അനംദു സാഹിബ
ਅਨੰਦੁ ਸਾਹਿਬ in Malayalam · മലയാളം
നിങ്ങളുടെ ഭാഷ/ലിപിയിൽ വായിക്കൂ
✦ അർഥം
ആനന്ദ് സാഹിബ് മൂന്നാമത്തെ സിഖ് ഗുരു, ഗുരു അമര് ദാസ് ജി രാഗ് രാംകലിയില് രചിച്ച 'ആനന്ദത്തിന്റെ ബാണി' ആണ്. ഇതിന്റെ 40 പൗഡികള്, യഥാര്ഥവും അനശ്വരവുമായ ആനന്ദം ലോകത്തിലല്ല, ഗുരുവിന്റെ കൃപയിലും വാഹെഗുരുവിന്റെ സ്മരണയിലുമാണ് കിട്ടുകയെന്ന് പറയുന്നു. ഇത് നിത്യ നിത്നേമിന്റെ ഭാഗമാണ്; മിക്കവാറും എല്ലാ സിഖ് സമ്മേളനങ്ങളുടെയും അവസാനം പാടുന്നു.
ഉത്ഭവം & കഥ
Sri Guru Granth Sahib (Raag Ramkali). English translation: Sant Singh Khalsa (public domain). · Guru Amar Das Ji · 16th century CE
ഗുരു അമര് ദാസ് ജി രചിച്ച ആനന്ദ് സാഹിബ് സിഖുകാരുടെ ആനന്ദത്തിന്റെ ബാണിയാണ്. യഥാര്ഥവും ഒരിക്കലും മായാത്തതുമായ സന്തോഷം ലോകത്തിലല്ല, ഗുരുവിന്റെ ജ്ഞാനത്തിലും വാഹെഗുരുവിന്റെ സ്മരണയിലുമാണ് കിട്ടുകയെന്ന് ഇത് പഠിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇത് സിഖുകാരുടെ ഓരോ സന്തോഷത്തിന്റെയും നന്ദിയുടെയും അവസരത്തോടൊപ്പം ചേര്ന്നുനില്ക്കുന്നത്.
അർഥസഹിതം പൂർണ പാഠം
ഏതെങ്കിലും വരിയിലോ ▶ ബട്ടണിലോ തൊട്ട് കേൾക്കൂ
ഓം സതിഗുര പ്രസാദി ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
അർഥം:ഏക് ഓംകാർ — ഒരേയൊരു സാർവത്രിക സൃഷ്ടികർത്താവായ ദൈവം. സത്യഗുരുവിന്റെ കൃപയാൽ:
രാമകലീ മഹലാ ൩ അനംദു
raamakalee mahalaa teejaa ana(n)dhu
അർഥം:രാംകലീ, മൂന്നാം മെഹൽ (ഗുരു അമർദാസ് ജി), ആനന്ദ് ~ ആനന്ദത്തിന്റെ ഗീതം:
ഓം സതിഗുര പ്രസാദി ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
അർഥം:ഏക് ഓംകാർ — ഒരേയൊരു സാർവത്രിക സൃഷ്ടികർത്താവായ ദൈവം. സത്യഗുരുവിന്റെ കൃപയാൽ:
അനംദു ഭൈആ മേരീ മാഏ സതിഗുരൂ മൈ പാഇആ ॥ സതിഗുരു ത പാഇആ സഹജ സേതീ മനി വജീആ വാധാഈആ ॥ രാഗ രതന പരവാര പരീആ സബദ ഗാവണ ആഈആ ॥ സബദോ ത ഗാവഹു ഹരീ കേരാ മനി ജിനീ വസാഇആ ॥ കഹൈ നാനകു അനംദു ഹോആ സതിഗുരൂ മൈ പാഇആ ॥൧॥
ana(n)dh bhiaa meree maae satiguroo mai paiaa || satigur ta paiaa sahaj setee man vajeeaa vaadhaieeaa || raag ratan paravaar pareeaa sabadh gaavan aaieeaa || sabadho ta gaavahu haree keraa man jinee vasaiaa || kahai naanak ana(n)dh hoaa satiguroo mai paiaa ||1||
അർഥം:ഓ എന്റെ അമ്മേ, ഞാൻ ആനന്ദത്തിലാണ്, കാരണം എനിക്ക് എന്റെ സത്യഗുരുവിനെ കിട്ടി. സഹജമായ ലാളിത്യത്തോടെ എനിക്ക് സത്യഗുരുവിനെ കിട്ടി, എന്റെ മനസ്സ് ആനന്ദത്തിന്റെ സംഗീതത്താൽ കമ്പനം കൊള്ളുന്നു. രത്നമയ രാഗങ്ങളും അവയുടെ ദിവ്യ സ്വരങ്ങളും ശബ്ദത്തെ ആലപിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. ശബ്ദത്തെ ആലപിക്കുന്നവരുടെ മനസ്സിൽ ഭഗവാൻ വസിക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഞാൻ ആനന്ദത്തിലാണ്, കാരണം എനിക്ക് എന്റെ സത്യഗുരുവിനെ കിട്ടി. ॥1॥
ഏ മന മേരിആ തൂ സദാ രഹു ഹരി നാലേ ॥ ഹരി നാലി രഹു തൂ മംന മേരേ ദൂഖ സഭി വിസാരണാ ॥ അംഗീകാരു ഓഹു കരേ തേരാ കാരജ സഭി സവാരണാ ॥ സഭനാ ഗലാ സമരഥു സുആമീ സോ കിഉ മനഹു വിസാരേ ॥ കഹൈ നാനകു മംന മേരേ സദാ രഹു ഹരി നാലേ ॥൨॥
e man meriaa too sadhaa rahu har naale || har naal rahu too ma(n)n mere dhookh sabh visaaranaa || a(n)geekaar oh kare teraa kaaraj sabh savaaranaa || sabhanaa galaa samarath suaamee so kiau manahu visaare || kahai naanak ma(n)n mere sadhaa rahu har naale ||2||
അർഥം:ഓ എന്റെ മനസ്സേ, എപ്പോഴും ഭഗവാനോടൊപ്പം ഇരിക്കൂ. ഓ എന്റെ മനസ്സേ, എപ്പോഴും ഭഗവാനോടൊപ്പം ഇരിക്കൂ, അപ്പോൾ സകല ദുഃഖങ്ങളും മറക്കപ്പെടും. അവൻ നിന്നെ തന്റേതാക്കി സ്വീകരിക്കും, നിന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഭംഗിയായി ക്രമീകരിക്കപ്പെടും. നമ്മുടെ ഭഗവാൻ-സ്വാമി സർവവും ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവൻ, പിന്നെ അവനെ മനസ്സിൽ നിന്ന് എന്തിന് മറക്കണം? നാനക് പറയുന്നു, ഓ എന്റെ മനസ്സേ, എപ്പോഴും ഭഗവാനോടൊപ്പം ഇരിക്കൂ. ॥2॥
സാചേ സാഹിബാ കിആ നാഹീ ഘരി തേരൈ ॥ ഘരി ത തേരൈ സഭു കിഛു ഹൈ ജിസു ദേഹി സു പാവഏ ॥ സദാ സിഫതി സലാഹ തേരീ നാമു മനി വസാവഏ ॥ നാമു ജിന കൈ മനി വസിആ വാജേ സബദ ഘനേരേ ॥ കഹൈ നാനകു സചേ സാഹിബ കിആ നാഹീ ഘരി തേരൈ ॥൩॥
saache saahibaa kiaa naahee ghar terai || ghar ta terai sabh kichh hai jis dheh su paave || sadhaa sifat salaeh teree naam man vasaave || naam jin kai man vasiaa vaaje sabadh ghanere || kahai naanak sache saahib kiaa naahee ghar terai ||3||
അർഥം:ഓ എന്റെ സത്യ ഭഗവാൻ-സ്വാമീ, നിന്റെ ദിവ്യ ധാമത്തിൽ ഇല്ലാത്തത് എന്താണ്? സർവവും നിന്റെ ഭവനത്തിലുണ്ട്; നീ ആർക്ക് കൊടുക്കുന്നുവോ അവർ ലഭിക്കുന്നു. നിരന്തരം നിന്റെ സ്തുതിയും മഹിമയും ആലപിച്ച് നിന്റെ നാമം മനസ്സിൽ ഉറയ്ക്കുന്നു. ആരുടെ മനസ്സിൽ നാമം ഉറയ്ക്കുന്നുവോ അവർക്ക് ശബ്ദത്തിന്റെ ദിവ്യ സ്വരം കമ്പനം കൊള്ളുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഓ എന്റെ സത്യ ഭഗവാൻ-സ്വാമീ, നിന്റെ ഭവനത്തിൽ ഇല്ലാത്തത് എന്താണ്? ॥3॥
സാചാ നാമു മേരാ ആധാരോ ॥ സാചു നാമു അധാരു മേരാ ജിനി ഭുഖാ സഭി ഗവാഈആ ॥ കരി സാംതി സുഖ മനി ആഇ വസിആ ജിനി ഇഛാ സഭി പുജാഈആ ॥ സദാ കുരബാണു കീതാ ഗുരൂ വിടഹു ജിസ ദീആ ഏഹി വഡിആഈആ ॥ കഹൈ നാനകു സുണഹു സംതഹു സബദി ധരഹു പിആരോ ॥ സാചാ നാമു മേരാ ആധാരോ ॥൪॥
saachaa naam meraa aadhaaro || saach naam adhaar meraa jin bhukhaa sabh gavaieeaa || kar saa(n)t sukh man aai vasiaa jin ichhaa sabh pujaieeaa || sadhaa kurabaan keetaa guroo viTahu jis dheeaa eh vaddiaaieeaa || kahai naanak sunahu sa(n)tahu sabadh dharahu piaaro || saachaa naam meraa aadhaaro ||4||
അർഥം:സത്യ നാമമാണ് എന്റെ ഏക ആധാരം. സത്യ നാമമാണ് എന്റെ ഏക ആധാരം; അത് സകല വിശപ്പും തീർക്കുന്നു. അത് എന്റെ മനസ്സിന് ശാന്തിയും സമാധാനവും നൽകി; അത് എന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി. ഇത്ര മഹത്തായ മഹിമയുള്ള ഗുരുവിന് ഞാൻ എന്നും ബലിയാകുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഓ സന്തന്മാരേ കേൾക്കൂ; ശബ്ദത്തോട് സ്നേഹം ഉറപ്പിക്കൂ. സത്യ നാമമാണ് എന്റെ ഏക ആധാരം. ॥4॥
വാജേ പംച സബദ തിതു ഘരി സഭാഗൈ ॥ ഘരി സഭാഗൈ സബദ വാജേ കലാ ജിതു ഘരി ധാരീആ ॥ പംച ദൂത തുധു വസി കീതേ കാലു കംടകു മാരിആ ॥ ധുരി കരമി പാഇആ തുധു ജിന കൌ സി നാമി ഹരി കൈ ലാഗേ ॥ കഹൈ നാനകു തഹ സുഖു ഹോആ തിതു ഘരി അനഹദ വാജേ ॥൫॥
vaaje pa(n)ch sabadh tit ghar sabhaagai || ghar sabhaagai sabadh vaaje kalaa jit ghar dhaareeaa || pa(n)ch dhoot tudh vas keete kaal ka(n)Tak maariaa || dhur karam paiaa tudh jin kau s naam har kai laage || kahai naanak teh sukh hoaa tit ghar anahadh vaaje ||5||
