அநம்து ஸாஹிப
ਅਨੰਦੁ ਸਾਹਿਬ in Tamil · தமிழ்
உங்கள் மொழி/எழுத்தில் படியுங்கள்
✦ பொருள்
ஆனந்த் சாஹிப் மூன்றாவது சீக்கிய குரு, குரு அமர் தாஸ் ஜி ராக் ராம்கலியில் இயற்றிய 'ஆனந்தத்தின் பாணி'. இதன் 40 பவுடிகள், உண்மையான, அழியாத ஆனந்தம் உலகில் அல்ல, குருவின் அருளிலும் வாஹேகுருவின் நினைவிலும் கிடைக்கிறது என்று கூறுகின்றன. இது நித்ய நித்நேமின் பகுதி; கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு சீக்கிய கூட்டத்தின் இறுதியிலும் பாடப்படுகிறது.
தோற்றம் & கதை
Sri Guru Granth Sahib (Raag Ramkali). English translation: Sant Singh Khalsa (public domain). · Guru Amar Das Ji · 16th century CE
குரு அமர் தாஸ் ஜி இயற்றிய ஆனந்த் சாஹிப் சீக்கியர்களின் ஆனந்தத்தின் பாணி. உண்மையான, என்றும் அழியாத மகிழ்ச்சி உலகில் அல்ல, குருவின் ஞானத்திலும் வாஹேகுருவின் நினைவிலும் கிடைக்கிறது என்று இது போதிக்கிறது. அதனால்தான் இது சீக்கியர்களின் ஒவ்வொரு மகிழ்ச்சி, நன்றி தெரிவிக்கும் தருணத்துடனும் இணைந்திருக்கிறது.
பொருளுடன் முழுப் பாடல்
எந்த வரியையும் அல்லது ▶ பொத்தானைத் தொட்டு கேளுங்கள்
ௐ ஸதிகுர ப்ரஸாதி ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
பொருள்:ஏக் ஓங்கார் — ஒரே சர்வவியாபக படைப்புக் கடவுள். உண்மை குருவின் அருளால்:
ராமகலீ மஹலா ௩ அநம்து
raamakalee mahalaa teejaa ana(n)dhu
பொருள்:ராம்கலீ, மூன்றாம் மெஹல் (குரு அமர்தாஸ் ஜி), ஆனந்த் ~ பேரின்பப் பாடல்:
ௐ ஸதிகுர ப்ரஸாதி ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
பொருள்:ஏக் ஓங்கார் — ஒரே சர்வவியாபக படைப்புக் கடவுள். உண்மை குருவின் அருளால்:
அநம்து பைஆ மேரீ மாஏ ஸதிகுரூ மை பாஇஆ ॥ ஸதிகுரு த பாஇஆ ஸஹஜ ஸேதீ மநி வஜீஆ வாதாஈஆ ॥ ராக ரதந பரவார பரீஆ ஸபத காவண ஆஈஆ ॥ ஸபதோ த காவஹு ஹரீ கேரா மநி ஜிநீ வஸாஇஆ ॥ கஹை நாநகு அநம்து ஹோஆ ஸதிகுரூ மை பாஇஆ ॥௧॥
ana(n)dh bhiaa meree maae satiguroo mai paiaa || satigur ta paiaa sahaj setee man vajeeaa vaadhaieeaa || raag ratan paravaar pareeaa sabadh gaavan aaieeaa || sabadho ta gaavahu haree keraa man jinee vasaiaa || kahai naanak ana(n)dh hoaa satiguroo mai paiaa ||1||
பொருள்:ஓ என் தாயே, நான் பேரின்பத்தில் இருக்கிறேன், ஏனெனில் என் உண்மை குருவை நான் கண்டுகொண்டேன். இயல்பான எளிமையுடன் உண்மை குருவைக் கண்டேன், என் மனம் பேரின்ப இசையால் அதிர்கிறது. மணிமயமான ராகங்களும் அவற்றின் தெய்வீக இசையும் சப்தத்தைப் பாட வந்துள்ளன. சப்தத்தைப் பாடுவோரின் மனத்தில் இறைவன் வசிக்கிறார். நானக் கூறுகிறார், நான் பேரின்பத்தில் இருக்கிறேன், ஏனெனில் என் உண்மை குருவை நான் கண்டுகொண்டேன். ॥1॥
ஏ மந மேரிஆ தூ ஸதா ரஹு ஹரி நாலே ॥ ஹரி நாலி ரஹு தூ மம்ந மேரே தூக ஸபி விஸாரணா ॥ அம்கீகாரு ஓஹு கரே தேரா காரஜ ஸபி ஸவாரணா ॥ ஸபநா கலா ஸமரது ஸுஆமீ ஸோ கிஉ மநஹு விஸாரே ॥ கஹை நாநகு மம்ந மேரே ஸதா ரஹு ஹரி நாலே ॥௨॥
e man meriaa too sadhaa rahu har naale || har naal rahu too ma(n)n mere dhookh sabh visaaranaa || a(n)geekaar oh kare teraa kaaraj sabh savaaranaa || sabhanaa galaa samarath suaamee so kiau manahu visaare || kahai naanak ma(n)n mere sadhaa rahu har naale ||2||
பொருள்:ஓ என் மனமே, எப்போதும் இறைவனுடன் இரு. ஓ என் மனமே, எப்போதும் இறைவனுடன் இரு, அப்போது அனைத்து துன்பங்களும் மறக்கப்படும். அவர் உன்னைத் தம்முடையவனாக ஏற்பார், உன் காரியங்கள் அனைத்தும் சிறப்பாக அமையும். நம் இறைவன்-தலைவர் அனைத்தையும் செய்ய வல்லவர், பின் அவரை மனத்திலிருந்து ஏன் மறப்பது? நானக் கூறுகிறார், ஓ என் மனமே, எப்போதும் இறைவனுடன் இரு. ॥2॥
ஸாசே ஸாஹிபா கிஆ நாஹீ கரி தேரை ॥ கரி த தேரை ஸபு கிசு ஹை ஜிஸு தேஹி ஸு பாவஏ ॥ ஸதா ஸிபதி ஸலாஹ தேரீ நாமு மநி வஸாவஏ ॥ நாமு ஜிந கை மநி வஸிஆ வாஜே ஸபத கநேரே ॥ கஹை நாநகு ஸசே ஸாஹிப கிஆ நாஹீ கரி தேரை ॥௩॥
saache saahibaa kiaa naahee ghar terai || ghar ta terai sabh kichh hai jis dheh su paave || sadhaa sifat salaeh teree naam man vasaave || naam jin kai man vasiaa vaaje sabadh ghanere || kahai naanak sache saahib kiaa naahee ghar terai ||3||
பொருள்:ஓ என் உண்மை இறைவனே-தலைவரே, உன் தெய்வீக இல்லத்தில் இல்லாதது என்ன? அனைத்தும் உன் இல்லத்தில் உள்ளது; நீ யாருக்குக் கொடுக்கிறாயோ அவரே பெறுகிறார். இடைவிடாமல் உன் புகழையும் மகிமையையும் பாடி உன் நாமம் மனத்தில் நிலைபெறுகிறது. யாருடைய மனத்தில் நாமம் நிலைக்கிறதோ அவருக்கு சப்தத்தின் தெய்வீக இசை அதிர்கிறது. நானக் கூறுகிறார், ஓ என் உண்மை இறைவனே-தலைவரே, உன் இல்லத்தில் இல்லாதது என்ன? ॥3॥
ஸாசா நாமு மேரா ஆதாரோ ॥ ஸாசு நாமு அதாரு மேரா ஜிநி புகா ஸபி கவாஈஆ ॥ கரி ஸாம்தி ஸுக மநி ஆஇ வஸிஆ ஜிநி இசா ஸபி புஜாஈஆ ॥ ஸதா குரபாணு கீதா குரூ விடஹு ஜிஸ தீஆ ஏஹி வடிஆஈஆ ॥ கஹை நாநகு ஸுணஹு ஸம்தஹு ஸபதி தரஹு பிஆரோ ॥ ஸாசா நாமு மேரா ஆதாரோ ॥௪॥
saachaa naam meraa aadhaaro || saach naam adhaar meraa jin bhukhaa sabh gavaieeaa || kar saa(n)t sukh man aai vasiaa jin ichhaa sabh pujaieeaa || sadhaa kurabaan keetaa guroo viTahu jis dheeaa eh vaddiaaieeaa || kahai naanak sunahu sa(n)tahu sabadh dharahu piaaro || saachaa naam meraa aadhaaro ||4||
பொருள்:உண்மை நாமமே என் ஒரே ஆதாரம். உண்மை நாமமே என் ஒரே ஆதாரம்; அது அனைத்துப் பசியையும் தீர்க்கிறது. அது என் மனத்திற்கு அமைதியையும் நிம்மதியையும் அளித்தது; அது என் ஆசைகள் அனைத்தையும் நிறைவேற்றியது. இத்தகைய மகத்தான மகிமை கொண்ட குருவுக்கு நான் என்றும் தியாகம் ஆகிறேன். நானக் கூறுகிறார், ஓ துறவிகளே கேளுங்கள்; சப்தத்தின் மீது அன்பை நிலைநிறுத்துங்கள். உண்மை நாமமே என் ஒரே ஆதாரம். ॥4॥
வாஜே பம்ச ஸபத திது கரி ஸபாகை ॥ கரி ஸபாகை ஸபத வாஜே கலா ஜிது கரி தாரீஆ ॥ பம்ச தூத துது வஸி கீதே காலு கம்டகு மாரிஆ ॥ துரி கரமி பாஇஆ துது ஜிந கௌ ஸி நாமி ஹரி கை லாகே ॥ கஹை நாநகு தஹ ஸுகு ஹோஆ திது கரி அநஹத வாஜே ॥௫॥
vaaje pa(n)ch sabadh tit ghar sabhaagai || ghar sabhaagai sabadh vaaje kalaa jit ghar dhaareeaa || pa(n)ch dhoot tudh vas keete kaal ka(n)Tak maariaa || dhur karam paiaa tudh jin kau s naam har kai laage || kahai naanak teh sukh hoaa tit ghar anahadh vaaje ||5||
பொருள்:அந்த ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட இல்லத்தில் பஞ்ச சப்தம், ஐந்து ஆதி ஒலிகள் அதிர்கின்றன. அந்த ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட இல்லத்தில் சப்தம் அதிர்கிறது; அவர் அதில் தம் சர்வவல்லமையைப் புகுத்துகிறார். உன் மூலம் நாம் ஆசை எனும் ஐந்து அரக்கர்களை அடக்குகிறோம், எமன் எனும் சித்திரவதைக்காரனைக் கொல்கிறோம். இத்தகைய முன்னரே நிர்ணயிக்கப்பட்ட விதி உடையோர் இறைவனின் நாமத்துடன் இணைகின்றனர். நானக் கூறுகிறார், அவர்கள் அமைதியில் உள்ளனர், அவர்களின் இல்லங்களில் அனாஹத ஒலி அதிர்கிறது. ॥5॥
ஸாசீ லிவை பிநு தேஹ நிமாணீ ॥ தேஹ நிமாணீ லிவை பாசஹு கிஆ கரே வேசாரீஆ ॥ துது பாசு ஸமரத கோஇ நாஹீ க்ரிபா கரி பநவாரீஆ ॥ ஏஸ நௌ ஹோரு தாஉ நாஹீ ஸபதி லாகி ஸவாரீஆ ॥ கஹை நாநகு லிவை பாசஹு கிஆ கரே வேசாரீஆ ॥௬॥
saachee livai bin dheh nimaanee || dheh nimaanee livai baajhahu kiaa kare vechaareeaa || tudh baajh samarath koi naahee kirapaa kar banavaareeaa || es nau hor thaau naahee sabadh laag savaareeaa || kahai naanak livai baajhahu kiaa kare vechaareeaa ||6||
பொருள்:பக்தி அன்பின்றி உடல் அவமானப்படுகிறது; ஏழை எளியோர் என்ன செய்வர்? உன்னைத் தவிர யாரும் சர்வவல்லமை உடையோர் அல்லர்; ஓ அனைத்து இயற்கையின் இறைவா, உன் கருணையைப் பொழி. நாமத்தைத் தவிர ஓய்விடம் இல்லை; சப்தத்துடன் இணைந்து நாம் அழகால் அலங்கரிக்கப்படுகிறோம். நானக் கூறுகிறார், பக்தி அன்பின்றி ஏழை எளியோர் என்ன செய்வர்? ॥6॥
ஆநம்து ஆநம்து ஸபு கோ கஹை ஆநம்து குரூ தே ஜாணிஆ ॥ ஜாணிஆ ஆநம்து ஸதா குர தே க்ரிபா கரே பிஆரிஆ ॥ கரி கிரபா கிலவிக கடே கிஆந அம்ஜநு ஸாரிஆ ॥ அம்தரஹு ஜிந கா மோஹு துடா திந கா ஸபது ஸசை ஸவாரிஆ ॥ கஹை நாநகு ஏஹு அநம்து ஹை ஆநம்து குர தே ஜாணிஆ ॥௭॥
aana(n)dh aana(n)dh sabh ko kahai aana(n)dh guroo te jaaniaa || jaaniaa aana(n)dh sadhaa gur te kirapaa kare piaariaa || kar kirapaa kilavikh kaTe giaan a(n)jan saariaa || a(n)dharahu jin kaa moh tuTaa tin kaa sabadh sachai savaariaa || kahai naanak eh ana(n)dh hai aana(n)dh gur te jaaniaa ||7||
பொருள்:ஆனந்தம், ஆனந்தம் — அனைவரும் ஆனந்தம் பற்றிப் பேசுகின்றனர்; ஆனந்தம் குருவின் மூலம் மட்டுமே அறியப்படுகிறது. நித்திய ஆனந்தம் குருவின் மூலம் மட்டுமே அறியப்படுகிறது, அன்பு இறைவன் தம் அருளை வழங்கும்போது. அருள் வழங்கி அவர் நம் பாவங்களை அறுக்கிறார்; அவர் நமக்கு ஆன்மீக ஞானம் எனும் அமுத மருந்தை அளிக்கிறார். தம் உள்ளிருந்து பற்றை அகற்றுவோர் உண்மை இறைவனின் சப்தத்தால் அலங்கரிக்கப்படுகின்றனர். நானக் கூறுகிறார், இதுவே ஆனந்தம் — குருவின் மூலம் அறியப்படும் ஆனந்தம். ॥7॥
பாபா ஜிஸு தூ தேஹி ஸோஈ ஜநு பாவை ॥ பாவை த ஸோ ஜநு தேஹி ஜிஸ நோ ஹோரி கிஆ கரஹி வேசாரிஆ ॥ இகி பரமி பூலே பிரஹி தஹ திஸி இகி நாமி லாகி ஸவாரிஆ ॥ குர பரஸாதீ மநு பைஆ நிரமலு ஜிநா பாணா பாவஏ ॥ கஹை நாநகு ஜிஸு தேஹி பிஆரே ஸோஈ ஜநு பாவஏ ॥௮॥
baabaa jis too dheh soiee jan paavai || paavai ta so jan dheh jis no hor kiaa kareh vechaariaa || eik bharam bhoole fireh dheh dhis ik naam laag savaariaa || gur parasaadhee man bhiaa niramal jinaa bhaanaa bhaave || kahai naanak jis dheh piaare soiee jan paave ||8||
பொருள்:ஓ பாபா, நீ யாருக்குக் கொடுக்கிறாயோ அவரே அதைப் பெறுகிறார். நீ யாருக்குக் கொடுக்கிறாயோ அவரே அதைப் பெறுகிறார்; மற்ற ஏழை எளிய உயிர்கள் என்ன செய்யும்? சிலர் ஐயத்தால் மயங்கி பத்து திசைகளிலும் அலைகின்றனர்; சிலர் நாம அன்பால் அலங்கரிக்கப்படுகின்றனர். குருவின் அருளால், இறைவனின் விருப்பத்தைப் பின்பற்றுவோரின் மனம் தூய்மையும் பரிசுத்தமும் அடைகிறது. நானக் கூறுகிறார், ஓ அன்பு இறைவா, நீ யாருக்குக் கொடுக்கிறாயோ அவரே அதைப் பெறுகிறார். ॥8॥
ஆவஹு ஸம்த பிஆரிஹோ அகத கீ கரஹ கஹாணீ ॥ கரஹ கஹாணீ அகத கேரீ கிது துஆரை பாஈஐ ॥ தநு மநு தநு ஸபு ஸௌபி குர கௌ ஹுகமி மம்நிஐ பாஈஐ ॥ ஹுகமு மம்நிஹு குரூ கேரா காவஹு ஸசீ பாணீ ॥ கஹை நாநகு ஸுணஹு ஸம்தஹு கதிஹு அகத கஹாணீ ॥௯॥
aavahu sa(n)t piaariho akath kee kareh kahaanee || kareh kahaanee akath keree kit dhuaarai paieeaai || tan man dhan sabh saup gur kau hukam ma(n)niaai paieeaai || hukam ma(n)nih guroo keraa gaavahu sachee baanee || kahai naanak sunahu sa(n)tahu kathih akath kahaanee ||9||
பொருள்:இறைவனின் சொல்லொணா வார்த்தையை நாம் எப்படிச் சொல்வது? எந்த வாயிலின் வழியாக அவரைக் காண்போம்? உடல், மனம், செல்வம், அனைத்தையும் குருவுக்கு அர்ப்பணி; அவர் விருப்பத்தைப் பின்பற்று, அப்போது அவரைக் காண்பாய். குருவின் ஹுக்கத்தைப் பின்பற்று, அவர் பாணியின் உண்மை சப்தத்தைப் பாடு. நானக் கூறுகிறார், ஓ துறவிகளே கேளுங்கள், இறைவனின் சொல்லொணா வார்த்தையைச் சொல்லுங்கள். ॥9॥
ஏ மந சம்சலா சதுராஈ கிநை ந பாஇஆ ॥ சதுராஈ ந பாஇஆ கிநை தூ ஸுணி மம்ந மேரிஆ ॥ ஏஹ மாஇஆ மோஹணீ ஜிநி ஏது பரமி புலாஇஆ ॥ மாஇஆ த மோஹணீ திநை கீதீ ஜிநி டகௌலீ பாஈஆ ॥ குரபாணு கீதா திஸை விடஹு ஜிநி மோஹு மீடா லாஇஆ ॥ கஹை நாநகு மந சம்சல சதுராஈ கிநை ந பாஇஆ ॥௧௦॥
e man cha(n)chalaa chaturaiee kinai na paiaa || chaturaiee na paiaa kinai too sun ma(n)n meriaa || eh maiaa mohanee jin et bharam bhulaiaa || maiaa ta mohanee tinai keetee jin Thagaulee paieeaa || kurabaan keetaa tisai viTahu jin moh meeThaa laiaa || kahai naanak man cha(n)chal chaturaiee kinai na paiaa ||10||
பொருள்:ஓ நிலையற்ற மனமே, தந்திரத்தால் யாரும் இறைவனைக் காணவில்லை. தந்திரத்தால் யாரும் அவரைக் காணவில்லை; ஓ என் மனமே கேள். இந்த மாயை எவ்வளவு கவர்ச்சிகரமானது; அதனால் மக்கள் ஐயத்தில் அலைகின்றனர். இந்தக் கவர்ச்சி மாயையை இந்த மருந்தைக் கலந்தவரே படைத்தார். பற்றை இனிமையாக்கியவருக்கு நான் தியாகம் ஆகிறேன். நானக் கூறுகிறார், ஓ நிலையற்ற மனமே, தந்திரத்தால் யாரும் அவரைக் காணவில்லை. ॥10॥
