ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕ੍ਤਮ੍
पुरुष सूक्तम् in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ
ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ/ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ
✦ ਅਰਥ
ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤਮ ਰਿਗਵੇਦ (10.90) ਦਾ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਯੱਗ ਰਾਹੀਂ ਸਮੁੱਚੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਰਾਟ ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਿੰਦੂ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਮੁੱਖ ਵੈਦਿਕ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨਾਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ
Rigveda (Mandala 10, Hymn 90) · Rishi Narayana · 1500-1200 BCE
ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਾਇਣ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਰਾਟ ਯੱਗ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਦਿਮ ਪੁਰੁਸ਼ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੂਕਤ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਤਾਤਵਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ — ਇਹ ਇਸ ਮੂਲ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਤੋਂ ਅਨੇਕ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਏਕਤਾ ਤੋਂ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨਤਾ ਕਿਵੇਂ ਉਪਜਦੀ ਹੈ।
✦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਕਥਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ: 'ਪੁਰੁਸ਼ ਏਵੇਦੰ ਸਰਵਮ' — ਵਿਰਾਟ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਗ੍ਰੰਥ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਉਸ ਧਾਰਨਾ ਦਾ ਪੂਰਵ-ਅਨੁਮਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਮੁੱਚਾ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਇੱਕੋ ਸਰੋਤ (ਮਹਾ-ਵਿਸਫੋਟ) ਤੋਂ ਉਪਜੇ। ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਭੌਤਿਕ ਤੋਂ 'ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਅੱਗੇ' ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੈ — ਇਸ ਸੂਕਤ ਦਾ ਇਹ ਵਰਣਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਮਾਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਆਯਾਮਾਂ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੋਇਆ — ਉੱਚ ਆਯਾਮਾਂ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਜਪੋ
ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੂਰਾ ਪਾਠ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ
ਹਰਿਃ ੴ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍ਸ਼ਾ ਪੁਰੁਸ਼ਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਹਸ੍ਰਪਾਤ੍ । ਸ ਭੂਮਿꣳ ਸਰ੍ਵਤ ਸ੍ਪ੍ਰਿਤ੍ਵਾऽਤ੍ਯਤਿਸ਼੍ਠਦ੍ਦਸ਼ਾਙ੍ਗੁਲਮ੍ ॥
Harih Om sahasrashirsha purushah sahasrakshah sahasrapat Sa bhumiꣳ sarvata spritvatyatishthaddashangulam
ਅਰਥ:ਵਿਰਾਟ ਪੁਰਖ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਨੇਤਰ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਚਰਨ ਹਨ; ਉਹ ਸਮੁੱਚੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਵਿਆਪ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਦਸ ਉਂਗਲ ਅੱਗੇ ਤੱਕ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪੁਰੁਸ਼ ਏਵੇਦꣳ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਭੂਤਂ ਯਚ੍ਚ ਭਾਵ੍ਯਮ੍ । ਉਤਾਮ੍ਰਿਤਤ੍ਵਸ੍ਯੇਸ਼ਾਨੋ ਯਦਨ੍ਨੇਨਾਤਿਰੋਹਤਿ ॥
Purusha evedaꣳ sarvam yadbhutam yachcha bhavyam Utamritatvasyeshano yadannenatirohati
ਅਰਥ:ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੁਰਖ ਹੀ ਹੈ — ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ ਉਹ ਸਭ; ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਜੋ ਅੰਨ (ਯੱਗ) ਦੁਆਰਾ ਹੋਰ ਵੀ ਮਹਾਨ ਹੁੰਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਵਾਨਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਤੋ ਜ੍ਯਾਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪੂਰੁਸ਼ਃ । ਪਾਦੋऽਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੂਤਾਨਿ ਤ੍ਰਿਪਾਦਸ੍ਯਾਮ੍ਰਿਤਂ ਦਿਵਿ ॥
Etavanasya mahimato jyayanshcha purushah Padosya vishva bhutani tripadasyamritam divi
