମଃ ॥
Brahmeshanachyuteshaya suryayadityavarchase Bhasvate sarvabhakshaya raudraya vapushe namah
ଅର୍ଥ:ଗୋଟିଏରେ ହିଁ ବ୍ରହ୍ମା, ଈଶାନ ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ରୂପଧାରୀଙ୍କୁ, ଆଦିତ୍ୟର ତେଜବିଶିଷ୍ଟ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ସର୍ବଭକ୍ଷକ, ରୌଦ୍ର ରୂପକୁ — ନମସ୍କାର!
ତମୋଘ୍ନାଯ ହିମଘ୍ନାଯ ଶତ୍ରୁଘ୍ନାଯାମିତାତ୍ମନେ । କୃତଘ୍ନଘ୍ନାଯ ଦେଵାଯ ଜ୍ଯୋତିଷାଂ ପତଯେ ନମଃ ॥
Tamoghnaya himaghnaya shatrughnayamitatmane Kritaghnaghnaya devaya jyotisham pataye namah
ଅର୍ଥ:ଅନ୍ଧକାର, ଶୀତ ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶକଙ୍କୁ, ଅପ୍ରମେୟ ଆତ୍ମାକୁ; କୃତଘ୍ନମାନଙ୍କ ନାଶକଙ୍କୁ, ଦେବଙ୍କୁ, ଜ୍ୟୋତିର ଅଧିପତିଙ୍କୁ — ନମସ୍କାର!
ତପ୍ତଚାମୀକରାଭାଯ ଵହ୍ନଯେ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣେ । ନମସ୍ତମୋଽଭିନିଘ୍ନାଯ ରୁଚଯେ ଲୋକସାକ୍ଷିଣେ ॥
Taptachamikarabhaya vahnaye vishvakarmane Namastamobhinighnaya ruchaye lokasakshine
ଅର୍ଥ:ତପ୍ତ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣର ବର୍ଣ୍ଣବିଶିଷ୍ଟଙ୍କୁ, ଅଗ୍ନିକୁ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ; ଅନ୍ଧକାରର ନାଶକଙ୍କୁ, ତେଜକୁ, ଜଗତର ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ — ନମସ୍କାର!
ନାଶଯତ୍ଯେଷ ଵୈ ଭୂତଂ ତଦେଵ ସୃଜତି ପ୍ରଭୁଃ । ପାଯତ୍ଯେଷ ତପତ୍ଯେଷ ଵର୍ଷତ୍ଯେଷ ଗଭସ୍ତିଭିଃ ॥
Nashayatyesha vai bhutam tadeva srijati prabhuh Payatyesha tapatyesha varshatyesha gabhastibhih
ଅର୍ଥ:ଏହି ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟମାନକୁ ନାଶ କରନ୍ତି ଏବଂ ଏକାକୀ ତାହାକୁ ପୁନର୍ବାର ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି; ସେ ଜଳକୁ ଉପରକୁ ଟାଣନ୍ତି, ତପ୍ତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ କିରଣରେ ବୃଷ୍ଟି ବର୍ଷାନ୍ତି।
ଏଷ ସୁପ୍ତେଷୁ ଜାଗର୍ତି ଭୂତେଷୁ ପରିନିଷ୍ଠିତଃ । ଏଷ ଏଵାଗ୍ନିହୋତ୍ରଂ ଚ ଫଲଂ ଚୈଵାଗ୍ନିହୋତ୍ରିଣାମ୍ ॥
Esha supteshu jagarti bhuteshu parinishthitah Esha evagnihotram cha phalam chaivagnihotrinam
ଅର୍ଥ:ସେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଶୟନ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗ୍ରତ ରୁହନ୍ତି, ସର୍ବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ସେ ହିଁ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର, ତାହାର ଫଳ, ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ଅଗ୍ନି-ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ।
ଵେଦାଶ୍ଚ କ୍ରତଵଶ୍ଚୈଵ କ୍ରତୂନାଂ ଫଲମେଵ ଚ । ଯାନି କୃତ୍ଯାନି ଲୋକେଷୁ ସର୍ଵ ଏଷ ରଵିଃ ପ୍ରଭୁଃ ॥
Vedashcha kratavashchaiva kratunam phalameva cha Yani krityani lokeshu sarva esha ravih prabhuh
