Mantra.Tips
jainparshvanathatirthankarasiddhasena-divakara

ਕਲ੍ਯਾਣ ਮਨ੍ਦਿਰ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰ

कल्याण मन्दिर स्तोत्र in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ jain·📿 1× ਜਪ·🕐 ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ, ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਅੱਗੇ ਜਾਂ ਜੈਨ ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚ·📜 Kalyana Mandira Stotra (Jain devotional literature)
Share:

ਅਰਥ

ਕਲਿਆਣ ਮੰਦਿਰ ਸਤੋਤਰ ਤੇਈਵੇਂ ਤੀਰਥੰਕਰ ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੈਨ ਸਤੋਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਰਚਣਹਾਰ ਆਚਾਰਯ ਸਿੱਧਸੇਨ ਦਿਵਾਕਰ (ਕੁਮੁਦਚੰਦਰ) ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਕਤਾਮਰ ਸਤੋਤਰ ਸਮਾਨ ਇਸ ਦੇ ਚੁਆਲੀ ਸ਼ਲੋਕ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਅਤੁਲਨੀਯ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਕਮਠ ਦੇ ਦੁਰਭਾਵ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਤੋਤਰ ਦਾ ਪਾਠ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ-ਕਲਿਆਣ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਅਤਿਅੰਤ ਪੂਜਯ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Kalyana Mandira Stotra (Jain devotional literature) · Acharya Siddhasena Divakara (Kumudachandra) · c. 5th–7th century CE

ਕਲਿਆਣ ਮੰਦਿਰ ਸਤੋਤਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਆਚਾਰਯ ਸਿੱਧਸੇਨ ਦਿਵਾਕਰ ਨੇ ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ। ਪਰੰਪਰਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਧਸੇਨ ਨੇ ਜਿਨ ਦੀ ਸਰਵੋੱਚਤਾ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਇਹ ਸਤੋਤਰ ਇੱਕ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਿਆ; ਜਿਉਂ-ਜਿਉਂ ਸ਼ਲੋਕ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਗਏ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੰਦਿਰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਤੋਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ। ਭਕਤਾਮਰ ਦੇ ਦੈਵੀ ਸਮਕਕਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ, ਇਹ ਸ਼੍ਵੇਤਾਂਬਰ ਅਤੇ ਦਿਗੰਬਰ ਦੋਵਾਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਪਰੰਪਰਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਆਚਾਰਯ ਸਿੱਧਸੇਨ ਦਿਵਾਕਰ ਨੇ ਕਲਿਆਣ ਮੰਦਿਰ ਸਤੋਤਰ ਇੱਕ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਮੰਦਿਰ ਫਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਦੀ ਸੁਯੰ ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਤੀਰਥੰਕਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੂਰਾ ਪਾਠ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਸ਼ਲੋਕ 1

ਕਲ੍ਯਾਣ-ਮਨ੍ਦਿਰ-ਮੁਦਾਰ-ਮਵਦ੍ਯ-ਭੇਦਿ ਭੀਤਾਭਯ-ਪ੍ਰਦ-ਮਨਿਨ੍ਦਿਤ-ਮਙ੍ਘ੍ਰਿ-ਪਦ੍ਮਮ੍। ਸਂਸਾਰ-ਸਾਗਰ-ਨਿਮਜ੍ਜਦ-ਸ਼ੇਸ਼-ਜਨ੍ਤੁ- ਪੋਤਾਯਮਾਨ-ਮਭਿਨਮ੍ਯ ਜਿਨੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ॥

Kalyāṇa-mandira-mudāra-mavadya-bhedi bhītābhaya-prada-maninditamaṅghri-padmam। Saṁsāra-sāgara-nimajjada-śeṣa-jantu- potāyamānamabhinamya jineśvarasya॥

