ସରସ୍ଵତୀ ଚାଲୀସା
सरस्वती चालीसा in Odia · ଓଡ଼ିଆ
ଆପଣଙ୍କ ଭାଷା/ଲିପିରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ
✦ ଅର୍ଥ
ସରସ୍ୱତୀ ଚାଲିସା ଜ୍ଞାନ, ସଙ୍ଗୀତ ଓ ବାଣୀର ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଚାଳିଶଟି ପଦର ସ୍ତୁତି। ଏହା ସ୍ମରଣ କରାଏ ଯେ କିପରି ତାଙ୍କ କୃପାରେ ଡକାୟତ ବାଲ୍ମୀକି ଆଦିକବି ହେଲେ ଏବଂ କାଳିଦାସ, ତୁଳସୀଦାସ ଓ ସୂରଦାସ ପ୍ରତିଭା ଲାଭ କଲେ। ଛାତ୍ରମାନେ ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ପରୀକ୍ଷା ପୂର୍ବରୁ ଏହାକୁ ପାଠ କରନ୍ତି।
ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା
Traditional Hindi devotional hymn · Traditional (signed 'Ramsagar') · Devotional era
ସରସ୍ୱତୀ ଚାଲିସା ବିଦ୍ୟା, ସଙ୍ଗୀତ ଓ ବାଣୀର ଦେବୀଙ୍କ ଚାଳିଶଟି ପଦର ହିନ୍ଦୀ ସ୍ତୁତି। ଏହା କହେ ଯେ ଯେତେବେଳେ ପାପ-ବୁଦ୍ଧି ସଂସାରକୁ ଆଚ୍ଛନ୍ନ କରେ, ସେତେବେଳେ ମାତା ଧର୍ମର ଜ୍ୟୋତି ପୁନଃପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାକୁ ଅବତାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ କେବଳ ତାଙ୍କ କୃପାରେ ହିଁ ହତ୍ୟାକାରୀ ବାଲ୍ମୀକି ଆଦିକବି ହେଲେ ଏବଂ କାଳିଦାସ, ତୁଳସୀଦାସ ଓ ସୂରଦାସଙ୍କ ପରି କବିମାନେ ନିଜ ପ୍ରତିଭା ଲାଭ କଲେ — ତାଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭକ୍ତଙ୍କ ନିକଟରେ ଏହା ଜ୍ଞାନର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି।
✦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି
ଏହି ଚାଲିସା ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଶକ୍ତି କେବଳ ବିଦ୍ୟା ଉପରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିପଦ ଉପରେ କହେ — କ୍ରୋଧିତ ରାଜା, ବନର ହିଂସ୍ର ପଶୁ, ତୋଫାନରେ ଭାଙ୍ଗୁଥିବା ଜାହାଜ, ବନ୍ଦୀର ବନ୍ଧନ — ଏବଂ ଘୋଷଣା କରେ ଯେ ଯିଏ ତାଙ୍କ ନାମ ଜପ କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁକିଛି ମଙ୍ଗଳମୟ ହୋଇଯାଏ। ସର୍ବୋପରି ଏହା ତାଙ୍କ ପରମ ଦାନ ସ୍ମରଣ କରାଏ: ସେ ବନର ଜଣେ ଡକାୟତଙ୍କୁ ବାଲ୍ମୀକି, ଆଦିକବି କଲେ — ଏହି ପ୍ରମାଣ ଯେ ତାଙ୍କ କୃପା ଯେକୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବଦଳାଇ ପାରେ।
ଶୁଣି ଶୁଣି ଜପ କରନ୍ତୁ
ଅର୍ଥ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ ପାଠ
ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ
ଜନକ ଜନନି ପଦ କମଲ ରଜ, ନିଜ ମସ୍ତକ ପର ଧାରି। ବନ୍ଦୌଂ ମାତୁ ସରସ୍ଵତୀ, ବୁଦ୍ଧି ବଲ ଦେ ଦାତାରି॥
Janaka janani pada kamala raja, nija mastaka para dhari Bandaum matu sarasvati, buddhi bala de datari