അർഥം:ആ ധന്യ ഗൃഹത്തിൽ പഞ്ച ശബ്ദം, അഞ്ച് ആദി നാദങ്ങൾ കമ്പനം കൊള്ളുന്നു. ആ ധന്യ ഗൃഹത്തിൽ ശബ്ദം കമ്പനം കൊള്ളുന്നു; അവൻ അതിൽ തന്റെ സർവശക്തിയെ നിറയ്ക്കുന്നു. നിന്നിലൂടെ നാം ആഗ്രഹമെന്ന അഞ്ച് രാക്ഷസരെ കീഴടക്കുന്നു, യമൻ എന്ന പീഡകനെ കൊല്ലുന്നു. ഇത്തരം മുൻനിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഭാഗ്യമുള്ളവർ ഭഗവാന്റെ നാമത്തോട് ചേരുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, അവർ ശാന്തിയിലാണ്, അവരുടെ ഗൃഹങ്ങളിൽ അനാഹത നാദം കമ്പനം കൊള്ളുന്നു. ॥5॥
സാചീ ലിവൈ ബിനു ദേഹ നിമാണീ ॥ ദേഹ നിമാണീ ലിവൈ ബാഝഹു കിആ കരേ വേചാരീആ ॥ തുധു ബാഝു സമരഥ കോഇ നാഹീ ക്രിപാ കരി ബനവാരീആ ॥ ഏസ നൌ ഹോരു ഥാഉ നാഹീ സബദി ലാഗി സവാരീആ ॥ കഹൈ നാനകു ലിവൈ ബാഝഹു കിആ കരേ വേചാരീആ ॥൬॥
saachee livai bin dheh nimaanee || dheh nimaanee livai baajhahu kiaa kare vechaareeaa || tudh baajh samarath koi naahee kirapaa kar banavaareeaa || es nau hor thaau naahee sabadh laag savaareeaa || kahai naanak livai baajhahu kiaa kare vechaareeaa ||6||
അർഥം:ഭക്തി പ്രേമമില്ലാതെ ശരീരം അപമാനിതമാകുന്നു; പാവം ദീനർ എന്ത് ചെയ്യാൻ? നീയല്ലാതെ ആരും സർവശക്തരല്ല; ഓ സകല പ്രകൃതിയുടെ ഭഗവാനേ, നിന്റെ കൃപ ചൊരിയൂ. നാമമല്ലാതെ വിശ്രമ സ്ഥാനമില്ല; ശബ്ദത്തോട് ചേർന്ന് നാം സൗന്ദര്യത്താൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഭക്തി പ്രേമമില്ലാതെ പാവം ദീനർ എന്ത് ചെയ്യാൻ? ॥6॥
ആനംദു ആനംദു സഭു കോ കഹൈ ആനംദു ഗുരൂ തേ ജാണിആ ॥ ജാണിആ ആനംദു സദാ ഗുര തേ ക്രിപാ കരേ പിആരിആ ॥ കരി കിരപാ കിലവിഖ കടേ ഗിആന അംജനു സാരിആ ॥ അംദരഹു ജിന കാ മോഹു തുടാ തിന കാ സബദു സചൈ സവാരിആ ॥ കഹൈ നാനകു ഏഹു അനംദു ഹൈ ആനംദു ഗുര തേ ജാണിആ ॥൭॥
aana(n)dh aana(n)dh sabh ko kahai aana(n)dh guroo te jaaniaa || jaaniaa aana(n)dh sadhaa gur te kirapaa kare piaariaa || kar kirapaa kilavikh kaTe giaan a(n)jan saariaa || a(n)dharahu jin kaa moh tuTaa tin kaa sabadh sachai savaariaa || kahai naanak eh ana(n)dh hai aana(n)dh gur te jaaniaa ||7||
അർഥം:ആനന്ദം, ആനന്ദം — എല്ലാവരും ആനന്ദത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു; ആനന്ദം ഗുരുവിലൂടെ മാത്രമേ അറിയൂ. ശാശ്വത ആനന്ദം ഗുരുവിലൂടെ മാത്രമേ അറിയൂ, പ്രിയ ഭഗവാൻ തന്റെ കൃപ നൽകുമ്പോൾ. കൃപ നൽകി അവൻ നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ മുറിക്കുന്നു; അവൻ നമുക്ക് ആധ്യാത്മിക ജ്ഞാനമെന്ന അമൃത അഞ്ജനം നൽകുന്നു. തങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് മോഹം നീക്കുന്നവർ സത്യ ഭഗവാന്റെ ശബ്ദത്താൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഇതാണ് ആനന്ദം — ഗുരുവിലൂടെ അറിയുന്ന ആനന്ദം. ॥7॥
ബാബാ ജിസു തൂ ദേഹി സോഈ ജനു പാവൈ ॥ പാവൈ ത സോ ജനു ദേഹി ജിസ നോ ഹോരി കിആ കരഹി വേചാരിആ ॥ ഇകി ഭരമി ഭൂലേ ഫിരഹി ദഹ ദിസി ഇകി നാമി ലാഗി സവാരിആ ॥ ഗുര പരസാദീ മനു ഭൈആ നിരമലു ജിനാ ഭാണാ ഭാവഏ ॥ കഹൈ നാനകു ജിസു ദേഹി പിആരേ സോഈ ജനു പാവഏ ॥൮॥
baabaa jis too dheh soiee jan paavai || paavai ta so jan dheh jis no hor kiaa kareh vechaariaa || eik bharam bhoole fireh dheh dhis ik naam laag savaariaa || gur parasaadhee man bhiaa niramal jinaa bhaanaa bhaave || kahai naanak jis dheh piaare soiee jan paave ||8||
അർഥം:ഓ ബാബാ, നീ ആർക്ക് കൊടുക്കുന്നുവോ അവർ അത് ലഭിക്കുന്നു. നീ ആർക്ക് കൊടുക്കുന്നുവോ അവർ അത് ലഭിക്കുന്നു; മറ്റ് പാവം ദീന പ്രാണികൾ എന്ത് ചെയ്യാൻ? ചിലർ സന്ദേഹത്താൽ ഭ്രമിച്ച് പത്ത് ദിക്കുകളിലും അലയുന്നു; ചിലർ നാമ അനുരാഗത്താൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു. ഗുരു കൃപയാൽ, ഭഗവാന്റെ ഇച്ഛയെ പിന്തുടരുന്നവരുടെ മനസ്സ് നിർമലവും പവിത്രവുമാകുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഓ പ്രിയ ഭഗവാനേ, നീ ആർക്ക് കൊടുക്കുന്നുവോ അവർ അത് ലഭിക്കുന്നു. ॥8॥
ആവഹു സംത പിആരിഹോ അകഥ കീ കരഹ കഹാണീ ॥ കരഹ കഹാണീ അകഥ കേരീ കിതു ദുആരൈ പാഈഐ ॥ തനു മനു ധനു സഭു സൌപി ഗുര കൌ ഹുകമി മംനിഐ പാഈഐ ॥ ഹുകമു മംനിഹു ഗുരൂ കേരാ ഗാവഹു സചീ ബാണീ ॥ കഹൈ നാനകു സുണഹു സംതഹു കഥിഹു അകഥ കഹാണീ ॥൯॥
aavahu sa(n)t piaariho akath kee kareh kahaanee || kareh kahaanee akath keree kit dhuaarai paieeaai || tan man dhan sabh saup gur kau hukam ma(n)niaai paieeaai || hukam ma(n)nih guroo keraa gaavahu sachee baanee || kahai naanak sunahu sa(n)tahu kathih akath kahaanee ||9||
അർഥം:ഭഗവാന്റെ അകഥ കഥ നാം എങ്ങനെ പറയും? ഏത് വാതിലിലൂടെ അവനെ കണ്ടെത്തും? തനു, മനസ്സ്, ധനം, സർവവും ഗുരുവിന് അർപ്പിക്കൂ; അവന്റെ ഇച്ഛ പാലിക്കൂ, അപ്പോൾ അവനെ കണ്ടെത്തും. ഗുരു ഹുകമിനെ പാലിക്കൂ, അവന്റെ ബാണിയുടെ സത്യ ശബ്ദം ആലപിക്കൂ. നാനക് പറയുന്നു, ഓ സന്തന്മാരേ കേൾക്കൂ, ഭഗവാന്റെ അകഥ കഥ പറയൂ. ॥9॥
ഏ മന ചംചലാ ചതുരാഈ കിനൈ ന പാഇആ ॥ ചതുരാഈ ന പാഇആ കിനൈ തൂ സുണി മംന മേരിആ ॥ ഏഹ മാഇആ മോഹണീ ജിനി ഏതു ഭരമി ഭുലാഇആ ॥ മാഇആ ത മോഹണീ തിനൈ കീതീ ജിനി ഠഗൌലീ പാഈആ ॥ കുരബാണു കീതാ തിസൈ വിടഹു ജിനി മോഹു മീഠാ ലാഇആ ॥ കഹൈ നാനകു മന ചംചല ചതുരാഈ കിനൈ ന പാഇആ ॥൧൦॥
e man cha(n)chalaa chaturaiee kinai na paiaa || chaturaiee na paiaa kinai too sun ma(n)n meriaa || eh maiaa mohanee jin et bharam bhulaiaa || maiaa ta mohanee tinai keetee jin Thagaulee paieeaa || kurabaan keetaa tisai viTahu jin moh meeThaa laiaa || kahai naanak man cha(n)chal chaturaiee kinai na paiaa ||10||
അർഥം:ഓ ചഞ്ചല മനസ്സേ, സാമർഥ്യത്താൽ ആരും ഭഗവാനെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. സാമർഥ്യത്താൽ ആരും അവനെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല; ഓ എന്റെ മനസ്സേ കേൾക്കൂ. ഈ മായ എത്ര മോഹകരം; അതിനാൽ ജനങ്ങൾ സന്ദേഹത്തിൽ അലയുന്നു. ഈ മോഹക മായയെ ഈ ഔഷധം കലർത്തിയവൻ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു. മോഹത്തെ മധുരമാക്കിയവന് ഞാൻ ബലിയാകുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഓ ചഞ്ചല മനസ്സേ, സാമർഥ്യത്താൽ ആരും അവനെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. ॥10॥
ഏ മന പിആരിആ തൂ സദാ സചു സമാലേ ॥ ഏഹു കുടംബു തൂ ജി ദേഖദാ ചലൈ നാഹീ തേരൈ നാലേ ॥ സാഥി തേരൈ ചലൈ നാഹീ തിസു നാലി കിഉ ചിതു ലാഈഐ ॥ ഐസാ കംമു മൂലേ ന കീചൈ ജിതു അംതി പഛോതാഈഐ ॥ സതിഗുരൂ കാ ഉപദേസു സുണി തൂ ഹോവൈ തേരൈ നാലേ ॥ കഹൈ നാനകു മന പിആരേ തൂ സദാ സചു സമാലേ ॥൧൧॥