ਅਰਥ:ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹਾਨ ਹਨ; ਸਮੁੱਚੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਹਿੱਸਾ ਮਾਤਰ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਤਿੰਨ ਚੌਥਾਈ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਪਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵ ਉਦੈਤ੍ਪੁਰੁਸ਼ਃ ਪਾਦੋऽਸ੍ਯੇਹਾਭਵਤ੍ ਪੁਨਃ । ਤਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਙ੍ ਵ੍ਯਕ੍ਰਾਮਤ੍ਸਾਸ਼ਨਾਨਸ਼ਨੇ ਅਭਿ ॥
Tripadurdhva udaitpurushah padosyehabhavat punah Tato vishvan vyakramatsashananashane abhi
ਅਰਥ:ਤਿੰਨ ਚੌਥਾਈ ਨਾਲ ਪੁਰਖ ਉੱਪਰ ਉੱਠੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਉੱਥੋਂ ਉਹ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਏ।
ਤਤੋ ਵਿਰਾਡਜਾਯਤ ਵਿਰਾਜੋ ਅਧਿ ਪੂਰੁਸ਼ਃ । ਸ ਜਾਤੋ ਅਤ੍ਯਰਿਚ੍ਯਤ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭੂਮਿਮਥੋ ਪੁਰਃ ॥
Tato viradajayata virajo adhi purushah Sa jato atyarichyata pashchadbhumimatho purah
ਅਰਥ:ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਿਰਾਟ (ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ) ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਵਿਰਾਟ ਤੋਂ ਪੁਰਖ (ਸਮਸ਼ਟੀ-ਪੁਰਖ); ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਪਿੱਛੇ ਅਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੱਕ ਫੈਲੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਜ੍ਞਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਹੁਤਃ ਸਮ੍ਭ੍ਰਿਤਂ ਪ੍ਰਿਸ਼ਦਾਜ੍ਯਮ੍ । ਪਸ਼ੂਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਵਾਯਵ੍ਯਾਨਾਰਣ੍ਯਾ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ॥
Tasmadyajnat sarvahutah sambhritam prishadajyam Pashunstanshchakre vayavyanaranya gramyashcha ye
ਅਰਥ:ਉਸ ਸਰਵਹੁਤ ਯੱਗ ਤੋਂ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਘਿਓ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਉਸ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਵਾ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਜ੍ਞਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਹੁਤਃ ਰਿਚਃ ਸਾਮਾਨਿ ਜਜ੍ਞਿਰੇ । ਛਨ੍ਦਾꣳਸਿ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਜੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਜਾਯਤ ॥
Tasmadyajnat sarvahutah richah samani jajnire Chhandaꣳsi jajnire tasmadyajustasmadajayata
ਅਰਥ:ਉਸ ਸਰਵਹੁਤ ਯੱਗ ਤੋਂ ਰਿਕ ਅਤੇ ਸਾਮ ਮੰਤਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ; ਉਸ ਤੋਂ ਛੰਦ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਯਜੁਸ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਸ਼੍ਵਾ ਅਜਾਯਨ੍ਤ ਯੇ ਕੇ ਚੋਭਯਾਦਤਃ । ਗਾਵੋ ਹ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤਾ ਅਜਾਵਯਃ ॥
Tasmadashva ajayanta ye ke chobhayadatah Gavo ha jajnire tasmattasmajjata ajavayah
ਅਰਥ:ਉਸ ਤੋਂ ਘੋੜੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਦੋ ਕਤਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਭ ਪ੍ਰਾਣੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਗਾਈਆਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬੱਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੇਡਾਂ।
ਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਬਰ੍ਹਿਸ਼ਿ ਪ੍ਰੌਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਪੁਰੁਸ਼ਂ ਜਾਤਮਗ੍ਰਤਃ । ਤੇਨ ਦੇਵਾ ਅਯਜਨ੍ਤ ਸਾਧ੍ਯਾ ਰਿਸ਼ਯਸ਼੍ਚ ਯੇ ॥
Tam yajnam barhishi praukshan purusham jatamagratah Tena deva ayajanta sadhya rishayashcha ye
ਅਰਥ:ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਉਸ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਯੱਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਧਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯੱਗ ਕੀਤਾ।
ਯਤ੍ਪੁਰੁਸ਼ਂ ਵ੍ਯਦਧੁਃ ਕਤਿਧਾ ਵ੍ਯਕਲ੍ਪਯਨ੍ । ਮੁਖਂ ਕਿਮਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਕਿਂ ਬਾਹੂ ਕਿਮੂਰੂ ਪਾਦਾ ਉਚ੍ਯੇਤੇ ॥
Yatpurusham vyadadhuh katidha vyakalpayan Mukham kimasyasit kim bahu kimuru pada uchyete
ਅਰਥ:ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਖ ਕੀ ਬਣਿਆ, ਬਾਹਾਂ ਕੀ, ਪੱਟ ਅਤੇ ਚਰਨ ਕੀ ਬਣੇ?