ਅਰਥ:ਜੋ ਜਿਨੇਸ਼੍ਵਰ ਦੇ ਚਰਨ-ਕਮਲ ਕਲਿਆਣ ਦੇ ਮੰਦਿਰ ਹਨ, ਉਦਾਰ ਹਨ, ਸਮੂਹ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਭੇਦਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਡਰੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਅਭੈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਿੰਦਾ-ਰਹਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਲਈ ਬੇੜੀ ਸਮਾਨ ਹਨ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰ ਕੇ:

ਸ਼ਲੋਕ 2

ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਸੁਰ-ਗੁਰੁਰ੍ਗਰਿਮਾਮ੍ਬੁ-ਰਾਸ਼ੇਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤ੍ਰਿਤ-ਮਤਿਰ੍ਨ ਵਿਭੁਰ੍ਵਿਧਾਤੁਮ੍। ਤੀਰ੍ਥੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਕਮਠ-ਸ੍ਮਯ-ਧੂਮ-ਕੇਤੋ- ਸ੍ਤਸ੍ਯਾਹਮੇਸ਼ ਕਿਲ ਸਂਸ੍ਤਵਨਂ ਕਰਿਸ਼੍ਯੇ॥

Yasya svayaṁ sura-gururgarimāmbu-rāśeḥ stotraṁ suvistṛta-matirna vibhurvidhātum। Tīrtheśvarasya kamaṭha-smaya-dhūma-keto- stasyāhameṣa kila saṁstavanaṁ kariṣye॥

ਅਰਥ:ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਸਾਗਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਦੇਵਗੁਰੂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਮਠ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਲਈ ਧੂਮਕੇਤੂ ਸਮਾਨ ਹਨ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥੇਸ਼੍ਵਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ।

ਸ਼ਲੋਕ 3

ਸਾਮਾਨ੍ਯਤੋऽਪਿ ਤਵ ਵਰ੍ਣਯਿਤੁਂ ਸ੍ਵਰੂਪ- ਮਸ੍ਮਾਦ੍ਰਿਸ਼ਃ ਕਥਮਧੀਸ਼! ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਧੀਸ਼ਾਃ। ਧ੍ਰਿਸ਼੍ਟੋऽਪਿ ਕੌਸ਼ਿਕ-ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਯਦਿ ਵਾ ਦਿਵਾਨ੍ਧੋ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਰੂਪਯਤਿ ਕਿਂ ਕਿਲ ਧਰ੍ਮ-ਰਸ਼੍ਮੇਃ॥

Sāmānyato'pi tava varṇayituṁ svarūpa- masmādṛśaḥ kathamadhīśa! bhavantyadhīśāḥ। Dhṛṣṭo'pi kauśika-śiśuryadi vā divāndho rūpaṁ prarūpayati kiṁ kila dharma-raśmeḥ॥

ਅਰਥ:ਹੇ ਅਧੀਸ਼! ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਅਧੀਸ਼ ਵੀ ਅਸਮਰੱਥ ਹਨ, ਤਦ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਆਪ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦਾ ਸਾਧਾਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਉੱਲੂ ਦਾ ਬੱਚਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਸ਼ਲੋਕ 4

ਮੋਹਕ੍ਸ਼ਯਾਦਨੁਭਵਨ੍ਨਪਿ ਨਾਥ! ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਨੂਨਂ ਗੁਣਾਨ੍ ਗਣਯਿਤੁਂ ਤਵ ਕ੍ਸ਼ਮੇਤ। ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤ-ਵਾਨ੍ਤ-ਪਯਸਃ ਪ੍ਰਕਟੋऽਪਿ ਯਸ੍ਮਾ- ਨ੍ਮੀਯੇਤ ਕੇਨ ਜਲਧੇਰ੍ਨਨੁ ਰਤ੍ਨ-ਰਾਸ਼ਿਃ॥

Mohakṣayādanubhavannapi nātha! martyo nūnaṁ guṇān gaṇayituṁ na tava kṣameta। Kalpānta-vānta-payasaḥ prakaṭo'pi yasmā- nmīyeta kena jaladhernanu ratna-rāśiḥ॥