ଅର୍ଥ:ମୋ ମାତା-ପିତାଙ୍କ ଚରଣ-କମଳର ଧୂଳିକୁ ମୋ ମସ୍ତକରେ ଧାରଣ କରି, ମୁଁ ମାତା ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ନମନ କରେ — ହେ ଦାତ୍ରୀ, ମୋତେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବଳ ପ୍ରଦାନ କର।
ପୂର୍ଣ ଜଗତ ମେଂ ଵ୍ଯାପ୍ତ ତଵ, ମହିମା ଅମିତ ଅନଂତୁ। ରାମସାଗର କେ ପାପ କୋ, ମାତୁ ତୁହୀ ଅବ ହନ୍ତୁ॥
Purna jagata mem vyapta tava, mahima amita anamtu Ramasagara ke papa ko, matu tuhi aba hantu
ଅର୍ଥ:ତୁମ ମହିମା ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଅସୀମ ଓ ଅନନ୍ତ; ହେ ମାତା, ଏବେ (କବି) ରାମସାଗରଙ୍କ ପାପ ନାଶ କର।
ଜଯ ଶ୍ରୀ ସକଲ ବୁଦ୍ଧି ବଲରାସୀ। ଜଯ ସର୍ଵଜ୍ଞ ଅମର ଅଵିନାସୀ॥
Jaya shri sakala buddhi balarasi Jaya sarvajna amara avinasi
ଅର୍ଥ:ଜୟ ହେଉ, ହେ ଯଶସ୍ୱିନୀ, ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବଳର ରାଶି; ଜୟ ହେଉ, ହେ ସର୍ବଜ୍ଞା, ଅମରା ଓ ଅବିନାଶୀ।
ଜଯ ଜଯ ଜଯ ଵୀଣାକର ଧାରୀ। କରତୀ ସଦା ସୁହଂସ ସଵାରୀ॥
Jaya jaya jaya vinakara dhari Karati sada suhamsa savari
ଅର୍ଥ:ଜୟ, ଜୟ, ଜୟ, ହେ ବୀଣାଧାରିଣୀ; ଯିଏ ସଦା ସୁନ୍ଦର ହଂସରେ ଆରୋହଣ କରନ୍ତି।
ରୂପ ଚତୁର୍ଭୁଜଧାରୀ ମାତା। ସକଲ ଵିଶ୍ଵ ଅନ୍ଦର ଵିଖ୍ଯାତା॥
Rupa chaturbhujadhari mata Sakala vishva andara vikhyata
ଅର୍ଥ:ହେ ଚତୁର୍ଭୁଜଧାରିଣୀ ମାତା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ବିଖ୍ୟାତା।
ଜଗ ମେଂ ପାପ ବୁଦ୍ଧି ଜବ ହୋତୀ। ଜବହି ଧର୍ମ କୀ ଫୀକୀ ଜ୍ଯୋତୀ॥
Jaga mem papa buddhi jaba hoti Jabahi dharma ki phiki jyoti
ଅର୍ଥ:ଯେତେବେଳେ ଜଗତରେ ପାପମୟ ବୁଦ୍ଧି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଓ ଧର୍ମର ଜ୍ୟୋତି ମନ୍ଦ ପଡ଼େ —
ତବହି ମାତୁ ଲେ ନିଜ ଅଵତାରା। ପାପ ହୀନ କରତୀ ମହି ତାରା॥
Tabahi matu le nija avatara Papa hina karati mahi tara
ଅର୍ଥ:— ସେତେବେଳେ ମାତା ନିଜ ଅବତାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଓ ତାହାକୁ ପାପହୀନ କରି ପୃଥିବୀର ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତି।
ବାଲ୍ମୀକି ଜୀ ଥେ ହତ୍ଯାରା। ତଵ ପ୍ରସାଦ ଜାନୈ ସଂସାରା॥
Balmiki ji the hatyara Tava prasada janai samsara
ଅର୍ଥ:ବାଲ୍ମୀକି ହତ୍ୟାକାରୀ ଥିଲେ; ତୁମ କୃପାରେ ଏବେ ସଂସାର ତାଙ୍କୁ ଜାଣେ —
ରାମାଯଣ ଜୋ ରଚେ ବନାଈ। ଆଦି କଵୀ କୀ ପଦଵୀ ପାଈ॥
Ramayana jo rache banai Adi kavi ki padavi pai
ଅର୍ଥ:— କାରଣ ସେ ରାମାୟଣ ରଚନା କରି ଆଦି କବିଙ୍କ ପଦବୀ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