e man piaariaa too sadhaa sach samaale || eh kuTa(n)b too j dhekhadhaa chalai naahee terai naale || saath terai chalai naahee tis naal kiau chit laieeaai || aaisaa ka(n)m moole na keechai jit a(n)t pachhotaieeaai || satiguroo kaa upadhes sun too hovai terai naale || kahai naanak man piaare too sadhaa sach samaale ||11||
അർഥം:ഓ പ്രിയ മനസ്സേ, എപ്പോഴും സത്യ ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കൂ. നീ കാണുന്ന ഈ കുടുംബം നിന്നോടൊപ്പം വരില്ല. ഇവ നിന്നോടൊപ്പം വരില്ല, പിന്നെ ഇവയിൽ നിന്റെ ശ്രദ്ധ എന്തിന് കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു? അവസാനം പശ്ചാത്തപിക്കുന്ന ഒന്നും ചെയ്യരുത്. സത്യഗുരുവിന്റെ ഉപദേശം കേൾക്കൂ — ഇത് നിന്നോടൊപ്പം വരും. നാനക് പറയുന്നു, ഓ പ്രിയ മനസ്സേ, എപ്പോഴും സത്യ ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കൂ. ॥11॥
അഗമ അഗോചരാ തേരാ അംതു ന പാഇആ ॥ അംതോ ന പാഇആ കിനൈ തേരാ ആപണാ ആപു തൂ ജാണഹേ ॥ ജീഅ ജംത സഭി ഖേലു തേരാ കിആ കോ ആഖി വഖാണഏ ॥ ആഖഹി ത വേഖഹി സഭു തൂഹൈ ജിനി ജഗതു ഉപാഇആ ॥ കഹൈ നാനകു തൂ സദാ അഗംമു ഹൈ തേരാ അംതു ന പാഇആ ॥൧൨॥
agam agocharaa teraa a(n)t na paiaa || a(n)to na paiaa kinai teraa aapanaa aap too jaanahe || jeea ja(n)t sabh khel teraa kiaa ko aakh vakhaane || aakheh ta vekheh sabh toohai jin jagat upaiaa || kahai naanak too sadhaa aga(n)m hai teraa a(n)t na paiaa ||12||
അർഥം:ഓ അഗമ്യ, അഥാഹ ഭഗവാനേ, നിന്റെ അതിരുകൾ കണ്ടെത്താനാവില്ല. ആരും നിന്റെ അതിരുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല; നീ മാത്രം സ്വയം അറിയുന്നു. സകല ജീവികളും പ്രാണികളും നിന്റെ ലീല; നിന്നെ ആർക്ക് വർണിക്കാനാവും? നീ സംസാരിക്കുന്നു, നീ എല്ലാവരെയും കാണുന്നു; നീ പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു. നാനക് പറയുന്നു, നീ എപ്പോഴും അഗമ്യൻ; നിന്റെ അതിരുകൾ കണ്ടെത്താനാവില്ല. ॥12॥
സുരി നര മുനി ജന അംമ്രിതു ഖോജദേ സു അംമ്രിതു ഗുര തേ പാഇആ ॥ പാഇആ അംമ്രിതു ഗുരി ക്രിപാ കീനീ സചാ മനി വസാഇആ ॥ ജീഅ ജംത സഭി തുധു ഉപാഏ ഇകി വേഖി പരസണി ആഇആ ॥ ലബു ലോഭു അഹംകാരു ചൂകാ സതിഗുരൂ ഭലാ ഭാഇആ ॥ കഹൈ നാനകു ജിസ നോ ആപി തുഠാ തിനി അംമ്രിതു ഗുര തേ പാഇആ ॥൧൩॥
sur nar mun jan a(n)mrit khojadhe su a(n)mrit gur te paiaa || paiaa a(n)mrit gur kirapaa keenee sachaa man vasaiaa || jeea ja(n)t sabh tudh upaae ik vekh parasan aaiaa || lab lobh aha(n)kaar chookaa satiguroo bhalaa bhaiaa || kahai naanak jis no aap tuThaa tin a(n)mrit gur te paiaa ||13||
അർഥം:ദേവന്മാരും മൗന മുനികളും അമൃത രസം തിരയുന്നു; ഈ അമൃതം ഗുരുവിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നു. ഈ അമൃതം ഗുരു തന്റെ കൃപ നൽകുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്നു; അവൻ സത്യ ഭഗവാനെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിക്കുന്നു. സകല ജീവികളും പ്രാണികളും നീ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു; ചിലർ മാത്രം ഗുരു ദർശനത്തിന് വന്ന് അവന്റെ അനുഗ്രഹം തേടുന്നു. അവരുടെ ലോഭം, അത്യാഗ്രഹം, അഹംഭാവം നീങ്ങുന്നു, സത്യഗുരു മധുരമായി തോന്നുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഭഗവാൻ ആരിൽ പ്രസന്നനാകുന്നുവോ അവർ ഗുരുവിലൂടെ അമൃതം ലഭിക്കുന്നു. ॥13॥
ഭഗതാ കീ ചാല നിരാലീ ॥ ചാലാ നിരാലീ ഭഗതാഹ കേരീ ബിഖമ മാരഗി ചലണാ ॥ ലബു ലോഭു അഹംകാരു തജി ത്രിസനാ ബഹുതു നാഹീ ബോലണാ ॥ ഖംനിഅഹു തിഖീ വാലഹു നികീ ഏതു മാരഗി ജാണാ ॥ ഗുര പരസാദീ ജിനീ ആപു തജിആ ഹരി വാസനാ സമാണീ ॥ കഹൈ നാനകു ചാല ഭഗതാ ജുഗഹു ജുഗു നിരാലീ ॥൧൪॥
bhagataa kee chaal niraalee || chaalaa niraalee bhagataeh keree bikham maarag chalanaa || lab lobh aha(n)kaar taj tirasanaa bahut naahee bolanaa || kha(n)niahu tikhee vaalahu nikee et maarag jaanaa || gur parasaadhee jinee aap tajiaa har vaasanaa samaanee || kahai naanak chaal bhagataa jugahu jug niraalee ||14||
അർഥം:ഭക്തരുടെ ജീവിത ശൈലി അനന്യവും വിശിഷ്ടവുമാണ്. ഭക്തരുടെ ജീവിത ശൈലി അനന്യവും വിശിഷ്ടവുമാണ്; അവർ ഏറ്റവും കഠിന മാർഗത്തിൽ നടക്കുന്നു. അവർ ലോഭം, അത്യാഗ്രഹം, അഹംഭാവം, ആഗ്രഹം ത്യജിക്കുന്നു; അവർ അധികം സംസാരിക്കില്ല. അവർ നടക്കുന്ന മാർഗം ഇരുവായ്ത്തലയുള്ള വാളിനെക്കാൾ മൂർച്ചയുള്ളതും മുടിയിഴയെക്കാൾ സൂക്ഷ്മവുമാണ്. ഗുരു കൃപയാൽ അവർ തങ്ങളുടെ സ്വാർഥവും അഹന്തയും കളയുന്നു; അവരുടെ പ്രതീക്ഷകൾ ഭഗവാനിൽ ലയിക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഓരോ യുഗത്തിലും ഭക്തരുടെ ജീവിത ശൈലി അനന്യവും വിശിഷ്ടവുമാണ്. ॥14॥
ജിഉ തൂ ചലാഇഹി തിവ ചലഹ സുആമീ ഹോരു കിആ ജാണാ ഗുണ തേരേ ॥ ജിവ തൂ ചലാഇഹി തിവൈ ചലഹ ജിനാ മാരഗി പാവഹേ ॥ കരി കിരപാ ജിന നാമി ലാഇഹി സി ഹരി ഹരി സദാ ധിആവഹേ ॥ ജിസ നോ കഥാ സുണാഇഹി ആപണീ സി ഗുരദുആരൈ സുഖു പാവഹേ ॥ കഹൈ നാനകു സചേ സാഹിബ ജിഉ ഭാവൈ തിവൈ ചലാവഹേ ॥൧൫॥
jiau too chalaieh tiv chaleh suaamee hor kiaa jaanaa gun tere || jiv too chalaieh tivai chaleh jinaa maarag paavahe || kar kirapaa jin naam laieh s har har sadhaa dhiaavahe || jis no kathaa sunaieh aapanee s gurdhuaarai sukh paavahe || kahai naanak sache saahib jiau bhaavai tivai chalaavahe ||15||
അർഥം:ഓ എന്റെ ഭഗവാൻ-സ്വാമീ, നീ എന്നെ എങ്ങനെ നടത്തുന്നുവോ അങ്ങനെ ഞാൻ നടക്കുന്നു; നിന്റെ മഹത്തായ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ മറ്റെന്ത് അറിയും? നീ അവരെ എങ്ങനെ നടത്തുന്നുവോ അങ്ങനെ അവർ നടക്കുന്നു — നീ അവരെ മാർഗത്തിൽ വെച്ചു. നിന്റെ കൃപയാൽ നീ അവരെ നാമത്തോട് ചേർക്കുന്നു; അവർ എപ്പോഴും ഭഗവാൻ ഹരി-ഹരിയെ ധ്യാനിക്കുന്നു. നീ ആരെ നിന്റെ ഉപദേശം കേൾപ്പിക്കുന്നുവോ അവർ ഗുരുദ്വാരയിൽ, ഗുരുവിന്റെ വാതിലിൽ ശാന്തി ലഭിക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഓ എന്റെ സത്യ ഭഗവാൻ-സ്വാമീ, നിന്റെ ഇച്ഛ പ്രകാരം നീ ഞങ്ങളെ നടത്തുന്നു. ॥15॥
ഏഹു സോഹിലാ സബദു സുഹാവാ ॥ സബദോ സുഹാവാ സദാ സോഹിലാ സതിഗുരൂ സുണാഇആ ॥ ഏഹു തിന കൈ മംനി വസിആ ജിന ധുരഹു ലിഖിആ ആഇആ ॥ ഇകി ഫിരഹി ഘനേരേ കരഹി ഗലാ ഗലീ കിനൈ ന പാഇആ ॥ കഹൈ നാനകു സബദു സോഹിലാ സതിഗുരൂ സുണാഇആ ॥൧൬॥
eh sohilaa sabadh suhaavaa || sabadho suhaavaa sadhaa sohilaa satiguroo sunaiaa || eh tin kai ma(n)n vasiaa jin dhurahu likhiaa aaiaa || eik fireh ghanere kareh galaa galee kinai na paiaa || kahai naanak sabadh sohilaa satiguroo sunaiaa ||16||
