Mantra.Tips

कूर्म स्तोत्रम् Meaning — Line by Line

कूर्म स्तोत्रम्

Every verse and every word explained in English & Hindi

Meaning — Line by Line

Every verse of कूर्म स्तोत्रम् with its Hindi meaning. Tap any word to hear it, or ▶ to recite the verse.

Jump to a verse ▾
  1. Verse 1. namāma te deva padāravindaṃ prapannatāpopaśamātapatram |
  2. Verse 2. dhātaryadasmin bhava īśa jīvāstāpatrayeṇopahatā na śarma |
  3. Verse 3. mārganti yatte mukhapadmanīḍaiśchandaḥsuparṇairṛṣayo vivikte |
  4. Verse 4. yachchraddhayā śrutavatyāṃ cha bhaktyā saṃmṛjyamāne hṛdaye'vadhāya |
  5. Verse 5. viśvasya janmasthitisaṃyamārthe kṛtāvatārasya padāmbujaṃ te |
  6. Verse 6. yatsānubandhe'sati dehagehe mamāhamityūḍhadurāgrahāṇām |
  7. Verse 7. tānvā asadvṛttibhirakṣibhirye parāhṛtāntarmanasaḥ pareśa |
  8. Verse 8. pānena te deva kathāsudhāyāḥ pravṛddhabhaktyā viśadāśayā ye |
  9. Verse 9. tathāpare chātmasamādhiyogabalena jitvā prakṛtiṃ baliṣṭhām |
  10. Verse 10. tatte vayaṃ lokasisṛkṣayādya tvayānusṛṣṭāstribhirātmabhiḥ sma |
  11. Verse 11. yāvadbaliṃ te'ja harāma kāle yathā vayaṃ chānnamadāma yatra |
  12. Verse 12. tvaṃ naḥ surāṇāmasi sānvayānāṃ kūṭastha ādyaḥ puruṣaḥ purāṇaḥ |
  13. Verse 13. tato vayaṃ satpramukhā yadarthe babhūvimātmankaravāma kiṃ te |
Verse 1#

namāma te deva padāravindaṃ prapannatāpopaśamātapatram |

नमाम ते देव पदारविन्दं प्रपन्नतापोपशमातपत्रम् यन्मूलकेता यतयोऽञ्जसोरुसंसारदुःखं बहिरुत्क्षिपन्ति

namāma te deva padāravindaṃ prapannatāpopaśamātapatram | yanmūlaketā yatayo'ñjasorusaṃsāraduḥkhaṃ bahirutkṣipanti || 1 ||

Meaningहे देव! हम आपके चरणकमलों को प्रणाम करते हैं — जो शरणागतों के तापों को शान्त करने वाले छत्र के समान हैं, जिन चरणों को आश्रय बनाकर यति-जन सहज ही विशाल संसार-दुःख को दूर फेंक देते हैं।

Verse 2#

dhātaryadasmin bhava īśa jīvāstāpatrayeṇopahatā na śarma |

धातर्यदस्मिन् भव ईश जीवास्तापत्रयेणोपहता शर्म आत्मँल्लभन्ते भगवंस्तवाङ्घ्रिच्छायां सविद्यामत आश्रयेम

dhātaryadasmin bhava īśa jīvāstāpatrayeṇopahatā na śarma | ātmam̐llabhante bhagavaṃstavāṅghricchāyāṃ savidyāmata āśrayema || 2 ||

Meaningहे धाता, हे ईश! इस संसार में जीव त्रिविध तापों से पीड़ित होकर सुख नहीं पाते; अतः हम विद्या-सहित आपके चरणों की छाया का आश्रय लेते हैं।

Verse 3#

mārganti yatte mukhapadmanīḍaiśchandaḥsuparṇairṛṣayo vivikte |

मार्गन्ति यत्ते मुखपद्मनीडैश्छन्दःसुपर्णैरृषयो विविक्ते यस्याघमर्षोदसरिद्वराया पदं पदं तीर्थपदः प्रपन्नाः

mārganti yatte mukhapadmanīḍaiśchandaḥsuparṇairṛṣayo vivikte | yasyāghamarṣodasaridvarāyā padaṃ padaṃ tīrthapadaḥ prapannāḥ || 3 ||

Meaningएकान्त में ऋषिगण वेद-मन्त्र रूपी पक्षियों द्वारा आपके मुख-कमल में, मानो नीड़ में, आपको खोजते हैं — और पापनाशिनी श्रेष्ठ नदी (गंगा) के उद्गम, तीर्थपाद प्रभु के चरणों में पद-पद पर शरण लेते हैं।