କାଲିଦାସ ଜୋ ଭଯେ ଵିଖ୍ଯାତା। ତେରୀ କୃପା ଦୃଷ୍ଟି ସେ ମାତା॥
Kalidasa jo bhaye vikhyata Teri kripa drishti se mata
ଅର୍ଥ:କାଳିଦାସ ବିଖ୍ୟାତ ହେଲେ, ହେ ମାତା, ତୁମ କୃପା-ଦୃଷ୍ଟିରେ।
ତୁଲସୀ ସୂର ଆଦି ଵିଦ୍ଧାନା। ଭଯେ ଔର ଜୋ ଜ୍ଞାନୀ ନାନା॥
Tulasi sura adi viddhana Bhaye aura jo jnani nana
ଅର୍ଥ:ତୁଳସୀଦାସ, ସୂରଦାସ ଓ ଅନ୍ୟ ବିଦ୍ୱାନ, ତଥା ଆହୁରି ଅନେକ ଜ୍ଞାନୀ ହେଲେ —
ତିନ୍ହହିଂ ନ ଔର ରହେଉ ଅଵଲମ୍ବା। କେଵଲ କୃପା ଆପକୀ ଅମ୍ବା॥
Tinhahim na aura raheu avalamba Kevala kripa apaki amba
ଅର୍ଥ:— ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅବଲମ୍ବ ନ ଥିଲା, ହେ ମାତା ଅମ୍ବା, କେବଳ ତୁମ କୃପା ଥିଲା।
କରହୁ କୃପା ସୋଇ ମାତୁ ଭଵାନୀ। ଦୁଖିତ ଦୀନ ନିଜ ଦାସହି ଜାନୀ॥
Karahu kripa soi matu bhavani Dukhita dina nija dasahi jani
ଅର୍ଥ:ଏପରି କୃପା କର, ହେ ମାତା ଭବାନୀ, ତୁମ ସେବକଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଓ ଦୀନ ଜାଣି।
ପୁତ୍ର କରୈ ଅପରାଧ ବହୂତା। ତେହି ନ ଧରଇ ଚିତ ସୁନ୍ଦର ମାତା॥
Putra karai aparadha bahuta Tehi na dharai chita sundara mata
ଅର୍ଥ:ଯଦିଓ ପୁତ୍ର ଅନେକ ଅପରାଧ କରେ, ତଥାପି କୃପାମୟୀ ମାତା ତାହାକୁ ମନରେ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ରାଖୁ ଲାଜ ଜନନୀ ଅବ ମେରୀ। ଵିନଯ କରୂଂ ବହୁ ଭାଂତି ଘନେରୀ॥
Rakhu laja janani aba meri Vinaya karum bahu bhamti ghaneri
ଅର୍ଥ:ଏବେ ମୋ ଲାଜ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଜନନୀ; ମୁଁ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ବହୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ।
ମୈଂ ଅନାଥ ତେରୀ ଅଵଲଂବା। କୃପା କରଉ ଜଯ ଜଯ ଜଗଦଂବା॥
Maim anatha teri avalamba Kripa karau jaya jaya jagadamba
ଅର୍ଥ:ମୁଁ ଅନାଥ, ତୁମେ ମୋ ଅବଲମ୍ବ; କୃପା କର — ଜୟ, ଜୟ, ହେ ଜଗଦମ୍ବା।
ମଧୁ କୈଟଭ ଜୋ ଅତି ବଲଵାନା। ବାହୁଯୁଦ୍ଧ ଵିଷ୍ଣୂ ତେ ଠାନା॥
Madhu kaitabha jo ati balavana Bahuyuddha vishnu te thana
ଅର୍ଥ:ମଧୁ ଓ କୈଟଭ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଳବାନ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ବାହୁଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସମର ହଜାର ପାଂଚ ମେଂ ଘୋରା। ଫିର ଭୀ ମୁଖ ଉନସେ ନହିଂ ମୋରା॥
Samara hajara pamcha mem ghora Phira bhi mukha unase nahim mora
ଅର୍ଥ:ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଘୋର ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଲା, ତଥାପି ସେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ମୁଖ ଫେରାଇଲେ ନାହିଁ।