ஏ மந பிஆரிஆ தூ ஸதா ஸசு ஸமாலே ॥ ஏஹு குடம்பு தூ ஜி தேகதா சலை நாஹீ தேரை நாலே ॥ ஸாதி தேரை சலை நாஹீ திஸு நாலி கிஉ சிது லாஈஐ ॥ ஐஸா கம்மு மூலே ந கீசை ஜிது அம்தி பசோதாஈஐ ॥ ஸதிகுரூ கா உபதேஸு ஸுணி தூ ஹோவை தேரை நாலே ॥ கஹை நாநகு மந பிஆரே தூ ஸதா ஸசு ஸமாலே ॥௧௧॥
e man piaariaa too sadhaa sach samaale || eh kuTa(n)b too j dhekhadhaa chalai naahee terai naale || saath terai chalai naahee tis naal kiau chit laieeaai || aaisaa ka(n)m moole na keechai jit a(n)t pachhotaieeaai || satiguroo kaa upadhes sun too hovai terai naale || kahai naanak man piaare too sadhaa sach samaale ||11||
பொருள்:ஓ அன்பு மனமே, எப்போதும் உண்மை இறைவனைத் தியானி. நீ காணும் இந்தக் குடும்பம் உன்னுடன் வராது. இவை உன்னுடன் வராது, பின் ஏன் இவற்றின் மீது உன் கவனத்தைச் செலுத்துகிறாய்? இறுதியில் வருந்தும் எதையும் செய்யாதே. உண்மை குருவின் போதனையைக் கேள் — இது உன்னுடன் வரும். நானக் கூறுகிறார், ஓ அன்பு மனமே, எப்போதும் உண்மை இறைவனைத் தியானி. ॥11॥
அகம அகோசரா தேரா அம்து ந பாஇஆ ॥ அம்தோ ந பாஇஆ கிநை தேரா ஆபணா ஆபு தூ ஜாணஹே ॥ ஜீஅ ஜம்த ஸபி கேலு தேரா கிஆ கோ ஆகி வகாணஏ ॥ ஆகஹி த வேகஹி ஸபு தூஹை ஜிநி ஜகது உபாஇஆ ॥ கஹை நாநகு தூ ஸதா அகம்மு ஹை தேரா அம்து ந பாஇஆ ॥௧௨॥
agam agocharaa teraa a(n)t na paiaa || a(n)to na paiaa kinai teraa aapanaa aap too jaanahe || jeea ja(n)t sabh khel teraa kiaa ko aakh vakhaane || aakheh ta vekheh sabh toohai jin jagat upaiaa || kahai naanak too sadhaa aga(n)m hai teraa a(n)t na paiaa ||12||
பொருள்:ஓ அணுக முடியாத, ஆழம் காண முடியாத இறைவா, உன் எல்லைகளைக் காண முடியாது. யாரும் உன் எல்லைகளைக் காணவில்லை; நீ மட்டுமே உன்னை அறிவாய். அனைத்து உயிர்களும் படைப்புகளும் உன் விளையாட்டு; உன்னை யார் வர்ணிக்க முடியும்? நீ பேசுகிறாய், நீ அனைவரையும் பார்க்கிறாய்; நீ பிரபஞ்சத்தைப் படைத்தாய். நானக் கூறுகிறார், நீ எப்போதும் அணுக முடியாதவன்; உன் எல்லைகளைக் காண முடியாது. ॥12॥
ஸுரி நர முநி ஜந அம்ம்ரிது கோஜதே ஸு அம்ம்ரிது குர தே பாஇஆ ॥ பாஇஆ அம்ம்ரிது குரி க்ரிபா கீநீ ஸசா மநி வஸாஇஆ ॥ ஜீஅ ஜம்த ஸபி துது உபாஏ இகி வேகி பரஸணி ஆஇஆ ॥ லபு லோபு அஹம்காரு சூகா ஸதிகுரூ பலா பாஇஆ ॥ கஹை நாநகு ஜிஸ நோ ஆபி துடா திநி அம்ம்ரிது குர தே பாஇஆ ॥௧௩॥
sur nar mun jan a(n)mrit khojadhe su a(n)mrit gur te paiaa || paiaa a(n)mrit gur kirapaa keenee sachaa man vasaiaa || jeea ja(n)t sabh tudh upaae ik vekh parasan aaiaa || lab lobh aha(n)kaar chookaa satiguroo bhalaa bhaiaa || kahai naanak jis no aap tuThaa tin a(n)mrit gur te paiaa ||13||
பொருள்:தேவர்களும் மௌன முனிவர்களும் அமுத ரசத்தைத் தேடுகின்றனர்; இந்த அமுதம் குருவிடமிருந்து கிடைக்கிறது. இந்த அமுதம் குரு தம் அருளை வழங்கும்போது கிடைக்கிறது; அவர் உண்மை இறைவனை மனத்தில் நிலைநிறுத்துகிறார். அனைத்து உயிர்களும் படைப்புகளும் உன்னால் படைக்கப்பட்டன; சிலர் மட்டுமே குருவைக் காண வந்து அவர் ஆசியை வேண்டுகின்றனர். அவர்களின் பேராசை, ஆசை, அகங்காரம் அகல்கின்றன, உண்மை குரு இனிமையாகத் தோன்றுகிறார். நானக் கூறுகிறார், இறைவன் யார் மீது மகிழ்கிறாரோ அவர்கள் குருவின் மூலம் அமுதம் பெறுகின்றனர். ॥13॥
பகதா கீ சால நிராலீ ॥ சாலா நிராலீ பகதாஹ கேரீ பிகம மாரகி சலணா ॥ லபு லோபு அஹம்காரு தஜி த்ரிஸநா பஹுது நாஹீ போலணா ॥ கம்நிஅஹு திகீ வாலஹு நிகீ ஏது மாரகி ஜாணா ॥ குர பரஸாதீ ஜிநீ ஆபு தஜிஆ ஹரி வாஸநா ஸமாணீ ॥ கஹை நாநகு சால பகதா ஜுகஹு ஜுகு நிராலீ ॥௧௪॥
bhagataa kee chaal niraalee || chaalaa niraalee bhagataeh keree bikham maarag chalanaa || lab lobh aha(n)kaar taj tirasanaa bahut naahee bolanaa || kha(n)niahu tikhee vaalahu nikee et maarag jaanaa || gur parasaadhee jinee aap tajiaa har vaasanaa samaanee || kahai naanak chaal bhagataa jugahu jug niraalee ||14||
பொருள்:பக்தர்களின் வாழ்க்கை முறை தனித்துவமானது, விசேடமானது. பக்தர்களின் வாழ்க்கை முறை தனித்துவமானது, விசேடமானது; அவர்கள் மிகக் கடினமான பாதையில் செல்கின்றனர். அவர்கள் பேராசை, ஆசை, அகங்காரம், விருப்பத்தைத் துறக்கின்றனர்; அவர்கள் அதிகம் பேசுவதில்லை. அவர்கள் செல்லும் பாதை இருமுனைக் கத்தியைவிடக் கூர்மையானது, முடியைவிட நுண்மையானது. குருவின் அருளால் அவர்கள் தம் சுயநலத்தையும் ஆணவத்தையும் களைகின்றனர்; அவர்களின் நம்பிக்கைகள் இறைவனில் கலக்கின்றன. நானக் கூறுகிறார், ஒவ்வொரு யுகத்திலும் பக்தர்களின் வாழ்க்கை முறை தனித்துவமானது, விசேடமானது. ॥14॥
ஜிஉ தூ சலாஇஹி திவ சலஹ ஸுஆமீ ஹோரு கிஆ ஜாணா குண தேரே ॥ ஜிவ தூ சலாஇஹி திவை சலஹ ஜிநா மாரகி பாவஹே ॥ கரி கிரபா ஜிந நாமி லாஇஹி ஸி ஹரி ஹரி ஸதா திஆவஹே ॥ ஜிஸ நோ கதா ஸுணாஇஹி ஆபணீ ஸி குரதுஆரை ஸுகு பாவஹே ॥ கஹை நாநகு ஸசே ஸாஹிப ஜிஉ பாவை திவை சலாவஹே ॥௧௫॥
jiau too chalaieh tiv chaleh suaamee hor kiaa jaanaa gun tere || jiv too chalaieh tivai chaleh jinaa maarag paavahe || kar kirapaa jin naam laieh s har har sadhaa dhiaavahe || jis no kathaa sunaieh aapanee s gurdhuaarai sukh paavahe || kahai naanak sache saahib jiau bhaavai tivai chalaavahe ||15||
பொருள்:ஓ என் இறைவா-தலைவா, நீ என்னை எப்படி நடத்துகிறாயோ அப்படியே நான் நடக்கிறேன்; உன் மகத்தான குணங்களைப் பற்றி நான் வேறு என்ன அறிவேன்? நீ அவர்களை எப்படி நடத்துகிறாயோ அப்படியே அவர்கள் நடக்கின்றனர் — நீ அவர்களைப் பாதையில் வைத்தாய். உன் கருணையால் நீ அவர்களை நாமத்துடன் இணைக்கிறாய்; அவர்கள் எப்போதும் இறைவன் ஹரி-ஹரியைத் தியானிக்கின்றனர். நீ யாருக்கு உன் உபதேசத்தைக் கேட்கச் செய்கிறாயோ அவர்கள் குருத்துவாராவில், குருவின் வாயிலில் அமைதி பெறுகின்றனர். நானக் கூறுகிறார், ஓ என் உண்மை இறைவா-தலைவா, உன் விருப்பப்படி நீ எங்களை நடத்துகிறாய். ॥15॥