Verse 4#

yachchraddhayā śrutavatyāṃ cha bhaktyā saṃmṛjyamāne hṛdaye'vadhāya |

यच्छ्रद्धया श्रुतवत्यां भक्त्या संमृज्यमाने हृदयेऽवधाय ज्ञानेन वैराग्यबलेन धीरा व्रजेम तत्तेऽङ्घ्रिसरोजपीठम्

yachchraddhayā śrutavatyāṃ cha bhaktyā saṃmṛjyamāne hṛdaye'vadhāya | jñānena vairāgyabalena dhīrā vrajema tatte'ṅghrisarojapīṭham || 4 ||

Meaningश्रद्धा और भक्ति से, श्रवण द्वारा शुद्ध हुए हृदय में (आपको) धारण कर, ज्ञान और वैराग्य-बल से धीर पुरुष आपके चरण-कमल के आसन को प्राप्त होते हैं।

Verse 5#

viśvasya janmasthitisaṃyamārthe kṛtāvatārasya padāmbujaṃ te |

विश्वस्य जन्मस्थितिसंयमार्थे कृतावतारस्य पदाम्बुजं ते व्रजेम सर्वे शरणं यदीश स्मृतं प्रयच्छत्यभयं स्वपुंसाम्

viśvasya janmasthitisaṃyamārthe kṛtāvatārasya padāmbujaṃ te | vrajema sarve śaraṇaṃ yadīśa smṛtaṃ prayachchhatyabhayaṃ svapuṃsām || 5 ||

Meaningविश्व की सृष्टि, स्थिति और संहार के लिए आपने अवतार धारण किया है; हे ईश! हम सब आपके चरणकमलों की शरण में जाते हैं, जो स्मरण मात्र से ही भक्तों को अभय प्रदान करते हैं।

Verse 6#

yatsānubandhe'sati dehagehe mamāhamityūḍhadurāgrahāṇām |

यत्सानुबन्धेऽसति देहगेहे ममाहमित्यूढदुराग्रहाणाम् पुंसां सुदूरं वसतोऽपि पुर्यां भजेम तत्ते भगवन्पदाब्जम्

yatsānubandhe'sati dehagehe mamāhamityūḍhadurāgrahāṇām | puṃsāṃ sudūraṃ vasato'pi puryāṃ bhajema tatte bhagavanpadābjam || 6 ||

Meaningयद्यपि आप उन लोगों से बहुत दूर रहते हैं जो 'मैं' और 'मेरा' के दुराग्रह से देह-गृह आदि में आसक्त हैं — फिर भी, हे भगवन्! हम आपके उन चरणकमलों का भजन करें।

Verse 7#

tānvā asadvṛttibhirakṣibhirye parāhṛtāntarmanasaḥ pareśa |

तान्वा असद्वृत्तिभिरक्षिभिर्ये पराहृतान्तर्मनसः परेश अथो पश्यन्त्युरुगाय नूनं ये ते पदन्यासविलासलक्ष्म्याः

tānvā asadvṛttibhirakṣibhirye parāhṛtāntarmanasaḥ pareśa | atho na paśyantyurugāya nūnaṃ ye te padanyāsavilāsalakṣmyāḥ || 7 ||

Meaningजिनके अन्तर्मन नीच वृत्तियों वाली इन्द्रियों से खिंच गए हैं, वे निश्चय ही, हे उरुगाय! आपके चरण-न्यास की विलास-लक्ष्मी (शोभा) को नहीं देख पाते।

Verse 8#

pānena te deva kathāsudhāyāḥ pravṛddhabhaktyā viśadāśayā ye |

पानेन ते देव कथासुधायाः प्रवृद्धभक्त्या विशदाशया ये वैराग्यसारं प्रतिलभ्य बोधं यथाञ्जसान्वीयुरकुण्ठधिष्ण्यम्

pānena te deva kathāsudhāyāḥ pravṛddhabhaktyā viśadāśayā ye | vairāgyasāraṃ pratilabhya bodhaṃ yathāñjasānvīyurakuṇṭhadhiṣṇyam || 8 ||

Meaningजो विशुद्ध हृदय वाले, बढ़ती भक्ति के साथ आपकी कथा-सुधा का पान करते हैं, वे वैराग्य का सार और बोध पाकर सहज ही आपके अकुण्ठ परमधाम को प्राप्त होते हैं।

