bhagavad-gitagitakrishnasoul

ਨ ਜਾਯਤੇ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਵਾ ਕਦਾਚਿਤ੍

न जायते म्रियते वा कदाचित् in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 11× ਜਪ·🕐 Early morning during meditation; during times of grief; or in remembrance of departed loved ones·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 20

ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ/ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ

हिन्दी / देवनागरी తెలుగు தமிழ்ಕನ್ನಡ മലയാളം ગુજરાતી বাংলা ଓଡ଼ିଆਪੰਜਾਬੀEnglish සිංහල 𑌗𑍍𑌰𑌨𑍍𑌥

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 20 · Spoken by Lord Krishna to Arjuna; recorded by Sage Veda Vyasa in the Mahabharata (Bhishma Parva) · Ancient (part of the Mahabharata, traditionally dated to the Dvapara Yuga)

In the second chapter of the Gita, Sankhya Yoga, Krishna systematically removes Arjuna's grief and delusion by teaching the eternal nature of the soul. After describing how the wise do not lament for the living or the dead, Krishna gives this verse as the definitive statement of the soul's immortality. It draws directly from the ancient wisdom of the Upanishads and remains among the most quoted verses on the deathless Self.

✦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

Great souls have departed this world reciting this very verse, their faces serene, having realized themselves as the unborn and undying atman. It is traditionally held that one who truly absorbs the meaning of this verse crosses beyond the fear of death entirely.

0ਕੁੱਲ ਜਪ

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਨ ਜਾਯਤੇ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਵਾ ਕਦਾਚਿ ਨ੍ਨਾਯਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਵਿਤਾ ਵਾ ਨ ਭੂਯਃ। ਅਜੋ ਨਿਤ੍ਯਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋऽਯਂ ਪੁਰਾਣੋ ਨ ਹਨ੍ਯਤੇ ਹਨ੍ਯਮਾਨੇ ਸ਼ਰੀਰੇ॥

na jāyate mriyate vā kadāchin nāyaṁ bhūtvā bhavitā vā na bhūyaḥ ajo nityaḥ śhāśhvato ’yaṁ purāṇo na hanyate hanyamāne śharīre

ਅਰਥ:यह आत्मा किसी काल में भी न जन्मता है और न मरता है और न यह एक बार होकर फिर अभावरूप होने वाला है। यह आत्मा अजन्मा, नित्य, शाश्वत और पुरातन है, शरीर के नाश होने पर भी इसका नाश नहीं होता।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਨ ਜਾਯਤੇ🔊na jāyateis not born

ਮ੍ਰਿਯਤੇ🔊mriyatedies

ਵਾ🔊vāor

ਕਦਾਚਿਤ੍🔊kadāchitat any time, ever

ਨ ਅਯਮ੍🔊na ayamthis (soul) does not

ਭੂਤ੍ਵਾ🔊bhūtvāhaving come into being

ਭਵਿਤਾ🔊bhavitāwill be, will come to be

ਨ ਭੂਯਃ🔊na bhūyaḥnot again, never again

ਅਜਃ🔊ajaḥunborn

ਨਿਤ੍ਯਃ🔊nityaḥeternal

ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ🔊śhāśhvataḥimmortal, ever-the-same

ਅਯਮ੍🔊ayamthis (soul)

ਪੁਰਾਣਃ🔊purāṇaḥthe most ancient, primeval

ਨ ਹਨ੍ਯਤੇ🔊na hanyateis not slain, is not destroyed

ਹਨ੍ਯਮਾਨੇ ਸ਼ਰੀਰੇ🔊hanyamāne śharīrewhen the body is slain

न जायते म्रियते वा कदाचित् ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

✦

Completely dissolves the fear of death by affirming the soul's deathless nature

✦

One of the supreme verses for meditation on the immortal Self (atman)

✦

Brings deep peace and fearlessness (abhaya) to the mind

✦

Consoles those who mourn, affirming that the departed soul lives on eternally

✦

Anchors the seeker in the truth that the true Self is unborn and indestructible

✦

Frequently recited in funeral and memorial rites to invoke peace for the departed soul

न जायते म्रियते वा कदाचित् ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ11ਵਾਰ

ਉੱਤਮ ਸਮਾਂEarly morning during meditation; during times of grief; or in remembrance of departed loved ones

Recite this verse slowly and meditatively in Sanskrit, dwelling on each quality of the soul — unborn, eternal, ever-existing, ancient. It may be chanted 3, 11, or 21 times. Along with verse 2.13, this is a principal verse contemplated at the time of death and in shraddha and memorial ceremonies to affirm the imperishability of the atman.

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ न जायते म्रियते वा कदाचित् ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।

ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

It means 'The soul is never born and never dies; it does not come into being and cease to be. It is unborn, eternal, everlasting, and ancient; it is not killed when the body is killed.' It is Krishna's declaration of the soul's immortality in Bhagavad Gita 2.20.

Bhagavad Gita 2.20 closely echoes a famous verse of the Katha Upanishad (1.2.18) describing the eternal, unborn Self. Both texts affirm the same truth: the atman is beyond birth and death, never slain even when the body perishes.

It is one of the clearest and most complete statements of the soul's immortality in Hindu scripture. By describing the atman as unborn, eternal, changeless, and ancient, it forms the philosophical foundation of the Gita's teaching that death is only a change of body, not the end of the Self.

It is recited during daily meditation on the Self, in times of grief, and during funeral and memorial (shraddha) rites. Contemplating it brings fearlessness toward death and peace to both the living and the departed.

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणिनैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि देहिनोऽस्मिन्यथा देहेदेहिनोऽस्मिन्यथा देहे वासांसि जीर्णानिवासांसि जीर्णानि कर्मण्येवाधिकारस्तेकर्मण्येवाधिकारस्ते यदा यदा हि धर्मस्ययदा यदा हि धर्मस्य गीता ध्यानम्गीता ध्यानम्कृष्ण मंत्रकृष्ण मंत्र

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

ॐ

ਪੂਰਾ न जायते म्रियते वा कदाचित् ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ

ਪੂਰਾ न जायते म्रियते वा कदाचित् (ਦੇਵਨਾਗਰੀ)ਸਾਰੇ ਮੰਤਰ ਮਕਸਦ ਅਨੁਸਾਰ ਖੋਜੋ