ਸੂਰ੍ਯ ਚਾਲੀਸਾ
सूर्य चालीसा in Punjabi (Gurmukhi) · ਪੰਜਾਬੀ
ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ/ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੋ
✦ ਅਰਥ
ਸੂਰਜ ਚਾਲੀਸਾ (ਭਾਨੁ ਚਾਲੀਸਾ) ਸੂਰਜ ਦੇਵ ਦੀ ਚਾਲੀ ਛੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਹਿੰਦੀ ਉਸਤਤ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਿਰ, ਅੱਖਾਂ, ਕੰਨਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਕਿਰਨਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਵਚ ਇਹ ਬੁਣਦੀ ਹੈ। ਸਿਹਤ, ਤੇਜ, ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਵੇਲੇ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਕਥਾ
Traditional Hindi devotional hymn · Traditional · Devotional era
ਸੂਰਜ ਚਾਲੀਸਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਨੁ ਚਾਲੀਸਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੇਵ ਦੀ ਚਾਲੀ ਛੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਹਿੰਦੀ ਉਸਤਤ ਹੈ — ਉਹ ਪ੍ਰਤੱਖ ਦੇਵਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੈਦਿਕ ਕਾਲ ਤੋਂ ਜੀਵਨ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਿਹਤ ਦੇ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਆਈ ਹੈ। ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਬੁਣਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਅੰਗ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ-ਢਾਲ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਤੇਜ ਤੇ ਪਾਪ-ਨਾਸ਼ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਛੰਦਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
✦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਚਾਲੀਸਾ ਵਚਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਗਾਇਨ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਿਰਨ-ਕਵਚ ਹਰ ਅੰਗ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਭੈ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ', ਅਤੇ ਦਾਦ-ਕੋੜ੍ਹ ਤੱਕ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂੰਹਦੇ — ਇਹ ਆਦਿਤਯ ਹਿਰਦੈ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਗਸਤਯ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਵਣ-ਵਧ ਲਈ ਸ਼ਸਤ੍ਰਬੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਜਪੋ
ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੂਰਾ ਪਾਠ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੰਗਤੀ ਜਾਂ ▶ ਬਟਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਸੁਣੋ
ਕਨਕ ਬਦਨ ਕੁਣ੍ਡਲ ਮਕਰ,ਮੁਕ੍ਤਾ ਮਾਲਾ ਅਙ੍ਗ। ਪਦ੍ਮਾਸਨ ਸ੍ਥਿਤ ਧ੍ਯਾਇਏ,ਸ਼ਂਖ ਚਕ੍ਰ ਕੇ ਸਙ੍ਗ॥
Kanaka badana kundala makara,mukta mala anga Padmasana sthita dhyaie,shamkha chakra ke sanga
ਅਰਥ:ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਮਕਰ-ਆਕਾਰ ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ — ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਕਮਲ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਜਯ ਸਵਿਤਾ ਜਯ ਜਯਤਿ ਦਿਵਾਕਰ!।ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁ! ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵ ਤਿਮਿਰਹਰ॥
Jaya savita jaya jayati divakara!sahasramshu! saptashva timirahara
ਅਰਥ:ਜੈ ਹੋ ਸਵਿਤਾ; ਜੈ ਹੋ, ਜੈ ਹੋ ਦਿਵਾਕਰ (ਦਿਨ ਦੇ ਕਰਤਾ)! ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਨਾਸ਼ਕ!
ਭਾਨੁ! ਪਤਂਗ! ਮਰੀਚੀ! ਭਾਸ੍ਕਰ!।ਸਵਿਤਾ ਹਂਸ! ਸੁਨੂਰ ਵਿਭਾਕਰ॥
Bhanu! patamga! marichi! bhaskara!savita hamsa! sunura vibhakara
ਅਰਥ:ਹੇ ਭਾਨੁ! ਪਤੰਗ! ਮਰੀਚਿ! ਭਾਸਕਰ! ਸਵਿਤਾ! ਹੰਸ! ਹੇ ਤੇਜਸਵੀ ਚਾਨਣ-ਕਰਤਾ!
ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ! ਆਦਿਤ੍ਯ! ਵਿਕਰ੍ਤਨ।ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡ ਹਰਿਰੂਪ ਵਿਰੋਚਨ॥
Vivasvana! aditya! vikartanamartanda harirupa virochana
ਅਰਥ:ਹੇ ਵਿਵਸਵਾਨ! ਆਦਿਤਯ! ਵਿਕਰਤਨ! ਮਾਰਤੰਡ, ਹਰੀ ਦੇ ਰੂਪ, ਵਿਰੋਚਨ!
ਅਮ੍ਬਰਮਣਿ! ਖਗ! ਰਵਿ ਕਹਲਾਤੇ।ਵੇਦ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭ ਕਹ ਗਾਤੇ॥
Ambaramani! khaga! ravi kahalateveda hiranyagarbha kaha gate
ਅਰਥ:ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਣੀ (ਅੰਬਰਮਣੀ), ਗਗਨ ਦੇ ਪੰਛੀ (ਖਗ), ਤੁਸੀਂ ਰਵੀ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਵੇਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਕਹਿ ਕੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁ ਪ੍ਰਦ੍ਯੋਤਨ, ਕਹਿਕਹਿ।ਮੁਨਿਗਨ ਹੋਤ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਮੋਦਲਹਿ॥
Sahasramshu pradyotana, kahikahimunigana hota prasanna modalahi
ਅਰਥ:'ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁ, ਸਰਬ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ' ਕਹਿ ਕੇ ਮੁਨੀਗਣ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਰੁਣ ਸਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਾਰਥੀ ਮਨੋਹਰ।ਹਾਂਕਤ ਹਯ ਸਾਤਾ ਚढ़ਿ ਰਥ ਪਰ॥
Aruna sadrisha sarathi manoharahamkata haya sata chaढ़i ratha para
ਅਰਥ:ਅਰੁਣ ਵਰਗਾ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨੋਹਰ ਸਾਰਥੀ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਕਦਾ ਹੈ।
ਮਂਡਲ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤਿ ਨ੍ਯਾਰੀ।ਤੇਜ ਰੂਪ ਕੇਰੀ ਬਲਿਹਾਰੀ॥
Mamdala ki mahima ati nyariteja rupa keri balihari
ਅਰਥ:ਤੁਹਾਡੇ ਮੰਡਲ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤਿ ਅਦਭੁਤ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇਜੋਮਯ ਰੂਪ ਉੱਤੇ ਬਲਿਹਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾ ਸਦ੍ਰਿਸ਼ ਹਯ ਜੋਤੇ।ਦੇਖਿ ਪੁਰਨ੍ਦਰ ਲਜ੍ਜਿਤ ਹੋਤੇ॥
Uchchaihshrava sadrisha haya jotedekhi purandara lajjita hote
ਅਰਥ:ਉੱਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾ ਵਰਗੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜ ਕੇ, ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਇੰਦਰ (ਪੁਰੰਦਰ) ਵੀ ਲੱਜਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰ ਮਰੀਚਿ ਭਾਨੁ ਅਰੁਣ ਭਾਸ੍ਕਰ।ਸਵਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯ ਅਰ੍ਕ ਖਗ ਕਲਿਕਰ॥
Mitra marichi bhanu aruna bhaskarasavita surya arka khaga kalikara
ਅਰਥ:ਮਿਤਰ, ਮਰੀਚਿ, ਭਾਨੁ, ਅਰੁਣ, ਭਾਸਕਰ; ਸਵਿਤਾ, ਸੂਰਯ, ਅਰਕ, ਖਗ, ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਕਰਤਾ —
ਪੂਸ਼ਾ ਰਵਿ ਆਦਿਤ੍ਯ ਨਾਮ ਲੈ।ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਾਯ ਨਮਃ ਕਹਿਕੈ॥
Pusha ravi aditya nama laihiranyagarbhaya namah kahikai
ਅਰਥ:— ਪੂਸ਼ਾ, ਰਵੀ, ਆਦਿਤਯ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਅਤੇ 'ਹਿਰਣਯਗਰਭਾਯ ਨਮਃ' ਕਹਿ ਕੇ,
ਦ੍ਵਾਦਸ ਨਾਮ ਪ੍ਰੇਮ ਸੋਂ ਗਾਵੈਂ।ਮਸ੍ਤਕ ਬਾਰਹ ਬਾਰ ਨਵਾਵੈਂ॥
Dvadasa nama prema som gavaimmastaka baraha bara navavaim
