Mantra.Tips
sikhwahegurugurmantarsimran

ਵਾਹੇਗੁਰੁ

वाहेगुरु in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ

🕉️ sikh·📿 108× ਜਪ·🕐 ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ (ਮੂੰਹ-ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਮਾਂ), ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਹਰ ਸੁਆਸ ਨਾਲ।·📜 Sikh tradition — the Gurmantar revealed through the Guru lineage
Share:

ਅਰਥ

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਗੁਰਮੰਤਰ ਹੈ — ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪਾਵਨ ਨਾਮ ਅਤੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਪ੍ਰਤੀ ਅਚੰਭੇ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਪੁਕਾਰ। ਸਿੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਹਰ ਸੁਆਸ ਨਾਲ ਸਿਮਰਨ ਵਜੋਂ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨ ਟਿਕ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ

Sikh tradition — the Gurmantar revealed through the Guru lineage · Sikh Guru tradition · From the time of Guru Nanak (15th–16th century) onward

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਗੁਰਮੰਤਰ ਹੈ — ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਉਹ ਨਾਮ ਜੋ ਗੁਰੂ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦਾ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਉਸ ਇੱਕ ਦੇ ਸਰੂਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ 'ਵਾਹਿਗੁਰੂ' ਉਹ ਇੱਕੋ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਉਸ ਇੱਕ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਵਿੱਚ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਧਕ ਤੇ ਨਾਮ ਇੱਕ-ਮਿੱਕ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ। ਇਸ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਤੇ ਗ਼ਮੀ ਵਿੱਚ, ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਤੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਿੱਖ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ

ਸਿੱਖ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲਗਾਤਾਰ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਸਿਮਰਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — ਡਰ ਤੇ ਹਉਮੈ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਅਣ-ਰੁਕਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਠਦਾ ਆਤਮਿਕ ਜੋਸ਼। ਗੁਰੂਆਂ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਨਾਮ ਹੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਣਗਿਣਤ ਭਗਤ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਗ਼ਮ ਜਾਂ ਡਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਹਿਰਦੇ-ਭਰਿਆ 'ਵਾਹਿਗੁਰੂ' ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਗੁਰੂ ਵੱਲੋਂ ਥੰਮ੍ਹੇ ਜਾਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਮੁੜ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਮੰਤਰ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ

ਵਾਹਿਗੁਰੂ

Waheguru

ਅਰਥ:ਵਾਹਿਗੁਰੂ — 'ਅਚਰਜ ਪ੍ਰਭੂ!' ਇਹ ਗੁਰਮੰਤਰ ਹੈ, ਸਿੱਖੀ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਤੀ ਅਚਰਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਰੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦਾ ਉਚਾਰ। ਸਿੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨ ਵਜੋਂ ਜਪਦੇ ਹਨ — ਹਰ ਸੁਆਸ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ, ਪ੍ਰੇਮ-ਮਈ ਸਿਮਰਨ।

ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ

ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਵਾਹਿ🔊Waheਅਚਰਜ, ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ — ਅਚਰਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਉਚਾਰ
ਗੁਰੂ🔊Guruਗੁਰੂ — ਅਨ੍ਹੇਰੇ (ਗੁ) ਤੋਂ ਚਾਨਣ (ਰੂ) ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ; ਇੱਥੇ ਆਪ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਹੀ

वाहेगुरु ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ

ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਗੁਰਮੰਤਰ — ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਿਮਰਨ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਸੁਆਸ ਨਾਲ ਸਿਮਰਨ ਵਜੋਂ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਨ ਟਿਕ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ (ਜਾਪ), ਹੌਲੀ, ਜਾਂ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ — ਕਿਤੇ ਵੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਜਪਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਮਾਲਾ ਉੱਤੇ, ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ (ਪਾਵਨ ਮੂੰਹ-ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ) ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਡੂੰਘੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਤੋਖ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।

वाहेगुरु ਪਾਠ ਵਿਧੀ

ਜਪ ਗਿਣਤੀ108ਵਾਰ
ਉੱਤਮ ਸਮਾਂਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ (ਮੂੰਹ-ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਮਾਂ), ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਹਰ ਸੁਆਸ ਨਾਲ।

'ਵਾਹਿਗੁਰੂ' ਨੂੰ ਨਰਮਾਈ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਦੁਹਰਾਓ, ਚੰਗਾ ਇਹ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਆਸ ਨਾਲ ਵਗਣ ਦਿਓ — ਸੁਆਸ ਅੰਦਰ ਲੈਂਦਿਆਂ 'ਵਾਹਿ' ਅਤੇ ਸੁਆਸ ਬਾਹਰ ਛੱਡਦਿਆਂ 'ਗੁਰੂ'। ਕੋਈ ਰੀਤ ਨਹੀਂ: ਮਾਲਾ ਉੱਤੇ, ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਜਪੋ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਨਾਮ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਨਾ ਰਹੇ (ਅਜਪਾ ਸਿਮਰਨ)।

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਇਸ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ वाहेगुरु ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਉਹੀ ਮੂਲ ਸ਼ਲੋਕ, ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੌਖ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਪ ਸਕੋ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ (ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ) ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ।
ਹਾਂ — ਕੇਵਲ ਲਿਪੀ ਬਦਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਮੂਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ, ਲਾਭ ਅਤੇ ਪਾਠ ਵਿਧੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
'ਵਾਹਿ' ਅਚੰਭੇ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਹੈ ('ਅਚਰਜ!'), ਅਤੇ 'ਗੁਰੂ' ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ — ਦਿਬ ਗੁਰੂ, ਇੱਥੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ। ਮਿਲ ਕੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਅਚਰਜ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਰੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਲਈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪਾਵਨ ਨਾਮ ਹੈ।
ਸਿਮਰਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਰਿਆ ਜਾਪ ਤੇ ਚੇਤਾ ਹੈ। ਸਿੱਖ 'ਵਾਹਿਗੁਰੂ' ਨੂੰ — ਉੱਚੀ, ਹੌਲੀ, ਜਾਂ ਸੁਆਸ ਨਾਲ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ — ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨ ਟਿਕੇ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਵਸਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਲਗਾਤਾਰ ਕੀਤਿਆਂ ਇਹ ਅਜਪਾ (ਬਿਨਾਂ ਜਤਨ, ਆਪਣੇ-ਆਪ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ) ਸਿਮਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਵਿਚਾਰ ਇਸ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਬਤਾ ਨੂੰ ਸਮੋਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ — ਵਾ (ਵਿਸ਼ਨੂੰ), ਹ (ਹਰਿ/ਹਰ), ਗੁ ਤੇ ਰੂ — ਜੋ ਸਾਰੇ ਨਾਮਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਇੱਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਿੱਖਾਂ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਜੀਉਂਦਾ ਅਰਥ ਕੇਵਲ ਅਚਰਜ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਅਚੰਭੇ-ਭਰਿਆ ਨਾਮ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਲਾਭਦਾਇਕ ਲੱਗਿਆ? ਆਪਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ 🙏

Share:

ਪੂਰਾ वाहेगुरु ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