Mantra.Tips
vishnustotramsanskritnarasimha

ਨ੍ਰਿਸਿਂਹ ਕਵਚਮ੍

नृसिंह कवचम् in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 1× ਜਪ·🕐 ਸਵੇਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ; ਖ਼ਾਸਕਰ ਵੀਰਵਾਰ ਅਤੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ·📜 Brahmanda Purana (spoken by Prahlada)
Share:

ਅਰਥ

ਨ੍ਰਿਸਿੰਘ ਕਵਚਮ੍ ਭਗਵਾਨ ਨ੍ਰਿਸਿੰਘ — ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਰਸਿੰਘ ਅਵਤਾਰ — ਦਾ ਰੱਖਿਆਤਮਕ ਕਵਚ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਉਗਰ, ਨਿਡਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਸੰਕਟ, ਡਰ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਧਾਪੂਰਵਕ ਨਿੱਤ ਪਾਠ ਕਰਨ ਯੋਗ ਇਹ ਇੱਕ ਪਾਵਨ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਤੋਤਰ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Brahmanda Purana (spoken by Prahlada) · Prahlada · Puranic

ਨ੍ਰਿਸਿੰਘ ਕਵਚਮ੍ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਆਰੋਪਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਨ੍ਰਿਸਿੰਘ — ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਰਸਿੰਘ ਅਵਤਾਰ — ਦਾ ਰੱਖਿਆਤਮਕ ਕਵਚ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ — ਉਗਰ, ਨਿਡਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਸੰਕਟ, ਡਰ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨ੍ਰਿਸਿੰਘ ਕਵਚਮ੍ ਦਾ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਭਗਤੀਪੂਰਨ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਉਸ ਦਿਵੰਗ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਨ੍ਰਿਸਿਂਹਕਵਚਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨੋਦਿਤਂ ਪੁਰਾ ਸਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰਵਨਾਸ਼ਨਮ੍ ੧॥ ਸਰ੍ਵ ਸਮ੍ਪਤ੍ਕਰਂ ਚੈਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨ੍ਰਿਸਿਂਹਂ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਹੇਮਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੨॥ ਵਿਵ੍ਰਿਤਾਸ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਨਯਨਂ ਸ਼ਰਦਿਨ੍ਦੁਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਲਿਙ੍ਗਿਤਵਾਮਾਙ੍ਗਂ ਵਿਭੂਤਿਭਿਰੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ ੩॥ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਕੋਮਲਾਙ੍ਗਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕੁਣ੍ਡਲਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ਸਰੋਜਸ਼ੋਭਿਤੋਰਸ੍ਕਂ ਰਤ੍ਨਕੇਯੂਰਮੁਦ੍ਰਿਤਮ੍ ੪॥ ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਸਂਕਾਸ਼ਂ ਪੀਤਨਿਰ੍ਮਲਵਾਸਸਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਸੁਰਮੌਲਿਸ੍ਥਸ੍ਫੁਰਨ੍ਮਾਣਿਕ੍ਯਦੀਪ੍ਤਿਭਿਃ ੫॥ ਵਿਰਾਜਿਤਪਦਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਾਦਿ ਹੇਤਿਭਿਃ ਗਰੁਤ੍ਮਤਾ ਵਿਨਯਾਤ੍ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ੬॥ ਸ੍ਵਹ੍ਰਿਤ੍ਕਮਲਸਂਵਾਸਂ ਕ੍ਰਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਵਚਂ ਪਠੇਤ੍ ਨ੍ਰਿਸਿਂਹੋ ਮੇ ਸ਼ਿਰਃ ਪਾਤੁ ਲੋਕਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਸਮ੍ਭਵਃ ੭॥ ਸਰ੍ਵਗੋऽਪਿ ਸ੍ਤਮ੍ਭਵਾਸਃ ਭਾਲਂ ਮੇ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਧ੍ਵਨਿਮ੍ ਨ੍ਰਿਸਿਂਹੋ ਮੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ੌ ਪਾਤੁ ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਲੋਚਨਃ ੮॥ ਸ੍ਮ੍ਰਿਤਿਂ ਮੇ ਪਾਤੁ ਨ੍ਰਿਹਰਿਰ੍ਮੁਨਿਵਰ੍ਯਸ੍ਤੁਤਿਪ੍ਰਿਯਃ ਨਾਸਂ ਮੇ ਸਿਂਹਨਾਸਸ੍ਤੁ ਮੁਖਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮੁਖਪ੍ਰਿਯਃ ੯॥ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਧਿਪਃ ਪਾਤੁ ਨ੍ਰਿਸਿਂਹੋ ਰਸਨਾਂ ਮਮ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਪਾਤ੍ਵਿਨ੍ਦੁਵਦਨਂ ਸਦਾ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਵਨ੍ਦਿਤਃ ੧੦॥ ਨ੍ਰਿਸਿਂਹਃ ਪਾਤੁ ਮੇ ਕਣ੍ਠਂ ਸ੍ਕਨ੍ਧੌ ਭੂਭਰਾਨ੍ਤਕ੍ਰਿਤ੍ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ੋਭਿਤਭੁਜੋ ਨ੍ਰਿਸਿਂਹਃ ਪਾਤੁ ਮੇ ਭੁਜੌ ੧੧॥ ਕਰੌ ਮੇ ਦੇਵਵਰਦੋ ਨ੍ਰਿਸਿਂਹਃ ਪਾਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ ਹ੍ਰਿਦਯਂ ਯੋਗਿਸਾਧ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਿਵਾਸਂ ਪਾਤੁ ਮੇ ਹਰਿਃ ੧੨॥ ਮਧ੍ਯਂ ਪਾਤੁ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਵਕ੍ਸ਼ਃਕੁਕ੍ਸ਼ਿਵਿਦਾਰਣਃ ਨਾਭਿਂ ਮੇ ਪਾਤੁ ਨ੍ਰਿਹਰਿਃ ਸ੍ਵਨਾਭਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਸ੍ਤੁਤਃ ੧੩॥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਕੋਟਯਃ ਕਟ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਯਾਸੌ ਪਾਤੁ ਮੇ ਕਟਿਮ੍ ਗੁਹ੍ਯਂ ਮੇ ਪਾਤੁ ਗੁਹ੍ਯਾਨਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਹ੍ਯਰੂਪਦ੍ਰਿਕ੍ ੧੪॥ ਊਰੂ ਮਨੋਭਵਃ ਪਾਤੁ ਜਾਨੁਨੀ ਨਰਰੂਪਧ੍ਰਿਕ੍ ਜਙ੍ਘੇ ਪਾਤੁ ਧਰਾਭਾਰਹਰ੍ਤਾ ਯੋऽਸੌ ਨ੍ਰਿਕੇਸਰੀ ੧੫॥ ਸੁਰਰਾਜ੍ਯਪ੍ਰਦਃ ਪਾਤੁ ਪਾਦੌ ਮੇ ਨ੍ਰਿਹਰੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍ਸ਼ਾ ਪੁਰੁਸ਼ਃ ਪਾਤੁ ਮੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤਨੁਮ੍ ੧੬॥ ਮਹੋਗ੍ਰਃ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਪਾਤੁ ਮਹਾਵੀਰਾਗ੍ਰਜੋऽਗ੍ਨਿਤਃ ਮਹਾਵਿਸ਼੍ਣੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੁ ਮਹਾਜ੍ਵਾਲਸ੍ਤੁ ਨੈਰ੍ਰਿਤੌ ੧੭॥ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਾਤੁ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ੋ ਦਿਸ਼ਿ ਮੇ ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਃ ਨ੍ਰਿਸਿਂਹਃ ਪਾਤੁ ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਸੌਮ੍ਯਾਂ ਭੂਸ਼ਣਵਿਗ੍ਰਹਃ ੧੮॥ ਈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਪਾਤੁ ਭਦ੍ਰੋ ਮੇ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਦਾਯਕਃ ਸਂਸਾਰਭਯਤਃ ਪਾਤੁ ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੋਰ੍ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁਰ੍ਨ੍ਰਿਕੇਸਰੀ ੧੯॥ ਇਦਂ ਨ੍ਰਿਸਿਂਹਕਵਚਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਮੁਖਮਣ੍ਡਿਤਮ੍ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ੨੦॥ ਪੁਤ੍ਰਵਾਨ੍ ਧਨਵਾਨ੍ ਲੋਕੇ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰੁਪਜਾਯਤੇ ਯਂ ਯਂ ਕਾਮਯਤੇ ਕਾਮਂ ਤਂ ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍ ੨੧॥ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਜਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍ ਭੂਮ੍ਯਨ੍ਤਰੀਕ੍ਸ਼ਦਿਵ੍ਯਾਨਾਂ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਵਿਨਿਵਾਰਣਮ੍ ੨੨॥ ਵ੍ਰਿਸ਼੍ਚਿਕੋਰਗਸਮ੍ਭੂਤ ਵਿਸ਼ਾਪਹਰਣਂ ਪਰਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਦੂਰੋਤ੍ਸਾਰਣਕਾਰਣਮ੍ ੨੩॥ ਭੂਰ੍ਜੇ ਵਾ ਤਾਲਪਤ੍ਰੇ ਵਾ ਕਵਚਂ ਲਿਖਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਕਰਮੂਲੇ ਧ੍ਰਿਤਂ ਯੇਨ ਸਿਧ੍ਯੇਯੁਃ ਕਰ੍ਮਸਿਦ੍ਧਯਃ ੨੪॥ ਦੇਵਾਸੁਰਮਨੁਸ਼੍ਯੇਸ਼ੁ ਸ੍ਵਂ ਸ੍ਵਮੇਵ ਜਯਂ ਲਭੇਤ੍ ਏਕਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਵਾ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਿਯਤੋ ਨਰਃ ੨੫॥ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨ੍ਦਤਿ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪਠੇਤ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਨਾਂ ਨ੍ਰਿਣਾਮ੍ ੨੬॥ ਕਵਚਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਅਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜੇਨ ਕ੍ਰਿਤ੍ਵਾ ਭਸ੍ਮਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਣਮ੍ ੨੭॥ ਤਿਲਕਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਗ੍ਰਹਭਯਂ ਹਰੇਤ੍ ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਜਪਮਾਨਸ੍ਤੁ ਦਤ੍ਤਂ ਵਾਰ੍ਯਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ੨੮॥ ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਦ੍ਯੋ ਨਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ੍ਰਿਸਿਂਹਧ੍ਯਾਨਮਾਚਰੇਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਰੋਗਾਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਸ੍ਯੁਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਸਮ੍ਭਵਾਃ ੨੯॥ ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਨ੍ਰਿਸਿਂਹਸਦ੍ਰਿਸ਼ੋ ਭਵੇਤ੍ ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਯਤ੍ਤੁ ਤਚ੍ਚਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍ ੩੦॥ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਂ ਗਰ੍ਜਯਨ੍ਤਂ ਨਿਜਭੁਜਪਟਲਂ ਸ੍ਫੋਟਯਨ੍ਤਂ ਹਠਨ੍ਤਂ ਰੂਪ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਾਪਯਨ੍ਤਂ ਦਿਵਿ ਭੁਵਿ ਦਿਤਿਜਂ ਕ੍ਸ਼ੇਪਯਨ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਮ੍ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਤਂ ਰੋਸ਼ਯਨ੍ਤਂ ਦਿਸ਼ਿ ਦਿਸ਼ਿ ਸਤਤਂ ਸਂਹਰਨ੍ਤਂ ਭਰਨ੍ਤਂ ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਂ ਘੂਰ੍ਣਯਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਨਿਕਰਸ਼ਤੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹਂ ਨਮਾਮਿ ੩੧॥ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਨ੍ਰਿਸਿਂਹਕਵਚਂ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਮ੍