ମାତୁ ସହାଯ ଭଈ ତେହି କାଲା। ବୁଦ୍ଧି ଵିପରୀତ କରୀ ଖଲହାଲା॥
Matu sahaya bhai tehi kala Buddhi viparita kari khalahala
ଅର୍ଥ:ସେହି ସମୟରେ ମାତା ତାଙ୍କ ସହାୟକ ହେଲେ, ଓ ସେହି ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ବିପରୀତ କରିଦେଲେ।
ତେହି ତେ ମୃତ୍ଯୁ ଭଈ ଖଲ କେରୀ। ପୁରଵହୁ ମାତୁ ମନୋରଥ ମେରୀ॥
Tehi te mrityu bhai khala keri Puravahu matu manoratha meri
ଅର୍ଥ:ସେଥିରୁ ସେହି ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା; ହେ ମାତା, ମୋ ମନୋରଥ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।
ଚଂଡ ମୁଣ୍ଡ ଜୋ ଥେ ଵିଖ୍ଯାତା। ଛଣ ମହୁଂ ସଂହାରେଉ ତେହି ମାତା॥
Chamda munda jo the vikhyata Chhana mahum samhareu tehi mata
ଅର୍ଥ:ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡ, ଯେଉଁମାନେ ବିଖ୍ୟାତ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମାତା କ୍ଷଣରେ ସଂହାର କଲେ।
ରକ୍ତବୀଜ ସେ ସମରଥ ପାପୀ। ସୁର-ମୁନି ହୃଦଯ ଧରା ସବ କାଂପୀ॥
Raktabija se samaratha papi Sura-muni hridaya dhara saba kampi
ଅର୍ଥ:ରକ୍ତବୀଜ, ସେହି ସମର୍ଥ ପାପୀ, ଯାହାକୁ ଦେଖି ଦେବତା ଓ ମୁନିମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ସବୁ କମ୍ପିଉଠିଲା —
କାଟେଉ ସିର ଜିମ କଦଲୀ ଖମ୍ବା। ବାର ବାର ବିନଵଉଂ ଜଗଦଂବା॥
Kateu sira jima kadali khamba Bara bara binavaum jagadamba
ଅର୍ଥ:— ତୁମେ ତାହାର ମସ୍ତକ ଏପରି କାଟିଲ ଯେପରି କେହି କଦଳୀ ସ୍ତମ୍ଭ କାଟେ; ବାରମ୍ବାର ମୁଁ ବିନତି କରେ, ହେ ଜଗଦମ୍ବା।
ଜଗ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଜୋ ଶୁଂଭ ନିଶୁଂଭା। ଛିନ ମେଂ ବଧେ ତାହି ତୂ ଅମ୍ବା॥
Jaga prasiddha jo shumbha nishumbha Chhina mem badhe tahi tu amba
ଅର୍ଥ:ଜଗତପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ — କ୍ଷଣରେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲ, ହେ ଅମ୍ବା।
ଭରତ-ମାତୁ ବୁଧି ଫେରେଉ ଜାଈ। ରାମଚଂଦ୍ର ବନଵାସ କରାଈ॥
Bharata-matu budhi phereu jai Ramachamdra banavasa karai
ଅର୍ଥ:ତୁମେ ଭରତଙ୍କ ମାତା (କୈକେୟୀ)ଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଫେରାଇ, ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବନବାସ ଘଟାଇଲ।
ଏହି ଵିଧି ରାଵନ ଵଧ ତୁମ କୀନ୍ହା। ସୁର ନର ମୁନି ସବ କହୁଂ ସୁଖ ଦୀନ୍ହା॥
Ehi vidhi ravana vadha tuma kinha Sura nara muni saba kahum sukha dinha
