ଗୋପିକା ଗୀତ
गोपिका गीत in Odia · ଓଡ଼ିଆ
ଆପଣଙ୍କ ଭାଷା/ଲିପିରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ
✦ ଅର୍ଥ
ଗୋପିକା ଗୀତ (ଗୋପୀ ଗୀତ) ବୃନ୍ଦାବନର ଗୋପୀମାନଙ୍କ ବିରହଭରା ଗୀତ, ଯାହା ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ଏକତ୍ରିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବର୍ଣିତ। ରାସଲୀଳା ସମୟରେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଗର୍ବ ମିଟାଇବାକୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହଠାତ୍ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ବିରହରେ ସନ୍ତପ୍ତ ଗୋପୀମାନେ ବନରେ ବୁଲି ଏହି ବିରହ-ଗୀତ ଗାଆନ୍ତି — ତାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ସ୍ତୁତି କରି, ସେ କିପରି ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ ତାହା ସ୍ମରଣ କରି, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଫେରି ଆସି ନିଜ କରକମଳ ଓ ଚରଣ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ରଖିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି। ଏହା ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଶୁଦ୍ଧ, ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ପ୍ରେମ (ପ୍ରେମ-ଭକ୍ତି) ଓ ବିରହରେ ଆତ୍ମାର ବ୍ୟାକୁଳତାର ପରମ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ଭାବେ ଗଣ୍ୟ।
ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କଥା
Srimad Bhagavata Purana, Tenth Canto, Chapter 31 · Veda Vyasa (the song of the gopis; narrated by Shuka to King Parikshit) · Puranic
ଗୋପିକା ଗୀତ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ମହାପୁରାଣର ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ରାସଲୀଳା ଖଣ୍ଡ ('ରାସ ପଞ୍ଚାଧ୍ୟାୟୀ')ରେ ଆସେ। ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତ୍ରିରେ କୃଷ୍ଣ ବୃନ୍ଦାବନର ଗୋପୀମାନଙ୍କୁ ଯମୁନାର ତଟରେ ବନରେ ନିଜ ସହିତ ନୃତ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକିଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ବର ଅଙ୍କୁର ଉଠିଲା, ସେତେବେଳେ କୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନମ୍ରତା ଶିଖାଇବାକୁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରେମ ତୀବ୍ର କରିବାକୁ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇଗଲେ। ବିରହରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ଗୋପୀମାନେ ବନରେ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ବୃକ୍ଷ ଓ ଲତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପଚାରି ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟତମ କେଉଁଠିକୁ ଗଲେ। ଶେଷରେ ଯମୁନାର ତଟରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ସେମାନେ ମିଳି ଏହି ବିରହ ଓ ସମର୍ପଣର ଗୀତ ଗାଇଲେ — ଊଣେଇଶ ଶ୍ଳୋକରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ତାଙ୍କ ରକ୍ଷା ଓ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିଜର ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଭରତାର ସ୍ମରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ଫେରି ଆସିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି। ସେମାନଙ୍କ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ପ୍ରେମରେ ଦ୍ରବିତ ହୋଇ କୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁନଃ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
✦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କୁହାଯାଇଥିବା ପରି
ପରମ୍ପରା ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ ଏହି ଗୀତରେ ବ୍ୟକ୍ତ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ପ୍ରେମ ଏତେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଯେ ତାହା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଟାଣି ଆଣେ; ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟାକୁଳତାରେ ଦ୍ରବିତ ହୋଇ କୃଷ୍ଣ ତତକ୍ଷଣାତ୍ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁନଃ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ଏହି ଘୋଷଣା କରି ଯେ ସେ ସେମାନଙ୍କ ଅନନ୍ୟ ପ୍ରେମର ଋଣ କେବେ ଶୁଝି ପାରିବେ ନାହିଁ। ଭକ୍ତମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ସଚ୍ଚା, ବ୍ୟାକୁଳ ହୃଦୟରେ ଗୋପୀ ଗୀତ ଗାଇବାରେ ସେହି ଭଗବତ୍-ନିକଟତା ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ।
ଅର୍ଥ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ ପାଠ
ଯେକୌଣସି ଧାଡ଼ି କିମ୍ବା ▶ ବଟନ୍ ଛୁଇଁ ଶୁଣନ୍ତୁ
ଗୋପ୍ଯ ଊଚୁଃ - ଜଯତି ତେଽଧିକଂ ଜନ୍ମନା ଵ୍ରଜଃ ଶ୍ରଯତ ଇନ୍ଦିରା ଶଶ୍ଵଦତ୍ର ହି । ଦଯିତ ଦୃଶ୍ଯତାଂ ଦିକ୍ଷୁ ତାଵକା- ସ୍ତ୍ଵଯି ଧୃତାସଵସ୍ତ୍ଵାଂ ଵିଚିନ୍ଵତେ ॥
gopya ūcuḥ - jayati te'dhikaṃ janmanā vrajaḥ śrayata indirā śaśvad-atra hi | dayita dṛśyatāṃ dikṣu tāvakās- tvayi dhṛtāsavas-tvāṃ vicinvate ||
ଅର୍ଥ:ଗୋପୀମାନେ କହିଲେ — ତୁମ ଜନ୍ମ ନେବାରୁ ବ୍ରଜର ଭୂମି ସର୍ବାଧିକ ମହିମାମଣ୍ଡିତ ହୋଇଛି, ତେଣୁ ଏଠାରେ ଇନ୍ଦିରା (ଲକ୍ଷ୍ମୀ) ସଦା ନିବାସ କରନ୍ତି। ହେ ପ୍ରିୟତମ! ଆମ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ — ଆମେ ତୁମର, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତୁମଠାରେ ରଖିଦେଇଛୁ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ତୁମକୁ ଖୋଜୁଛୁ।
ଶରଦୁଦାଶଯେ ସାଧୁଜାତସ- ତ୍ସରସିଜୋଦରଶ୍ରୀମୁଷା ଦୃଶା । ସୁରତନାଥ ତେଽଶୁଲ୍କଦାସିକା ଵରଦ ନିଘ୍ନତୋ ନେହ କିଂ ଵଧଃ ॥
śarad-udāśaye sādhu-jāta-sat- sarasijodara-śrī-muṣā dṛśā | surata-nātha te'śulka-dāsikā varada nighnato neha kiṃ vadhaḥ ||
ଅର୍ଥ:ହେ ଆମ ପ୍ରେମର ସ୍ୱାମୀ! ଶରତ ଋତୁର ସରୋବରରେ ଫୁଟିଥିବା ଉତ୍ତମ କମଳର ଗର୍ଭର ଶୋଭାକୁ ଚୋରାଇ ନେଉଥିବା ତୁମ ଚାହାଣିରେ ତୁମେ ଆମକୁ ଆହତ କର। ଆମେ ତ ତୁମର ବିନା ମୂଲ୍ୟରେ କିଣାଯାଇଥିବା ଦାସୀ — ହେ ବରଦାୟକ! ଏହିପରି ଆମକୁ ମାରିବା କ'ଣ ବଧ ନୁହେଁ?
