वेदसार शिव स्तोत्रम् PDF

॥ श्रीः॥ ॥ अथ वेदसारशिवस्तोत्रम्॥ पशूनां पतिं पापनाशं परेशं गजेन्द्रस्य कृत्तिं वसानं वरेण्यम् । जटाजूटमध्ये स्फुरद्गाङ्गवारिं महादेवमेकं स्मरामि स्मरारिम् ॥ १॥ महेशं सुरेशं सुरारातिनाशं विभुं विश्वनाथं विभूत्यङ्गभूषम् । विरूपाक्षमिन्द्वर्कवह्नित्रिनेत्रं सदानन्दमीडे प्रभुं पञ्चवक्त्रम् ॥ २॥ गिरीशं गणेशं गले नीलवर्णं गवेन्द्राधिरूढं गुणातीतरूपम् । भवं भास्वरं भस्मना भूषिताङ्गं भवानीकलत्रं भजे पञ्चवक्त्रम् ॥ ३॥ शिवाकान्त शंभो शशाङ्कार्धमौले महेशान शूलिञ्जटाजूटधारिन् । त्वमेको जगद्व्यापको विश्वरूपः प्रसीद प्रसीद प्रभो पूर्णरूप ॥ ४॥ परात्मानमेकं जगद्बीजमाद्यं निरीहं निराकारमोंकारवेद्यम् । यतो जायते पाल्यते येन विश्वं तमीशं भजे लीयते यत्र विश्वम् ॥ ५॥ न भूमिर्नं चापो न वह्निर्न वायु- र्न चाकाशमास्ते न तन्द्रा न निद्रा । न चोष्णं न शीतं न देशो न वेषो न यस्यास्ति मूर्तिस्त्रिमूर्तिं तमीडे ॥ ६॥ अजं शाश्वतं कारणं कारणानां शिवं केवलं भासकं भासकानाम् । तुरीयं तमःपारमाद्यन्तहीनं प्रपद्ये परं पावनं द्वैतहीनम् ॥ ७॥ नमस्ते नमस्ते विभो विश्वमूर्ते नमस्ते नमस्ते चिदानन्दमूर्ते । नमस्ते नमस्ते तपोयोगगम्य नमस्ते नमस्ते श्रुतिज्ञानगम्य ॥ ८॥ प्रभो शूलपाणे विभो विश्वनाथ महादेव शंभो महेश त्रिनेत्र । शिवाकान्त शान्त स्मरारे पुरारे त्वदन्यो वरेण्यो न मान्यो न गण्यः ॥ ९॥ शंभो महेश करुणामय शूलपाणे गौरीपते पशुपते पशुपाशनाशिन् । काशीपते करुणया जगदेतदेक- स्त्वंहंसि पासि विदधासि महेश्वरोऽसि ॥ १०॥ त्वत्तो जगद्भवति देव भव स्मरारे त्वय्येव तिष्ठति जगन्मृड विश्वनाथ । त्वय्येव गच्छति लयं जगदेतदीश लिङ्गात्मके हर चराचरविश्वरूपिन् ॥ ११॥ इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्य श्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्य श्रीमच्छंकरभगवतः कृतौ वेदसारशिवस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

|| śrīḥ|| || atha vedasāraśivastotram|| paśūnāṃ patiṃ pāpanāśaṃ pareśaṃ gajendrasya kṛttiṃ vasānaṃ vareṇyam | jaṭājūṭamadhye sphuradgāṅgavāriṃ mahādevamekaṃ smarāmi smarārim || 1|| maheśaṃ sureśaṃ surārātināśaṃ vibhuṃ viśvanāthaṃ vibhūtyaṅgabhūṣam | virūpākṣamindvarkavahnitrinetraṃ sadānandamīḍe prabhuṃ pañcavaktram || 2|| girīśaṃ gaṇeśaṃ gale nīlavarṇaṃ gavendrādhirūḍhaṃ guṇātītarūpam | bhavaṃ bhāsvaraṃ bhasmanā bhūṣitāṅgaṃ bhavānīkalatraṃ bhaje pañcavaktram || 3|| śivākānta śaṃbho śaśāṅkārdhamaule maheśāna śūliñjaṭājūṭadhārin | tvameko jagadvyāpako viśvarūpaḥ prasīda prasīda prabho pūrṇarūpa || 4|| parātmānamekaṃ jagadbījamādyaṃ nirīhaṃ nirākāramoṃkāravedyam | yato jāyate pālyate yena viśvaṃ tamīśaṃ bhaje līyate yatra viśvam || 5|| na bhūmirnaṃ cāpo na vahnirna vāyu- rna cākāśamāste na tandrā na nidrā | na coṣṇaṃ na śītaṃ na deśo na veṣo na yasyāsti mūrtistrimūrtiṃ tamīḍe || 6|| ajaṃ śāśvataṃ kāraṇaṃ kāraṇānāṃ śivaṃ kevalaṃ bhāsakaṃ bhāsakānām | turīyaṃ tamaḥpāramādyantahīnaṃ prapadye paraṃ pāvanaṃ dvaitahīnam || 7|| namaste namaste vibho viśvamūrte namaste namaste cidānandamūrte | namaste namaste tapoyogagamya namaste namaste śrutijñānagamya || 8|| prabho śūlapāṇe vibho viśvanātha mahādeva śaṃbho maheśa trinetra | śivākānta śānta smarāre purāre tvadanyo vareṇyo na mānyo na gaṇyaḥ || 9|| śaṃbho maheśa karuṇāmaya śūlapāṇe gaurīpate paśupate paśupāśanāśin | kāśīpate karuṇayā jagadetadeka- stvaṃhaṃsi pāsi vidadhāsi maheśvaro'si || 10|| tvatto jagadbhavati deva bhava smarāre tvayyeva tiṣṭhati jaganmṛḍa viśvanātha | tvayyeva gacchati layaṃ jagadetadīśa liṅgātmake hara carācaraviśvarūpin || 11|| iti śrīmatparamahaṃsaparivrājakācāryasya śrīgovindabhagavatpūjyapādaśiṣyasya śrīmacchaṃkarabhagavataḥ kṛtau vedasāraśivastotraṃ sampūrṇam |

आदि शंकराचार्य रचित शिव की "वेदसार" स्तुति — जो समस्त प्राणियों के अधिपति (पशुपति), नाम-रूप से परे, वेदों द्वारा इंगित एक परम सत्य को वंदन करती है।