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਸ੍ਯ ਮੁਖਮਾਸੀਦ੍ਬਾਹੂ ਰਾਜਨ੍ਯਃ ਕ੍ਰਿਤਃ । ਊਰੂ ਤਦਸ੍ਯ ਯਦ੍ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾꣳ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਅਜਾਯਤ ॥
Brahmanosya mukhamasidbahu rajanyah kritah Uru tadasya yadvaishyah padbhyaꣳ shudro ajayata
ਅਰਥ:ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਖ ਬਣਿਆ; ਰਾਜਨਯ (ਕਸ਼ੱਤਰੀ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਬਣੀਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਟ ਵੈਸ਼ ਬਣੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਮਨਸੋ ਜਾਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੋਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਅਜਾਯਤ । ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਦ੍ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਸ਼੍ਚ ਮੁਖਾਦਗ੍ਨਿਰਜਾਯਤ ॥
Chandrama manaso jatashchakshoh suryo ajayata Shrotradvayushcha pranashcha mukhadagnirajayata
ਅਰਥ:ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇਤਰ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਆਇਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਆਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤੋਂ ਵਾਯੂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਨਾਭ੍ਯਾ ਆਸੀਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ꣳ ਸ਼ੀਰ੍ਸ਼੍ਣੋ ਦ੍ਯੌਃ ਸਮਵਰ੍ਤਤ । ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਭੂਮਿਰ੍ਦਿਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਤ੍ਤਥਾ ਲੋਕਾਂऽਕਲ੍ਪਯਨ੍ ॥
Nabhya asidantarikshaꣳ shirshno dyauh samavartata Padbhyam bhumirdishah shrotrattatha lokankalpayan
ਅਰਥ:ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਸੁਰਗ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਇਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ — ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
ਯਤ੍ਪੁਰੁਸ਼ੇਣ ਹਵਿਸ਼ਾ ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਮਤਨ੍ਵਤ । ਵਸਨ੍ਤੋऽਸ੍ਯਾਸੀਦਾਜ੍ਯਂ ਗ੍ਰੀਸ਼੍ਮ ਇਧ੍ਮਃ ਸ਼ਰਦ੍ਧਵਿਃ ॥
Yatpurushena havisha deva yajnamatanvata Vasantosyasidajyam grishma idhmah sharaddhavih
ਅਰਥ:ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਬਣਾ ਕੇ ਯੱਗ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਕੀਤਾ — ਬਸੰਤ ਉਸ ਦਾ ਘਿਓ ਸੀ, ਗਰਮੀ ਉਸ ਦਾ ਬਾਲਣ, ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਉਸ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਸੀ।
ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯਾਸਨ੍ ਪਰਿਧਯਸ੍ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤ ਸਮਿਧਃ ਕ੍ਰਿਤਾਃ । ਦੇਵਾ ਯਦ੍ਯਜ੍ਞਂ ਤਨ੍ਵਾਨਾ ਅਬਧ੍ਨਨ੍ ਪੁਰੁਸ਼ਂ ਪਸ਼ੁਮ੍ ॥
Saptasyasan paridhayastrih sapta samidhah kritah Deva yadyajnam tanvana abadhnan purusham pashum
ਅਰਥ:ਸੱਤ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਰਿਧੀਆਂ ਸਨ; ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਸੱਤ ਸਮਿਧਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯੱਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ।
ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜ੍ਞਮਯਜਨ੍ਤ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਨਿ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਪ੍ਰਥਮਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ । ਤੇ ਹ ਨਾਕਂ ਮਹਿਮਾਨਃ ਸਚਨ੍ਤ ਯਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵੇ ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ॥
Yajnena yajnamayajanta devastani dharmani prathamanyasan Te ha nakam mahimanah sachanta yatra purve sadhyah santi devah
ਅਰਥ:ਯੱਗ ਦੁਆਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯੱਗਸਰੂਪ (ਪੁਰਖ) ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ; ਇਹੀ ਪਹਿਲੇ ਧਰਮ (ਵਿਧਾਨ) ਸਨ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸ ਸੁਰਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਆਂ ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਾਧ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ
ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
पुरुष सूक्तम् ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ
ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵੈਦਿਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਸੂਕਤ — ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਮੁੱਖ ਵੈਦਿਕ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨਾਂ, ਮੰਦਰ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਪਰਮ ਪੁਰੁਸ਼ (ਪੁਰੁਸ਼/ਵਿਸ਼ਨੂੰ) ਦੇ ਵਿਰਾਟ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਹਿੰਦੂ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਮੂਲ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ
ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਆਦਿਮ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ
ਦੱਖਣ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੁੱਖ ਮੰਦਰ ਅਨੁਸ਼ਠਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
पुरुष सूक्तम् ਪਾਠ ਵਿਧੀ
ਪੁਰੁਸ਼ ਸੂਕਤਮ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਟੀਕ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ ਵੈਦਿਕ ਛੰਦ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਸਿਖਲਾਈ-ਪ੍ਰਾਪਤ ਵੈਦਿਕ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦਾ ਪਾਠ ਸੁਣੋ। ਹਰ ਮੰਤਰ ਦੀ ਵਿਰਾਟ ਕਲਪਨਾ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਠ ਕਰੋ। ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸਮੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿੱਜੀ ਸਾਧਨਾ ਲਈ ਗਿਆਰਾਂ ਵਾਰ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਮਿਆਰੀ ਹੈ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ॐ
ਪੂਰਾ पुरुष सूक्तम् ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