ଅର୍ଥ:ସେ ହିଁ ବେଦ ଓ ଯଜ୍ଞ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଫଳ; ସେ ହିଁ ଲୋକମାନଙ୍କରେ କୃତ ସମସ୍ତ କର୍ମର ଅଧିପତି — ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ସର୍ବ।
ଏନମାପତ୍ସୁ କୃଚ୍ଛ୍ରେଷୁ କାନ୍ତାରେଷୁ ଭଯେଷୁ ଚ । କୀର୍ତଯନ୍ ପୁରୁଷଃ କଶ୍ଚିନ୍ନାଵସୀଦତି ରାଘଵ ॥
Enamapatsu krichchhreshu kantareshu bhayeshu cha Kirtayan purushah kashchinnavasidati raghava
ଅର୍ଥ:ଯେକେହି ସଂକଟରେ, କଷ୍ଟରେ, ବନରେ କିମ୍ବା ଭୟରେ ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ୍ତୁତି କରେ — ସେପରି ବ୍ୟକ୍ତି କେବେ ବିନାଶ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ପୂଜଯସ୍ଵୈନମେକାଗ୍ରୋ ଦେଵଦେଵଂ ଜଗତ୍ପତିମ୍ । ଏତତ୍ତ୍ରିଗୁଣିତଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ଯୁଦ୍ଧେଷୁ ଵିଜଯିଷ୍ଯସି ॥
Pujayasvainamekagro devadevam jagatpatim Etattrigunitam japtva yuddheshu vijayishyasi
ଅର୍ଥ:ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଏହି ଦେବଦେବ, ବିଶ୍ୱର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ଉପାସନା କର; ଏହାକୁ ତିନିଥର ଜପ କଲେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେବ।
ଅସ୍ମିନ୍ କ୍ଷଣେ ମହାବାହୋ ରାଵଣଂ ତ୍ଵଂ ଵଧିଷ୍ଯସି । ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତଦାଽଗସ୍ତ୍ଯୋ ଜଗାମ ଚ ଯଥାଗତମ୍ ॥
Asmin kshane mahabaho ravanam tvam vadhishyasi Evamuktva tadagastyo jagama cha yathagatam
ଅର୍ଥ:ଏହି କ୍ଷଣରେ ହିଁ, ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ ରାବଣକୁ ବଧ କରିବ। ଏହା କହି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ ସେପରି ଚାଲିଗଲେ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମହାତେଜା ନଷ୍ଟଶୋକୋଽଭଵତ୍ତଦା । ଧାରଯାମାସ ସୁପ୍ରୀତୋ ରାଘଵଃ ପ୍ରଯତାତ୍ମଵାନ୍ ॥
Etachchhrutva mahateja nashtashokobhavattada Dharayamasa suprito raghavah prayatatmavan
ଅର୍ଥ:ଏହା ଶୁଣି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ରାଘବ ଶୋକମୁକ୍ତ ହେଲେ; ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ସ୍ଥିରଚିତ୍ତ ହୋଇ ସେ ଏହାକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ମନରେ ଧାରଣ କଲେ।
ଆଦିତ୍ଯଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ଜପ୍ତ୍ଵା ତୁ ପରଂ ହର୍ଷମଵାପ୍ତଵାନ୍ । ତ୍ରିରାଚମ୍ଯ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ଧନୁରାଦାଯ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ॥
Adityam prekshya japtva tu param harshamavaptavan Trirachamya shuchirbhutva dhanuradaya viryavan
ଅର୍ଥ:ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ ଏହାକୁ ଜପ କରି ସେ ପରମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ; ତିନିଥର ଆଚମନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ଧନୁ ଉଠାଇଲେ।
ରାଵଣଂ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ହୃଷ୍ଟାତ୍ମା ଯୁଦ୍ଧାଯ ସମୁପାଗମତ୍ । ସର୍ଵଯତ୍ନେନ ମହତା ଵଧେ ତସ୍ଯ ଧୃତୋଽଭଵତ୍ ॥