ଵିଷଜଲାପ୍ଯଯାଦ୍ଵ୍ଯାଲରାକ୍ଷସା- ଦ୍ଵର୍ଷମାରୁତାଦ୍ଵୈଦ୍ଯୁତାନଲାତ୍ । ଵୃଷମଯାତ୍ମଜାଦ୍ଵିଶ୍ଵତୋଭଯା- ଦୃଷଭ ତେ ଵଯଂ ରକ୍ଷିତା ମୁହୁଃ ॥
viṣa-jalāpyayād-vyāla-rākṣasād- varṣa-mārutād-vaidyutānalāt | vṛṣa-mayātmajād-viśvato-bhayād- ṛṣabha te vayaṃ rakṣitā muhuḥ ||
ଅର୍ଥ:ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ! ତୁମେ ବାରମ୍ବାର ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିଛ — ଯମୁନାର ବିଷାକ୍ତ ଜଳରୁ, କାଳିୟ ସର୍ପ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କଠାରୁ (ଅଘ, ବକ ଆଦି), ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ବର୍ଷା-ଝଡ଼ ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍-ଅଗ୍ନିରୁ, ବୃଷଭାସୁର ଓ ମୟର ପୁତ୍ରଠାରୁ (ବ୍ୟୋମାସୁର) — ସଂସାରର ସମସ୍ତ ଭୟରୁ।
ନ ଖଲୁ ଗୋପିକାନନ୍ଦନୋ ଭଵା- ନଖିଲଦେହିନାମନ୍ତରାତ୍ମଦୃକ୍ । ଵିଖନସାର୍ଥିତୋ ଵିଶ୍ଵଗୁପ୍ତଯେ ସଖ ଉଦେଯିଵାନ୍ସାତ୍ଵତାଂ କୁଲେ ॥
na khalu gopikā-nandano bhavān- akhila-dehinām-antarātma-dṛk | vikhanasārthito viśva-guptaye sakha udeyivān-sātvatāṃ kule ||
ଅର୍ଥ:ହେ ସଖା! ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ କେବଳ ଗୋପିକା (ଯଶୋଦା)ର ପୁତ୍ର ନୁହଁ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେହଧାରୀଙ୍କ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ସାକ୍ଷୀ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷା ହେତୁ ସାତ୍ୱତ କୁଳରେ ଅବତୀର୍ଣ ହୋଇଛ।
ଵିରଚିତାଭଯଂ ଵୃଷ୍ଣିଧୂର୍ଯ ତେ ଚରଣମୀଯୁଷାଂ ସଂସୃତେର୍ଭଯାତ୍ । କରସରୋରୁହଂ କାନ୍ତ କାମଦଂ ଶିରସି ଧେହି ନଃ ଶ୍ରୀକରଗ୍ରହମ୍ ॥
viracitābhayaṃ vṛṣṇi-dhūrya te caraṇam-īyuṣāṃ saṃsṛter-bhayāt | kara-saroruhaṃ kānta kāma-daṃ śirasi dhehi naḥ śrī-kara-graham ||
ଅର୍ଥ:ହେ ବୃଷ୍ଣିଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଯେଉଁମାନେ ସଂସାରର ଭୟରୁ ତୁମ ଚରଣର ଶରଣକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମ କରକମଳ ଅଭୟ ଓ ସମସ୍ତ କାମନା ପ୍ରଦାନ କରେ — ସେହି କର ଯାହା ଶ୍ରୀ (ଲକ୍ଷ୍ମୀ)ର ପାଣିଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା। ହେ ପ୍ରିୟତମ! ସେହି ହାତ ଆମ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖ।
ଵ୍ରଜଜନାର୍ତିହନ୍ଵୀର ଯୋଷିତାଂ ନିଜଜନସ୍ମଯଧ୍ଵଂସନସ୍ମିତ । ଭଜ ସଖେ ଭଵତ୍କିଙ୍କରୀଃ ସ୍ମ ନୋ ଜଲରୁହାନନଂ ଚାରୁ ଦର୍ଶଯ ॥
vraja-janārti-han-vīra yoṣitāṃ nija-jana-smaya-dhvaṃsana-smita | bhaja sakhe bhavat-kiṅkarīḥ sma no jala-ruhānanaṃ cāru darśaya ||
ଅର୍ଥ:ହେ ବ୍ରଜବାସୀଙ୍କ ପୀଡ଼ା ହରଣକାରୀ ବୀର! ହେ ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କ ଗର୍ବ ମିଟାଉଥିବା ହସ ଯାହାଙ୍କର! ହେ ସଖା! ଆମକୁ ତୁମ ଦାସୀମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର ଏବଂ ତୁମ ସୁନ୍ଦର କମଳ-ମୁଖ ଦେଖାଅ।