ਅਰਥ:— ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਗਾ ਕੇ, ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ,
ਚਾਰ ਪਦਾਰਥ ਜਨ ਸੋ ਪਾਵੈ।ਦੁਃਖ ਦਾਰਿਦ੍ਰ ਅਘ ਪੁਂਜ ਨਸਾਵੈ॥
Chara padaratha jana so pavaiduhkha daridra agha pumja nasavai
ਅਰਥ:— ਉਹ ਭਗਤ ਚਾਰੇ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦੁੱਖ, ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਪੁੰਜ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰ ਕੋ ਚਮਤ੍ਕਾਰ ਯਹ।ਵਿਧਿ ਹਰਿਹਰ ਕੋ ਕ੍ਰਿਪਾਸਾਰ ਯਹ॥
Namaskara ko chamatkara yahavidhi harihara ko kripasara yaha
ਅਰਥ:ਇਹ ਨਮਸਕਾਰ ਦਾ ਚਮਤਕਾਰ ਹੈ — ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਹਰੀ ਅਤੇ ਹਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ।
ਸੇਵੈ ਭਾਨੁ ਤੁਮਹਿਂ ਮਨ ਲਾਈ।ਅਸ਼੍ਟਸਿਦ੍ਧਿ ਨਵਨਿਧਿ ਤੇਹਿਂ ਪਾਈ॥
Sevai bhanu tumahim mana laiashtasiddhi navanidhi tehim pai
ਅਰਥ:ਹੇ ਭਾਨੁ, ਜੋ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਨੌਂ ਨਿਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬਾਰਹ ਨਾਮ ਉਚ੍ਚਾਰਨ ਕਰਤੇ।ਸਹਸ ਜਨਮ ਕੇ ਪਾਤਕ ਟਰਤੇ॥
Baraha nama uchcharana karatesahasa janama ke pataka tarate
ਅਰਥ:ਬਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪਾਖ੍ਯਾਨ ਜੋ ਕਰਤੇ ਤਵਜਨ।ਰਿਪੁ ਸੋਂ ਜਮਲਹਤੇ ਸੋਤੇਹਿ ਛਨ॥
Upakhyana jo karate tavajanaripu som jamalahate sotehi chhana
ਅਰਥ:ਜੋ ਭਗਤ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸੇ ਪਲ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਯਮਰਾਜ, ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧਨ ਸੁਤ ਜੁਤ ਪਰਿਵਾਰ ਬਢ़ਤੁ ਹੈ।ਪ੍ਰਬਲ ਮੋਹ ਕੋ ਫਂਦ ਕਟਤੁ ਹੈ॥
Dhana suta juta parivara badha़tu haiprabala moha ko phamda katatu hai
ਅਰਥ:ਉਸ ਦਾ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਧਦੇ ਹਨ; ਮੋਹ ਦਾ ਪ੍ਰਬਲ ਫਾਹਾ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਕ ਸ਼ੀਸ਼ ਕੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕਰਤੇ।ਰਵਿ ਲਲਾਟ ਪਰ ਨਿਤ੍ਯ ਬਿਹਰਤੇ॥
Arka shisha ko raksha karateravi lalata para nitya biharate
ਅਰਥ:ਅਰਕ ਮੇਰੇ ਸ਼ੀਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਰਵੀ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜੇ।
ਸੂਰ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰ ਪਰ ਨਿਤ੍ਯ ਵਿਰਾਜਤ।ਕਰ੍ਣ ਦੇਸ ਪਰ ਦਿਨਕਰ ਛਾਜਤ॥
Surya netra para nitya virajatakarna desa para dinakara chhajata
ਅਰਥ:ਸੂਰਯ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨੇਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰੇ; ਦਿਨਕਰ ਮੇਰੇ ਕੰਨ-ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਛਾਂ ਦੇਵੇ।
ਭਾਨੁ ਨਾਸਿਕਾ ਵਾਸਕਰਹੁਨਿਤ।ਭਾਸ੍ਕਰ ਕਰਤ ਸਦਾ ਮੁਖਕੋ ਹਿਤ॥
Bhanu nasika vasakarahunitabhaskara karata sada mukhako hita
ਅਰਥ:ਭਾਨੁ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਨਾਸਿਕਾ ਉੱਤੇ ਵਾਸ ਕਰੇ; ਭਾਸਕਰ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਮੁੱਖ ਦਾ ਹਿਤ ਕਰੇ।
ਓਂਠ ਰਹੈਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯ ਹਮਾਰੇ।ਰਸਨਾ ਬੀਚ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣ ਬਸ ਪ੍ਯਾਰੇ॥