ଅର୍ଥ:ଏହି ପ୍ରକାରେ ତୁମେ ରାବଣଙ୍କ ବଧ ଘଟାଇଲ, ଓ ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ମୁନି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଲ।
କୋ ସମରଥ ତଵ ଯଶ ଗୁନ ଗାନା। ନିଗମ ଅନାଦି ଅନଂତ ବଖାନା॥
Ko samaratha tava yasha guna gana Nigama anadi anamta bakhana
ଅର୍ଥ:କିଏ ସମର୍ଥ ଯିଏ ତୁମ ଯଶ ଓ ଗୁଣ ଗାନ କରିପାରେ? ବେଦ ତୁମକୁ ଅନାଦି ଓ ଅନନ୍ତ କୁହନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୁ ରୂଦ୍ର ଅଜ ସକହିଂ ନ ମାରୀ। ଜିନକୀ ହୋ ତୁମ ରକ୍ଷାକାରୀ॥
Vishnu rudra aja sakahim na mari Jinaki ho tuma rakshakari
ଅର୍ଥ:ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଅଜ (ବ୍ରହ୍ମା) ମଧ୍ୟ ମରି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ — ଯାହାଙ୍କର ତୁମେ ରକ୍ଷାକାରିଣୀ।
ରକ୍ତ ଦନ୍ତିକା ଔର ଶତାକ୍ଷୀ। ନାମ ଅପାର ହୈ ଦାନଵ ଭକ୍ଷୀ॥
Rakta dantika aura shatakshi Nama apara hai danava bhakshi
ଅର୍ଥ:ରକ୍ତଦନ୍ତିକା ଓ ଶତାକ୍ଷୀ — ତୁମ ନାମ ଅପାର, ହେ ଦାନବ ଭକ୍ଷିଣୀ।
ଦୁର୍ଗମ କାଜ ଧରା ପର କୀନ୍ହା। ଦୁର୍ଗା ନାମ ସକଲ ଜଗ ଲୀନ୍ହା॥
Durgama kaja dhara para kinha Durga nama sakala jaga linha
ଅର୍ଥ:ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଦୁର୍ଗମ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କଲ; ସମସ୍ତ ଜଗତ 'ଦୁର୍ଗା' ନାମ ଗ୍ରହଣ କଲା।
ଦୁର୍ଗ ଆଦି ହରନୀ ତୂ ମାତା। କୃପା କରହୁ ଜବ ଜବ ସୁଖଦାତା॥
Durga adi harani tu mata Kripa karahu jaba jaba sukhadata
ଅର୍ଥ:ତୁମେ ସେହି ମାତା ଯିଏ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୁର୍ଗମ (କଷ୍ଟ) ହରଣ କରନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ଆବଶ୍ୟକ କୃପା କର, ହେ ସୁଖଦାତ୍ରୀ।
ନୃପ କୋପିତ ଜୋ ମାରନ ଚାହୈ। କାନନ ମେଂ ଘେରେ ମୃଗ ନାହୈ॥
Nripa kopita jo marana chahai Kanana mem ghere mriga nahai
ଅର୍ଥ:ଯେତେବେଳେ କୌଣସି କ୍ରୁଦ୍ଧ ରାଜା ମାରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା କେହି ବନରେ ପଶୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରିଯାଏ —
ସାଗର ମଧ୍ଯ ପୋତ କେ ଭଂଗେ। ଅତି ତୂଫାନ ନହିଂ କୋଊ ସଂଗେ॥
Sagara madhya pota ke bhamge Ati tuphana nahim kou samge
ଅର୍ଥ:— ଯେତେବେଳେ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ମହା-ଝଡ଼ରେ ନୌକା ଭାଙ୍ଗେ, ଓ ନିକଟରେ କୌଣସି ସାଥୀ ନ ଥାଏ —
ଭୂତ ପ୍ରେତ ବାଧା ଯା ଦୁଃଖ ମେଂ। ହୋ ଦରିଦ୍ର ଅଥଵା ସଂକଟ ମେଂ॥
Bhuta preta badha ya duhkha mem Ho daridra athava samkata mem
ଅର୍ଥ:— ଭୂତ-ପ୍ରେତ ବାଧାରେ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ କିମ୍ବା ସଙ୍କଟରେ —