Verse 9#

tathāpare chātmasamādhiyogabalena jitvā prakṛtiṃ baliṣṭhām |

तथापरे चात्मसमाधियोगबलेन जित्वा प्रकृतिं बलिष्ठाम् त्वामेव धीराः पुरुषं विशन्ति तेषां श्रमः स्यान्न तु सेवया ते

tathāpare chātmasamādhiyogabalena jitvā prakṛtiṃ baliṣṭhām | tvāmeva dhīrāḥ puruṣaṃ viśanti teṣāṃ śramaḥ syānna tu sevayā te || 9 ||

Meaningऔर अन्य धीर पुरुष आत्म-समाधि-योग के बल से प्रबल प्रकृति को जीतकर आप परम पुरुष में ही प्रवेश करते हैं; उनका श्रम तो समाप्त होता है, किन्तु यह आपकी सेवा (भक्ति) जितना सुगम नहीं।

Verse 10#

tatte vayaṃ lokasisṛkṣayādya tvayānusṛṣṭāstribhirātmabhiḥ sma |

तत्ते वयं लोकसिसृक्षयाद्य त्वयानुसृष्टास्त्रिभिरात्मभिः स्म सर्वे वियुक्ताः स्वविहारतन्त्रं शक्नुमस्तत्प्रतिहर्तवे ते १०

tatte vayaṃ lokasisṛkṣayādya tvayānusṛṣṭāstribhirātmabhiḥ sma | sarve viyuktāḥ svavihāratantraṃ na śaknumastatpratihartave te || 10 ||

Meaningहे अज! अब लोक-सृष्टि के लिए आपने हमें अपने तीन रूपों (गुणों) से उत्पन्न किया है; किन्तु हम सब पृथक्-पृथक् होकर, अपनी-अपनी क्रिया में लगे, आपके लिए वह सृष्टि-कार्य पूरा करने में समर्थ नहीं।

Verse 11#

yāvadbaliṃ te'ja harāma kāle yathā vayaṃ chānnamadāma yatra |

यावद्बलिं तेऽज हराम काले यथा वयं चान्नमदाम यत्र यथोभयेषां इमे हि लोका बलिं हरन्तोऽन्नमदन्त्यनूहाः ११

yāvadbaliṃ te'ja harāma kāle yathā vayaṃ chānnamadāma yatra | yathobhayeṣāṃ ta ime hi lokā baliṃ haranto'nnamadantyanūhāḥ || 11 ||

Meaningहे अज! ऐसा करें कि हम यथासमय आपको बलि (आहुति) अर्पित करें और अपना अन्न ग्रहण करें, जिससे हम और ये प्राणी — दोनों ही बलि अर्पित करते और अन्न खाते हुए — निश्चिन्त होकर समृद्ध हों।

Verse 12#

tvaṃ naḥ surāṇāmasi sānvayānāṃ kūṭastha ādyaḥ puruṣaḥ purāṇaḥ |

त्वं नः सुराणामसि सान्वयानां कूटस्थ आद्यः पुरुषः पुराणः त्वं देवशक्त्यां गुणकर्मयोनौ रेतस्त्वजायां कविमादधेऽजः १२

tvaṃ naḥ surāṇāmasi sānvayānāṃ kūṭastha ādyaḥ puruṣaḥ purāṇaḥ | tvaṃ devaśaktyāṃ guṇakarmayonau retastvajāyāṃ kavimādadhe'jaḥ || 12 ||

Meaningआप हम देवों और हमारे वंश के कूटस्थ, आद्य, पुराण-पुरुष हैं; आप ही अज होकर पुरुष रूप में देव-शक्ति (गुण-कर्म की योनि) रूपी प्रकृति में बीज स्थापित कर ब्रह्मा को प्रकट करते हैं।

Verse 13#

tato vayaṃ satpramukhā yadarthe babhūvimātmankaravāma kiṃ te |

ततो वयं सत्प्रमुखा यदर्थे बभूविमात्मन्करवाम किं ते त्वं नः स्वचक्षुः परिदेहि शक्त्या देवक्रियार्थे यदनुग्रहाणाम् १३

tato vayaṃ satpramukhā yadarthe babhūvimātmankaravāma kiṃ te | tvaṃ naḥ svachakṣuḥ paridehi śaktyā devakriyārthe yadanugrahāṇām || 13 ||

Meaningतो फिर हम और श्रेष्ठ प्राणी किस प्रयोजन से उत्पन्न हुए? हे प्रभु! हम आपके लिए क्या करें? आप कृपा करके हमें अपनी वह दृष्टि और शक्ति प्रदान करें, जिससे आपके अनुग्रह पर निर्भर देव-कार्य सम्पन्न हो सके।