ਅਰਥ:ਹੇ ਨਾਥ! ਮੋਹ ਦੇ ਖੈ ਨਾਲ ਆਪ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਿਆਂ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚੈ ਹੀ ਆਪ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪ੍ਰਲਯਕਾਲ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਰਤਨ-ਰਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੌਣ ਗਿਣ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਸ਼ਲੋਕ 5

ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਨਾਥਾਯ ਨਮਃ॥

Oṁ hrīṁ śrīṁ pārśvanāthāya namaḥ॥

ਅਰਥ:ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਕਲ੍ਯਾਣ-ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍🔊kalyāṇa-mandiramਸਮੂਹ ਕਲਿਆਣ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਆਸਰਾ (ਮੰਦਿਰ)
ਉਦਾਰਮ੍🔊udāramਉਦਾਰ, ਮਹਾਨ, ਉਦਾੱਤ
ਅਵਦ੍ਯ-ਭੇਦਿ🔊avadya-bhediਜੋ ਸਮੂਹ ਪਾਪ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਨੂੰ ਛਿੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਭੀਤ-ਅਭਯ-ਪ੍ਰਦਮ੍🔊bhīta-abhaya-pradamਡਰੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਅਭੈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ
ਅਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍ ਅਙ੍ਘ੍ਰਿ-ਪਦ੍ਮਮ੍🔊aninditam aṅghri-padmamਨਿਰਦੋਸ਼, ਨਿੰਦਾ-ਰਹਿਤ ਚਰਨ-ਕਮਲ
ਸਂਸਾਰ-ਸਾਗਰ-ਨਿਮਜ੍ਜਤ੍🔊saṁsāra-sāgara-nimajjatਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ
ਅਸ਼ੇਸ਼-ਜਨ੍ਤੁ🔊aśeṣa-jantuਸਮੂਹ ਪ੍ਰਾਣੀ, ਕਿਸੇ ਅਪਵਾਦ ਬਿਨਾਂ
ਪੋਤਾਯਮਾਨਮ੍🔊potāyamānamਬੇੜੀ ਸਮਾਨ (ਉੱਧਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ)
ਅਭਿਨਮ੍ਯ ਜਿਨੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ🔊abhinamya jineśvarasyaਜਿਨੇਸ਼੍ਵਰ ਦੇ (ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ) ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰ ਕੇ
ਸੁਰ-ਗੁਰੁਃ🔊sura-guruḥਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ
ਗਰਿਮ-ਅਮ੍ਬੁ-ਰਾਸ਼ੇਃ🔊garima-ambu-rāśeḥਮਹਿਮਾ ਦੇ ਸਾਗਰ ਰੂਪ (ਭਗਵਾਨ) ਦੇ
ਨ ਵਿਭੁਃ ਵਿਧਾਤੁਮ੍🔊na vibhuḥ vidhātum(ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ) ਰਚਣ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਹਨ
ਤੀਰ੍ਥੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ🔊tīrtheśvarasyaਤੀਰਥੇਸ਼੍ਵਰ (ਤੀਰਥੰਕਰ) ਦੇ
ਕਮਠ-ਸ੍ਮਯ-ਧੂਮ-ਕੇਤੋਃ🔊kamaṭha-smaya-dhūma-ketoḥਜੋ ਕਮਠ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਲਈ ਧੂਮਕੇਤੂ (ਨਾਸ਼ਕ) ਸਮਾਨ ਹਨ
ਸਂਸ੍ਤਵਨਂ ਕਰਿਸ਼੍ਯੇ🔊saṁstavanaṁ kariṣyeਮੈਂ ਸਤੁਤੀ / ਗੁਣਗਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜਤਨ ਕਰਾਂਗਾ
ਕੌਸ਼ਿਕ-ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ🔊kauśika-śiśuḥਉੱਲੂ ਦਾ ਬੱਚਾ (ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਛੋਟਾ ਉੱਲੂ)
ਦਿਵਾਨ੍ਧਃ🔊divāndhaḥਦਿਨ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ
ਧਰ੍ਮ-ਰਸ਼੍ਮੇਃ🔊dharma-raśmeḥਸੂਰਜ ਦੇ (ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ); ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਦੇਦੀਪਯਮਾਨ ਭਗਵਾਨ
ਮੋਹ-ਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍🔊moha-kṣayātਮੋਹ ਦੇ ਖੈ ਨਾਲ
ਗੁਣਾਨ੍ ਗਣਯਿਤੁਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮੇਤ🔊guṇān gaṇayituṁ na kṣametaਆਪ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਨਾਥਾਯ ਨਮਃ🔊pārśvanāthāya namaḥਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ

कल्याण मन्दिर स्तोत्र ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਤੇਈਵੇਂ ਤੀਰਥੰਕਰ ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਪਾਠ ਨਾਲ ਕਲਿਆਣ (ਮੰਗਲ) ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਵਿਆਕੁਲ ਜਾਂ ਡਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ

ਜਿਨ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ ਭਗਤੀ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਸੰਕਟਾਂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਇੱਕ ਕਾਵਯਮਈ ਧਿਆਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਬੁੱਧ ਆਤਮਾ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਚਿੰਤਨ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

कल्याण मन्दिर स्तोत्र ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ1ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਕੇ, ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਅੱਗੇ ਜਾਂ ਜੈਨ ਮੰਦਿਰ ਵਿੱਚ

ਪਵਿੱਤਰ, ਸਥਿਰ ਮਨ ਅਤੇ ਦਿਲੋਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਆਦਰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਅੱਗੇ ਪਾਠ ਕਰੋ। ਸੰਪੂਰਨ ਸਤੋਤਰ ਵਿੱਚ ਵਸੰਤਤਿਲਕਾ ਛੰਦ ਵਿੱਚ 44 ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ; ਭਗਤ ਸੰਪੂਰਨ ਪਾਠ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਇੱਥੇ ਦਿੱਤੇ ਆਰੰਭਿਕ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਸ਼ਬਦ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਦੇਰ ਉਚਾਰੋ, ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਨੂੰ ਬੀਜ-ਮੰਤਰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਕਰੋ। ਸਫਾਈ, ਅਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪਾਠ ਨੂੰ ਸਬਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ कल्याण मन्दिर स्तोत्र ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਚਾਰਯ ਸਿੱਧਸੇਨ ਦਿਵਾਕਰ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੈਨ ਵਿਦਵਾਨ-ਮੁਨੀ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਮੁਦਚੰਦਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ।
ਇਹ ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ (ਪਾਰਸ਼੍ਵ) ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਜੈਨ ਧਰਮ ਦੇ ਚੌਵੀ ਤੀਰਥੰਕਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੇਈਵੇਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸੱਪ ਧਰਣੇਂਦਰ ਦੀ ਫਣ ਨਾਲ ਛਾਏ ਹੋਏ ਚਿਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸਤੋਤਰ 'ਕਲਿਆਣ ਮੰਦਿਰ' ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਕਲਿਆਣ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਮੰਦਿਰ (ਆਸਰਾ)', ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤੋਤਰ ਆਪਣੇ ਆਰੰਭਿਕ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਨਾਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਮਠ ਪਾਰਸ਼੍ਵਨਾਥ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਕਥਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ — ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਦਾ ਸ਼ੱਤਰੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਦੁਰਭਾਵ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਮਤਾ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ। ਸਤੋਤਰ ਤੀਰਥੰਕਰ ਨੂੰ ਕਮਠ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਲਈ 'ਧੂਮਕੇਤੂ' ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ कल्याण मन्दिर स्तोत्र ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