അർഥം:ഈ സ്തുതി ഗീതമാണ് ശബ്ദം, ദൈവത്തിന്റെ ഏറ്റവും സുന്ദര വചനം. ഈ സുന്ദര ശബ്ദം സത്യഗുരുവിനാൽ പറയപ്പെട്ട ശാശ്വത സ്തുതി ഗീതമാണ്. ഇത് ഭഗവാനാൽ മുൻനിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടവരുടെ മനസ്സിൽ ഉറയ്ക്കുന്നു. ചിലർ അങ്ങുമിങ്ങും അലഞ്ഞ് വാചാലരായി തുടരുന്നു, പക്ഷേ വാചാലതയാൽ ആരും അവനെ ലഭിക്കുന്നില്ല. നാനക് പറയുന്നു, ഈ സ്തുതി ഗീതം — ശബ്ദം — സത്യഗുരുവിനാൽ പറയപ്പെട്ടു. ॥16॥
പവിതു ഹോഏ സേ ജനാ ജിനീ ഹരി ധിആഇആ ॥ ഹരി ധിആഇആ പവിതു ഹോഏ ഗുരമുഖി ജിനീ ധിആഇആ ॥ പവിതു മാതാ പിതാ കുടംബ സഹിത സിഉ പവിതു സംഗതി സബാഈആ ॥ കഹദേ പവിതു സുണദേ പവിതു സേ പവിതു ജിനീ മംനി വസാഇആ ॥ കഹൈ നാനകു സേ പവിതു ജിനീ ഗുരമുഖി ഹരി ഹരി ധിആഇആ ॥൧൭॥
pavit hoe se janaa jinee har dhiaaiaa || har dhiaaiaa pavit hoe gurmukh jinee dhiaaiaa || pavit maataa pitaa kuTa(n)b sahit siau pavit sa(n)gat sabaieeaa || kahadhe pavit sunadhe pavit se pavit jinee ma(n)n vasaiaa || kahai naanak se pavit jinee gurmukh har har dhiaaiaa ||17||
അർഥം:ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുന്ന വിനീത പ്രാണികൾ പവിത്രരാകുന്നു. ഭഗവാനെ ധ്യാനിച്ച് അവർ പവിത്രരാകുന്നു; ഗുരുമുഖരായി അവർ അവനെ ധ്യാനിക്കുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ അമ്മ, അച്ഛൻ, കുടുംബം, സുഹൃത്തുക്കൾ സഹിതം പവിത്രരാണ്; അവരുടെ കൂട്ടാളികളെല്ലാം പവിത്രരാണ്. സംസാരിക്കുന്നവർ പവിത്രർ, കേൾക്കുന്നവർ പവിത്രർ; ഇത് തങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിക്കുന്നവർ പവിത്രർ. നാനക് പറയുന്നു, ഗുരുമുഖരായി ഭഗവാൻ ഹരി-ഹരിയെ ധ്യാനിക്കുന്നവർ പവിത്രരും പുണ്യവാന്മാരുമാണ്. ॥17॥
കരമീ സഹജു ന ഊപജൈ വിണു സഹജൈ സഹസാ ന ജാഇ ॥ നഹ ജാഇ സഹസാ കിതൈ സംജമി രഹേ കരമ കമാഏ ॥ സഹസൈ ജീഉ മലീണു ഹൈ കിതു സംജമി ധോതാ ജാഏ ॥ മംനു ധോവഹു സബദി ലാഗഹു ഹരി സിഉ രഹഹു ചിതു ലാഇ ॥ കഹൈ നാനകു ഗുര പരസാദീ സഹജു ഉപജൈ ഇഹു സഹസാ ഇവ ജാഇ ॥൧൮॥
karamee sahaj na uoopajai vin sahajai sahasaa na jai || neh jai sahasaa kitai sa(n)jam rahe karam kamaae || sahasai jeeau maleen hai kit sa(n)jam dhotaa jaae || ma(n)n dhovahu sabadh laagahu har siau rahahu chit lai || kahai naanak gur parasaadhee sahaj upajai ih sahasaa iv jai ||18||
അർഥം:മത ആചാരങ്ങളാൽ സഹജ സ്ഥിതി ലഭിക്കില്ല; സഹജ സ്ഥിതിയില്ലാതെ സന്ദേഹം നീങ്ങില്ല. കൃത്രിമ കർമങ്ങളാൽ സന്ദേഹം നീങ്ങില്ല; എല്ലാവരും ഈ ആചാരങ്ങൾ ചെയ്ത് തളരുന്നു. ആത്മാവ് സന്ദേഹത്താൽ മലിനമാണ്; അത് എങ്ങനെ ശുദ്ധമാകും? നിന്റെ മനസ്സിനെ ശബ്ദത്തോട് ചേർത്ത് കഴുകൂ, നിന്റെ ചൈതന്യത്തെ ഭഗവാനിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കൂ. നാനക് പറയുന്നു, ഗുരു കൃപയാൽ സഹജ സ്ഥിതി ഉത്പന്നമാകുന്നു, ഈ സന്ദേഹം നീങ്ങുന്നു. ॥18॥
ജീഅഹു മൈലേ ബാഹരഹു നിരമല ॥ ബാഹരഹു നിരമല ജീഅഹു ത മൈലേ തിനീ ജനമു ജൂഐ ഹാരിആ ॥ ഏഹ തിസനാ വഡാ രോഗു ലഗാ മരണു മനഹു വിസാരിആ ॥ വേദാ മഹി നാമു ഉതമു സോ സുണഹി നാഹീ ഫിരഹി ജിഉ ബേതാലിആ ॥ കഹൈ നാനകു ജിന സചു തജിആ കൂr̤േ ലാഗേ തിനീ ജനമു ജൂഐ ഹാരിആ ॥൧൯॥
jeeahu maile baaharahu niramal || baaharahu niramal jeeahu ta maile tinee janam jooaai haariaa || eh tisanaa vaddaa rog lagaa maran manahu visaariaa || vedhaa meh naam utam so suneh naahee fireh jiau betaaliaa || kahai naanak jin sach tajiaa kooRe laage tinee janam jooaai haariaa ||19||
അർഥം:ഉള്ളിൽ മലിനം, പുറത്ത് പവിത്രം. പുറത്ത് പവിത്രരായി ഉള്ളിൽ മലിനരായവർ ചൂതാട്ടത്തിൽ തങ്ങളുടെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. അവർക്ക് ആഗ്രഹമെന്ന ഈ ഭയങ്കര രോഗം പിടിപെടുന്നു, തങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ അവർ മരണത്തെ മറക്കുന്നു. വേദങ്ങളിൽ പരമ ലക്ഷ്യം നാമം, ഭഗവാന്റെ നാമം; പക്ഷേ അവർ ഇത് കേൾക്കുന്നില്ല, രാക്ഷസരെപ്പോലെ അലയുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, സത്യം ത്യജിച്ച് അസത്യത്തെ പറ്റിപ്പിടിക്കുന്നവർ ചൂതാട്ടത്തിൽ തങ്ങളുടെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. ॥19॥
ജീഅഹു നിരമല ബാഹരഹു നിരമല ॥ ബാഹരഹു ത നിരമല ജീഅഹു നിരമല സതിഗുര തേ കരണീ കമാണീ ॥ കൂr̤ കീ സോഇ പഹുചൈ നാഹീ മനസാ സചി സമാണീ ॥ ജനമു രതനു ജിനീ ഖടിആ ഭലേ സേ വണജാരേ ॥ കഹൈ നാനകു ജിന മംനു നിരമലു സദാ രഹഹി ഗുര നാലേ ॥൨൦॥
jeeahu niramal baaharahu niramal || baaharahu ta niramal jeeahu niramal satigur te karanee kamaanee || kooR kee soi pahuchai naahee manasaa sach samaanee || janam ratan jinee khaTiaa bhale se vanajaare || kahai naanak jin ma(n)n niramal sadhaa raheh gur naale ||20||
അർഥം:ഉള്ളിൽ പവിത്രം, പുറത്ത് പവിത്രം. പുറത്ത് പവിത്രരായി ഉള്ളിലും പവിത്രരായവർ ഗുരുവിലൂടെ ശുഭ കർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. അസത്യം അണുവോളവും അവരെ സ്പർശിക്കുന്നില്ല; അവരുടെ പ്രതീക്ഷകൾ സത്യത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ഈ മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ രത്നം നേടുന്നവർ ഏറ്റവും ഉത്തമ വ്യാപാരികളാണ്. നാനക് പറയുന്നു, മനസ്സ് പവിത്രമായവർ എപ്പോഴും ഗുരുവിനോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നു. ॥20॥
ജേ കോ സിഖു ഗുരൂ സേതീ സനമുഖു ഹോവൈ ॥ ഹോവൈ ത സനമുഖു സിഖു കോഈ ജീഅഹു രഹൈ ഗുര നാലേ ॥ ഗുര കേ ചരന ഹിരദൈ ധിആഏ അംതര ആതമൈ സമാലേ ॥ ആപു ഛഡി സദാ രഹൈ പരണൈ ഗുര ബിനു അവരു ന ജാണൈ കോഏ ॥ കഹൈ നാനകു സുണഹു സംതഹു സോ സിഖു സനമുഖു ഹോഏ ॥൨൧॥
je ko sikh guroo setee sanamukh hovai || hovai ta sanamukh sikh koiee jeeahu rahai gur naale || gur ke charan hiradhai dhiaae a(n)tar aatamai samaale || aap chhadd sadhaa rahai paranai gur bin avar na jaanai koe || kahai naanak sunahu sa(n)tahu so sikh sanamukh hoe ||21||
അർഥം:ഒരു സിഖ് യഥാർഥ ശ്രദ്ധയോടെ ഗുരുവിന്റെ നേർക്ക് തിരിയുമ്പോൾ, സന്മുഖനായി — ഒരു സിഖ് യഥാർഥ ശ്രദ്ധയോടെ ഗുരുവിന്റെ നേർക്ക് സന്മുഖനായി തിരിയുമ്പോൾ, അവന്റെ ആത്മാവ് ഗുരുവിനോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു. തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അവൻ ഗുരുവിന്റെ ചരണ കമലങ്ങളെ ധ്യാനിക്കുന്നു; തന്റെ ആത്മാവിന്റെ ആഴത്തിൽ അവനെ ചിന്തിക്കുന്നു. സ്വാർഥവും അഹന്തയും ത്യജിച്ച് അവൻ എപ്പോഴും ഗുരുവിന്റെ പക്ഷത്ത് നിൽക്കുന്നു; ഗുരുവിനെയല്ലാതെ ആരെയും അറിയുന്നില്ല. നാനക് പറയുന്നു, ഓ സന്തന്മാരേ കേൾക്കൂ: അത്തരം സിഖ് യഥാർഥ ശ്രദ്ധയോടെ ഗുരുവിന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞ് സന്മുഖനാകുന്നു. ॥21॥