ନାମ ଜପେ ମଂଗଲ ସବ ହୋଈ। ସଂଶଯ ଇସମେଂ କରଇ ନ କୋଈ॥
Nama jape mamgala saba hoi Samshaya isamem karai na koi
ଅର୍ଥ:— ତୁମ ନାମ ଜପ କଲେ ସବୁ ମଙ୍ଗଳମୟ ହୁଏ; ଏଥିରେ କେହି ଯେପରି ସଂଶୟ ନ କରନ୍ତି।
ପୁତ୍ରହୀନ ଜୋ ଆତୁର ଭାଈ। ସବୈ ଛାଂଡ଼ି ପୂଜେଂ ଏହି ମାଈ॥
Putrahina jo atura bhai Sabai chhamड़i pujem ehi mai
ଅର୍ଥ:ପୁତ୍ରହୀନ, ବ୍ୟାକୁଳ ଜନ — ସବୁ ଛାଡ଼ି ଏହି ମାତାଙ୍କ ପୂଜା କରନ୍ତୁ।
କରୈ ପାଠ ନିତ ଯହ ଚାଲୀସା। ହୋଯ ପୁତ୍ର ସୁନ୍ଦର ଗୁଣ ଈସା॥
Karai patha nita yaha chalisa Hoya putra sundara guna isa
ଅର୍ଥ:ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ଚାଳିଶା ପଠନ କରେ, ସେ ଈଶ (ଶିବ) ସମାନ ସୁନ୍ଦର ଓ ଗୁଣବାନ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଧୂପାଦିକ ନୈଵେଦ୍ଯ ଚଢାଵୈ। ସଂକଟ ରହିତ ଅଵଶ୍ଯ ହୋ ଜାଵୈ॥
Dhupadika naivedya chadhavai Samkata rahita avashya ho javai
ଅର୍ଥ:ଧୂପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଅବଶ୍ୟ ସଙ୍କଟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଭକ୍ତି ମାତୁ କୀ କରୈ ହମେଶା। ନିକଟ ନ ଆଵୈ ତାହି କଲେଶା॥
Bhakti matu ki karai hamesha Nikata na avai tahi kalesha
ଅର୍ଥ:ଯିଏ ସଦା ମାତାଙ୍କ ଭକ୍ତି କରେ — ତାହାର ନିକଟରେ କୌଣସି କ୍ଲେଶ ଆସେ ନାହିଁ।
ବଂଦୀ ପାଠ କରେଂ ଶତ ବାରା। ବଂଦୀ ପାଶ ଦୂର ହୋ ସାରା॥
Bamdi patha karem shata bara Bamdi pasha dura ho sara
ଅର୍ଥ:ଯେଉଁ ବନ୍ଦୀ ଏହାକୁ ଶହେ ଥର ପଠନ କରେ, ତାହାର ବନ୍ଧନର ସବୁ ପାଶ ଦୂର ହୁଏ।
କରହୁ କୃପା ଭଵମୁକ୍ତି ଭଵାନୀ। ମୋ କହଂ ଦାସ ସଦା ନିଜ ଜାନୀ॥
Karahu kripa bhavamukti bhavani Mo kaham dasa sada nija jani
ଅର୍ଥ:କୃପା କର ଓ ଭବମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କର, ହେ ଭବାନୀ, ମୋତେ ସଦା ତୁମ ଦାସ ଜାଣି।
ମାତା ସୂରଜ କାନ୍ତି ତଵ, ଅଂଧକାର ମମ ରୂପ। ଡୂବନ ତେ ରକ୍ଷା କରହୁ, ପରୂଂ ନ ମୈଂ ଭଵ-କୂପ॥
Mata suraja kanti tava, amdhakara mama rupa Dubana te raksha karahu, parum na maim bhava-kupa
ଅର୍ଥ:ହେ ମାତା, ତୁମର କାନ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ, ମୋ ରୂପ ଅନ୍ଧକାର; ମୋତେ ବୁଡ଼ିଯିବାରୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେପରି ମୁଁ ଭବ-କୂପରେ ନ ପଡ଼େ।
ବଲ ବୁଦ୍ଧି ଵିଦ୍ଯା ଦେହୁଂ ମୋହି, ସୁନହୁ ସରସ୍ଵତି ମାତୁ। ଅଧମ ରାମସାଗରହିଂ ତୁମ, ଆଶ୍ରଯ ଦେଉ ପୁନାତୁ॥
Bala buddhi vidya dehum mohi, sunahu sarasvati matu Adhama ramasagarahim tuma, ashraya deu punatu