ପ୍ରଣତଦେହିନାଂ ପାପକର୍ଶନଂ ତୃଣଚରାନୁଗଂ ଶ୍ରୀନିକେତନମ୍ । ଫଣିଫଣାର୍ପିତଂ ତେ ପଦାମ୍ବୁଜଂ କୃଣୁ କୁଚେଷୁ ନଃ କୃନ୍ଧି ହୃଚ୍ଛଯମ୍ ॥
praṇata-dehināṃ pāpa-karśanaṃ tṛṇa-carānugaṃ śrī-niketanam | phaṇi-phaṇārpitaṃ te padāmbujaṃ kṛṇu kuceṣu naḥ kṛndhi hṛc-chayam ||
ଅର୍ଥ:ତୁମ ଚରଣକମଳ ଶରଣାଗତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାପର ନାଶ କରେ, ଗାଈମାନଙ୍କ ପଛରେ ଚାରଣଭୂମିରେ ଚାଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ନିବାସ, ଏବଂ କାଳିୟର ଫଣ ଉପରେ ରଖାଯାଇଥିଲା — ସେହି ଚରଣ ଆମ ବକ୍ଷଃସ୍ଥଳ ଉପରେ ରଖ ଏବଂ ଆମ ହୃଦୟର କାମଜ୍ୱାଳାକୁ ମିଟାଇଦିଅ।
ମଧୁରଯା ଗିରା ଵଲ୍ଗୁଵାକ୍ଯଯା ବୁଧମନୋଜ୍ଞଯା ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣ । ଵିଧିକରୀରିମା ଵୀର ମୁହ୍ଯତୀ- ରଧରସୀଧୁନାପ୍ଯାଯଯସ୍ଵ ନଃ ॥
madhurayā girā valgu-vākyayā budha-manojñayā puṣkarekṣaṇa | vidhi-karīr-imā vīra muhyatīr- adhara-sīdhunāpyāyayasva naḥ ||
ଅର୍ଥ:ହେ କମଳନୟନ! ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କ ମନକୁ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ କରୁଥିବା ତୁମ ମଧୁର ବାଣୀ ଓ ସୁନ୍ଦର ବଚନ ଆମକୁ ମୁଗ୍ଧ କରିଦିଏ। ହେ ବୀର! ତୁମ ଅଧରର ଅମୃତରେ ତୁମ ଏହି ଦାସୀମାନଙ୍କୁ ଜୀବିତ କର।
ତଵ କଥାମୃତଂ ତପ୍ତଜୀଵନଂ କଵିଭିରୀଡିତଂ କଲ୍ମଷାପହମ୍ । ଶ୍ରଵଣମଙ୍ଗଲଂ ଶ୍ରୀମଦାତତଂ ଭୁଵି ଗୃଣନ୍ତି ତେ ଭୂରିଦା ଜନାଃ ॥
tava kathāmṛtaṃ tapta-jīvanaṃ kavibhir-īḍitaṃ kalmaṣāpaham | śravaṇa-maṅgalaṃ śrīmad-ātataṃ bhuvi gṛṇanti te bhūri-dā janāḥ ||
ଅର୍ଥ:ତୁମ କଥାର ଅମୃତ ସଂସାର-ତାପରେ ସନ୍ତପ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନ; ଏହାକୁ କବିମାନେ ଗାଆନ୍ତି, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପ ହରଣ କରେ, ଶୁଣିବାକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ଶ୍ରୀସମ୍ପନ୍ନ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଭୂମିରେ ବ୍ୟାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହିଁ ସର୍ବାଧିକ ଦାନଦାତା।
ପ୍ରହସିତଂ ପ୍ରିଯ ପ୍ରେମଵୀକ୍ଷଣଂ ଵିହରଣଂ ଚ ତେ ଧ୍ଯାନମଙ୍ଗଲମ୍ । ରହସି ସଂଵିଦୋ ଯା ହୃଦିସ୍ପୃଶଃ କୁହକ ନୋ ମନଃ କ୍ଷୋଭଯନ୍ତି ହି ॥
prahasitaṃ priya prema-vīkṣaṇaṃ viharaṇaṃ ca te dhyāna-maṅgalam | rahasi saṃvido yā hṛdi-spṛśaḥ kuhaka no manaḥ kṣobhayanti hi ||
ଅର୍ଥ:ହେ ପ୍ରିୟ! ତୁମ ହସ, ପ୍ରେମଭରା ଚାହାଣି ଓ ତୁମ ଲୀଳା — ଏମାନଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ମଙ୍ଗଳମୟ; ଏବଂ ନିର୍ଜନରେ ହୃଦୟକୁ ଛୁଇଁଯାଇଥିବା ସେହି ଗୁପ୍ତ କଥାଗୁଡ଼ିକ ଆମ ମନକୁ ବିଚଳିତ କରିଦିଏ, ହେ ଛଳିଆ!