Omtha rahaim parjanya hamarerasana bicha tikshna basa pyare
ਅਰਥ:ਪਰਜਨਯ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜੇ; ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਤਿੱਖੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਉੱਤੇ ਵਾਸ ਕਰੇ।
ਕਂਠ ਸੁਵਰ੍ਣ ਰੇਤ ਕੀ ਸ਼ੋਭਾ।ਤਿਗ੍ਮ ਤੇਜਸਃ ਕਾਂਧੇ ਲੋਭਾ॥
Kamtha suvarna reta ki shobhatigma tejasah kamdhe lobha
ਅਰਥ:ਮੇਰੇ ਕੰਠ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ-ਰੇਤ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੋਵੇ; ਤੀਬਰ ਤੇਜਸਵੀ ਮੇਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਨੰਦ ਕਰੇ।
ਪੂਸ਼ਾਂ ਬਾਹੂ ਮਿਤ੍ਰ ਪੀਠਹਿਂ ਪਰ।ਤ੍ਵਸ਼੍ਟਾ ਵਰੁਣ ਰਹਤ ਸੁਉਸ਼੍ਣਕਰ॥
Pusham bahu mitra pithahim paratvashta varuna rahata suushnakara
ਅਰਥ:ਪੂਸ਼ਾ ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਉੱਤੇ, ਮਿਤਰ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ; ਤ੍ਵਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਕੋਮਲ ਨਿੱਘ ਦਿੰਦੇ ਬਿਰਾਜਣ।
ਯੁਗਲ ਹਾਥ ਪਰ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕਾਰਨ।ਭਾਨੁਮਾਨ ਉਰਸਰ੍ਮ ਸੁਉਦਰਚਨ॥
Yugala hatha para raksha karanabhanumana urasarma suudarachana
ਅਰਥ:ਮੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ; ਭਾਨੁਮਾਨ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਪੇਟ ਉੱਤੇ ਨਿੱਘ ਦੇਵੇ।
ਬਸਤ ਨਾਭਿ ਆਦਿਤ੍ਯ ਮਨੋਹਰ।ਕਟਿਮਂਹ, ਰਹਤ ਮਨ ਮੁਦਭਰ॥
Basata nabhi aditya manoharakatimamha, rahata mana mudabhara
ਅਰਥ:ਮਨੋਹਰ ਆਦਿਤਯ ਮੇਰੀ ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਲੱਕ ਉੱਤੇ ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਬਿਰਾਜਦਾ ਹੈ।
ਜਂਘਾ ਗੋਪਤਿ ਸਵਿਤਾ ਬਾਸਾ।ਗੁਪ੍ਤ ਦਿਵਾਕਰ ਕਰਤ ਹੁਲਾਸਾ॥
Jamgha gopati savita basagupta divakara karata hulasa
ਅਰਥ:ਗੋਪਤਿ ਸਵਿਤਾ ਮੇਰੇ ਪੱਟਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗੁਪਤ ਦਿਵਾਕਰ ਹਰਖ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ ਪਦ ਕੀ ਰਖਵਾਰੀ।ਬਾਹਰ ਬਸਤੇ ਨਿਤ ਤਮ ਹਾਰੀ॥
Vivasvana pada ki rakhavaribahara basate nita tama hari
ਅਰਥ:ਵਿਵਸਵਾਨ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ਼ਕ ਸਦਾ ਬਾਹਰ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਂਗ ਸਮ੍ਹਾਰੈ।ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕਵਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰ ਵਿਚਾਰੇ॥
Sahasramshu sarvamga samharairaksha kavacha vichitra vichare
ਅਰਥ:ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ, ਸੁਵਿਚਾਰਿਤ ਰੱਖਿਆ-ਕਵਚ।
ਅਸ ਜੋਜਨ ਅਪਨੇ ਮਨ ਮਾਹੀਂ।ਭਯ ਜਗਬੀਚ ਕਰਹੁਂ ਤੇਹਿ ਨਾਹੀਂ॥
Asa jojana apane mana mahimbhaya jagabicha karahum tehi nahim
ਅਰਥ:ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਦਦ੍ਰੁ ਕੁਸ਼੍ਠ ਤੇਹਿਂ ਕਬਹੁ ਨ ਵ੍ਯਾਪੈ।ਜੋਜਨ ਯਾਕੋ ਮਨ ਮਂਹ ਜਾਪੈ॥
Dadru kushtha tehim kabahu na vyapaijojana yako mana mamha japai
ਅਰਥ:ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਦ ਅਤੇ ਕੋੜ੍ਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵਿਆਪਦੇ।