ஏஹு ஸோஹிலா ஸபது ஸுஹாவா ॥ ஸபதோ ஸுஹாவா ஸதா ஸோஹிலா ஸதிகுரூ ஸுணாஇஆ ॥ ஏஹு திந கை மம்நி வஸிஆ ஜிந துரஹு லிகிஆ ஆஇஆ ॥ இகி பிரஹி கநேரே கரஹி கலா கலீ கிநை ந பாஇஆ ॥ கஹை நாநகு ஸபது ஸோஹிலா ஸதிகுரூ ஸுணாஇஆ ॥௧௬॥
eh sohilaa sabadh suhaavaa || sabadho suhaavaa sadhaa sohilaa satiguroo sunaiaa || eh tin kai ma(n)n vasiaa jin dhurahu likhiaa aaiaa || eik fireh ghanere kareh galaa galee kinai na paiaa || kahai naanak sabadh sohilaa satiguroo sunaiaa ||16||
பொருள்:இந்தப் புகழ்ப் பாடலே சப்தம், இறைவனின் மிக அழகான வார்த்தை. இந்த அழகிய சப்தம் உண்மை குருவால் கூறப்பட்ட நித்திய புகழ்ப் பாடல். இது இறைவனால் முன்னரே நிர்ணயிக்கப்பட்டோரின் மனத்தில் நிலைபெறுகிறது. சிலர் அங்கும் இங்கும் அலைந்து புலம்பிக்கொண்டே இருக்கின்றனர், ஆனால் புலம்புவதால் யாரும் அவரைப் பெறுவதில்லை. நானக் கூறுகிறார், இந்தப் புகழ்ப் பாடல் — சப்தம் — உண்மை குருவால் கூறப்பட்டது. ॥16॥
பவிது ஹோஏ ஸே ஜநா ஜிநீ ஹரி திஆஇஆ ॥ ஹரி திஆஇஆ பவிது ஹோஏ குரமுகி ஜிநீ திஆஇஆ ॥ பவிது மாதா பிதா குடம்ப ஸஹித ஸிஉ பவிது ஸம்கதி ஸபாஈஆ ॥ கஹதே பவிது ஸுணதே பவிது ஸே பவிது ஜிநீ மம்நி வஸாஇஆ ॥ கஹை நாநகு ஸே பவிது ஜிநீ குரமுகி ஹரி ஹரி திஆஇஆ ॥௧௭॥
pavit hoe se janaa jinee har dhiaaiaa || har dhiaaiaa pavit hoe gurmukh jinee dhiaaiaa || pavit maataa pitaa kuTa(n)b sahit siau pavit sa(n)gat sabaieeaa || kahadhe pavit sunadhe pavit se pavit jinee ma(n)n vasaiaa || kahai naanak se pavit jinee gurmukh har har dhiaaiaa ||17||
பொருள்:இறைவனைத் தியானிக்கும் தாழ்மையான உயிர்கள் தூயவர் ஆகின்றனர். இறைவனைத் தியானித்து அவர்கள் தூயவர் ஆகின்றனர்; குருமுகராக அவர்கள் அவரைத் தியானிக்கின்றனர். அவர்கள் தம் தாய், தந்தை, குடும்பம், நண்பர்களுடன் தூயவர்; அவர்களின் தோழர்கள் அனைவரும் தூயவர். பேசுவோர் தூயவர், கேட்போர் தூயவர்; இதைத் தம் மனத்தில் நிலைநிறுத்துவோர் தூயவர். நானக் கூறுகிறார், குருமுகராக இறைவன் ஹரி-ஹரியைத் தியானிப்போர் தூயவர், புனிதர். ॥17॥
கரமீ ஸஹஜு ந ஊபஜை விணு ஸஹஜை ஸஹஸா ந ஜாஇ ॥ நஹ ஜாஇ ஸஹஸா கிதை ஸம்ஜமி ரஹே கரம கமாஏ ॥ ஸஹஸை ஜீஉ மலீணு ஹை கிது ஸம்ஜமி தோதா ஜாஏ ॥ மம்நு தோவஹு ஸபதி லாகஹு ஹரி ஸிஉ ரஹஹு சிது லாஇ ॥ கஹை நாநகு குர பரஸாதீ ஸஹஜு உபஜை இஹு ஸஹஸா இவ ஜாஇ ॥௧௮॥
karamee sahaj na uoopajai vin sahajai sahasaa na jai || neh jai sahasaa kitai sa(n)jam rahe karam kamaae || sahasai jeeau maleen hai kit sa(n)jam dhotaa jaae || ma(n)n dhovahu sabadh laagahu har siau rahahu chit lai || kahai naanak gur parasaadhee sahaj upajai ih sahasaa iv jai ||18||
பொருள்:மத சடங்குகளால் இயல்பான நிலை கிடைப்பதில்லை; இயல்பான நிலையின்றி ஐயம் அகல்வதில்லை. செயற்கையான செயல்களால் ஐயம் அகல்வதில்லை; அனைவரும் இந்தச் சடங்குகளைச் செய்து சோர்வடைகின்றனர். ஆன்மா ஐயத்தால் மாசுபட்டுள்ளது; அது எப்படித் தூய்மையாகும்? உன் மனத்தை சப்தத்துடன் இணைத்துக் கழுவு, உன் உணர்வை இறைவன் மீது குவித்து வை. நானக் கூறுகிறார், குருவின் அருளால் இயல்பான நிலை உருவாகிறது, இந்த ஐயம் அகல்கிறது. ॥18॥
ஜீஅஹு மைலே பாஹரஹு நிரமல ॥ பாஹரஹு நிரமல ஜீஅஹு த மைலே திநீ ஜநமு ஜூஐ ஹாரிஆ ॥ ஏஹ திஸநா வடா ரோகு லகா மரணு மநஹு விஸாரிஆ ॥ வேதா மஹி நாமு உதமு ஸோ ஸுணஹி நாஹீ பிரஹி ஜிஉ பேதாலிஆ ॥ கஹை நாநகு ஜிந ஸசு தஜிஆ கூஃட²ே லாகே திநீ ஜநமு ஜூஐ ஹாரிஆ ॥௧௯॥
jeeahu maile baaharahu niramal || baaharahu niramal jeeahu ta maile tinee janam jooaai haariaa || eh tisanaa vaddaa rog lagaa maran manahu visaariaa || vedhaa meh naam utam so suneh naahee fireh jiau betaaliaa || kahai naanak jin sach tajiaa kooRe laage tinee janam jooaai haariaa ||19||
பொருள்:உள்ளே மாசு, வெளியே தூய்மை. வெளியே தூயவராக உள்ளே மாசுபட்டோர் சூதாட்டத்தில் தம் உயிரை இழக்கின்றனர். அவர்களுக்கு ஆசை எனும் இந்தக் கொடிய நோய் தொற்றுகிறது, தம் மனத்தில் அவர்கள் மரணத்தை மறக்கின்றனர். வேதங்களில் இறுதி இலக்கு நாமம், இறைவனின் நாமம்; ஆனால் அவர்கள் இதைக் கேட்பதில்லை, அரக்கர்களைப் போல் அலைகின்றனர். நானக் கூறுகிறார், உண்மையைத் துறந்து பொய்யைப் பற்றுவோர் சூதாட்டத்தில் தம் உயிரை இழக்கின்றனர். ॥19॥
ஜீஅஹு நிரமல பாஹரஹு நிரமல ॥ பாஹரஹு த நிரமல ஜீஅஹு நிரமல ஸதிகுர தே கரணீ கமாணீ ॥ கூஃட² கீ ஸோஇ பஹுசை நாஹீ மநஸா ஸசி ஸமாணீ ॥ ஜநமு ரதநு ஜிநீ கடிஆ பலே ஸே வணஜாரே ॥ கஹை நாநகு ஜிந மம்நு நிரமலு ஸதா ரஹஹி குர நாலே ॥௨௦॥
jeeahu niramal baaharahu niramal || baaharahu ta niramal jeeahu niramal satigur te karanee kamaanee || kooR kee soi pahuchai naahee manasaa sach samaanee || janam ratan jinee khaTiaa bhale se vanajaare || kahai naanak jin ma(n)n niramal sadhaa raheh gur naale ||20||
பொருள்:உள்ளே தூய்மை, வெளியே தூய்மை. வெளியே தூயவராக உள்ளேயும் தூயவராக உள்ளோர் குருவின் மூலம் நற்செயல்கள் புரிகின்றனர். பொய் அணுவளவும் அவர்களைத் தொடுவதில்லை; அவர்களின் நம்பிக்கைகள் உண்மையில் கலக்கின்றன. இந்த மனித வாழ்வின் மணியை ஈட்டுவோர் மிகச் சிறந்த வணிகர். நானக் கூறுகிறார், மனம் தூயவர் எப்போதும் குருவுடன் வசிக்கின்றனர். ॥20॥
ஜே கோ ஸிகு குரூ ஸேதீ ஸநமுகு ஹோவை ॥ ஹோவை த ஸநமுகு ஸிகு கோஈ ஜீஅஹு ரஹை குர நாலே ॥ குர கே சரந ஹிரதை திஆஏ அம்தர ஆதமை ஸமாலே ॥ ஆபு சடி ஸதா ரஹை பரணை குர பிநு அவரு ந ஜாணை கோஏ ॥ கஹை நாநகு ஸுணஹு ஸம்தஹு ஸோ ஸிகு ஸநமுகு ஹோஏ ॥௨௧॥
je ko sikh guroo setee sanamukh hovai || hovai ta sanamukh sikh koiee jeeahu rahai gur naale || gur ke charan hiradhai dhiaae a(n)tar aatamai samaale || aap chhadd sadhaa rahai paranai gur bin avar na jaanai koe || kahai naanak sunahu sa(n)tahu so sikh sanamukh hoe ||21||
பொருள்:ஒரு சீக்கியர் உண்மையான நம்பிக்கையுடன் குருவை நோக்கித் திரும்பினால், சன்முகராக — ஒரு சீக்கியர் உண்மையான நம்பிக்கையுடன் குருவை நோக்கி சன்முகராகத் திரும்பினால், அவரது ஆன்மா குருவுடன் வசிக்கிறது. தம் இதயத்தில் அவர் குருவின் தாமரைப் பாதங்களைத் தியானிக்கிறார்; தம் ஆன்மாவின் ஆழத்தில் அவரைச் சிந்திக்கிறார். சுயநலத்தையும் ஆணவத்தையும் துறந்து அவர் எப்போதும் குருவின் பக்கம் இருக்கிறார்; குருவைத் தவிர யாரையும் அறியார். நானக் கூறுகிறார், ஓ துறவிகளே கேளுங்கள்: அத்தகைய சீக்கியர் உண்மையான நம்பிக்கையுடன் குருவை நோக்கித் திரும்பி சன்முகர் ஆகிறார். ॥21॥
ஜே கோ குர தே வேமுகு ஹோவை பிநு ஸதிகுர முகதி ந பாவை ॥ பாவை முகதி ந ஹோர தை கோஈ புசஹு பிபேகீஆ ஜாஏ ॥ அநேக ஜூநீ பரமி ஆவை விணு ஸதிகுர முகதி ந பாஏ ॥ பிரி முகதி பாஏ லாகி சரணீ ஸதிகுரூ ஸபது ஸுணாஏ ॥ கஹை நாநகு வீசாரி தேகஹு விணு ஸதிகுர முகதி ந பாஏ ॥௨௨॥
je ko gur te vemukh hovai bin satigur mukat na paavai || paavai mukat na hor thai koiee puchhahu bibekeeaa jaae || anek joonee bharam aavai vin satigur mukat na paae || fir mukat paae laag charanee satiguroo sabadh sunaae || kahai naanak veechaar dhekhahu vin satigur mukat na paae ||22||
பொருள்:குருவிடமிருந்து விலகி பேமுகராக ஆகுபவருக்கு — உண்மை குருவின்றி அவருக்கு விடுதலை கிடைக்காது. அவருக்கு வேறெங்கும் விடுதலை கிடைக்காது; ஞானிகளிடம் இதைப் பற்றிக் கேள். அவர் எண்ணற்ற பிறவிகளில் அலைவார்; உண்மை குருவின்றி அவருக்கு விடுதலை கிடைக்காது. ஆனால் உண்மை குருவின் பாதங்களுடன் இணைந்து சப்தத்தைப் பாடும்போது விடுதலை கிடைக்கிறது. நானக் கூறுகிறார், இதைச் சிந்தித்துப் பார், உண்மை குருவின்றி விடுதலை இல்லை. ॥22॥
ஆவஹு ஸிக ஸதிகுரூ கே பிஆரிஹோ காவஹு ஸசீ பாணீ ॥ பாணீ த காவஹு குரூ கேரீ பாணீஆ ஸிரி பாணீ ॥ ஜிந கௌ நதரி கரமு ஹோவை ஹிரதை திநா ஸமாணீ ॥ பீவஹு அம்ம்ரிது ஸதா ரஹஹு ஹரி ரம்கி ஜபிஹு ஸாரிகபாணீ ॥ கஹை நாநகு ஸதா காவஹு ஏஹ ஸசீ பாணீ ॥௨௩॥
aavahu sikh satiguroo ke piaariho gaavahu sachee baanee || baanee ta gaavahu guroo keree baaneeaa sir baanee || jin kau nadhar karam hovai hiradhai tinaa samaanee || peevahu a(n)mrit sadhaa rahahu har ra(n)g japih saarigapaanee || kahai naanak sadhaa gaavahu eh sachee baanee ||23||
பொருள்:வாருங்கள், ஓ உண்மை குருவின் அன்பு சீக்கியர்களே, அவர் பாணியின் உண்மை சப்தத்தைப் பாடுங்கள். குருவின் பாணியைப் பாடுங்கள், வார்த்தைகளில் பரம வார்த்தையை. இறைவனின் அருள் பார்வை யார் மீது விழுகிறதோ — அவர்களின் இதயங்கள் இந்த பாணியால் தோய்கின்றன. இந்த அமுத ரசத்தைப் பருகுங்கள், எப்போதும் இறைவனின் அன்பில் இருங்கள்; உலகைத் தாங்கும் இறைவனைத் தியானியுங்கள். நானக் கூறுகிறார், எப்போதும் இந்த உண்மை பாணியைப் பாடுங்கள். ॥23॥
ஸதிகுரூ பிநா ஹோர கசீ ஹை பாணீ ॥ பாணீ த கசீ ஸதிகுரூ பாசஹு ஹோர கசீ பாணீ ॥ கஹதே கசே ஸுணதே கசே கசம்ஈ ஆகி வகாணீ ॥ ஹரி ஹரி நித கரஹி ரஸநா கஹிஆ கசூ ந ஜாணீ ॥ சிது ஜிந கா ஹிரி லைஆ மாஇஆ போலநி பஏ ரவாணீ ॥ கஹை நாநகு ஸதிகுரூ பாசஹு ஹோர கசீ பாணீ ॥௨௪॥
satiguroo binaa hor kachee hai baanee || baanee ta kachee satiguroo baajhahu hor kachee baanee || kahadhe kache sunadhe kache kacha(n)ee aakh vakhaanee || har har nit kareh rasanaa kahiaa kachhoo na jaanee || chit jin kaa hir liaa maiaa bolan pe ravaanee || kahai naanak satiguroo baajhahu hor kachee baanee ||24||
பொருள்:உண்மை குருவின்றி பிற பாடல்கள் பொய். உண்மை குருவின்றி பாடல்கள் பொய்; பிற பாடல்கள் அனைத்தும் பொய். பேசுவோர் பொய், கேட்போர் பொய்; பேசி ஓதுவோர் பொய். அவர்கள் நாவால் இடைவிடாமல் 'ஹரி, ஹரி' சொல்லலாம், ஆனால் தாம் என்ன சொல்கிறோம் என்று அறியார். அவர்களின் உணர்வு மாயையால் கவரப்பட்டது; அவர்கள் வெறும் இயந்திரத்தனமாக ஓதுகின்றனர். நானக் கூறுகிறார், உண்மை குருவின்றி பிற பாடல்கள் பொய். ॥24॥
குர கா ஸபது ரதம்நு ஹை ஹீரே ஜிது ஜஃட²ாஉ ॥ ஸபது ரதநு ஜிது மம்நு லாகா ஏஹு ஹோஆ ஸமாஉ ॥ ஸபத ஸேதீ மநு மிலிஆ ஸசை லாஇஆ பாஉ ॥ ஆபே ஹீரா ரதநு ஆபே ஜிஸ நோ தேஇ புசாஇ ॥ கஹை நாநகு ஸபது ரதநு ஹை ஹீரா ஜிது ஜஃட²ாஉ ॥௨௫॥
gur kaa sabadh rata(n)n hai heere jit jaRaau || sabadh ratan jit ma(n)n laagaa eh hoaa samaau || sabadh setee man miliaa sachai laiaa bhaau || aape heeraa ratan aape jis no dhei bujhai || kahai naanak sabadh ratan hai heeraa jit jaRaau ||25||
பொருள்:குருவின் சப்தம் ஒரு மணி, வைரங்களால் பதிக்கப்பட்டது. இந்த மணியுடன் இணையும் மனம் சப்தத்தில் கலக்கிறது. யாருடைய மனம் சப்தத்துடன் இயைகிறதோ அவர் உண்மை இறைவன் மீது அன்பை நிலைநிறுத்துகிறார். அவரே வைரம், அவரே மணி; ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர் அதன் மதிப்பை அறிகிறார். நானக் கூறுகிறார், சப்தம் ஒரு மணி, வைரங்களால் பதிக்கப்பட்டது. ॥25॥
ஸிவ ஸகதி ஆபி உபாஇ கை கரதா ஆபே ஹுகமு வரதாஏ ॥ ஹுகமு வரதாஏ ஆபி வேகை குரமுகி கிஸை புசாஏ ॥ தோஃட²ே பம்தந ஹோவை முகது ஸபது மம்நி வஸாஏ ॥ குரமுகி ஜிஸ நோ ஆபி கரே ஸு ஹோவை ஏகஸ ஸிஉ லிவ லாஏ ॥ கஹை நாநகு ஆபி கரதா ஆபே ஹுகமு புசாஏ ॥௨௬॥
siv sakat aap upai kai karataa aape hukam varataae || hukam varataae aap vekhai gurmukh kisai bujhaae || toRe ba(n)dhan hovai mukat sabadh ma(n)n vasaae || gurmukh jis no aap kare su hovai ekas siau liv laae || kahai naanak aap karataa aape hukam bujhaae ||26||
பொருள்:அவரே சிவன், சக்தி, மனம், பொருளைப் படைத்தார்; படைப்பவர் அவற்றைத் தம் ஆணைக்குக் கீழ் வைக்கிறார். தம் ஆணையை நிலைநாட்டி அவரே அனைத்தையும் பார்க்கிறார். குருமுகராக அவரை அறிவோர் எவ்வளவு அரிது. அவர்கள் தம் கட்டுகளை அறுக்கின்றனர், விடுதலை அடைகின்றனர்; அவர்கள் சப்தத்தைத் தம் மனத்தில் நிலைநிறுத்துகின்றனர். இறைவன் யாரைத் தாமே குருமுகராக்குகிறாரோ அவர்கள் அன்புடன் தம் உணர்வை ஏக இறைவன் மீது குவிக்கின்றனர். நானக் கூறுகிறார், அவரே படைப்பவர்; அவரே தம் ஹுக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். ॥26॥
ஸிம்ரிதி ஸாஸத்ர பும்ந பாப பீசாரதே ததை ஸார ந ஜாணீ ॥ ததை ஸார ந ஜாணீ குரூ பாசஹு ததை ஸார ந ஜாணீ ॥ திஹீ குணீ ஸம்ஸாரு ப்ரமி ஸுதா ஸுதிஆ ரைணி விஹாணீ ॥ குர கிரபா தே ஸே ஜந ஜாகே ஜிநா ஹரி மநி வஸிஆ போலஹி அம்ம்ரித பாணீ ॥ கஹை நாநகு ஸோ தது பாஏ ஜிஸ நோ அநதிநு ஹரி லிவ லாகை ஜாகத ரைணி விஹாணீ ॥௨௭॥
simirat saasatr pu(n)n paap beechaaradhe tatai saar na jaanee || tatai saar na jaanee guroo baajhahu tatai saar na jaanee || tihee gunee sa(n)saar bhram sutaa sutiaa rain vihaanee || gur kirapaa te se jan jaage jinaa har man vasiaa boleh a(n)mirat baanee || kahai naanak so tat paae jis no anadhin har liv laagai jaagat rain vihaanee ||27||
பொருள்:ஸ்மிருதிகளும் சாஸ்திரங்களும் நன்மை-தீமைகளுக்கிடையே வேறுபாடு காட்டுகின்றன, ஆனால் யதார்த்தத்தின் உண்மைச் சாரத்தை அறியா. குருவின்றி அவை யதார்த்தத்தின் உண்மைச் சாரத்தை அறியா; யதார்த்தத்தின் உண்மைச் சாரத்தை அறியா. உலகம் மூன்று குணங்களிலும் ஐயத்திலும் தூங்குகிறது; அது தன் வாழ்வின் இரவைத் தூக்கத்தில் கழிக்கிறது. குருவின் அருளால் யாருடைய மனத்தில் இறைவன் வசிக்கிறாரோ அந்தத் தாழ்மையான உயிர்கள் விழித்து விழிப்புடன் இருக்கின்றன; அவர்கள் குரு பாணியின் அமுத வார்த்தையைச் சொல்கின்றனர். நானக் கூறுகிறார், இரவும் பகலும் இறைவனில் அன்புடன் கலந்திருப்போரே சாரத்தைப் பெறுகின்றனர்; அவர்கள் தம் வாழ்வின் இரவை விழித்து விழிப்புடன் கழிக்கின்றனர். ॥27॥
மாதா கே உதர மஹி ப்ரதிபால கரே ஸோ கிஉ மநஹு விஸாரீஐ ॥ மநஹு கிஉ விஸாரீஐ ஏவடு தாதா ஜி அகநி மஹி ஆஹாரு பஹுசாவஏ ॥ ஓஸ நோ கிஹு போஹி ந ஸகீ ஜிஸ நௌ ஆபணீ லிவ லாவஏ ॥ ஆபணீ லிவ ஆபே லாஏ குரமுகி ஸதா ஸமாலீஐ ॥ கஹை நாநகு ஏவடு தாதா ஸோ கிஉ மநஹு விஸாரீஐ ॥௨௮॥
maataa ke udhar meh pratipaal kare so kiau manahu visaareeaai || manahu kiau visaareeaai evadd dhaataa j agan meh aahaar pahuchaave || os no kih poh na sakee jis nau aapanee liv laave || aapanee liv aape laae gurmukh sadhaa samaaleeaai || kahai naanak evadd dhaataa so kiau manahu visaareeaai ||28||
பொருள்:அவர் தாயின் கருவில் நம்மைப் போஷித்தார்; அவரை மனத்திலிருந்து ஏன் மறப்பது? கருவின் நெருப்பில் நமக்கு உணவளித்த அத்தகைய மகா கொடையாளியை மனத்திலிருந்து ஏன் மறப்பது? இறைவன் யாரைத் தம் அன்பை ஏற்கத் தூண்டுகிறாரோ அவருக்கு எதுவும் தீங்கு செய்ய முடியாது. அவரே அன்பு, அவரே அரவணைப்பு; குருமுகர் எப்போதும் அவரைச் சிந்திக்கிறார். நானக் கூறுகிறார், அத்தகைய மகா கொடையாளியை மனத்திலிருந்து ஏன் மறப்பது? ॥28॥
ஜைஸீ அகநி உதர மஹி தைஸீ பாஹரி மாஇஆ ॥ மாஇஆ அகநி ஸப இகோ ஜேஹீ கரதை கேலு ரசாஇஆ ॥ ஜா திஸு பாணா தா ஜம்மிஆ பரவாரி பலா பாஇஆ ॥ லிவ சுஃட²கீ லகீ த்ரிஸநா மாஇஆ அமரு வரதாஇஆ ॥ ஏஹ மாஇஆ ஜிது ஹரி விஸரை மோஹு உபஜை பாஉ தூஜா லாஇஆ ॥ கஹை நாநகு குர பரஸாதீ ஜிநா லிவ லாகீ திநீ விசே மாஇஆ பாஇஆ ॥௨௯॥
jaisee agan udhar meh taisee baahar maiaa || maiaa agan sabh iko jehee karatai khel rachaiaa || jaa tis bhaanaa taa ja(n)miaa paravaar bhalaa bhaiaa || liv chhuRakee lagee tirasanaa maiaa amar varataiaa || eh maiaa jit har visarai moh upajai bhaau dhoojaa laiaa || kahai naanak gur parasaadhee jinaa liv laagee tinee viche maiaa paiaa ||29||
பொருள்:கருவினுள் நெருப்பு எப்படியோ, வெளியே மாயை அப்படியே. மாயையின் நெருப்பு ஒன்றே; படைப்பவர் இந்த விளையாட்டை அமைத்தார். அவர் விருப்பப்படி குழந்தை பிறக்கிறது, குடும்பம் மிக மகிழ்கிறது. இறைவன் மீதான அன்பு குறைகிறது, குழந்தை ஆசைகளுடன் இணைகிறது; மாயையின் கதை தன் வழியில் ஓடுகிறது. இதுவே மாயை, இதனால் இறைவன் மறக்கப்படுகிறார்; பற்றும் இருமை அன்பும் பொங்குகின்றன. நானக் கூறுகிறார், குருவின் அருளால் இறைவன் மீது அன்பை நிலைநிறுத்துவோர் மாயையின் நடுவிலும் அவரைப் பெறுகின்றனர். ॥29॥
ஹரி ஆபி அமுலகு ஹை முலி ந பாஇஆ ஜாஇ ॥ முலி ந பாஇஆ ஜாஇ கிஸை விடஹு ரஹே லோக விலலாஇ ॥ ஐஸா ஸதிகுரு ஜே மிலை திஸ நோ ஸிரு ஸௌபீஐ விசஹு ஆபு ஜாஇ ॥ ஜிஸ தா ஜீஉ திஸு மிலி ரஹை ஹரி வஸை மநி ஆஇ ॥ ஹரி ஆபி அமுலகு ஹை பாக திநா கே நாநகா ஜிந ஹரி பலை பாஇ ॥௩௦॥
har aap amulak hai mul na paiaa jai || mul na paiaa jai kisai viTahu rahe lok vilalai || aaisaa satigur je milai tis no sir saupeeaai vichahu aap jai || jis dhaa jeeau tis mil rahai har vasai man aai || har aap amulak hai bhaag tinaa ke naanakaa jin har palai pai ||30||
பொருள்:இறைவனே விலைமதிப்பற்றவர்; அவர் மதிப்பை மதிப்பிட முடியாது. மக்கள் முயன்று சோர்வடைந்தாலும் அவர் மதிப்பை மதிப்பிட முடியாது. அத்தகைய உண்மை குருவை நீ சந்தித்தால், உன் தலையை அவருக்கு அர்ப்பணி; உன் சுயநலமும் ஆணவமும் உள்ளிருந்து அகலும். உன் ஆன்மா அவருடையது; அவருடன் இணைந்திரு, இறைவன் உன் மனத்தில் வந்து வசிப்பார். இறைவனே விலைமதிப்பற்றவர்; ஓ நானக், இறைவனை அடைவோர் மிகப் பேறு பெற்றோர். ॥30॥
ஹரி ராஸி மேரீ மநு வணஜாரா ॥ ஹரி ராஸி மேரீ மநு வணஜாரா ஸதிகுர தே ராஸி ஜாணீ ॥ ஹரி ஹரி நித ஜபிஹு ஜீஅஹு லாஹா கடிஹு திஹாஃட²ீ ॥ ஏஹு தநு திநா மிலிஆ ஜிந ஹரி ஆபே பாணா ॥ கஹை நாநகு ஹரி ராஸி மேரீ மநு ஹோஆ வணஜாரா ॥௩௧॥
har raas meree man vanajaaraa || har raas meree man vanajaaraa satigur te raas jaanee || har har nit japih jeeahu laahaa khaTih dhihaaRee || eh dhan tinaa miliaa jin har aape bhaanaa || kahai naanak har raas meree man hoaa vanajaaraa ||31||
பொருள்:இறைவன் என் முதலீடு; என் மனம் வணிகர். இறைவன் என் முதலீடு, என் மனம் வணிகர்; உண்மை குருவின் மூலம் நான் என் முதலீட்டை அறிகிறேன். ஓ என் ஆன்மா, இடைவிடாமல் இறைவன் ஹரி-ஹரியைத் தியானி, நீ ஒவ்வொரு நாளும் உன் இலாபத்தைச் சேர்ப்பாய். இந்தச் செல்வம் இறைவனின் விருப்பத்திற்கு உகந்தோருக்குக் கிடைக்கிறது. நானக் கூறுகிறார், இறைவன் என் முதலீடு, என் மனம் வணிகர். ॥31॥
ஏ ரஸநா தூ அந ரஸி ராசி ரஹீ தேரீ பிஆஸ ந ஜாஇ ॥ பிஆஸ ந ஜாஇ ஹோரது கிதை ஜிசரு ஹரி ரஸு பலை ந பாஇ ॥ ஹரி ரஸு பாஇ பலை பீஐ ஹரி ரஸு பஹுஃட²ி ந த்ரிஸநா லாகை ஆஇ ॥ ஏஹு ஹரி ரஸு கரமீ பாஈஐ ஸதிகுரு மிலை ஜிஸு ஆஇ ॥ கஹை நாநகு ஹோரி அந ரஸ ஸபி வீஸரே ஜா ஹரி வஸை மநி ஆஇ ॥௩௨॥
e rasanaa too an ras raach rahee teree piaas na jai || piaas na jai horat kitai jichar har ras palai na pai || har ras pai palai peeaai har ras bahuR na tirasanaa laagai aai || eh har ras karamee paieeaai satigur milai jis aai || kahai naanak hor an ras sabh veesare jaa har vasai man aai ||32||
பொருள்:ஓ என் நாவே, நீ பிற சுவைகளில் மூழ்கியுள்ளாய், ஆனால் உன் தாக ஆசை தணிவதில்லை. நீ இறைவனின் நுண்சாரத்தை அடையும் வரை உன் தாகம் எவ்வகையிலும் தணியாது. நீ இறைவனின் நுண்சாரத்தை அடைந்து, இந்தச் சாரத்தைப் பருகினால், நீ மீண்டும் ஆசையால் வருந்த மாட்டாய். இறைவனின் இந்த நுண்சாரம் நற்செயலால் கிடைக்கிறது, ஒருவர் உண்மை குருவைச் சந்திக்கும்போது. நானக் கூறுகிறார், இறைவன் மனத்தில் வந்து வசிக்கும்போது பிற சுவைகளும் சாரங்களும் அனைத்தும் மறக்கப்படுகின்றன. ॥32॥
ஏ ஸரீரா மேரிஆ ஹரி தும மஹி ஜோதி ரகீ தா தூ ஜக மஹி ஆஇஆ ॥ ஹரி ஜோதி ரகீ துது விசி தா தூ ஜக மஹி ஆஇஆ ॥ ஹரி ஆபே மாதா ஆபே பிதா ஜிநி ஜீஉ உபாஇ ஜகது திகாஇஆ ॥ குர பரஸாதீ புசிஆ தா சலது ஹோஆ சலது நதரீ ஆஇஆ ॥ கஹை நாநகு ஸ்ரிஸடி கா மூலு ரசிஆ ஜோதி ராகீ தா தூ ஜக மஹி ஆஇஆ ॥௩௩॥
e sareeraa meriaa har tum meh jot rakhee taa too jag meh aaiaa || har jot rakhee tudh vich taa too jag meh aaiaa || har aape maataa aape pitaa jin jeeau upai jagat dhikhaiaa || gur parasaadhee bujhiaa taa chalat hoaa chalat nadharee aaiaa || kahai naanak sirasaT kaa mool rachiaa jot raakhee taa too jag meh aaiaa ||33||
பொருள்:ஓ என் உடலே, இறைவன் உனக்குள் தம் ஒளியைப் புகுத்தினார், அப்போதே நீ உலகிற்கு வந்தாய். இறைவன் உனக்குள் தம் ஒளியைப் புகுத்தினார், அப்போதே நீ உலகிற்கு வந்தாய். இறைவனே உன் தாய், அவரே உன் தந்தை; அவர் உயிர்களைப் படைத்தார், அவர்களுக்கு உலகைக் காட்டினார். குருவின் அருளால் சிலர் புரிந்துகொள்கின்றனர், அப்போது இது ஒரு காட்சி; இது வெறும் காட்சி போல் தோன்றுகிறது. நானக் கூறுகிறார், அவர் பிரபஞ்சத்தின் அடித்தளத்தை அமைத்தார், தம் ஒளியைப் புகுத்தினார், அப்போதே நீ உலகிற்கு வந்தாய். ॥33॥
மநி சாஉ பைஆ ப்ரப ஆகமு ஸுணிஆ ॥ ஹரி மம்கலு காஉ ஸகீ க்ரிஹு மம்தரு பணிஆ ॥ ஹரி காஉ மம்கலு நித ஸகீஏ ஸோகு தூகு ந விஆபஏ ॥ குர சரந லாகே திந ஸபாகே ஆபணா பிரு ஜாபஏ ॥ அநஹத பாணீ குர ஸபதி ஜாணீ ஹரி நாமு ஹரி ரஸு போகோ ॥ கஹை நாநகு ப்ரபு ஆபி மிலிஆ கரண காரண ஜோகோ ॥௩௪॥
man chaau bhiaa prabh aagam suniaa || har ma(n)gal gaau sakhee girahu ma(n)dhar baniaa || har gaau ma(n)gal nit sakhe'ee sog dhookh na viaape || gur charan laage dhin sabhaage aapanaa pir jaape || anahat baanee gur sabadh jaanee har naam har ras bhogo || kahai naanak prabh aap miliaa karan kaaran jogo ||34||
பொருள்:இறைவன் வருகையைக் கேட்டு என் மனம் மகிழ்ந்தது. ஓ என் தோழியரே, இறைவனை வரவேற்க மகிழ்ச்சிப் பாடல்களைப் பாடுங்கள்; என் இல்லம் இறைவனின் மாளிகையாகியது. ஓ என் தோழியரே, இறைவனை வரவேற்க இடைவிடாமல் மகிழ்ச்சிப் பாடல்களைப் பாடுங்கள், அப்போது துயரமும் துன்பமும் உங்களை வாட்டாது. நான் குருவின் பாதங்களுடன் இணைந்து என் கணவன்-இறைவனைத் தியானிக்கும் அந்த நாள் பேறுபெற்றது. நான் அனாஹத ஒலியையும் குரு சப்தத்தையும் அறிந்துகொண்டேன்; நான் இறைவன் நாமம் எனும் இறைவனின் உயரிய சாரத்தை அனுபவிக்கிறேன். நானக் கூறுகிறார், இறைவனே என்னைச் சந்தித்தார்; அவரே செயலாற்றுபவர், காரணங்களுக்குக் காரணம். ॥34॥
ஏ ஸரீரா மேரிஆ இஸு ஜக மஹி ஆஇ கை கிஆ துது கரம கமாஇஆ ॥ கி கரம கமாஇஆ துது ஸரீரா ஜா தூ ஜக மஹி ஆஇஆ ॥ ஜிநி ஹரி தேரா ரசநு ரசிஆ ஸோ ஹரி மநி ந வஸாஇஆ ॥ குர பரஸாதீ ஹரி மம்நி வஸிஆ பூரபி லிகிஆ பாஇஆ ॥ கஹை நாநகு ஏஹு ஸரீரு பரவாணு ஹோஆ ஜிநி ஸதிகுர ஸிஉ சிது லாஇஆ ॥௩௫॥
e sareeraa meriaa is jag meh aai kai kiaa tudh karam kamaiaa || k karam kamaiaa tudh sareeraa jaa too jag meh aaiaa || jin har teraa rachan rachiaa so har man na vasaiaa || gur parasaadhee har ma(n)n vasiaa poorab likhiaa paiaa || kahai naanak eh sareer paravaan hoaa jin satigur siau chit laiaa ||35||
பொருள்:ஓ என் உடலே, நீ ஏன் இந்த உலகிற்கு வந்தாய்? நீ என்ன செயல்களைச் செய்தாய்? ஓ என் உடலே, நீ உலகிற்கு வந்ததிலிருந்து என்ன செயல்களைச் செய்தாய்? உன் வடிவை வடிவமைத்த இறைவனை நீ உன் மனத்தில் நிலைநிறுத்தவில்லை. குருவின் அருளால் இறைவன் மனத்தில் வசிக்கிறார், முன்னரே நிர்ணயிக்கப்பட்ட விதி நிறைவேறுகிறது. நானக் கூறுகிறார், உணர்வு உண்மை குரு மீது குவியும்போது இந்த உடல் அலங்கரிக்கப்பட்டு மதிக்கப்படுகிறது. ॥35॥
ஏ நேத்ரஹு மேரிஹோ ஹரி தும மஹி ஜோதி தரீ ஹரி பிநு அவரு ந தேகஹு கோஈ ॥ ஹரி பிநு அவரு ந தேகஹு கோஈ நதரீ ஹரி நிஹாலிஆ ॥ ஏஹு விஸு ஸம்ஸாரு தும தேகதே ஏஹு ஹரி கா ரூபு ஹை ஹரி ரூபு நதரீ ஆஇஆ ॥ குர பரஸாதீ புசிஆ ஜா வேகா ஹரி இகு ஹை ஹரி பிநு அவரு ந கோஈ ॥ கஹை நாநகு ஏஹி நேத்ர அம்த ஸே ஸதிகுரி மிலிஐ திப த்ரிஸடி ஹோஈ ॥௩௬॥
e netrahu meriho har tum meh jot dharee har bin avar na dhekhahu koiee || har bin avar na dhekhahu koiee nadharee har nihaaliaa || eh vis sa(n)saar tum dhekhadhe eh har kaa roop hai har roop nadharee aaiaa || gur parasaadhee bujhiaa jaa vekhaa har ik hai har bin avar na koiee || kahai naanak eh netr a(n)dh se satigur miliaai dhib dhirasaT hoiee ||36||
பொருள்:ஓ என் கண்களே, இறைவன் உங்களுக்குள் தம் ஒளியைப் புகுத்தினார்; இறைவனைத் தவிர வேறு யாரையும் பார்க்காதீர்கள். இறைவனைத் தவிர வேறு யாரையும் பார்க்காதீர்கள்; இறைவன் மட்டுமே காணத் தகுந்தவர். நீங்கள் காணும் இந்த உலகம் முழுவதும் இறைவனின் பிரதிபலிப்பே; இறைவனின் பிரதிபலிப்பு மட்டுமே தெரிகிறது. குருவின் அருளால் நான் புரிந்துகொள்கிறேன், ஏக இறைவனை மட்டுமே பார்க்கிறேன்; இறைவனைத் தவிர யாரும் இல்லை. நானக் கூறுகிறார், இந்தக் கண்கள் குருடாக இருந்தன; ஆனால் உண்மை குருவைச் சந்தித்து அவை அனைத்தையும் காண்பவை ஆயின. ॥36॥