nṛsiṃhakavacaṃ vakṣye prahlādenoditaṃ purā | sarvarakṣākaraṃ puṇyaṃ sarvopadravanāśanam || 1|| sarva sampatkaraṃ caiva svargamokṣapradāyakam | dhyātvā nṛsiṃhaṃ deveśaṃ hemasiṃhāsanasthitam || 2|| vivṛtāsyaṃ trinayanaṃ śaradindusamaprabham | lakṣmyāliṅgitavāmāṅgaṃ vibhūtibhirupāśritam || 3|| caturbhujaṃ komalāṅgaṃ svarṇakuṇḍalaśobhitam | sarojaśobhitoraskaṃ ratnakeyūramudritam || 4|| taptakāñcanasaṃkāśaṃ pītanirmalavāsasam | indrādisuramaulisthasphuranmāṇikyadīptibhiḥ || 5|| virājitapadadvandvaṃ śaṅkhacakrādi hetibhiḥ | garutmatā ca vinayāt stūyamānaṃ mudānvitam || 6|| svahṛtkamalasaṃvāsaṃ kṛtvā tu kavacaṃ paṭhet | nṛsiṃho me śiraḥ pātu lokarakṣārthasambhavaḥ || 7|| sarvago'pi stambhavāsaḥ bhālaṃ me rakṣatu dhvanim | nṛsiṃho me dṛśau pātu somasūryāgnilocanaḥ || 8|| smṛtiṃ me pātu nṛharirmunivaryastutipriyaḥ | nāsaṃ me siṃhanāsastu mukhaṃ lakṣmīmukhapriyaḥ || 9|| sarvavidyādhipaḥ pātu nṛsiṃho rasanāṃ mama | vaktraṃ pātvinduvadanaṃ sadā prahlādavanditaḥ || 10|| nṛsiṃhaḥ pātu me kaṇṭhaṃ skandhau bhūbharāntakṛt | divyāstraśobhitabhujo nṛsiṃhaḥ pātu me bhujau || 11|| karau me devavarado nṛsiṃhaḥ pātu sarvataḥ | hṛdayaṃ yogisādhyaśca nivāsaṃ pātu me hariḥ || 12|| madhyaṃ pātu hiraṇyākṣavakṣaḥkukṣividāraṇaḥ | nābhiṃ me pātu nṛhariḥ svanābhi brahmasaṃstutaḥ || 13|| brahmāṇḍakoṭayaḥ kaṭyāṃ yasyāsau pātu me kaṭim | guhyaṃ me pātu guhyānāṃ mantrāṇāṃ guhyarūpadṛk || 14|| ūrū manobhavaḥ pātu jānunī nararūpadhṛk | jaṅghe pātu dharābhārahartā yo'sau nṛkesarī || 15|| surarājyapradaḥ pātu pādau me nṛharīśvaraḥ | sahasraśīrṣā puruṣaḥ pātu me sarvaśastanum || 16|| mahograḥ pūrvataḥ pātu mahāvīrāgrajo'gnitaḥ | mahāviṣṇurdakṣiṇe tu mahājvālastu nairṛtau || 17|| paścime pātu sarveśo diśi me sarvatomukhaḥ | nṛsiṃhaḥ pātu vāyavyāṃ saumyāṃ bhūṣaṇavigrahaḥ || 18|| īśānyāṃ pātu bhadro me sarvamaṅgaladāyakaḥ | saṃsārabhayataḥ pātu mṛtyormṛtyurnṛkesarī || 19|| idaṃ nṛsiṃhakavacaṃ prahlādamukhamaṇḍitam | bhaktimān yaḥ paṭhennityaṃ sarvapāpaiḥ pramucyate || 20|| putravān dhanavān loke dīrghāyurupajāyate | yaṃ yaṃ kāmayate kāmaṃ taṃ taṃ prāpnotyasaṃśayam || 21|| sarvatra jayamāpnoti sarvatra vijayī bhavet | bhūmyantarīkṣadivyānāṃ grahāṇāṃ vinivāraṇam || 22|| vṛścikoragasambhūta viṣāpaharaṇaṃ param | brahmarākṣasayakṣāṇāṃ dūrotsāraṇakāraṇam || 23|| bhūrje vā tālapatre vā kavacaṃ likhitaṃ śubham | karamūle dhṛtaṃ yena sidhyeyuḥ karmasiddhayaḥ || 24|| devāsuramanuṣyeṣu svaṃ svameva jayaṃ labhet | ekasandhyaṃ trisandhyaṃ vā yaḥ paṭhenniyato naraḥ || 25|| sarvamaṅgalamāṅgalyaṃ bhuktiṃ muktiṃ ca vindati | dvātriṃśatisahasrāṇi paṭhet śuddhātmanāṃ nṛṇām || 26|| kavacasyāsya mantrasya mantrasiddhiḥ prajāyate | anena mantrarājena kṛtvā bhasmābhimantraṇam || 27|| tilakaṃ vinyasedyastu tasya grahabhayaṃ haret | trivāraṃ japamānastu dattaṃ vāryabhimantrya ca || 28|| prāśayedyo naro mantraṃ nṛsiṃhadhyānamācaret | tasya rogāḥ praṇaśyanti ye ca syuḥ kukṣisambhavāḥ || 29|| kimatra bahunoktena nṛsiṃhasadṛśo bhavet | manasā cintitaṃ yattu sa taccāpnotyasaṃśayam || 30|| garjantaṃ garjayantaṃ nijabhujapaṭalaṃ sphoṭayantaṃ haṭhantaṃ rūpyantaṃ tāpayantaṃ divi bhuvi ditijaṃ kṣepayantaṃ kṣipantam | krandantaṃ roṣayantaṃ diśi diśi satataṃ saṃharantaṃ bharantaṃ bhramantaṃ vīkṣantaṃ ghūrṇayantaṃ śaranikaraśatairdivyasiṃhaṃ namāmi || 31|| || iti śrībrahmāṇḍapurāṇe prahlādoktaṃ śrīnṛsiṃhakavacaṃ sampūrṇam ||