ജേ കോ ഗുര തേ വേമുഖു ഹോവൈ ബിനു സതിഗുര മുകതി ന പാവൈ ॥ പാവൈ മുകതി ന ഹോര ഥൈ കോഈ പുഛഹു ബിബേകീആ ജാഏ ॥ അനേക ജൂനീ ഭരമി ആവൈ വിണു സതിഗുര മുകതി ന പാഏ ॥ ഫിരി മുകതി പാഏ ലാഗി ചരണീ സതിഗുരൂ സബദു സുണാഏ ॥ കഹൈ നാനകു വീചാരി ദേഖഹു വിണു സതിഗുര മുകതി ന പാഏ ॥൨൨॥
je ko gur te vemukh hovai bin satigur mukat na paavai || paavai mukat na hor thai koiee puchhahu bibekeeaa jaae || anek joonee bharam aavai vin satigur mukat na paae || fir mukat paae laag charanee satiguroo sabadh sunaae || kahai naanak veechaar dhekhahu vin satigur mukat na paae ||22||
അർഥം:ഗുരുവിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞ് ബേമുഖനാകുന്നവന് — സത്യഗുരുവില്ലാതെ അവന് മുക്തി ലഭിക്കില്ല. അവന് മറ്റെവിടെയും മുക്തി ലഭിക്കില്ല; ജ്ഞാനികളോട് ഇതിനെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കൂ. അവൻ അസംഖ്യം ജന്മങ്ങളിൽ അലയും; സത്യഗുരുവില്ലാതെ അവന് മുക്തി ലഭിക്കില്ല. പക്ഷേ സത്യഗുരുവിന്റെ ചരണങ്ങളോട് ചേർന്ന് ശബ്ദം ആലപിക്കുമ്പോൾ മുക്തി ലഭിക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഇത് ചിന്തിച്ച് നോക്കൂ, സത്യഗുരുവില്ലാതെ മുക്തിയില്ല. ॥22॥
ആവഹു സിഖ സതിഗുരൂ കേ പിആരിഹോ ഗാവഹു സചീ ബാണീ ॥ ബാണീ ത ഗാവഹു ഗുരൂ കേരീ ബാണീആ സിരി ബാണീ ॥ ജിന കൌ നദരി കരമു ഹോവൈ ഹിരദൈ തിനാ സമാണീ ॥ പീവഹു അംമ്രിതു സദാ രഹഹു ഹരി രംഗി ജപിഹു സാരിഗപാണീ ॥ കഹൈ നാനകു സദാ ഗാവഹു ഏഹ സചീ ബാണീ ॥൨൩॥
aavahu sikh satiguroo ke piaariho gaavahu sachee baanee || baanee ta gaavahu guroo keree baaneeaa sir baanee || jin kau nadhar karam hovai hiradhai tinaa samaanee || peevahu a(n)mrit sadhaa rahahu har ra(n)g japih saarigapaanee || kahai naanak sadhaa gaavahu eh sachee baanee ||23||
അർഥം:വരൂ, ഓ സത്യഗുരുവിന്റെ പ്രിയ സിഖുകളേ, അവന്റെ ബാണിയുടെ സത്യ ശബ്ദം ആലപിക്കൂ. ഗുരുവിന്റെ ബാണി ആലപിക്കൂ, ശബ്ദങ്ങളിൽ പരമ ശബ്ദം. ഭഗവാന്റെ കൃപാ ദൃഷ്ടി ആരിൽ പതിക്കുന്നുവോ — അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഈ ബാണിയാൽ നനയുന്നു. ഈ അമൃത രസം പാനം ചെയ്യൂ, എപ്പോഴും ഭഗവാന്റെ പ്രേമത്തിൽ ഇരിക്കൂ; ജഗത്തിന്റെ പാലകനായ ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കൂ. നാനക് പറയുന്നു, എപ്പോഴും ഈ സത്യ ബാണി ആലപിക്കൂ. ॥23॥
സതിഗുരൂ ബിനാ ഹോര കചീ ഹൈ ബാണീ ॥ ബാണീ ത കചീ സതിഗുരൂ ബാഝഹു ഹോര കചീ ബാണീ ॥ കഹദേ കചേ സുണദേ കചേ കചംഈ ആഖി വഖാണീ ॥ ഹരി ഹരി നിത കരഹി രസനാ കഹിആ കഛൂ ന ജാണീ ॥ ചിതു ജിന കാ ഹിരി ലൈആ മാഇആ ബോലനി പഏ രവാണീ ॥ കഹൈ നാനകു സതിഗുരൂ ബാഝഹു ഹോര കചീ ബാണീ ॥൨൪॥
satiguroo binaa hor kachee hai baanee || baanee ta kachee satiguroo baajhahu hor kachee baanee || kahadhe kache sunadhe kache kacha(n)ee aakh vakhaanee || har har nit kareh rasanaa kahiaa kachhoo na jaanee || chit jin kaa hir liaa maiaa bolan pe ravaanee || kahai naanak satiguroo baajhahu hor kachee baanee ||24||
അർഥം:സത്യഗുരുവില്ലാതെ മറ്റ് ഗീതങ്ങൾ അസത്യമാണ്. സത്യഗുരുവില്ലാതെ ഗീതങ്ങൾ അസത്യം; മറ്റ് ഗീതങ്ങളെല്ലാം അസത്യം. സംസാരിക്കുന്നവർ അസത്യം, കേൾക്കുന്നവർ അസത്യം; സംസാരിച്ച് പാരായണം ചെയ്യുന്നവർ അസത്യം. അവർ നാവുകൊണ്ട് നിരന്തരം 'ഹരി, ഹരി' ജപിച്ചേക്കാം, പക്ഷേ തങ്ങൾ എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് അവർ അറിയുന്നില്ല. അവരുടെ ചൈതന്യം മായയാൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു; അവർ കേവലം യാന്ത്രികമായി പാരായണം ചെയ്യുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, സത്യഗുരുവില്ലാതെ മറ്റ് ഗീതങ്ങൾ അസത്യമാണ്. ॥24॥
ഗുര കാ സബദു രതംനു ഹൈ ഹീരേ ജിതു ജr̤ാഉ ॥ സബദു രതനു ജിതു മംനു ലാഗാ ഏഹു ഹോആ സമാഉ ॥ സബദ സേതീ മനു മിലിആ സചൈ ലാഇആ ഭാഉ ॥ ആപേ ഹീരാ രതനു ആപേ ജിസ നോ ദേഇ ബുഝാഇ ॥ കഹൈ നാനകു സബദു രതനു ഹൈ ഹീരാ ജിതു ജr̤ാഉ ॥൨൫॥
gur kaa sabadh rata(n)n hai heere jit jaRaau || sabadh ratan jit ma(n)n laagaa eh hoaa samaau || sabadh setee man miliaa sachai laiaa bhaau || aape heeraa ratan aape jis no dhei bujhai || kahai naanak sabadh ratan hai heeraa jit jaRaau ||25||
അർഥം:ഗുരുവിന്റെ ശബ്ദം ഒരു രത്നമാണ്, വജ്രങ്ങളാൽ പതിച്ചത്. ഈ രത്നത്തോട് ചേരുന്ന മനസ്സ് ശബ്ദത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ആരുടെ മനസ്സ് ശബ്ദത്തോട് ഇണങ്ങുന്നുവോ അവൻ സത്യ ഭഗവാനോട് സ്നേഹം ഉറപ്പിക്കുന്നു. അവൻ തന്നെ വജ്രം, അവൻ തന്നെ രത്നം; ധന്യനായവൻ അതിന്റെ മൂല്യം മനസ്സിലാക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ശബ്ദം ഒരു രത്നമാണ്, വജ്രങ്ങളാൽ പതിച്ചത്. ॥25॥
സിവ സകതി ആപി ഉപാഇ കൈ കരതാ ആപേ ഹുകമു വരതാഏ ॥ ഹുകമു വരതാഏ ആപി വേഖൈ ഗുരമുഖി കിസൈ ബുഝാഏ ॥ തോr̤േ ബംധന ഹോവൈ മുകതു സബദു മംനി വസാഏ ॥ ഗുരമുഖി ജിസ നോ ആപി കരേ സു ഹോവൈ ഏകസ സിഉ ലിവ ലാഏ ॥ കഹൈ നാനകു ആപി കരതാ ആപേ ഹുകമു ബുഝാഏ ॥൨൬॥
siv sakat aap upai kai karataa aape hukam varataae || hukam varataae aap vekhai gurmukh kisai bujhaae || toRe ba(n)dhan hovai mukat sabadh ma(n)n vasaae || gurmukh jis no aap kare su hovai ekas siau liv laae || kahai naanak aap karataa aape hukam bujhaae ||26||
അർഥം:അവൻ തന്നെ ശിവ, ശക്തി, മനസ്സ്, പദാർഥം സൃഷ്ടിച്ചു; സൃഷ്ടികർത്താവ് അവയെ തന്റെ ആദേശത്തിന് കീഴിൽ വയ്ക്കുന്നു. തന്റെ ആദേശം നടപ്പാക്കി അവൻ തന്നെ സർവവും കാണുന്നു. ഗുരുമുഖരായി അവനെ അറിയുന്നവർ എത്ര അപൂർവം. അവർ തങ്ങളുടെ ബന്ധനങ്ങൾ പൊട്ടിക്കുന്നു, മുക്തി നേടുന്നു; അവർ ശബ്ദത്തെ തങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിക്കുന്നു. ഭഗവാൻ ആരെ സ്വയം ഗുരുമുഖരാക്കുന്നുവോ അവർ സ്നേഹത്തോടെ തങ്ങളുടെ ചൈതന്യത്തെ ഏക ഭഗവാനിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, അവൻ തന്നെ സൃഷ്ടികർത്താവ്; അവൻ തന്നെ തന്റെ ഹുകം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ॥26॥
സിമ്രിതി സാസത്ര പുംന പാപ ബീചാരദേ തതൈ സാര ന ജാണീ ॥ തതൈ സാര ന ജാണീ ഗുരൂ ബാഝഹു തതൈ സാര ന ജാണീ ॥ തിഹീ ഗുണീ സംസാരു ഭ്രമി സുതാ സുതിആ രൈണി വിഹാണീ ॥ ഗുര കിരപാ തേ സേ ജന ജാഗേ ജിനാ ഹരി മനി വസിആ ബോലഹി അംമ്രിത ബാണീ ॥ കഹൈ നാനകു സോ തതു പാഏ ജിസ നോ അനദിനു ഹരി ലിവ ലാഗൈ ജാഗത രൈണി വിഹാണീ ॥൨൭॥