ਅਂਧਕਾਰ ਜਗ ਕਾ ਜੋ ਹਰਤਾ।ਨਵ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸੇ ਆਨਨ੍ਦ ਭਰਤਾ॥
Amdhakara jaga ka jo haratanava prakasha se ananda bharata
ਅਰਥ:ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਹਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਚਾਨਣ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ,
ਗ੍ਰਹ ਗਨ ਗ੍ਰਸਿ ਨ ਮਿਟਾਵਤ ਜਾਹੀ।ਕੋਟਿ ਬਾਰ ਮੈਂ ਪ੍ਰਨਵੌਂ ਤਾਹੀ॥
Graha gana grasi na mitavata jahikoti bara maim pranavaum tahi
ਅਰਥ:— ਜਿਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾ ਤਾਂ ਫੜ ਸਕਦੇ ਹਨ ਨਾ ਬੁਝਾ ਸਕਦੇ ਹਨ — ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਂਦ ਸਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੁਤ ਜਗ ਮੇਂ ਜਾਕੇ।ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਸਮ ਅਦ੍ਭੁਤ ਬਾਂਕੇ॥
Mamda sadrisha suta jaga mem jakedharmaraja sama adbhuta bamke
ਅਰਥ:ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਦ (ਸ਼ਨੀ) ਵਰਗਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਧਰਮਰਾਜ (ਯਮ) ਵਰਗਾ —
ਧਨ੍ਯ-ਧਨ੍ਯ ਤੁਮ ਦਿਨਮਨਿ ਦੇਵਾ।ਕਿਯਾ ਕਰਤ ਸੁਰਮੁਨਿ ਨਰ ਸੇਵਾ॥
Dhanya-dhanya tuma dinamani devakiya karata suramuni nara seva
ਅਰਥ:— ਧੰਨ, ਧੰਨ ਹੋ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦਿਨਮਣੀ, ਹੇ ਦੇਵ; ਦੇਵ, ਮੁਨੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤਿ ਭਾਵਯੁਤ ਪੂਰ੍ਣ ਨਿਯਮ ਸੋਂ।ਦੂਰ ਹਟਤਸੋ ਭਵਕੇ ਭ੍ਰਮ ਸੋਂ॥
Bhakti bhavayuta purna niyama somdura hatataso bhavake bhrama som
ਅਰਥ:ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਪੂਰਨ ਪਾਲਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰਕ ਹੋਂਦ ਦੇ ਭਰਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਮ ਧਨ੍ਯ ਸੋਂ ਨਰ ਤਨਧਾਰੀ।ਹੈਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨ ਜੇਹਿ ਪਰ ਤਮ ਹਾਰੀ॥
Parama dhanya som nara tanadharihaim prasanna jehi para tama hari
ਅਰਥ:ਪਰਮ ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ ਦੇਹਧਾਰੀ ਆਤਮਾ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ਼ਕ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਰੁਣ ਮਾਘ ਮਹਂ ਸੂਰ੍ਯ ਫਾਲ੍ਗੁਨ।ਮਧੁ ਵੇਦਾਂਗ ਨਾਮ ਰਵਿ ਉਦਯਨ॥
Aruna magha maham surya phalgunamadhu vedamga nama ravi udayana
ਅਰਥ:ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਅਰੁਣ, ਫੱਗਣ ਵਿੱਚ ਸੂਰਯ; ਮਧੁ (ਚੇਤ ਵਿੱਚ), ਉਦਿਤ ਰਵੀ ਦਾ ਨਾਮ ਵੇਦਾਂਗ ਹੈ;
ਭਾਨੁ ਉਦਯ ਬੈਸਾਖ ਗਿਨਾਵੈ।ਜ੍ਯੇਸ਼੍ਠ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਆਸ਼ਾਢ़ ਰਵਿ ਗਾਵੈ॥
Bhanu udaya baisakha ginavaijyeshtha indra ashadha़ ravi gavai
ਅਰਥ:— ਵੈਸਾਖ ਵਿੱਚ ਉਦਿਤ ਹੁੰਦੇ ਭਾਨੁ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇਠ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ, ਹਾੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰਵੀ ਕਹਿ ਕੇ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ;
ਯਮ ਭਾਦੋਂ ਆਸ਼੍ਵਿਨ ਹਿਮਰੇਤਾ।ਕਾਤਿਕ ਹੋਤ ਦਿਵਾਕਰ ਨੇਤਾ॥
Yama bhadom ashvina himaretakatika hota divakara neta
ਅਰਥ:— ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ ਯਮ, ਅੱਸੂ ਵਿੱਚ 'ਹਿਮਰੇਤਾ'; ਕੱਤਕ ਵਿੱਚ ਦਿਵਾਕਰ ਨੇਤਾ ਹਨ;