ਅਰਥ:ਭਗਵਾਨ ਨਰਸਿੰਘ — ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਰ-ਸਿੰਘ ਅਵਤਾਰ — ਦਾ ਰੱਖਿਆ-ਕਵਚ ਸਤੋਤਰ, ਜੋ ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ — ਉਗਰ, ਨਿਰਭੈ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਗਤ ਦੀ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਸਾਰੇ ਖ਼ਤਰੇ, ਡਰ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

नृसिंह कवचम् ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਨ੍ਰਿਸਿੰਘ ਕਵਚਮ੍ ਦੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਵਿੱਚ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਵੀਰਵਾਰ ਅਤੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਤਥਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ।

ਇੱਕ ਅਮੁੱਲ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਤੋਤਰ, ਸ਼ਰਧਾ ਸਹਿਤ ਨਿੱਤ ਪਾਠ ਲਈ ਉਚਿਤ।

नृसिंह कवचम् ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ1ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਸਵੇਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ; ਖ਼ਾਸਕਰ ਵੀਰਵਾਰ ਅਤੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ
ਦਿਸ਼ਾEast or North

ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠੋ। ਦੀਪ ਜਗਾਓ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਸਿੰਘ ਕਵਚਮ੍ ਦਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਭਗਤੀਪੂਰਵਕ ਪਾਠ ਕਰੋ। ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਨਿੱਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਖ਼ਾਸਕਰ ਵੀਰਵਾਰ ਅਤੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤਥਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਰਵਾਂ ਵਿੱਚ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ नृसिंह कवचम् ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਭਗਵਾਨ ਨ੍ਰਿਸਿੰਘ — ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਰਸਿੰਘ ਅਵਤਾਰ — ਦਾ ਰੱਖਿਆਤਮਕ ਕਵਚ, ਜੋ ਭਗਤ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ — ਉਗਰ, ਨਿਡਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਸੰਕਟ, ਡਰ ਅਤੇ ਅਨਿਸ਼ਟ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਪੁਰਾਣ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੁਆਰਾ ਕਥਿਤ)। ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸਵੇਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਪੂਰਵਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਵੀਰਵਾਰ ਅਤੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤਥਾ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਰਵਾਂ ਵਿੱਚ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ नृसिंह कवचम् ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