bhagavad-gitagitakrishnasoul

ந ஜாயதே ம்ரியதே வா கதாசித்

न जायते म्रियते वा कदाचित् in Tamil · தமிழ்

🕉️ hindu·📿 11× ஜபம்·🕐 Early morning during meditation; during times of grief; or in remembrance of departed loved ones·📜 Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 20

உங்கள் மொழி/எழுத்தில் படியுங்கள்

हिन्दी / देवनागरी తెలుగుதமிழ்ಕನ್ನಡ മലയാളം ગુજરાતી বাংলা ଓଡ଼ିଆ ਪੰਜਾਬੀ English සිංහල 𑌗𑍍𑌰𑌨𑍍𑌥

தோற்றம் & கதை

Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 20 · Spoken by Lord Krishna to Arjuna; recorded by Sage Veda Vyasa in the Mahabharata (Bhishma Parva) · Ancient (part of the Mahabharata, traditionally dated to the Dvapara Yuga)

In the second chapter of the Gita, Sankhya Yoga, Krishna systematically removes Arjuna's grief and delusion by teaching the eternal nature of the soul. After describing how the wise do not lament for the living or the dead, Krishna gives this verse as the definitive statement of the soul's immortality. It draws directly from the ancient wisdom of the Upanishads and remains among the most quoted verses on the deathless Self.

✦ சாத்திரங்களில் கூறியபடி

Great souls have departed this world reciting this very verse, their faces serene, having realized themselves as the unborn and undying atman. It is traditionally held that one who truly absorbs the meaning of this verse crosses beyond the fear of death entirely.

0மொத்த ஜபம்

மந்திரம்

எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்

ந ஜாயதே ம்ரியதே வா கதாசி ந்நாயம் பூத்வா பவிதா வா ந பூயஃ। அஜோ நித்யஃ ஶாஶ்வதோऽயம் புராணோ ந ஹந்யதே ஹந்யமாநே ஶரீரே॥

na jāyate mriyate vā kadāchin nāyaṁ bhūtvā bhavitā vā na bhūyaḥ ajo nityaḥ śhāśhvato ’yaṁ purāṇo na hanyate hanyamāne śharīre

பொருள்:यह आत्मा किसी काल में भी न जन्मता है और न मरता है और न यह एक बार होकर फिर अभावरूप होने वाला है। यह आत्मा अजन्मा, नित्य, शाश्वत और पुरातन है, शरीर के नाश होने पर भी इसका नाश नहीं होता।

சொல்-சொல்லாகப் பொருள்

உச்சரிப்பைக் கேட்க எந்தச் சொல்லையும் தட்டவும்

ந ஜாயதே🔊na jāyateis not born

ம்ரியதே🔊mriyatedies

வா🔊vāor

கதாசித்🔊kadāchitat any time, ever

ந அயம்🔊na ayamthis (soul) does not

பூத்வா🔊bhūtvāhaving come into being

பவிதா🔊bhavitāwill be, will come to be

ந பூயஃ🔊na bhūyaḥnot again, never again

அஜஃ🔊ajaḥunborn

நித்யஃ🔊nityaḥeternal

ஶாஶ்வதஃ🔊śhāśhvataḥimmortal, ever-the-same

அயம்🔊ayamthis (soul)

புராணஃ🔊purāṇaḥthe most ancient, primeval

ந ஹந்யதே🔊na hanyateis not slain, is not destroyed

ஹந்யமாநே ஶரீரே🔊hanyamāne śharīrewhen the body is slain

न जायते म्रियते वा कदाचित् பாராயணப் பலன்கள்

✦

Completely dissolves the fear of death by affirming the soul's deathless nature

✦

One of the supreme verses for meditation on the immortal Self (atman)

✦

Brings deep peace and fearlessness (abhaya) to the mind

✦

Consoles those who mourn, affirming that the departed soul lives on eternally

✦

Anchors the seeker in the truth that the true Self is unborn and indestructible

✦

Frequently recited in funeral and memorial rites to invoke peace for the departed soul

न जायते म्रियते वा कदाचित् பாராயண முறை

ஜப எண்ணிக்கை11முறை

சிறந்த நேரம்Early morning during meditation; during times of grief; or in remembrance of departed loved ones

Recite this verse slowly and meditatively in Sanskrit, dwelling on each quality of the soul — unborn, eternal, ever-existing, ancient. It may be chanted 3, 11, or 21 times. Along with verse 2.13, this is a principal verse contemplated at the time of death and in shraddha and memorial ceremonies to affirm the imperishability of the atman.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

இந்தப் பக்கத்தில் முழு न जायते म्रियते वा कदाचित् தமிழ் எழுத்தில் உள்ளது — அதே மூல சுலோகங்கள், எழுத்துக்கு-எழுத்து ஒலிபெயர்க்கப்பட்டு, நீங்கள் எளிதாகப் படித்து ஓத முடியும். எந்த வரியையும் (அல்லது ▶ பொத்தானை) தொட்டு அதன் ஓதலைக் கேளுங்கள்.

ஆம் — எழுத்து மட்டுமே மாறுகிறது; சொற்களும் பொருளும் மூலமே. இந்தப் பக்கத்தின் வரிக்கு-வரி பொருள், பலன்கள், பாராயண முறை அப்படியே பொருந்தும்.

It means 'The soul is never born and never dies; it does not come into being and cease to be. It is unborn, eternal, everlasting, and ancient; it is not killed when the body is killed.' It is Krishna's declaration of the soul's immortality in Bhagavad Gita 2.20.

Bhagavad Gita 2.20 closely echoes a famous verse of the Katha Upanishad (1.2.18) describing the eternal, unborn Self. Both texts affirm the same truth: the atman is beyond birth and death, never slain even when the body perishes.

It is one of the clearest and most complete statements of the soul's immortality in Hindu scripture. By describing the atman as unborn, eternal, changeless, and ancient, it forms the philosophical foundation of the Gita's teaching that death is only a change of body, not the end of the Self.

It is recited during daily meditation on the Self, in times of grief, and during funeral and memorial (shraddha) rites. Contemplating it brings fearlessness toward death and peace to both the living and the departed.

இவையும் படியுங்கள்

नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणिनैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि देहिनोऽस्मिन्यथा देहेदेहिनोऽस्मिन्यथा देहे वासांसि जीर्णानिवासांसि जीर्णानि कर्मण्येवाधिकारस्तेकर्मण्येवाधिकारस्ते यदा यदा हि धर्मस्ययदा यदा हि धर्मस्य गीता ध्यानम्गीता ध्यानम्कृष्ण मंत्रकृष्ण मंत्र

பயனுள்ளதா? அன்புக்குரியவர்களுடன் பகிருங்கள் 🙏

ॐ

முழு न जायते म्रियते वा कदाचित्ஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்

முழு न जायते म्रियते वा कदाचित् (தேவநாகரி)அனைத்து மந்திரங்கள்நோக்கத்தால் தேடுங்கள்