Ravanam prekshya hrishtatma yuddhaya samupagamat Sarvayatnena mahata vadhe tasya dhritobhavat
ଅର୍ଥ:ପ୍ରସନ୍ନ ହୃଦୟରେ ରାବଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ଏବଂ ନିଜର ସମସ୍ତ ମହାନ ପ୍ରୟାସରେ ତାହାର ବଧର ସଂକଳ୍ପ କଲେ।
ଅଥ ରଵିରଵଦନ୍ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ରାମଂ ମୁଦିତମନାଃ ପରମଂ ପ୍ରହୃଷ୍ଯମାଣଃ । ନିଶିଚରପତିସଙ୍କ୍ଷଯଂ ଵିଦିତ୍ଵା ସୁରଗଣମଧ୍ଯଗତୋ ଵଚସ୍ତ୍ଵରେତି ॥
Atha raviravadannirikshya ramam Muditamanah paramam prahrishyamanah Nishicharapatisankshayam viditva Suraganamadhyagato vachastvareti
ଅର୍ଥ:ସେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ପରମ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ରାମଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ, ରାକ୍ଷସରାଜର ବିନାଶକୁ ନିକଟ ଜାଣି, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଶୀଘ୍ର କର!'
ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ
ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ
Aditya Hridaya Stotra ପାଠର ଲାଭ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ବଚନ ଅନୁସାରେ ସର୍ବ ଶତ୍ରୁ ଓ ବାଧାକୁ ନାଶ କରେ।
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟ ଦିଏ।
ଚିନ୍ତା, ଶୋକ ଓ ମାନସିକ ଅସ୍ଥିରତା ଦୂର କରେ।
ଆୟୁ ବଢ଼ାଏ ଓ ଶାରୀରିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକୁ ବଳ ଦିଏ।
ମନକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ ଓ ସର୍ବ ପାପ ନାଶ କରେ।
ଭୟ ଓ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ସାହସ ଓ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରେ।
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ରୋଗରେ — ଆଖି, ହୃଦୟ ଓ ଅସ୍ଥିର ବିକାରରେ ଲାଭଦାୟକ ବୋଲି ବିବେଚିତ।
ଯଶ, ସଫଳତା ଓ ନେତୃତ୍ୱ ଗୁଣ ପ୍ରଦାନ କରେ।
Aditya Hridaya Stotra ପାଠ ବିଧି
ଉଦୀୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ମୁଖ କରି, ହାତ ଯୋଡ଼ି ଠିଆ ହୁଅନ୍ତୁ। ଭକ୍ତି ଓ ଏକାଗ୍ରତାରେ ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରନ୍ତୁ। ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ (ଜଳ) ଦେବା ଉତ୍ତମ। ସର୍ବାଧିକ ଲାଭ ପାଇଁ ସ୍ତୋତ୍ର ତିନି ଥର ପାଠ କରାଯାଇପାରେ। ଯେକୌଣସି ବଡ଼ ଆହ୍ୱାନ, ପରୀକ୍ଷା କିମ୍ବା କଠିନ ପରିସ୍ଥିତି ପୂର୍ବରୁ ଏହାର ପାଠ ବିଶେଷ ଭାବେ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ — ଯେପରି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଶେଷ ଯୁଦ୍ଧ ପୂର୍ବରୁ ରାମଙ୍କୁ ଶିଖାଇଥିଲେ।
ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ
ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ
ॐ
ସମ୍ପୂର୍ଣ Aditya Hridaya Stotra ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