ਅਗਹਨ ਭਿਨ੍ਨ ਵਿਸ਼੍ਣੁ ਹੈਂ ਪੂਸਹਿਂ।ਪੁਰੁਸ਼ ਨਾਮ ਰਵਿ ਹੈਂ ਮਲਮਾਸਹਿਂ॥
Agahana bhinna vishnu haim pusahimpurusha nama ravi haim malamasahim
ਅਰਥ:— ਅਗਹਨ ਵਿੱਚ 'ਭਿੰਨ', ਪੋਹ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੁ; ਮਲਮਾਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ 'ਪੁਰਖ' ਹੈ।
ਭਾਨੁ ਚਾਲੀਸਾ ਪ੍ਰੇਮ ਯੁਤ,ਗਾਵਹਿਂ ਜੇ ਨਰ ਨਿਤ੍ਯ। ਸੁਖ ਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿ ਲਹਿ ਬਿਬਿਧ,ਹੋਂਹਿਂ ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਤਕ੍ਰਿਤ੍ਯ॥
Bhanu chalisa prema yuta,gavahim je nara nitya Sukha sampatti lahi bibidha,homhim sada kritakritya
ਅਰਥ:ਜੋ ਵੀ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਾਨੁ (ਸੂਰਜ) ਚਾਲੀਸਾ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨੇ ਸੁਖ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਤਾਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬਦ-ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ
ਉਚਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਬਦ ਉੱਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
सूर्य चालीसा ਪਾਠ ਦੇ ਲਾਭ
ਸੂਰਜ ਚਾਲੀਸਾ ਸਿਹਤ, ਓਜ, ਊਰਜਾ, ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਭਗਵਾਨ ਸੂਰਜ ਦੇਵ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮਾਂ (ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਆਦਿਤਯ) ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਪ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਜਿਹਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਗ-ਕਵਚ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰ, ਅੱਖਾਂ, ਕੰਨਾਂ, ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਨਮ-ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਬਲ ਦੇਣ ਤੇ ਚਮੜੀ ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਰਨ ਲਈ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਵੇਲੇ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭਗਤ ਨੂੰ ਅਸ਼ਟ ਸਿੱਧੀਆਂ, ਨੌਂ ਨਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
सूर्य चालीसा ਪਾਠ ਵਿਧੀ
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਵੇਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਮਗਰੋਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਤੋਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਰਘ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਾਠ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਚਾਲੀਸਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੋ, ਆਦਰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬਾਰਾਂ ਵਾਰ ਸਿਰ ਝੁਕਾਓ। ਐਤਵਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਇੱਕ ਡੰਗ ਭੋਜਨ (ਅਤੇ ਲੂਣ ਤਿਆਗ) ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਸਾਧਨਾ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ॐ
ਪੂਰਾ सूर्य चालीसा ਸ਼ਲੋਕ-ਦਰ-ਸ਼ਲੋਕ ਅਰਥ ਸਹਿਤ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਵੇਖੋ