Mantra.Tips
bhagavad-gitagitakrishnaarjuna-vishada-yoga

ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ੧.੨੬ — ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਃ

श्रीमद्भगवद्गीता १.२६ — तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ hindu·📿 1× ਜਪ·🕐 ਗੀਤਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਾਂਤ ਸਵੇਰ ਦੇ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ·📜 Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 26
Share:

ਅਰਥ

ਰਥ ਦੋਹਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਅਰਜੁਨ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਅਪਰਿਚਿਤ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਵਜਨ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ — ਪਿਤਾ-ਤੁਲ੍ਯ ਗੁਰੂਜਨ ਅਤੇ ਦਾਦੇ, ਆਚਾਰੀਆ, ਮਾਮੇ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤਰੇ, ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਹੁਰੇ ਆਦਿ। ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਦੇਖਣਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ੋਕ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਮਾਨਵੀ ਤ੍ਰਾਸਦੀ ਨੂੰ ਮਾਰਮਿਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Bhagavad Gita Chapter 1, Verse 26 · Sage Veda Vyasa (Mahabharata, Bhishma Parva) · Ancient (text compiled c. 5th–2nd century BCE)

ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ 'ਅਰਜੁਨ ਵਿਸ਼ਾਦ ਯੋਗ' ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰਥ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਰਜੁਨ ਇਕੱਠੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਸੰਜੈ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਖੜ੍ਹੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾਵਾਂ, ਆਚਾਰੀਆਂ, ਸਵਜਨਾਂ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ — ਉਹੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜੋ ਉਸ ਸ਼ੋਕ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਸੰਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਸਵਜਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਕਰੁਣਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਭਿਭੂਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹੀ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਕੋਮਲਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੀਤਾ ਦਾ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਬਣਾਇਆ — ਕਿਉਂਕਿ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰਵਉੱਚ ਗਿਆਨ ਉਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਚੁਣਿਆ ਜਿਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਇੰਨੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਅਨੁਭਵ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਃ ਪਿਤ੍ਰਿ़ਨਥ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍। ਆਚਾਰ੍ਯਾਨ੍ਮਾਤੁਲਾਨ੍ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਿ़ਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍ਸਖੀਂਸ੍ਤਥਾ॥

tatrāpaśhyat sthitān pārthaḥ pitṝīn atha pitāmahān āchāryān mātulān bhrātṝīn putrān pautrān sakhīṁs tathā śhvaśhurān suhṛidaśh chaiva senayor ubhayor api

ਅਰਥ:ਉੱਥੇ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦਾਦਿਆਂ, ਆਚਾਰੀਆਂ, ਮਾਮਿਆਂ, ਭਰਾਵਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੋਤਰਿਆਂ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਸਹੁਰਿਆਂ ਅਤੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਤਤ੍ਰ🔊tatraਉੱਥੇ; ਦੋਹਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ
ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍🔊apaśhyatਦੇਖਿਆ
ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍🔊sthitānਖੜ੍ਹੇ; ਸਥਿਤ
ਪਾਰ੍ਥਃ🔊pārthaḥਪ੍ਰਿਥਾਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ
ਪਿਤ੍ਰਿ़ਨ੍🔊pitṝīnਪਿਤਾਵਾਂ (ਅਤੇ ਪਿਤਾ-ਤੁਲ੍ਯ ਗੁਰੂਜਨਾਂ) ਨੂੰ
ਅਥ🔊athaਤਦਉਪਰੰਤ; ਨਾਲੇ
ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍🔊pitāmahānਦਾਦਿਆਂ ਨੂੰ
ਆਚਾਰ੍ਯਾਨ੍🔊āchāryānਆਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ
ਮਾਤੁਲਾਨ੍🔊mātulānਮਾਮਿਆਂ ਨੂੰ
ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਿ़ਨ੍🔊bhrātṝīnਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ
ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍🔊putrānਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ
ਪੌਤ੍ਰਾਨ੍🔊pautrānਪੋਤਰਿਆਂ ਨੂੰ
ਸਖੀਨ੍🔊sakhīnਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ
ਤਥਾ🔊tathāਤੇ
ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਾਨ੍🔊śhvaśhurānਸਹੁਰਿਆਂ ਨੂੰ
ਸੁਹ੍ਰਿਦਃ🔊suhṛidaḥਹਿਤੈਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ
ਸੇਨਯੋਃ ਉਭਯੋਃ🔊senayoḥ ubhayoḥਦੋਹਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ

श्रीमद्भगवद्गीता १.२६ — तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਗੀਤਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਪਿੱਛੇ ਛੁਪੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਮਾਨਵੀ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਸਵਜਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਸਕਤੀ ਉੱਤੇ ਕਰੁਣਾ ਅਤੇ ਚਿੰਤਨ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਰਿਸ਼ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕਰਤੱਵ ਦੇ ਸਪਸ਼ਟ ਵਿਵੇਕ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਇਹ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਆਤਮਾ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਲਈ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਭੂਮਿਕਾ ਰਚਦਾ ਹੈ

ਆਸਕਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਸ਼ੋਕ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਉੱਤੇ ਚਿੰਤਨ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ

ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਦ ਕਿਉਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਇਸ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਸਮਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

श्रीमद्भगवद्गीता १.२६ — तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ1ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਗੀਤਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਾਂਤ ਸਵੇਰ ਦੇ ਚਿੰਤਨ ਵਿੱਚ

ਇਸ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਪੜ੍ਹੋ, ਇਹ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਅਰਜੁਨ ਦੋਹਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚਿੰਤਨ ਕਰੋ ਕਿ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਸਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਚਲਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਤੱਵ ਦੇ ਬੋਧ ਨੂੰ ਢੱਕ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਉਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੇ ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ੋਕ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉਠਾ ਕੇ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਆਤਮਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ श्रीमद्भगवद्गीता १.२६ — तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰਥ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਕਰ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਆਪਣੇ ਸਵਜਨਾਂ ਅਤੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹੇ ਦੇਖਦਾ ਹੈ — ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦੇ, ਆਚਾਰੀਆ, ਮਾਮੇ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤਰੇ, ਮਿੱਤਰ, ਸਹੁਰੇ ਅਤੇ ਹਿਤੈਸ਼ੀ, ਸਾਰੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ।
ਆਪਣੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਈ ਖੜ੍ਹੇ ਦੇਖ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਅਪਾਰ ਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਭਰਮ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਵਿਸ਼ਾਦ ਉਹ ਕਾਰਨ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੋੜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਸਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਵਿਵੇਕ ਨੂੰ ਧੁੰਦਲਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਡਗਮਗਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਗੀਤਾ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੈਰਾਗ, ਸਮਤਾ ਅਤੇ ਸਮੁੱਚੇ ਸਰੀਰਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਆਤਮਾ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ श्रीमद्भगवद्गीता १.२६ — तत्रापश्यत्स्थितान्पार्थः ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