simirat saasatr pu(n)n paap beechaaradhe tatai saar na jaanee || tatai saar na jaanee guroo baajhahu tatai saar na jaanee || tihee gunee sa(n)saar bhram sutaa sutiaa rain vihaanee || gur kirapaa te se jan jaage jinaa har man vasiaa boleh a(n)mirat baanee || kahai naanak so tat paae jis no anadhin har liv laagai jaagat rain vihaanee ||27||
അർഥം:സ്മൃതികളും ശാസ്ത്രങ്ങളും നന്മ-തിന്മകൾക്കിടയിൽ ഭേദം കാണിക്കുന്നു, പക്ഷേ യാഥാർഥ്യത്തിന്റെ യഥാർഥ സാരം അറിയില്ല. ഗുരുവില്ലാതെ അവ യാഥാർഥ്യത്തിന്റെ യഥാർഥ സാരം അറിയില്ല; യാഥാർഥ്യത്തിന്റെ യഥാർഥ സാരം അറിയില്ല. ലോകം മൂന്ന് ഗുണങ്ങളിലും സന്ദേഹത്തിലും ഉറങ്ങുന്നു; അത് തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ രാത്രി ഉറക്കത്തിൽ കഴിക്കുന്നു. ഗുരു കൃപയാൽ ആരുടെ മനസ്സിൽ ഭഗവാൻ വസിക്കുന്നുവോ ആ വിനീത പ്രാണികൾ ഉണർന്ന് ജാഗ്രതരായി ഇരിക്കുന്നു; അവർ ഗുരു ബാണിയുടെ അമൃത വചനം ജപിക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, രാത്രിയും പകലും ഭഗവാനിൽ സ്നേഹത്തോടെ ലയിച്ചവർ മാത്രമേ സാരം ലഭിക്കൂ; അവർ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ രാത്രി ഉണർന്ന് ജാഗ്രതരായി കഴിക്കുന്നു. ॥27॥
മാതാ കേ ഉദര മഹി പ്രതിപാല കരേ സോ കിഉ മനഹു വിസാരീഐ ॥ മനഹു കിഉ വിസാരീഐ ഏവഡു ദാതാ ജി അഗനി മഹി ആഹാരു പഹുചാവഏ ॥ ഓസ നോ കിഹു പോഹി ന സകീ ജിസ നൌ ആപണീ ലിവ ലാവഏ ॥ ആപണീ ലിവ ആപേ ലാഏ ഗുരമുഖി സദാ സമാലീഐ ॥ കഹൈ നാനകു ഏവഡു ദാതാ സോ കിഉ മനഹു വിസാരീഐ ॥൨൮॥
maataa ke udhar meh pratipaal kare so kiau manahu visaareeaai || manahu kiau visaareeaai evadd dhaataa j agan meh aahaar pahuchaave || os no kih poh na sakee jis nau aapanee liv laave || aapanee liv aape laae gurmukh sadhaa samaaleeaai || kahai naanak evadd dhaataa so kiau manahu visaareeaai ||28||
അർഥം:അവൻ അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ നമ്മെ പോഷിപ്പിച്ചു; അവനെ മനസ്സിൽ നിന്ന് എന്തിന് മറക്കണം? ഗർഭത്തിന്റെ അഗ്നിയിൽ നമുക്ക് പോഷണം നൽകിയ അത്തരം മഹാ ദാതാവിനെ മനസ്സിൽ നിന്ന് എന്തിന് മറക്കണം? ഭഗവാൻ ആരെ തന്റെ പ്രേമം സ്വീകരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുവോ അവർക്ക് ഒന്നും ഹാനി വരുത്താനാവില്ല. അവൻ തന്നെ പ്രേമം, അവൻ തന്നെ ആലിംഗനം; ഗുരുമുഖൻ എപ്പോഴും അവനെ ചിന്തിക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, അത്തരം മഹാ ദാതാവിനെ മനസ്സിൽ നിന്ന് എന്തിന് മറക്കണം? ॥28॥
ജൈസീ അഗനി ഉദര മഹി തൈസീ ബാഹരി മാഇആ ॥ മാഇആ അഗനി സഭ ഇകോ ജേഹീ കരതൈ ഖേലു രചാഇആ ॥ ജാ തിസു ഭാണാ താ ജംമിആ പരവാരി ഭലാ ഭാഇആ ॥ ലിവ ഛുr̤കീ ലഗീ ത്രിസനാ മാഇആ അമരു വരതാഇആ ॥ ഏഹ മാഇആ ജിതു ഹരി വിസരൈ മോഹു ഉപജൈ ഭാഉ ദൂജാ ലാഇആ ॥ കഹൈ നാനകു ഗുര പരസാദീ ജിനാ ലിവ ലാഗീ തിനീ വിചേ മാഇആ പാഇആ ॥൨൯॥
jaisee agan udhar meh taisee baahar maiaa || maiaa agan sabh iko jehee karatai khel rachaiaa || jaa tis bhaanaa taa ja(n)miaa paravaar bhalaa bhaiaa || liv chhuRakee lagee tirasanaa maiaa amar varataiaa || eh maiaa jit har visarai moh upajai bhaau dhoojaa laiaa || kahai naanak gur parasaadhee jinaa liv laagee tinee viche maiaa paiaa ||29||
അർഥം:ഗർഭത്തിനുള്ളിലെ അഗ്നി എങ്ങനെയോ, പുറത്ത് മായ അങ്ങനെ തന്നെ. മായയുടെ അഗ്നി ഒന്നു തന്നെ; സൃഷ്ടികർത്താവ് ഈ ലീല രചിച്ചു. അവന്റെ ഇച്ഛ പ്രകാരം ശിശു ജനിക്കുന്നു, കുടുംബം വളരെ സന്തോഷിക്കുന്നു. ഭഗവാനോടുള്ള പ്രേമം കുറയുന്നു, ശിശു ആഗ്രഹങ്ങളോട് ചേരുന്നു; മായയുടെ കഥ തന്റെ വഴിയിൽ ഓടുന്നു. ഇതാണ് മായ, ഇതിനാൽ ഭഗവാൻ മറക്കപ്പെടുന്നു; മോഹവും ദ്വൈത പ്രേമവും ഉയരുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഗുരു കൃപയാൽ ഭഗവാനോട് പ്രേമം ഉറപ്പിക്കുന്നവർ മായയുടെ നടുവിലും അവനെ ലഭിക്കുന്നു. ॥29॥
ഹരി ആപി അമുലകു ഹൈ മുലി ന പാഇആ ജാഇ ॥ മുലി ന പാഇആ ജാഇ കിസൈ വിടഹു രഹേ ലോക വിലലാഇ ॥ ഐസാ സതിഗുരു ജേ മിലൈ തിസ നോ സിരു സൌപീഐ വിചഹു ആപു ജാഇ ॥ ജിസ ദാ ജീഉ തിസു മിലി രഹൈ ഹരി വസൈ മനി ആഇ ॥ ഹരി ആപി അമുലകു ഹൈ ഭാഗ തിനാ കേ നാനകാ ജിന ഹരി പലൈ പാഇ ॥൩൦॥
har aap amulak hai mul na paiaa jai || mul na paiaa jai kisai viTahu rahe lok vilalai || aaisaa satigur je milai tis no sir saupeeaai vichahu aap jai || jis dhaa jeeau tis mil rahai har vasai man aai || har aap amulak hai bhaag tinaa ke naanakaa jin har palai pai ||30||
അർഥം:ഭഗവാൻ സ്വയം അമൂല്യൻ; അവന്റെ മൂല്യം കണക്കാക്കാനാവില്ല. ജനങ്ങൾ ശ്രമിച്ച് തളർന്നാലും അവന്റെ മൂല്യം കണക്കാക്കാനാവില്ല. നിനക്ക് അത്തരം സത്യഗുരുവിനെ കിട്ടിയാൽ, നിന്റെ ശിരസ്സ് അവന് അർപ്പിക്കൂ; നിന്റെ സ്വാർഥവും അഹന്തയും ഉള്ളിൽ നിന്ന് നീങ്ങും. നിന്റെ ആത്മാവ് അവന്റേതാണ്; അവനോട് ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കൂ, ഭഗവാൻ നിന്റെ മനസ്സിൽ വന്ന് വസിക്കും. ഭഗവാൻ സ്വയം അമൂല്യൻ; ഓ നാനക്, ഭഗവാനെ പ്രാപിക്കുന്നവർ വളരെ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്. ॥30॥
ഹരി രാസി മേരീ മനു വണജാരാ ॥ ഹരി രാസി മേരീ മനു വണജാരാ സതിഗുര തേ രാസി ജാണീ ॥ ഹരി ഹരി നിത ജപിഹു ജീഅഹു ലാഹാ ഖടിഹു ദിഹാr̤ീ ॥ ഏഹു ധനു തിനാ മിലിആ ജിന ഹരി ആപേ ഭാണാ ॥ കഹൈ നാനകു ഹരി രാസി മേരീ മനു ഹോആ വണജാരാ ॥൩൧॥
har raas meree man vanajaaraa || har raas meree man vanajaaraa satigur te raas jaanee || har har nit japih jeeahu laahaa khaTih dhihaaRee || eh dhan tinaa miliaa jin har aape bhaanaa || kahai naanak har raas meree man hoaa vanajaaraa ||31||
അർഥം:ഭഗവാൻ എന്റെ മൂലധനം; എന്റെ മനസ്സ് വ്യാപാരി. ഭഗവാൻ എന്റെ മൂലധനം, എന്റെ മനസ്സ് വ്യാപാരി; സത്യഗുരുവിലൂടെ ഞാൻ എന്റെ മൂലധനം അറിയുന്നു. ഓ എന്റെ ആത്മാവേ, നിരന്തരം ഭഗവാൻ ഹരി-ഹരിയെ ധ്യാനിക്കൂ, നീ ഓരോ ദിവസവും നിന്റെ ലാഭം ശേഖരിക്കും. ഈ സമ്പത്ത് ഭഗവാന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് പ്രിയമായവർക്ക് ലഭിക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഭഗവാൻ എന്റെ മൂലധനം, എന്റെ മനസ്സ് വ്യാപാരി. ॥31॥
ഏ രസനാ തൂ അന രസി രാചി രഹീ തേരീ പിആസ ന ജാഇ ॥ പിആസ ന ജാഇ ഹോരതു കിതൈ ജിചരു ഹരി രസു പലൈ ന പാഇ ॥ ഹരി രസു പാഇ പലൈ പീഐ ഹരി രസു ബഹുr̤ി ന ത്രിസനാ ലാഗൈ ആഇ ॥ ഏഹു ഹരി രസു കരമീ പാഈഐ സതിഗുരു മിലൈ ജിസു ആഇ ॥ കഹൈ നാനകു ഹോരി അന രസ സഭി വീസരേ ജാ ഹരി വസൈ മനി ആഇ ॥൩൨॥