ஏ ஸ்ரவணஹு மேரிஹோ ஸாசை ஸுநணை நோ படாஏ ॥ ஸாசை ஸுநணை நோ படாஏ ஸரீரி லாஏ ஸுணஹு ஸதி பாணீ ॥ ஜிது ஸுணீ மநு தநு ஹரிஆ ஹோஆ ரஸநா ரஸி ஸமாணீ ॥ ஸசு அலக விடாணீ தா கீ கதி கஹீ ந ஜாஏ ॥ கஹை நாநகு அம்ம்ரித நாமு ஸுணஹு பவித்ர ஹோவஹு ஸாசை ஸுநணை நோ படாஏ ॥௩௭॥
e sravanahu meriho saachai sunanai no paThaae || saachai sunanai no paThaae sareer laae sunahu sat baanee || jit sunee man tan hariaa hoaa rasanaa ras samaanee || sach alakh viddaanee taa kee gat kahee na jaae || kahai naanak a(n)mirat naam sunahu pavitr hovahu saachai sunanai no paThaae ||37||
பொருள்:ஓ என் காதுகளே, நீங்கள் உண்மையைக் கேட்கவே படைக்கப்பட்டீர்கள். உண்மையைக் கேட்க நீங்கள் படைக்கப்பட்டு உடலுடன் இணைக்கப்பட்டீர்கள்; உண்மை பாணியைக் கேளுங்கள். அதைக் கேட்டு மனமும் உடலும் புத்துயிர் பெறுகின்றன, நா அமுத ரசத்தில் கலக்கிறது. உண்மை இறைவன் கண்ணுக்குப் புலனாகாதவர், அற்புதர்; அவர் நிலையை வர்ணிக்க முடியாது. நானக் கூறுகிறார், அமுதமயமான நாமத்தைக் கேட்டுப் புனிதராகுங்கள்; நீங்கள் உண்மையைக் கேட்கவே படைக்கப்பட்டீர்கள். ॥37॥
ஹரி ஜீஉ குபா அம்தரி ரகி கை வாஜா பவணு வஜாஇஆ ॥ வஜாஇஆ வாஜா பௌண நௌ துஆரே பரகடு கீஏ தஸவா குபது ரகாஇஆ ॥ குரதுஆரை லாஇ பாவநீ இகநா தஸவா துஆரு திகாஇஆ ॥ தஹ அநேக ரூப நாஉ நவ நிதி திஸ தா அம்து ந ஜாஈ பாஇஆ ॥ கஹை நாநகு ஹரி பிஆரை ஜீஉ குபா அம்தரி ரகி கை வாஜா பவணு வஜாஇஆ ॥௩௮॥
har jeeau gufaa a(n)dhar rakh kai vaajaa pavan vajaiaa || vajaiaa vaajaa paun nau dhuaare paragaT ke'ee dhasavaa gupat rakhaiaa || gurdhuaarai lai bhaavanee ikanaa dhasavaa dhuaar dhikhaiaa || teh anek roop naau nav nidh tis dhaa a(n)t na jaiee paiaa || kahai naanak har piaarai jeeau gufaa a(n)dhar rakh kai vaajaa pavan vajaiaa ||38||
பொருள்:இறைவன் ஆன்மாவை உடல் எனும் குகையில் வைத்தார், உடல் எனும் இசைக்கருவியில் உயிர்மூச்சை ஊதினார். அவர் உடல் எனும் இசைக்கருவியில் உயிர்மூச்சை ஊதி ஒன்பது வாயில்களை வெளிப்படுத்தினார்; ஆனால் பத்தாம் வாயிலை மறைவாக வைத்தார். குருத்துவாரா, குருவின் வாயில் மூலம் சிலருக்கு அன்பு நம்பிக்கை அருளப்படுகிறது, அவர்களுக்குப் பத்தாம் வாயில் வெளிப்படுகிறது. இறைவனின் பல வடிவங்கள், நாமத்தின் ஒன்பது நிதிகள்; அவர் எல்லைகளைக் காண முடியாது. நானக் கூறுகிறார், இறைவன் ஆன்மாவை உடல் எனும் குகையில் வைத்தார், உடல் எனும் இசைக்கருவியில் உயிர்மூச்சை ஊதினார். ॥38॥
ஏஹு ஸாசா ஸோஹிலா ஸாசை கரி காவஹு ॥ காவஹு த ஸோஹிலா கரி ஸாசை ஜிதை ஸதா ஸசு திஆவஹே ॥ ஸசோ திஆவஹி ஜா துது பாவஹி குரமுகி ஜிநா புசாவஹே ॥ இஹு ஸசு ஸபநா கா கஸமு ஹை ஜிஸு பகஸே ஸோ ஜநு பாவஹே ॥ கஹை நாநகு ஸசு ஸோஹிலா ஸசை கரி காவஹே ॥௩௯॥
eh saachaa sohilaa saachai ghar gaavahu || gaavahu ta sohilaa ghar saachai jithai sadhaa sach dhiaavahe || sacho dhiaaveh jaa tudh bhaaveh gurmukh jinaa bujhaavahe || eih sach sabhanaa kaa khasam hai jis bakhase so jan paavahe || kahai naanak sach sohilaa sachai ghar gaavahe ||39||
பொருள்:உன் ஆன்மாவின் உண்மை இல்லத்தில் இந்த உண்மை புகழ்ப் பாடலைப் பாடு. உன் உண்மை இல்லத்தில் புகழ்ப் பாடலைப் பாடு; அங்கே எப்போதும் உண்மை இறைவனைத் தியானி. ஓ உண்மை இறைவா, உன் விருப்பத்திற்கு உகந்தோரே உன்னைத் தியானிக்கின்றனர்; குருமுகராக அவர்கள் புரிந்துகொள்கின்றனர். இந்த உண்மையே அனைவருக்கும் இறைவன்-தலைவர்; ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவரே இதைப் பெறுகிறார். நானக் கூறுகிறார், உன் ஆன்மாவின் உண்மை இல்லத்தில் உண்மை புகழ்ப் பாடலைப் பாடு. ॥39॥
அநது ஸுணஹு வடபாகீஹோ ஸகல மநோரத பூரே ॥ பாரப்ரஹமு ப்ரபு பாஇஆ உதரே ஸகல விஸூரே ॥ தூக ரோக ஸம்தாப உதரே ஸுணீ ஸசீ பாணீ ॥ ஸம்த ஸாஜந பஏ ஸரஸே பூரே குர தே ஜாணீ ॥ ஸுணதே புநீத கஹதே பவிது ஸதிகுரு ரஹிஆ பரபூரே ॥ பிநவம்தி நாநகு குர சரண லாகே வாஜே அநஹத தூரே ॥௪௦॥௧॥
anadh sunahu vaddabhaageeho sagal manorath poore || paarabraham prabh paiaa utare sagal visoore || dhookh rog sa(n)taap utare sunee sachee baanee || sa(n)t saajan bhe sarase poore gur te jaanee || sunate puneet kahate pavit satigur rahiaa bharapoore || binava(n)t naanak gur charan laage vaaje anahadh toore ||40||1||
பொருள்:ஓ பெரும் பேறு பெற்றோரே, பேரின்பப் பாடலைக் கேளுங்கள்; உங்கள் ஏக்கங்கள் அனைத்தும் நிறைவேறும். நான் பரம இறைவன் கடவுளை அடைந்தேன், அனைத்துத் துயரங்களும் மறக்கப்பட்டன. உண்மை பாணியைக் கேட்டு வலி, நோய், துன்பம் அகன்றன. பூரண குருவை அறிந்து துறவிகளும் அவர் நண்பர்களும் பேரின்பத்தில் உள்ளனர். கேட்போர் தூயவர், பேசுவோர் தூயவர்; உண்மை குரு சர்வவியாபகர், எங்கும் ஊடுருவுபவர். நானக் வேண்டுகிறார், குருவின் பாதங்களைத் தொட்டு, தெய்வீக எக்காளங்களின் அனாஹத ஒலி அதிர்ந்து எதிரொலிக்கிறது. ॥40॥1॥
ਅਨੰਦੁ ਸਾਹਿਬ பாராயணப் பலன்கள்
'ஆனந்தத்தின் பாணி' — ஆன்மிக ஆனந்தம், அமைதி, மனநிறைவுக்காக ஓதப்படுகிறது
நித்ய நித்நேமின், மேலும் சீக்கிய சடங்குகள், அர்தாஸின் இறுதியின் பகுதி
இதன் முதல் ஐந்து, இறுதி பவுடிகள் கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு சீக்கிய கூட்டத்திலும் பாடப்படுகின்றன
குருவின் அருளால் வாஹேகுருவை அடையும் ஆனந்தத்தைப் போற்றுகிறது
ਅਨੰਦੁ ਸਾਹਿਬ பாராயண முறை
நித்நேமில் முழு 40 பவுடிகளும் ஓதப்படுகின்றன; ஏதேனும் அர்தாஸ் அல்லது சடங்கின் இறுதிக்கு பொதுவாக முதல் ஐந்து பவுடிகளும் இறுதி பவுடியும் பாடப்படுகின்றன. உடன் பின்தொடர குர்முகியில் பொருளுடன் படியுங்கள்.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
இவையும் படியுங்கள்
ॐ
முழு ਅਨੰਦੁ ਸਾਹਿਬஐ வரிக்கு-வரி பொருளுடன் படியுங்கள், அல்லது மேலும் புனித பாடல்களைக் காணுங்கள்