ଅର୍ଥ:ମୋତେ ବଳ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ବିଦ୍ୟା ପ୍ରଦାନ କର; ହେ ମାତା ସରସ୍ୱତୀ, ମୋ କଥା ଶୁଣ; ହେ ପବିତ୍ରକାରିଣୀ, ଦୀନ ରାମସାଗରଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।
ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ
ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ
सरस्वती चालीसा ପାଠର ଲାଭ
ସରସ୍ୱତୀ ଚାଲିସାର ପାଠ ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ସ୍ମୃତି ଓ ବାକ୍ଚାତୁର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମା ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ କୃପାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।
ଛାତ୍ର, ପଣ୍ଡିତ, କଳାକାର ଓ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞଙ୍କ ନିକଟରେ ବିଶେଷ ପ୍ରିୟ; ପରୀକ୍ଷା ଓ ଅଧ୍ୟୟନ ପୂର୍ବରୁ ପାଠ କରାଯାଏ।
ବସନ୍ତ ପଞ୍ଚମୀ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପର୍ବ, ଏବଂ ବୁଧବାର ସର୍ବାଧିକ ଶୁଭ ବୋଲି ବିବେଚିତ।
ଏହି ଚାଲିସା ସ୍ମରଣ କରାଏ ଯେ ତାଙ୍କ କୃପା ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କୁ ଆଦିକବି କଲା ଏବଂ କାଳିଦାସ, ତୁଳସୀଦାସ ଓ ସୂରଦାସଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କଲା।
କୁହାଯାଏ ଯେ ଏହା ମନର ମନ୍ଦତା ଦୂର କରେ, ସ୍ପଷ୍ଟ ବୁଝାମଣା ଦିଏ ଏବଂ ବିଦ୍ୟା ଓ କଳାରେ ସଫଳତା ଆଣେ।
ଶହେ ଥର ପାଠ କଲେ ଏହା ବନ୍ଦୀର ବନ୍ଧନକୁ ମଧ୍ୟ ଶିଥିଳ କରେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
सरस्वती चालीसा ପାଠ ବିଧି
ମା ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି କିମ୍ବା ଚିତ୍ର ସମ୍ମୁଖରେ, ଶ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ରରେ ବସନ୍ତୁ, ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପୁସ୍ତକ କିମ୍ବା ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ରଖନ୍ତୁ। ଶ୍ୱେତ ପୁଷ୍ପ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତୁ, ଦୀପ ଜାଳନ୍ତୁ ଏବଂ ଶାନ୍ତ, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ଆରମ୍ଭିକ ଦୋହା ଓ ଚାଳିଶଟି ଚୌପାଈ ପାଠ କରନ୍ତୁ। ଛାତ୍ରମାନେ ଏହାକୁ ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ପରୀକ୍ଷା ପୂର୍ବରୁ ପାଠ କରନ୍ତି; ବସନ୍ତ ପଞ୍ଚମୀ ସର୍ବାଧିକ ଶୁଭ ଦିନ।
ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ
ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ
ॐ
ସମ୍ପୂର୍ଣ सरस्वती चालीसा ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