e rasanaa too an ras raach rahee teree piaas na jai || piaas na jai horat kitai jichar har ras palai na pai || har ras pai palai peeaai har ras bahuR na tirasanaa laagai aai || eh har ras karamee paieeaai satigur milai jis aai || kahai naanak hor an ras sabh veesare jaa har vasai man aai ||32||
അർഥം:ഓ എന്റെ നാവേ, നീ മറ്റ് രുചികളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ നിന്റെ ദാഹ ആഗ്രഹം ശമിക്കുന്നില്ല. നീ ഭഗവാന്റെ സൂക്ഷ്മ സാരം പ്രാപിക്കുന്നതുവരെ നിന്റെ ദാഹം ഒരു വിധത്തിലും ശമിക്കില്ല. നീ ഭഗവാന്റെ സൂക്ഷ്മ സാരം പ്രാപിച്ച്, ഈ സാരം പാനം ചെയ്താൽ, നീ വീണ്ടും ആഗ്രഹത്താൽ വ്യഥിതനാകില്ല. ഭഗവാന്റെ ഈ സൂക്ഷ്മ സാരം ശുഭ കർമത്താൽ ലഭിക്കുന്നു, ആരെങ്കിലും സത്യഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ. നാനക് പറയുന്നു, ഭഗവാൻ മനസ്സിൽ വന്ന് വസിക്കുമ്പോൾ മറ്റ് രുചികളും സാരങ്ങളും എല്ലാം മറക്കപ്പെടുന്നു. ॥32॥
ഏ സരീരാ മേരിആ ഹരി തുമ മഹി ജോതി രഖീ താ തൂ ജഗ മഹി ആഇആ ॥ ഹരി ജോതി രഖീ തുധു വിചി താ തൂ ജഗ മഹി ആഇആ ॥ ഹരി ആപേ മാതാ ആപേ പിതാ ജിനി ജീഉ ഉപാഇ ജഗതു ദിഖാഇആ ॥ ഗുര പരസാദീ ബുഝിആ താ ചലതു ഹോആ ചലതു നദരീ ആഇആ ॥ കഹൈ നാനകു സ്രിസടി കാ മൂലു രചിആ ജോതി രാഖീ താ തൂ ജഗ മഹി ആഇആ ॥൩൩॥
e sareeraa meriaa har tum meh jot rakhee taa too jag meh aaiaa || har jot rakhee tudh vich taa too jag meh aaiaa || har aape maataa aape pitaa jin jeeau upai jagat dhikhaiaa || gur parasaadhee bujhiaa taa chalat hoaa chalat nadharee aaiaa || kahai naanak sirasaT kaa mool rachiaa jot raakhee taa too jag meh aaiaa ||33||
അർഥം:ഓ എന്റെ ശരീരമേ, ഭഗവാൻ നിന്നിൽ തന്റെ ജ്യോതി നിറച്ചു, അപ്പോഴാണ് നീ ലോകത്തിലേക്ക് വന്നത്. ഭഗവാൻ നിന്നിൽ തന്റെ ജ്യോതി നിറച്ചു, അപ്പോഴാണ് നീ ലോകത്തിലേക്ക് വന്നത്. ഭഗവാൻ തന്നെ നിന്റെ അമ്മ, അവൻ തന്നെ നിന്റെ അച്ഛൻ; അവൻ ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു, അവർക്ക് ലോകം കാണിച്ചു. ഗുരു കൃപയാൽ ചിലർ മനസ്സിലാക്കുന്നു, അപ്പോൾ ഇത് ഒരു പ്രദർശനം; ഇത് കേവലം ഒരു പ്രദർശനം പോലെ തോന്നുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, അവൻ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അടിത്തറ പാകി, തന്റെ ജ്യോതി നിറച്ചു, അപ്പോഴാണ് നീ ലോകത്തിലേക്ക് വന്നത്. ॥33॥
മനി ചാഉ ഭൈആ പ്രഭ ആഗമു സുണിആ ॥ ഹരി മംഗലു ഗാഉ സഖീ ഗ്രിഹു മംദരു ബണിആ ॥ ഹരി ഗാഉ മംഗലു നിത സഖീഏ സോഗു ദൂഖു ന വിആപഏ ॥ ഗുര ചരന ലാഗേ ദിന സഭാഗേ ആപണാ പിരു ജാപഏ ॥ അനഹത ബാണീ ഗുര സബദി ജാണീ ഹരി നാമു ഹരി രസു ഭോഗോ ॥ കഹൈ നാനകു പ്രഭു ആപി മിലിആ കരണ കാരണ ജോഗോ ॥൩൪॥
man chaau bhiaa prabh aagam suniaa || har ma(n)gal gaau sakhee girahu ma(n)dhar baniaa || har gaau ma(n)gal nit sakhe'ee sog dhookh na viaape || gur charan laage dhin sabhaage aapanaa pir jaape || anahat baanee gur sabadh jaanee har naam har ras bhogo || kahai naanak prabh aap miliaa karan kaaran jogo ||34||
അർഥം:ഭഗവാന്റെ ആഗമനത്തെക്കുറിച്ച് കേട്ട് എന്റെ മനസ്സ് ആനന്ദിച്ചു. ഓ എന്റെ സഖിമാരേ, ഭഗവാനെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ ആനന്ദത്തിന്റെ ഗീതങ്ങൾ പാടൂ; എന്റെ ഗൃഹം ഭഗവാന്റെ മന്ദിരമായി. ഓ എന്റെ സഖിമാരേ, ഭഗവാനെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ നിരന്തരം ആനന്ദത്തിന്റെ ഗീതങ്ങൾ പാടൂ, അപ്പോൾ ദുഃഖവും പീഡയും നിങ്ങളെ ബാധിക്കില്ല. ഞാൻ ഗുരുവിന്റെ ചരണങ്ങളോട് ചേർന്ന് എന്റെ പതി-ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുന്ന ആ ദിവസം ധന്യം. ഞാൻ അനാഹത നാദവും ഗുരു ശബ്ദവും അറിഞ്ഞു; ഞാൻ ഭഗവാന്റെ നാമമെന്ന ഭഗവാന്റെ ഉത്തമ സാരം ആസ്വദിക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ഭഗവാൻ തന്നെ എന്നെ കണ്ടുമുട്ടി; അവൻ തന്നെ കർത്താവ്, കാരണങ്ങളുടെ കാരണം. ॥34॥
ഏ സരീരാ മേരിആ ഇസു ജഗ മഹി ആഇ കൈ കിആ തുധു കരമ കമാഇആ ॥ കി കരമ കമാഇആ തുധു സരീരാ ജാ തൂ ജഗ മഹി ആഇആ ॥ ജിനി ഹരി തേരാ രചനു രചിആ സോ ഹരി മനി ന വസാഇആ ॥ ഗുര പരസാദീ ഹരി മംനി വസിആ പൂരബി ലിഖിആ പാഇആ ॥ കഹൈ നാനകു ഏഹു സരീരു പരവാണു ഹോആ ജിനി സതിഗുര സിഉ ചിതു ലാഇആ ॥൩൫॥
e sareeraa meriaa is jag meh aai kai kiaa tudh karam kamaiaa || k karam kamaiaa tudh sareeraa jaa too jag meh aaiaa || jin har teraa rachan rachiaa so har man na vasaiaa || gur parasaadhee har ma(n)n vasiaa poorab likhiaa paiaa || kahai naanak eh sareer paravaan hoaa jin satigur siau chit laiaa ||35||
അർഥം:ഓ എന്റെ ശരീരമേ, നീ ഈ ലോകത്തിലേക്ക് എന്തിന് വന്നു? നീ എന്ത് കർമങ്ങൾ ചെയ്തു? ഓ എന്റെ ശരീരമേ, നീ ലോകത്തിലേക്ക് വന്നതുമുതൽ എന്ത് കർമങ്ങൾ ചെയ്തു? നിന്റെ രൂപം രൂപപ്പെടുത്തിയ ഭഗവാനെ നീ നിന്റെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചില്ല. ഗുരു കൃപയാൽ ഭഗവാൻ മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നു, മുൻനിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഭാഗ്യം നിറവേറുന്നു. നാനക് പറയുന്നു, ചൈതന്യം സത്യഗുരുവിൽ കേന്ദ്രീകൃതമാകുമ്പോൾ ഈ ശരീരം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ॥35॥
ഏ നേത്രഹു മേരിഹോ ഹരി തുമ മഹി ജോതി ധരീ ഹരി ബിനു അവരു ന ദേഖഹു കോഈ ॥ ഹരി ബിനു അവരു ന ദേഖഹു കോഈ നദരീ ഹരി നിഹാലിആ ॥ ഏഹു വിസു സംസാരു തുമ ദേഖദേ ഏഹു ഹരി കാ രൂപു ഹൈ ഹരി രൂപു നദരീ ആഇആ ॥ ഗുര പരസാദീ ബുഝിആ ജാ വേഖാ ഹരി ഇകു ഹൈ ഹരി ബിനു അവരു ന കോഈ ॥ കഹൈ നാനകു ഏഹി നേത്ര അംധ സേ സതിഗുരി മിലിഐ ദിബ ദ്രിസടി ഹോഈ ॥൩൬॥
e netrahu meriho har tum meh jot dharee har bin avar na dhekhahu koiee || har bin avar na dhekhahu koiee nadharee har nihaaliaa || eh vis sa(n)saar tum dhekhadhe eh har kaa roop hai har roop nadharee aaiaa || gur parasaadhee bujhiaa jaa vekhaa har ik hai har bin avar na koiee || kahai naanak eh netr a(n)dh se satigur miliaai dhib dhirasaT hoiee ||36||
അർഥം:ഓ എന്റെ കണ്ണുകളേ, ഭഗവാൻ നിങ്ങളിൽ തന്റെ ജ്യോതി നിറച്ചു; ഭഗവാനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും നോക്കരുത്. ഭഗവാനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും നോക്കരുത്; ഭഗവാൻ മാത്രമേ കാണാൻ യോഗ്യൻ. നിങ്ങൾ കാണുന്ന ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഭഗവാന്റെ പ്രതിബിംബമാണ്; ഭഗവാന്റെ പ്രതിബിംബം മാത്രമേ കാണൂ. ഗുരു കൃപയാൽ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു, ഏക ഭഗവാനെ മാത്രം കാണുന്നു; ഭഗവാനെയല്ലാതെ ആരുമില്ല. നാനക് പറയുന്നു, ഈ കണ്ണുകൾ അന്ധമായിരുന്നു; പക്ഷേ സത്യഗുരുവിനെ കണ്ടുമുട്ടി അവ സർവവും കാണുന്നവയായി. ॥36॥