ଶବ୍ଦ-ଶବ୍ଦ ଅର୍ଥ
ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଯେକୌଣସି ଶବ୍ଦରେ କ୍ଲିକ୍ କରନ୍ତୁ
गोपिका गीत ପାଠର ଲାଭ
ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଶୁଦ୍ଧ, ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ପ୍ରେମ (ପ୍ରେମ-ଭକ୍ତି)ର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଭାବେ ଗଣ୍ୟ
ହୃଦୟରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତି ତୀବ୍ର ବିରହ ଓ ଭକ୍ତି ଜଗାଏ
ବିରହ (ବିପ୍ରଲମ୍ଭ)ର ଭାବ ବିକଶିତ କରିବାକୁ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତି ପ୍ରିୟ
ସ୍ୱୟଂ ଏହି ଗୀତ ଘୋଷଣା କରେ ଯେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମହିମା ଶୁଣିବା ଓ ଗାଇବାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ
ସାଂସାରିକ କଷ୍ଟରେ ସନ୍ତପ୍ତ ହୃଦୟକୁ ଶାନ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରେ
ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ଯେ ଏହା ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟତା ଓ ସେହି ବିରହ ଆବାହନ କରେ ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଟାଣେ
ବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରାରେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ପରମ ସମର୍ପଣ-ପ୍ରାର୍ଥନା ରୂପେ ପ୍ରିୟ
गोपिका गीत ପାଠ ବିଧି
ସ୍ନାନ କରି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତିମା ସମ୍ମୁଖରେ, ଆଦର୍ଶ ଭାବେ ସନ୍ଧ୍ୟା କିମ୍ବା ପ୍ରାତଃକାଳରେ ବସନ୍ତୁ। ଗୋପୀ ଗୀତ ଧୀରେ ଧୀରେ ପାଠ କରନ୍ତୁ, ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଗୋପୀମାନଙ୍କ ପ୍ରେମପୂର୍ଣ ବିରହର ଭାବରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ କରୁ। ଏହାକୁ ଭକ୍ତମାନେ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଗାଆନ୍ତି, ବିଶେଷ ଭାବେ ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା — ରାସଲୀଳାର ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ରାତ୍ରିରେ। ପାଠକୁ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ବ୍ୟାକୁଳତା ଗଭୀର କରିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ, କାରଣ ସ୍ୱୟଂ ଏହି ଗୀତ ଶିଖାଏ ଯେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମହିମା କରିବା ଓ ଶୁଣିବା ପରମ ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ଜୀବନଦାୟୀ।
ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ
ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ
ॐ
ସମ୍ପୂର୍ଣ गोपिका गीत ଶ୍ଳୋକ-ଶ୍ଳୋକ ଅର୍ଥ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପାଠ ଦେଖନ୍ତୁ