bhagavad-gitagitakrishnaendurance

ஶ்ரீமத்பகவத்கீதா 2.14 — மாத்ராஸ்பர்ஶாஸ்து கௌந்தேய

श्रीमद्भगवद्गीता 2.14 — मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय in Tamil · தமிழ்

🕉️ hindu·📿 11× ஜபம்·🕐 Early morning during meditation, or in moments of difficulty and discomfort·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 14

உங்கள் மொழி/எழுத்தில் படியுங்கள்

हिन्दी / देवनागरी తెలుగుதமிழ்ಕನ್ನಡ മലയാളം ગુજરાતી বাংলা ଓଡ଼ିଆ ਪੰਜਾਬੀ English සිංහල 𑌗𑍍𑌰𑌨𑍍𑌥

தோற்றம் & கதை

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 14 · Bhagavan Sri Krishna (as recorded by Maharishi Veda Vyasa) · Ancient (part of the Mahabharata, c. 5th–2nd century BCE in present form)

Spoken on the battlefield of Kurukshetra, this is among Krishna's first instructions to the grief-stricken Arjuna in the Sankhya Yoga chapter. Having explained the eternity of the soul, Krishna now turns to the practical discipline of enduring the body's dualities. The teaching of titiksha became a cornerstone of Vedanta's spiritual training, echoed by sages and Acharyas across the ages.

✦ சாத்திரங்களில் கூறியபடி

Saints relate that those who internalise this verse remain unshaken in fortune and misfortune alike; the patient endurance it inspires is said to ripen into the unbroken peace of the sthitaprajna described later in the same chapter.

0மொத்த ஜபம்

மந்திரம்

எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்

மாத்ராஸ்பர்ஶாஸ்து கௌந்தேய ஶீதோஷ்ணஸுகதுஃகதாஃ। ஆகமாபாயிநோऽநித்யாஸ்தாம்ஸ்திதிக்ஷஸ்வ பாரத॥

mātrā-sparśhās tu kaunteya śhītoṣhṇa-sukha-duḥkha-dāḥ āgamāpāyino ’nityās tans-titikṣhasva bhārata

பொருள்:हे कुन्तीपुत्र ! शीत और उष्ण और सुख दुख को देने वाले इन्द्रिय और विषयों के संयोग का प्रारम्भ और अन्त होता है; वे अनित्य हैं, इसलिए, हे भारत ! उनको तुम सहन करो।।

சொல்-சொல்லாகப் பொருள்

உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்

மாத்ராஸ்பர்ஶாஃ🔊mātrā-sparśhāḥcontact of the senses with the sense objects

து🔊tuindeed

கௌந்தேய🔊kaunteyaArjuna, the son of Kunti

ஶீத🔊śhītawinter, cold

உஷ்ண🔊uṣhṇasummer, heat

ஸுக🔊sukhahappiness, pleasure

துஃக🔊duḥkhadistress, pain

தாஃ🔊dāḥgive, bestow

ஆகம🔊āgamacome, appear

அபாயிநஃ🔊apāyinaḥgo, disappear

அநித்யாஃ🔊anityāḥnon-permanent, transient

தாந்🔊tānthem

திதிக்ஷஸ்வ🔊titikṣhasvatolerate, endure

பாரத🔊bhāratadescendant of Bharata (Arjuna)

श्रीमद्भगवद्गीता 2.14 — मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय பாராயணப் பலன்கள்

✦

Cultivates titiksha (patient endurance) of pleasure and pain alike

✦

Develops equanimity and inner steadiness amid life's dualities

✦

Reminds the seeker that all sensory experiences are temporary and passing

✦

Reduces anxiety by loosening identification with fleeting feelings

✦

Lays the groundwork for becoming sthitaprajna (one of steady wisdom)

✦

A powerful contemplation during hardship, illness, or discomfort

श्रीमद्भगवद्गीता 2.14 — मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय பாராயண முறை

ஜப எண்ணிக்கை11முறை

சிறந்த நேரம்Early morning during meditation, or in moments of difficulty and discomfort

Sit calmly and recite the verse slowly, reflecting on its meaning. Whenever heat or cold, gain or loss, praise or blame disturbs you, recall 'āgamāpāyino ’nityāḥ' — they come and go, they are impermanent. Breathe steadily and let the sensation pass without resistance, holding the witness-attitude of titiksha.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்தப் பக்கத்தில் முழு श्रीमद्भगवद्गीता 2.14 — मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय தமிழ் எழுத்தில் உள்ளது — அதே மூல சுலோகங்கள், எழுத்துக்கு-எழுத்து ஒலிபெயர்க்கப்பட்டு, நீங்கள் எளிதாகப் படித்து ஓத முடியும். எந்த வரியையும் (அல்லது ▶ பொத்தானை) தொட்டு அதன் ஓதலைக் கேளுங்கள்.

ஆம் — எழுத்து மட்டுமே மாறுகிறது; சொற்களும் பொருளும் மூலமே. இந்தப் பக்கத்தின் வரிக்கு-வரி பொருள், பலன்கள், பாராயண முறை அப்படியே பொருந்தும்.

It teaches that cold, heat, pleasure and pain arise only from the contact of the senses with sense objects. Since they have a beginning and an end, they are impermanent and should be endured with calm forbearance rather than allowed to disturb the mind.

Titiksha is patient endurance — the capacity to tolerate the pairs of opposites (sukha-duhkha, sheeta-ushna) without being elated or depressed. Krishna presents it as essential training for steadiness of mind and spiritual progress.

Because they are produced by changing contact between senses and objects, they constantly arise (āgama) and pass away (apāyinaḥ). Recognising their transient nature frees one from being a slave to momentary likes and dislikes.

When facing discomfort, criticism, loss, or any unpleasant experience, remember that it is temporary. Practise observing the feeling as a passing wave, endure it patiently, and keep the mind anchored in the unchanging Self.

இவையும் படியுங்கள்

பயனுள்ளதா? அன்புக்குரியவர்களுடன் பகிருங்கள் 🙏

ॐ

முழு श्रीमद्भगवद्गीता 2.14 — मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेयஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்

முழு श्रीमद्भगवद्गीता 2.14 — मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय (தேவநாகரி)அனைத்து மந்திரங்கள்நோக்கத்தால் தேடுங்கள்