ഏ സ്രവണഹു മേരിഹോ സാചൈ സുനണൈ നോ പഠാഏ ॥ സാചൈ സുനണൈ നോ പഠാഏ സരീരി ലാഏ സുണഹു സതി ബാണീ ॥ ജിതു സുണീ മനു തനു ഹരിആ ഹോആ രസനാ രസി സമാണീ ॥ സചു അലഖ വിഡാണീ താ കീ ഗതി കഹീ ന ജാഏ ॥ കഹൈ നാനകു അംമ്രിത നാമു സുണഹു പവിത്ര ഹോവഹു സാചൈ സുനണൈ നോ പഠാഏ ॥൩൭॥
e sravanahu meriho saachai sunanai no paThaae || saachai sunanai no paThaae sareer laae sunahu sat baanee || jit sunee man tan hariaa hoaa rasanaa ras samaanee || sach alakh viddaanee taa kee gat kahee na jaae || kahai naanak a(n)mirat naam sunahu pavitr hovahu saachai sunanai no paThaae ||37||
അർഥം:ഓ എന്റെ കാതുകളേ, നിങ്ങൾ കേവലം സത്യം കേൾക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമേ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുള്ളൂ. സത്യം കേൾക്കാൻ നിങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട് ശരീരത്തോട് ചേർക്കപ്പെട്ടു; സത്യ ബാണി കേൾക്കൂ. അത് കേട്ട് മനസ്സും ശരീരവും പുനരുജ്ജീവിക്കുന്നു, നാവ് അമൃത രസത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. സത്യ ഭഗവാൻ അദൃശ്യനും അദ്ഭുതനുമാണ്; അവന്റെ സ്ഥിതി വർണിക്കാനാവില്ല. നാനക് പറയുന്നു, അമൃതമയ നാമം കേട്ട് പുണ്യവാനാകൂ; നിങ്ങൾ കേവലം സത്യം കേൾക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമേ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുള്ളൂ. ॥37॥
ഹരി ജീഉ ഗുഫാ അംദരി രഖി കൈ വാജാ പവണു വജാഇആ ॥ വജാഇആ വാജാ പൌണ നൌ ദുആരേ പരഗടു കീഏ ദസവാ ഗുപതു രഖാഇആ ॥ ഗുരദുആരൈ ലാഇ ഭാവനീ ഇകനാ ദസവാ ദുആരു ദിഖാഇആ ॥ തഹ അനേക രൂപ നാഉ നവ നിധി തിസ ദാ അംതു ന ജാഈ പാഇആ ॥ കഹൈ നാനകു ഹരി പിആരൈ ജീഉ ഗുഫാ അംദരി രഖി കൈ വാജാ പവണു വജാഇആ ॥൩൮॥
har jeeau gufaa a(n)dhar rakh kai vaajaa pavan vajaiaa || vajaiaa vaajaa paun nau dhuaare paragaT ke'ee dhasavaa gupat rakhaiaa || gurdhuaarai lai bhaavanee ikanaa dhasavaa dhuaar dhikhaiaa || teh anek roop naau nav nidh tis dhaa a(n)t na jaiee paiaa || kahai naanak har piaarai jeeau gufaa a(n)dhar rakh kai vaajaa pavan vajaiaa ||38||
അർഥം:ഭഗവാൻ ആത്മാവിനെ ശരീരമെന്ന ഗുഹയിൽ വെച്ചു, ശരീരമെന്ന വാദ്യത്തിൽ പ്രാണവായു ഊതി. അവൻ ശരീരമെന്ന വാദ്യത്തിൽ പ്രാണവായു ഊതി ഒമ്പത് വാതിലുകൾ വെളിപ്പെടുത്തി; പക്ഷേ പത്താം വാതിൽ ഗുപ്തമായി വെച്ചു. ഗുരുദ്വാര, ഗുരുവിന്റെ വാതിലിലൂടെ ചിലർക്ക് പ്രേമപൂർവക ശ്രദ്ധ ലഭിക്കുന്നു, അവർക്ക് പത്താം വാതിൽ വെളിപ്പെടുന്നു. ഭഗവാന്റെ അനേക രൂപങ്ങൾ, നാമത്തിന്റെ ഒമ്പത് നിധികൾ; അവന്റെ അതിരുകൾ കണ്ടെത്താനാവില്ല. നാനക് പറയുന്നു, ഭഗവാൻ ആത്മാവിനെ ശരീരമെന്ന ഗുഹയിൽ വെച്ചു, ശരീരമെന്ന വാദ്യത്തിൽ പ്രാണവായു ഊതി. ॥38॥
ഏഹു സാചാ സോഹിലാ സാചൈ ഘരി ഗാവഹു ॥ ഗാവഹു ത സോഹിലാ ഘരി സാചൈ ജിഥൈ സദാ സചു ധിആവഹേ ॥ സചോ ധിആവഹി ജാ തുധു ഭാവഹി ഗുരമുഖി ജിനാ ബുഝാവഹേ ॥ ഇഹു സചു സഭനാ കാ ഖസമു ഹൈ ജിസു ബഖസേ സോ ജനു പാവഹേ ॥ കഹൈ നാനകു സചു സോഹിലാ സചൈ ഘരി ഗാവഹേ ॥൩൯॥
eh saachaa sohilaa saachai ghar gaavahu || gaavahu ta sohilaa ghar saachai jithai sadhaa sach dhiaavahe || sacho dhiaaveh jaa tudh bhaaveh gurmukh jinaa bujhaavahe || eih sach sabhanaa kaa khasam hai jis bakhase so jan paavahe || kahai naanak sach sohilaa sachai ghar gaavahe ||39||
അർഥം:നിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സത്യ ഗൃഹത്തിൽ ഈ സത്യ സ്തുതി ഗീതം പാടൂ. നിന്റെ സത്യ ഗൃഹത്തിൽ സ്തുതി ഗീതം പാടൂ; അവിടെ എപ്പോഴും സത്യ ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കൂ. ഓ സത്യ ഭഗവാനേ, നിന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് പ്രിയമായവർ മാത്രമേ നിന്നെ ധ്യാനിക്കൂ; ഗുരുമുഖരായി അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഈ സത്യമാണ് എല്ലാവർക്കും ഭഗവാൻ-സ്വാമി; ധന്യനായവൻ മാത്രമേ ഇത് ലഭിക്കൂ. നാനക് പറയുന്നു, നിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സത്യ ഗൃഹത്തിൽ സത്യ സ്തുതി ഗീതം പാടൂ. ॥39॥
അനദു സുണഹു വഡഭാഗീഹോ സഗല മനോരഥ പൂരേ ॥ പാരബ്രഹമു പ്രഭു പാഇആ ഉതരേ സഗല വിസൂരേ ॥ ദൂഖ രോഗ സംതാപ ഉതരേ സുണീ സചീ ബാണീ ॥ സംത സാജന ഭഏ സരസേ പൂരേ ഗുര തേ ജാണീ ॥ സുണതേ പുനീത കഹതേ പവിതു സതിഗുരു രഹിആ ഭരപൂരേ ॥ ബിനവംതി നാനകു ഗുര ചരണ ലാഗേ വാജേ അനഹദ തൂരേ ॥൪൦॥൧॥
anadh sunahu vaddabhaageeho sagal manorath poore || paarabraham prabh paiaa utare sagal visoore || dhookh rog sa(n)taap utare sunee sachee baanee || sa(n)t saajan bhe sarase poore gur te jaanee || sunate puneet kahate pavit satigur rahiaa bharapoore || binava(n)t naanak gur charan laage vaaje anahadh toore ||40||1||
അർഥം:ഓ പരമ ഭാഗ്യവാന്മാരേ, ആനന്ദത്തിന്റെ ഗീതം കേൾക്കൂ; നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെല്ലാം നിറവേറും. ഞാൻ പരമ ഭഗവാൻ പരമേശ്വരനെ പ്രാപിച്ചു, സകല ദുഃഖങ്ങളും മറന്നു. സത്യ ബാണി കേട്ട് വേദന, രോഗം, കഷ്ടം നീങ്ങി. പൂർണ ഗുരുവിനെ അറിഞ്ഞ് സന്തന്മാരും അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കളും ആനന്ദത്തിലാണ്. കേൾക്കുന്നവർ പവിത്രർ, സംസാരിക്കുന്നവർ പവിത്രർ; സത്യഗുരു സർവവ്യാപി, സർവാന്തര്യാമി. നാനക് പ്രാർഥിക്കുന്നു, ഗുരുവിന്റെ ചരണങ്ങൾ സ്പർശിച്ച്, ദിവ്യ കാഹളങ്ങളുടെ അനാഹത നാദം കമ്പനം കൊണ്ട് മുഴങ്ങുന്നു. ॥40॥1॥
ਅਨੰਦੁ ਸਾਹਿਬ പാരായണ ഫലങ്ങൾ
'ആനന്ദത്തിന്റെ ബാണി' — ആത്മീയ ആനന്ദം, സമാധാനം, സംതൃപ്തി എന്നിവയ്ക്കായി ജപിക്കുന്നു
നിത്യ നിത്നേമിന്റെയും സിഖ് ചടങ്ങുകള്, അര്ദാസ് എന്നിവയുടെ സമാപനത്തിന്റെയും ഭാഗം
ഇതിന്റെ ആദ്യ അഞ്ചും അവസാന പൗഡിയും മിക്കവാറും എല്ലാ സിഖ് സമ്മേളനത്തിലും പാടുന്നു
ഗുരുവിന്റെ കൃപയാല് വാഹെഗുരുവിനെ പ്രാപിക്കുന്നതിന്റെ ആനന്ദത്തെ വാഴ്ത്തുന്നു
ਅਨੰਦੁ ਸਾਹਿਬ പാരായണ വിധി
നിത്നേമില് മുഴുവന് 40 പൗഡികളും ജപിക്കുന്നു; ഏതെങ്കിലും അര്ദാസിന്റെയോ ചടങ്ങിന്റെയോ സമാപനത്തിന് സാധാരണയായി ആദ്യ അഞ്ച് പൗഡികളും അവസാന പൗഡിയും പാടുന്നു. ഒപ്പം പിന്തുടരാന് ഗുര്മുഖിയില് അര്ഥസഹിതം വായിക്കുക.
പതിവായി ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ
ഇവയും വായിക്കൂ
ॐ
പൂർണ ਅਨੰਦੁ ਸਾਹਿਬ ശ്ലോകം-ശ്ലോകം അർഥസഹിതം വായിക്കൂ, അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ പവിത്ര പാഠങ്ങൾ കാണൂ