Word-by-Word Breakdown

नमाम ते देव
namāma te deva
We bow to you, O Lord
पदारविन्दं
padāravindaṃ
(To your) lotus feet
प्रपन्न-ताप-उपशम-आतपत्रम्
prapanna-tāpa-upaśama-ātapatram
Which are like an umbrella that subdues the sufferings of those who surrender
यन्मूलकेताः यतयः
yanmūla-ketāḥ yatayaḥ
Sages who take those feet as their refuge / shelter
उरुसंसारदुःखं बहिरुत्क्षिपन्ति
uru-saṃsāra-duḥkhaṃ bahir-utkṣipanti
Cast far away the great misery of worldly existence
तापत्रयेण उपहताः
tāpatrayeṇa upahatāḥ
Afflicted by the three kinds of misery (bodily, mental, external)
तव अङ्घ्रिच्छायां
tava aṅghri-chhāyāṃ
The shade / shelter of your feet
सविद्याम् आश्रयेम
savidyām āśrayema
We take refuge, (the shelter) joined with true knowledge
मार्गन्ति ऋषयः विविक्ते
mārganti ṛṣayaḥ vivikte
The sages seek (you) in solitude / secluded contemplation
तीर्थपदः प्रपन्नाः
tīrtha-padaḥ prapannāḥ
Surrendering to the Lord whose feet are the holy fords (tirthas)
ज्ञानेन वैराग्यबलेन धीराः
jñānena vairāgya-balena dhīrāḥ
The steadfast ones, by knowledge and the power of dispassion
अङ्घ्रिसरोजपीठम्
aṅghri-saroja-pīṭham
The lotus-seat of your feet
विश्वस्य जन्म-स्थिति-संयम-अर्थे
viśvasya janma-sthiti-saṃyama-arthe
For the creation, maintenance and dissolution of the universe
कृतावतारस्य
kṛtāvatārasya
Of you who have taken (this) incarnation
शरणं व्रजेम सर्वे
śaraṇaṃ vrajema sarve
We all go for refuge
स्मृतं प्रयच्छति अभयं
smṛtaṃ prayachchhati abhayaṃ
Which, when remembered, bestows fearlessness
कथासुधायाः पानेन
kathā-sudhāyāḥ pānena
By drinking the nectar of your divine stories
प्रवृद्धभक्त्या
pravṛddha-bhaktyā
With ever-growing devotion
आत्मसमाधियोगबलेन
ātma-samādhi-yoga-balena
By the power of yoga and absorption in the Self
जित्वा प्रकृतिं बलिष्ठाम्
jitvā prakṛtiṃ baliṣṭhām
Having conquered the powerful material nature (prakriti)
त्वं आद्यः पुरुषः पुराणः
tvaṃ ādyaḥ puruṣaḥ purāṇaḥ
You are the primeval, ancient Supreme Person
त्वं नः स्वचक्षुः परिदेहि
tvaṃ naḥ sva-chakṣuḥ paridehi
Bestow on us your own (guiding) vision / sight

Origin & History

Source: Srimad Bhagavata Purana, Canto 3, Chapter 5 (verses 38–50)

Author: Maharshi Veda Vyasa (traditional)

Period: Puranic

Kurma is the tortoise incarnation of Vishnu, who bore the mountain Mandara on his back during the churning of the ocean of milk. This stotra, preserved in the Srimad Bhagavata Purana, is the prayer of surrender offered by the gods to the Supreme Lord. Bowing at his lotus feet, the devas extol him as the refuge of all sages and the primeval Person who incarnates to create, sustain and dissolve the worlds, and they beseech his grace and guiding vision to fulfil their appointed role in creation.

Frequently Asked Questions

What is the Kurma Stotram?
It is a thirteen-verse Sanskrit hymn of surrender to Lord Vishnu, found in the Srimad Bhagavata Purana (Canto 3, Chapter 5), in which the gods bow to the Lord's lotus feet and pray for refuge and grace. It is associated with Lord Kurma, the tortoise incarnation of Vishnu.
Where does the Kurma Stotram come from?
It is taken from the Srimad Bhagavata Purana, the great Vaishnava scripture traditionally ascribed to Maharshi Veda Vyasa. The verses form a prayer offered by the devas to the Supreme Lord.
What is the main theme of the hymn?
Its central theme is sharanagati — total surrender at the lotus feet of the Lord. It declares that those feet shelter the devotee like an umbrella from all suffering, and that merely remembering them grants fearlessness, while urging refuge over mere effort.
When should the Kurma Stotram be recited?
It is recited as a daily contemplative prayer to Vishnu, and especially on Ekadashi and during Vishnu festivals, as well as in the course of studying and reciting the Srimad Bhagavata Purana.

Ready to start chanting?

See Benefits & How to Chant →